Verdrag inzake postale financiële diensten

Gelet op artikel 22.4 van de op 10 juli 1964 te Wenen tot stand gekomen Constitutie van de Wereldpostunie, hebben de ondergetekenden, gevolmachtigden van de regeringen van de lidstaten van de Unie, in gemeenschappelijk overleg en onder voorbehoud van artikel 25.4 van genoemde Constitutie, het volgende Verdrag vastgesteld, dat aansluit bij de beginselen van genoemde Constitutie teneinde een beveiligde postale financiële dienst in te stellen, die is aangepast aan en toegankelijk is voor een zo groot mogelijk aantal gebruikers, op basis van een systeem dat interoperabiliteit met de netwerken van de aangewezen marktdeelnemers mogelijk maakt.

DEEL I. OP DE POSTALE FINANCIËLE DIENSTEN VAN TOEPASSING ZIJNDE GEMEENSCHAPPELIJKE BEGINSELEN

HOOFDSTUK I. ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1. Reikwijdte van het Verdrag

• 1.1. Contante postwissel: de afzender biedt geld aan op het servicetoegangspunt van de aangewezen aanbieder en verzoekt om contante betaling van het volledige bedrag, zonder enige inhouding voor de geadresseerde.

• 1.2. Betaalpostwissel: de afzender geeft opdracht tot debitering van zijn rekening die door de aangewezen aanbieder wordt gehouden en verzoekt om contante betaling van het volledige bedrag aan de geadresseerde, zonder enige inhouding.

• 1.3. Stortingspostwissel: de afzender biedt geld aan op het servicetoegangspunt van de aangewezen aanbieder en verzoekt om storting ervan op de rekening van de geadresseerde, zonder enige inhouding.

• 1.4. Postoverschrijving: de afzender geeft opdracht tot debitering van zijn rekening die door de aangewezen aanbieder wordt gehouden en verzoekt om creditering van de door de aangewezen aanbieder van uitbetaling gehouden rekening van de geadresseerde met een gelijkluidend bedrag, zonder enige inhouding.

Artikel 2. Begripsomschrijvingen

• –. identificatie van de gebruikers;

• –. vragen naar het doel van de postale betaalopdracht;

• –. toezicht houden op de postale betaalopdrachten;

• –. verifiëren of de informatie betreffende de gebruikers actueel is;

• –. verdachte transacties bij de bevoegde autoriteiten melden.

Artikel 3. Aanwijzing van de aanbieder

Artikel 4. Bevoegdheden van de lidstaten

• 2.1. de opschorting van zijn postale financiële diensten vanaf de aangegeven datum en tot nader order;

• 2.2. de maatregelen die zijn getroffen om de diensten te herstellen onder de verantwoordelijkheid van een eventuele nieuwe aangewezen aanbieder.

Artikel 5. Operationele bevoegdheden

Artikel 6. Eigendom van de gelden van de postale financiële diensten

Artikel 7. Bestrijding van het witwassen van geld, van de financiering van terrorisme en van financiële criminaliteit

Artikel 8. Vertrouwelijkheid

Artikel 9. Technologische neutraliteit

HOOFDSTUK II. ALGEMENE BEGINSELEN EN KWALITEIT VAN DE DIENSTVERLENING

Artikel 10. Algemene beginselen

• 1.1. De postale financiële diensten worden door de aangewezen aanbieders op zodanige wijze op hun netwerk(en) of op elk ander partnernetwerk geleverd dat deze diensten voor een zo groot mogelijk aantal gebruikers toegankelijk zijn.

• 1.2. Alle gebruikers hebben toegang tot de postale financiële diensten, onafhankelijk van het bestaan van enige contractuele of commerciële relatie met de aangewezen aanbieder.

• 2.1. De gelden van de gebruikers zijn van elkaar gescheiden. Deze gelden en de hierdoor gegenereerde geldstromen zijn gescheiden van de andere gelden en geldstromen van de aanbieders, in het bijzonder hun eigen vermogen.

• 2.2. De regelingen die verband houden met de vergoeding tussen de aangewezen aanbieders zijn gescheiden van de regelingen die verband houden met de gelden van de gebruikers.

• 3.1. Het bedrag van de postale betaalopdracht wordt uitgeschreven en betaald in de valuta van het land van bestemming of in elke door het land van bestemming toegestane andere valuta.

