Wijzigingsgeschiedenis

1. Alle erfenissen, welke, hetzij geheel, hetzij voor een gedeelte, aan bloedverwanten in de opgaande of zijdlinie te beurt vallen, worden in twee gelijke delen gekloofd, waarvan het ene aan de nabestaanden in de vaderlijke, en het andere aan die in de moederlijke linie te beurt valt, behoudens de bepalingen in de [artikelen 881](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Tweede&artikel=881&z=2010-10-10&g=2010-10-10), [882](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Tweede&artikel=882&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [886](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Tweede&artikel=886&z=2010-10-10&g=2010-10-10) voorkomende.

Voor zoveel betreft de nalatenschap van de vooroverleden echtgenoot wordt de langstlevende echtgenoot voor de toepassing der bepalingen van deze titel met een wettig kind van de overledene gelijkgesteld.

1. Indien de overledene noch nakomelingen, noch echtgenoot, noch broeders of zusters achterlaten heeft,wordt de nalatenschap in twee gelijke delen tussen de bloedverwanten in de vaderlijke, en die in de moederlijke opgaande linie verdeeld, behoudens de bepaling van [artikel 886](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Tweede&artikel=886&z=2010-10-10&g=2010-10-10).

3. Indien er in dezelfde zijdlinie bloedverwanten van dezelfde graad gevonden worden, delen zij onder elkander bij hoofden, behoudens de bepaling van [artikel 872](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Eerste&artikel=872&z=2010-10-10&g=2010-10-10).

Indien de overledene natuurlijke kinderen heeft achtergelaten, wordt de nalatenschap gebeurd op de wijze, als bij de volgende artikelen is bepaald.

1. Indien de overledene wettige afstammelingen of een echtgenoot achterlaat, erven de natuurlijke kinderen een derde van het aandeel, hetwelk zij zouden gehad hebben, indien zij wettig waren geweest; zij erven de helft der nalatenschap, indien de overledene geen afstammelingen, noch een echtgenoot, maar wel bloedverwanten in de opgaande linie, of broeders en zusters of derzelver afstammelingen heeft achtergelaten; en drie vierden, indien er slechts nabestaanden in een verdere graad zijn overgebleven.

2. Indien de wettige erfgenamen de overledene in ongelijke graden bestaan, bepaalt de naast in de ene linie, zelfs ten aanzien dergenen welke zich in de andere linie bevinden, de hoegrootheid van het aandeel, hetwelk aan het natuurlijke kind verschuldigd is.

In al de gevallen, bij het vorige artikel voorzien, wordt het overschot der nalatenschap, op de wijze als bij de tweede afdeling van deze titel bepaald is, onder de wettige erfgenamen verdeeld.

Indien de overledene geen wettige erfgenamen achtergelaten heeft, bekomen de natuurlijke kinderen de gehele nalatenschap.

Ingeval een natuurlijk kind vooroverleden is, zijn deszelfs wettige kinderen en afstammelingen bevoegd de bij de [artikelen 890](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Derde&artikel=890&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [892](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Derde&artikel=892&z=2010-10-10&g=2010-10-10) aan hen toegekende voordelen te vorderen.

De erfgenamen van de vader van een onwettig kind kunnen ter zake van het onderhoud van het kind na het overlijden van de erflater, tot niets anders verplicht worden dan tot betaling van een som ineens, welke het wettelijk erfdeel, waartoe het kind als natuurlijk kind gerechtigd was geweest, niet overtreft. De rechter in eerste aanleg bepaalt deze som op verzoek van het kind of van de voogdijraad. Op straffe van verval der aanspraken moet het verzoek worden ingediend binnen een jaar na het overlijden van de vader. Overigens zijn de artikelen 479, lid 2 en 480, lid 4 van overeenkomstige toepassing.

1. De erkenning – staande huwelijk door de man gedaan – van een kind, dat hij vóór zijn huwelijk bij een andere vrouw heeft verwekt, strekt niet ten nadele van zijn echtgenote en van de uit hun huwelijk geboren kinderen.