• 4.1. De verzending van postale betaalopdrachten langs elektronische weg is onderworpen aan het beginsel van niet-verwerping; dit houdt in dat – mits het bericht aan de toepasselijke technische normen voldoet – de aangewezen aanbieder van uitschrijving het bestaan van de desbetreffende opdrachten niet kan ontkennen en de aangewezen aanbieder van uitbetaling niet kan ontkennen deze daadwerkelijk te hebben ontvangen.

• 4.2. De niet-verwerping van langs elektronische weg verzonden postale betaalopdrachten moet door middel van technische middelen worden gewaarborgd, ongeacht het systeem dat door de aangewezen aanbieders wordt gebruikt.

• 5.1. De tussen aangewezen aanbieders verzonden postale betaalopdrachten moeten worden uitgevoerd met inachteming van de bepalingen van dit Verdrag en van de nationale wetgeving.

• 5.2. Binnen het netwerk van de aangewezen aanbieders is het door de afzender aan de aangewezen aanbieder van uitschrijving overgedragen bedrag hetzelfde als het bedrag dat door de aangewezen aanbieder van uitbetaling aan de geadresseerden wordt betaald.

• 5.3. De betaling aan de geadresseerden is niet gebonden aan de ontvangst door de aangewezen aanbieder van uitbetaling van de overeenkomstige gelden van de afzender. De betaling moet worden verricht; hierbij moet de aangewezen aanbieder van uitschrijving zijn verplichtingen ten aanzien van de aangewezen aanbieder van uitbetaling op het gebied van voorschotten of aanvulling van het saldo op de clearingrekening, nakomen.

• 6.1. De aangewezen aanbieder van uitschrijving stelt het tarief van de postale financiële diensten vast.

• 6.2. Het tarief kan worden verhoogd met kosten voor eventuele door de afzender verlangde optionele of aanvullende diensten.

• 7.1. De bepalingen van het Algemeen Postverdrag betreffende de vrijstelling van port voor postzendingen bestemd voor krijgsgevangenen en civiel geïnterneerden kunnen voor deze categorie geadresseerden op de postale financiële diensten worden toegepast.

• 8.1. De aangewezen aanbieder van uitbetaling ontvangt voor de uitvoering van de postale betaalopdrachten een vergoeding van de aangewezen aanbieder van uitschrijving.

• 9.1. De frequentie van de vereffening tussen aangewezen aanbieders van de bedragen die door een afzender aan de geadresseerde worden betaald of op zijn rekening worden bijgeschreven, kan afwijken van de frequentie die wordt gehanteerd voor de vereffening van de vergoeding tussen aangewezen aanbieders. De vereffening van de bedragen die aan de geadresseerden worden betaald of op hun rekening worden bijgeschreven, vindt ten minste eenmaal per maand plaats.

• 10.1. De gebruikers hebben recht op de volgende informatie, die wordt gepubliceerd en aan elke afzender wordt medegedeeld: voorwaarden voor de levering van de postale financiële diensten, tarieven, kosten, wisselkoersen en -voorwaarden, voorwaarden met betrekking tot aansprakelijkheid en adressen van de inlichtingen- en klachtendiensten.

• 10.2. Aan de toegang tot deze informatie zijn geen kosten verbonden.

Artikel 11. Kwaliteit van de dienstverlening

HOOFDSTUK III. BEGINSELEN MET BETREKKING TOT DE GEAUTOMATISEERDE UITWISSELING VAN GEGEVENS

Artikel 12. Interoperabiliteit

• 1.1. Ter waarborging van de uitwisseling van de benodigde gegevens voor de uitvoering van de postale financiële diensten tussen alle aangewezen aanbieders en van het toezicht op de kwaliteit van de dienstverlening, gebruiken de aangewezen aanbieders het systeem voor geautomatiseerde gegevensuitwisseling (EDI) van de Unie of elk ander systeem waarmee de interoperabiliteit van de postale financiële diensten overeenkomstig dit Verdrag kan worden gewaarborgd.

Artikel 13. Beveiliging van de elektronische uitwisselingen

Artikel 14. Tracking en tracing

DEEL II. OP DE POSTALE FINANCIËLE DIENSTEN VAN TOEPASSING ZIJNDE REGELS

HOOFDSTUK I. VERWERKING VAN POSTALE BETAALOPDRACHTEN

Artikel 15. Indiening, invoer en verzending van postale betaalopdrachten

Artikel 16. Verificatie en terbeschikkingstelling van de gelden

Artikel 17. Maximumbedrag

Artikel 18. Terugbetaling

• 1.1. De terugbetaling in het kader van postale financiële diensten heeft betrekking op het totaalbedrag van de postale betaalopdracht in de valuta van het land waarin de betaalopdracht wordt uitgeschreven. Het terug te betalen bedrag is gelijk aan het bedrag dat door de afzender wordt gestort of dat van zijn rekening wordt afgeschreven. In geval van een fout door een aangewezen aanbieder wordt het terug te betalen bedrag vermeerderd met het tarief van de postale financiële dienst.

HOOFDSTUK II. KLACHTEN EN AANSPRAKELIJKHEID

Artikel 19. Klachten

Artikel 20. Aansprakelijkheid van de aangewezen aanbieders ten aanzien van de gebruikers

• 1.1. De aangewezen aanbieder van uitschrijving is ten aanzien van de afzender aansprakelijk voor de aan het loket overhandigde of van de rekening van de afzender afgeschreven bedragen tot op het moment waarop de postale betaalopdracht op rechtmatige wijze is betaald of op de rekening van de geadresseerde is overgemaakt, of in contanten aan de afzender is terugbetaald c.q. op diens rekening is overgemaakt.

Artikel 21. Onderlinge verplichtingen en aansprakelijkheid van de aangewezen aanbieders

Artikel 22. Vrijstelling van de aansprakelijkheid van de aangewezen aanbieders

• 1.1. in geval van vertraging bij de uitvoering van de dienst;

• 1.2. wanneer zij, naar aanleiding van de vernietiging van de gegevens betreffende de postale financiële diensten als gevolg van overmacht, niet kunnen aantonen dat een postale betaalopdracht is uitgevoerd, tenzij het bewijs van hun aansprakelijkheid op andere wijze is vastgelegd;

• 1.3. wanneer de schade is veroorzaakt door de schuld of nalatigheid van de afzender, in het bijzonder waar het gaat om diens verplichting juiste informatie ter ondersteuning van zijn postale betaalopdracht te verstrekken, waaronder de legale herkomst van de overhandigde gelden alsmede de reden van de postale betaalopdracht;

• 1.4. in geval van beslaglegging op de overhandigde gelden;

• 1.5. wanneer het gelden van krijgsgevangenen of civiel geïnterneerden betreft;

• 1.6. wanneer de gebruiker binnen de in de Regeling vastgelegde termijn geen klacht heeft ingediend;

• 1.7. wanneer de verjaringstermijn voor postale financiële diensten in het land van uitschrijving is verlopen.

Artikel 23. Voorbehouden inzake aansprakelijkheid

HOOFDSTUK III. FINANCIËLE BETREKKINGEN

Artikel 24. Boekhoudkundige en financiële regels

• 1.1. De aangewezen aanbieders nemen de in de Regeling vastgestelde boekhoudkundige regels in acht.

• 2.1. De aangewezen aanbieder van uitbetaling stelt ten behoeve van elke aangewezen aanbieder van uitschrijving maandelijks een rekening op van de voor de postale financiële diensten betaalde bedragen. De maandrekeningen worden met dezelfde frequentie opgenomen in een algemene rekening, inclusief voorschotten, waaruit een saldo voortkomt.

• 3.1. In geval van verschillen tussen de uitwisselingen tussen aangewezen aanbieders, betaalt de aangewezen aanbieder van uitschrijving ten minste eenmaal per maand, aan het begin van het tijdvak, een voorschot aan de aangewezen aanbieder van uitbetaling. Wanneer de termijn als gevolg van een verhoging van de frequentie van de vereffening van de uitwisselingen korter wordt dan een week, kunnen de aanbieders overeenkomen van dit voorschot af te zien.

• 4.1. In beginsel beschikt elke aangewezen aanbieder over een speciale verzamelrekening voor de gelden van de gebruikers. Deze gelden worden uitsluitend gebruikt voor de betaling aan de aangewezen aanbieder van de aan de geadresseerden betaalde postale betaalopdrachten of voor de terugbetaling aan de afzenders van de niet uitgevoerde postale betaalopdrachten.