2. Niettemin zal de erkenning haar gevolgen hebben na de ontbinding van het huwelijk, wanneer hieruit geen nakomelingen overblijven.

[vervallen]

De nalatenschap van een natuurlijk kind, overleden zonder nakomenlingschap en zonder echtgenoot na te laten, vervalt aan deszelfs moeder, of aan de vader, die hetzelve erkend heeft, of, indien beiden in leven zijn, aan ieder voor de helft.

1. In geval van vooroverlijden der ouders van een natuurlijk kind, hetwelk noch nakomelingen, noch een echtgenoot heeft nagelaten, keren de goederen, welke hetzelve uit de nalatenschap der ouders verkregen heeft, indien die goederen nog in natura in de boedel aanwezig zijn, tot de wettige afstammelingen van zijn vader of zijn moeder terug; hetzelfde geldt ten aanzien van actiën tot terugvordering, indien er zodanige bestaan, en van de koopprijs der goederen, zo dezelve vervreemd zijn, en die koopprijs nog verschuldigd is.

De wet kent aan een natuurlijk kind geen recht hoegenaamd toe op de goederen der bloedverwanten van zijn ouders, behalve in het geval bij het volgende artikel vermeld.

1. Indien een bloedverwant zijner moeder overlijdt zonder nabestaanden in erfelijke graad of langstlevend echtgenoot achter te laten, is het natuurlijk kind gerechtigd de nalatenschap te vorderen met uitsluiting van den lande; gelijk recht op de nalatenschap van een bloedverwant zijns vaders heeft diens natuurlijk kind.

2. Indien het natuurlijk kind sterft, zonder afstammelingen, noch langstlevende echtgenoot, noch ouders, noch broeders of zusters of nakomelingen van dezen achter te laten, behoort deszelfs nalatenschap insgelijks, en met uitsluiting van den lande, aan de naaste bloedverwanten zijner moeder, of – indien het door hem erkend is – aan die zijns vaders; met dien verstande, dat – indien zowel bloedverwanten zijner moeder, als bloedverwanten zijns vaders in leven zijn – de nalatenschap voor de helft aan dezen en voor de helft aan genen behoort.

3. De verdeling in beide liniën geschiedt volgens de regelen omtrent de gewone erfopvolging voorgeschreven.

[Artikel 906](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Eerste&artikel=906&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is niet van toepassing op een legaat van een vruchtgebruiker.

1. In de nederdalende linie, indien de erflater slechts één wettig kind nalaat, bestaat dat wettelijk erfdeel in de helft van de goederen, welke het kind bij versterf zoude hebben geërfd.

2. De [artikelen 946–955](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Derde&artikel=946&z=2010-10-10&g=2010-10-10) vinden overeenkomstige toepassing.

Een olografische uiterste wil, welke gesloten aan de notaris is ter hand gesteld, zal, na de dood des erflaters, aan de rechter in eerste aanleg worden aangeboden, welke zal handelen zoals bij [artikel 968](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=968&z=2010-10-10&g=2010-10-10), ten aanzien van besloten uiterste willen is voorgeschreven.

1. Ingeval de erflater niet kan spreken, maar wel schrijven, zal hij een besloten uiterste wil kunnen maken, mits dezelve met zijn hand geheel geschreven, gedagtekend en ondertekend worde, hij dezelve aan de notaris en de getuigen aanbiede, en boven de akte van superscriptie in hun tegenwoordigheid schrijve en ondertekene, dat het papier hetwelk hij hun aanbiedt zijn uiterste wil is; waarna de notaris de akte van superscriptie zal schrijven, en daarin melding maken, dat de erflater die verklaring, in tegenwoordigheid van de notaris en de getuigen, geschreven heeft, en zal bovendien worden in acht genomen al hetgeen bij het [voorgaande artikel](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=966&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is bepaald.

2. Hij is echter bevoegd om bij een onderhands stuk te beschikken, op de voet en de wijze als bij [artikel 961](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=961&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is omschreven.