• 4.2. Wanneer de aangewezen aanbieder voorschotten betaalt, worden deze op de speciale verzamelrekening van de aangewezen aanbieder van uitbetaling bijgeschreven. Deze voorschotten zijn uitsluitend bedoeld voor betalingen aan de geadresseerden.

• 5.1. Overeenkomstig de in de Regeling bedoelde voorwaarden kan de storting van een borg worden verlangd.

Artikel 25. Vereffening en clearing

• 1.1. De vereffeningen tussen aangewezen aanbieders kunnen geschieden via een centraal clearinghouse, met inachtneming van de in de Regeling bedoelde voorwaarden. De vereffeningen vinden plaats vanaf de verzamelrekeningen van de aangewezen aanbieders.

• 2.1. Facturering aan de hand van het saldo van de algemene rekening

• 2.1.1. In het algemeen vereffenen de aangewezen aanbieders die geen lid zijn van een centraal clearingsysteem hun rekeningen aan de hand van het saldo van de algemene rekening.

• 2.2. Clearingrekening

• 2.2.1. Wanneer de aangewezen aanbieders over postcheque-instellingen beschikken, kunnen zij een wederzijdse clearingrekening openen via welke de wederzijdse schulden en vorderingen inzake de postale financiële diensten worden vereffend.

• 2.2.2. Indien de aangewezen aanbieder van uitbetaling niet over een postcheque-instelling beschikt, kan de clearingrekening bij een andere financiële instelling worden geopend.

• 2.3. Vereffeningsvaluta

• 2.3.1. De vereffening geschiedt in de valuta van het land van bestemming of in een door de aangewezen aanbieders overeengekomen derde valuta.

DEEL III. OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN

Artikel 26. Tijdens het Congres gemaakte voorbehouden

Artikel 27. Slotbepalingen

• 3.1. Om uitvoerbaar te worden, moeten de aan het Congres voorgelegde voorstellen die betrekking hebben op dit Verdrag worden goedgekeurd door de meerderheid van de aanwezige stemgerechtigde en hun stem uitbrengende lidstaten die partij zijn bij het Verdrag. Ten tijde van de stemming moet ten minste de helft van deze lidstaten die bij het Congres vertegenwoordigd zijn en stemgerechtigd zijn, aanwezig zijn.

• 3.2. Om uitvoerbaar te worden, moeten de voorstellen met betrekking tot de Regeling bij dit Verdrag worden goedgekeurd door de meerderheid van de leden van de Postraad die partij zijn bij het Verdrag en stemgerechtigd zijn.

• 3.3. Om uitvoerbaar te worden, moeten de tussen twee Congressen in ingediende voorstellen die betrekking hebben op dit Verdrag:

• 3.3.1. twee derde van de stemmen verenigen, waarbij ten minste de helft van de lidstaten die partij zijn bij het Verdrag en stemgerechtigd zijn aan de stemming hebben deelgenomen, indien het de toevoeging van nieuwe bepalingen betreft;

• 3.3.2. de meerderheid van de stemmen verenigen, waarbij ten minste de helft van de lidstaten die partij zijn bij dit Verdrag en stemgerechtigd zijn aan de stemming hebben deelgenomen, indien het de wijziging van de bepalingen van dit Verdrag betreft;

• 3.3.3. de meerderheid van de stemmen verenigen, indien het de uitlegging van de bepalingen van dit Verdrag betreft.

• 3.4. Niettegenstaande het bepaalde in 3.3.1 is elke lidstaat waarvan de nationale wetgeving nog niet verenigbaar is met de voorgestelde toevoeging gerechtigd, binnen negentig dagen na de kennisgeving van deze toevoeging, een schriftelijke verklaring aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Bureau te richten waarin wordt vermeld dat het niet mogelijk is deze toevoeging te aanvaarden.

Artikel 28. Inwerkingtreding en duur van het Verdrag inzake postale financiële diensten

I. Namens de Arabische Republiek Syrië

„De Arabische Republiek Syrië verklaart dat haar ondertekening van de Akten geen verplichting of aanvaarding inhoudt met betrekking tot enige transactie met de Israëlische postale dienst.”