In de gevallen, bij de [artikelen 972](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=972&z=2010-10-10&g=2010-10-10), [973](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=973&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [974](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=974&z=2010-10-10&g=2010-10-10) voorzien, kunnen de daarbij vermelde personen beschikken bij een onderhands stuk, mits hetzelve geheel door de hand des erflaters zij geschreven, gedagtekend en ondertekend.

Zodanige uiterste wil zal krachteloos zijn, indien de erflater is overleden drie maanden nadat de oorzaak, in voorzeide drie artikelen vermeld, heeft opgehouden, tenware dat stuk bij een notaris mocht zijn in bewaring gegeven, op de wijze als bij [artikel 958](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=958&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is voorgeschreven.

2. [Artikel 862](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Elfde&afdeling=Eerste&artikel=862&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is op hen toepasselijk.

1. Insgelijks zal de uiterste wilsbeschikking bestaanbaar zijn ten voordele van een of meer broeders of zusters van de erflater, voor het geheel of een gedeelte der goederen, die bij de wet niet buiten beschikking gehouden zijn, onder de last om de goederen ui te keren, zowel aan de kinderen van zijn voorzeide broeders en zusters welke reeds geboren zijn, als aan die welke nog geboren zullen worden.

De beschikkingen, bij de [artikelen 999](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Zevende&artikel=999&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [1000](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Zevende&artikel=1000&z=2010-10-10&g=2010-10-10) toegelaten, zullen niet anders gelden dan voor zover de erfstelling over de hand slechts zal zijn gemaakt voor één graad, en ten voordele van al de kinderen van de bezwaarde persoon die reeds geboren zijn, en nog geboren zullen worden, zonder uitzondering of voorrang van ouderdom of kunne.

In geval van erfstelling of van legaat, op de voet als bij [artikel 908](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Eerste&artikel=908&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is vermeld, is de bezwaarde erfgenaam of legataris bevoegd om het aan hem gemaakte te vervreemden en te verteren, en zelfs bij schenking onder de levenden daarover te beschikken, tenzij dit laatste door de erflater, voor het geheel of ten dele, mocht zijn verboden.

De verplichting tot het maken ener boedelbeschrijving of lijst, na het overlijden van de erflater, en tot het overbrengen van die stukken ter griffie van het gerecht in eerste aanleg, bij de [artikelen 1006](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Zevende&artikel=1006&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [1007](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Zevende&artikel=1007&z=2010-10-10&g=2010-10-10) voorgeschreven, is ook toepasselijk op de bezwaarde erfgenaam of legataris, van welke bij deze afdeling wordt gehandeld; doch hij is niet gehouden om enige zekerheid te stellen.

Een uiterste wil kan, noch in zijn geheel, noch ten dele, herroepen worden dan bij een latere uiterste wilsbeschikking, of bij een bijzondere notariële akte, waarbij de erflater de gehele of gedeeltelijke intrekking van zijn vroegere uiterste wil te kennen geeft, onverminderd de bepaling van [artikel 960](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=960&z=2010-10-10&g=2010-10-10).

1. Een erflater mag, hetzij bij uiterste wil, hetzij bij zodanige onderhandse akte als bij [artikel 961](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Twaalfde&afdeling=Vierde&artikel=961&z=2010-10-10&g=2010-10-10) vermeld is, hetzij bij een bijzondere notariële akte, een of meet uitvoerders van zijn uiterste wilsbeschikking aanstellen.

2. De bepalingen van [artikel 1048](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Dertiende&artikel=1048&z=2010-10-10&g=2010-10-10) zijn op dit geval toepasselijk.

De uitvoerders van uiterste wilsbeschikkingen, mitsgaders de bewindvoerders bij [artikel 1046](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Dertiende&artikel=1046&z=2010-10-10&g=2010-10-10) vermeld, kunnen om dezelfde redenen als de voogden worden afgezet.

1. Na verloop van de termijn bij [artikel 1051](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1051&z=2010-10-10&g=2010-10-10) bepaald, kan de erfgenaam worden genoodzaakt de nalatenschap te verwerpen of dezelve te aanvaarden, hetzij zuiver, hetzij onder het voorrecht van boedelbeschrijving. In het laatste geval moet daarvan een verklaring worden afgelegd, op dezelfde wijze als bij [artikel 1050](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1050&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is vastgesteld.

2. Het bepaalde bij het [tweede lid van artikel 1050](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1050&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is in dit geval mede van toepassing.

Binnen de tijd van drie maanden, te rekenen van het verloop des termijns bij [artikel 1051](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1051&z=2010-10-10&g=2010-10-10) bepaald, zal de erfgenaam verplicht zijn om, door middel van een aankondiging in een der in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius of Saba verschijnende nieuwsbladen, alsmede door aanplakking aan het gebouw van het gerecht in eerste aanleg, de onbekende schuldeisers op te roepen, ten einde zowel aan dezen, als aan degenen die bekend zijn, en aan de legatarissen, dadelijk rekening en verantwoording van zijn beheer af te leggen, en hun schuldvorderingen en legaten te voldoen, voor zover het bedrag der nalatenschap toereikend zal zijn.

1. De legatarissen kunnen de voldoening van hun legaten niet eisen, dan na verloop van de bij [artikel 1062](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1062&z=2010-10-10&g=2010-10-10) bepaalde termijn, en na de uitbetaling waarvan bij [artikel 1063](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1063&z=2010-10-10&g=2010-10-10) gesproken wordt.

De bepalingen van de [artikelen 1051](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1051&z=2010-10-10&g=2010-10-10), [1057](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1057&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en volgende zijn insgelijks toepasselijk op erfgenamen, die, zonder zich van het recht van beraad bediend te hebben, een erfenis onder het voorrecht van boedelbeschrijving aanvaard hebben, door de verklaring af te leggen bij het slot van [artikel 1055](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1055&z=2010-10-10&g=2010-10-10) vermeld.

Hij, die voor zijn erfdeel een erfenis heeft aanvaard, vermag het aandeel niet te verwerpen, hetwelk hem door recht van aanwas is opgekomen, behalve in het geval bij [artikel 1080](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Vijftiende&afdeling=Eerste&artikel=1080&z=2010-10-10&g=2010-10-10) voorzien.

2. Het bepaalde bij het [tweede lid van artikel 1050](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1050&z=2010-10-10&g=2010-10-10) is hier van toepassing.

Indien de inbreng meer bedraagt dan het erfdeel, behoeft dat meerdere niet te worden ingebracht, onverminderd het bepaalde bij het [vorige artikel](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Zestiende&afdeling=Tweede&artikel=1113&z=2010-10-10&g=2010-10-10).

Behalve de schenkingen, in [artikel 1112](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Zestiende&afdeling=Tweede&artikel=1112&z=2010-10-10&g=2010-10-10) aan inbreng onderworpen, moet ook worden ingebracht al hetgeen is verstrekt om aan de erfgenaam een stand, een beroep of bedrijf te verschaffen, of ter betaling van deszelfs schulden, en al hetgeen ten huwelijk is gegeven.

De verdeling overeenkomstig [artikel 1147](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Zestiende&afdeling=Vijfde&artikel=1147&z=2010-10-10&g=2010-10-10) gemaakt, kan worden vernietigd uit hoofde van benadeling, meer dan een vierde bedragende. Zij kan alsmede worden vernietigd, indien de verdeling, en hetgeen met vrijstelling van inbreng is vooruit gemaakt, het wettelijk erfdeel van de een of ander der afkomelingen mocht hebben verkort. De benadeelde kan de grond tot vernietiging inroepen.

De [artikelen 1062 tot en met 1065](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1062&z=2010-10-10&g=2010-10-10) en [1067](https://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0028746&boek=4&titeldeel=Veertiende&artikel=1067&z=2010-10-10&g=2010-10-10) zijn ook op de curators van onbeheerde nalatenschappen toepasselijk. Zij kunnen als loon in rekening brengen twee en een half ten honderd der ontvangsten en anderhalf ten honderd der uitgaven.