(Congres–Doc 41.Add 1)

II. Namens de Republiek Argentinië

De Republiek Argentinië roept in herinnering het voorbehoud dat is gemaakt tijdens de bekrachtiging van de Constitutie van de Wereldpostunie, ondertekend te Wenen (Oostenrijk) op 10 juli 1964, en herbevestigt haar soevereiniteit over de Falklandeilanden, Zuid-Georgië en de zuidelijke Sandwicheilanden en Argentijns Antarctica, die onderdeel van haar nationaal grondgebied uitmaken.

De Republiek Argentinië roept tevens in herinnering dat, wat betreft de Falklandeilanden, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties de resoluties 2065(XX), 3160 (XXVIII), 31/49, 37/9, 38/12, 39/6, 40/21, 41/40, 42/19 en 43/25 heeft aangenomen, waarbij zij het bestaan van een soevereiniteitsgeschil erkent en de regeringen van de Republiek Argentinië en van het Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verzoekt de onderhandelingen voort te zetten teneinde het geschil op te lossen.

De Republiek Argentinië benadrukt tevens dat het Speciale Comité van de Verenigde Naties over dekolonisatie meermalen een uitspraak in die richting heeft gedaan, laatstelijk door middel van een op 12 juni 2008 aangenomen resolutie. Bovendien heeft de Algemene Vergadering van de Organisatie van Amerikaanse Staten op 3 juni een soortgelijk nieuw besluit genomen.

(Congres–Doc 41.Add 2)

III. Namens de Socialistische Republiek Vietnam

De Socialistische Republiek Vietnam:

• 1. behoudt de Regering van haar land het recht voor alle acties en maatregelen te nemen die zij nodigt acht ter bescherming van de nationale belangen ingeval een andere postale dienst de door het Congres van de UPU aangenomen bepalingen van de Akte niet in acht zou nemen, of ingeval de voorbehouden van een andere postale dienst afbreuk zouden doen aan haar postale diensten of aan haar soevereiniteit.

• 1. behoudt de Regering van haar land het recht voor, in voorkomend geval, aanvullende voorbehouden te maken bij de bekrachtiging van de door het Congres van de UPU aangenomen Akten.

(Congres–Doc 41.Add 3)

IV. Namens de Republiek Indonesië

De delegatie van de Republiek Indonesië verklaart dat Indonesië de door het 24e Congres van de Wereldpostunie aangenomen Akten zal toepassen in overeenstemming met de constitutie en de wet- en regelgeving van de Republiek Indonesië, met de verplichtingen die uit hoofde van andere verdragen en overeenkomsten waarbij zij partij is op haar rusten en met de beginselen van het internationaal recht.

De delegatie van de Republiek Indonesië behoudt de Regering van haar land het recht voor alle maatregelen te nemen die zij nodig acht ter bescherming van de belangen van de Republiek Indonesië ingeval een van de door dit Congres aangenomen Akten direct of indirect haar soevereiniteit zou aantasten of zou conflicteren met de constitutie of de wet- en regelgeving van het land; ingeval een lidstaat zijn verplichtingen ingevolge de Constitutie, het Verdrag en de Akten van de Wereldpostunie niet zou nakomen; of ingeval de gevolgen van de door een lid gemaakte voorbehouden de belangen van de postale diensten van de Republiek Indonesië zouden bedreigen of zouden leiden tot een onaanvaardbare stijging van haar contributie aan de uitgaven van de Unie.

(Congres–Doc 41.Add 4)

V. Namens België, de Republiek Bulgarije, de Republiek Cyprus, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, de Republiek Finland, de Franse Republiek, Griekenland, de Republiek Hongarije, Ierland, Italië, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, de Republiek Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, de Slovaakse Republiek, de Republiek Slovenië, Spanje, de Tsjechische Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Kanaaleilanden en het eiland Man en Zweden

De delegaties van de lidstaten van de Europese Unie verklaren dat hun landen de door dit Congres aangenomen Akten zullen toepassen overeenkomstig de verplichtingen die op hen rusten krachtens het Verdrag tot instelling van de Europese Gemeenschap en de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten van de Wereldhandelsorganisatie.

(Congres–Doc 41.Add 5)

VI. Namens de Republiek IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en Noorwegen

De delegaties van de Republiek IJsland, van het Vorstendom Liechtenstein en van Noorwegen verklaren dat hun landen de door dit Congres aangenomen Akten zullen toepassen overeenkomstig de verplichtingen die voor hen voortvloeien uit de Overeenkomst tot instelling van de Europese Economische Ruimte en de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten van de Wereldhandelsorganisatie.

(Congres–Doc 41.Add 6)

VII. Namens het Koninkrijk Thailand

Bij de ondertekening van de Slotakten van het 24e Congres van de Wereldpostunie (Genève 2008) heeft de Thaise delegatie het volgende verklaard:

• 1. Het Koninkrijk Thailand is niet gebonden door enige bepaling van deze Akten die afbreuk zou kunnen doen aan zijn soevereiniteit of die in strijd zou zijn met zijn nationale wetgeving.

• 1. De ondertekening van deze Akten moet niet worden beschouwd als een besluit van het Koninkrijk Thailand tot wijziging van enig recht dat het heeft of dat het zou kunnen doen gelden uit hoofde van andere internationale overeenkomsten of akten waarbij het partij is.

• 1. Het Koninkrijk Thailand behoudt zich het recht voor alle acties of maatregelen te nemen die het nodig acht voor de bescherming van zijn nationale belangen ingeval de gevolgen van de door een andere lidstaat gemaakte voorbehouden zijn postale diensten in gevaar zouden brengen of zijn soevereiniteit zouden aantasten.

• 1. Het Koninkrijk Thailand behoudt zich het recht voor, in voorkomend geval, bij de bekrachtiging van deze Akten voorbehouden te maken.

(Congres–Doc 41.Add 7)

VIII. Namens de Republiek Georgië

De delegatie van Georgië verklaart dat haar land de door dit Congres aangenomen Akten, wijzigingen, aanpassingen en aanvullingen zal toepassen voor zover deze verenigbaar zijn met de constitutie, de nationale wetgeving en de universele normen van Georgië, en voor zover deze de nationale soevereiniteit en de belangen van het land niet aantasten.

De delegatie van Georgië beschermt de rechten van haar Regering:

• –. door andere verklaringen in het belang van haar land af te leggen ingeval de door dit Congres aangenomen Akten, wijzigingen, aanpassingen en aanvullingen strijdig zouden zijn met de constitutie en/of nationale wetgeving en normatieve teksten van Georgië, en ingeval een lidstaat van de UPU zijn verplichtingen die uit het Verdrag, de Constitutie of de Akten van de UPU voortvloeien, niet zou nakomen.

• –. door op het gehele grondgebied van Georgië elk noodzakelijk initiatief voor de organisatie, regulering en werking van de postale gemeenschap te nemen, alsmede voor de uitgifte van postzegels, overeenkomstig de nationale wetgeving en normatieve teksten van Georgië, waarbij elk ander initiatief op dit gebied onwettig wordt verklaard;

• –. door de nodige maatregelen te nemen voor de bescherming van zijn nationale belangen ingeval een van de lidstaten van de UPU het normale functioneren van de postale diensten op het grondgebied van Georgië in gevaar zou brengen.

(Congres–Doc 41.Add 8)

IX. Namens de Bolivariaanse Republiek Venezuela

De Bolivariaanse Republiek Venezuela verklaart dat zij zich het recht voorbehoudt alle nodige maatregelen te nemen voor de bescherming van haar nationale belangen ingeval andere lidstaten van de Wereldpostunie handelingen zouden verrichten die strijdig zijn met de Akten van de Unie of die haar nationale soevereiniteit of haar nationale wetgeving direct of indirect zouden aantasten. Voorts kan de ondertekening van de Akten van de Unie in geen geval worden uitgelegd als een handeling waarbij de Bolivariaanse Republiek Venezuela zou afzien van de rechten die zij als soeverein land bezit of van de beginselen van het internationaal recht die op haar van toepassing zijn in haar hoedanigheid van soeverein land.

(Congres–Doc 41.Add 9)

X. Namens het Koninkrijk Lesotho

De delegatie van het Koninkrijk Lesotho verklaart dat Lesotho de door het 24e Congres van de Wereldpostunie aangenomen Akten zal toepassen in overeenstemming met de constitutie en de wet- en regelgeving van het Koninkrijk Lesotho, met de verplichtingen die uit hoofde van andere verdragen waarbij het partij is op hem rusten en met de beginselen van het internationaal recht.

(Congres–Doc 41.Add 10)

XI. Namens Nieuw-Zeeland

Nieuw-Zeeland past de Akten en de andere door dit Congres aangenomen besluiten uitsluitend toe voor zover deze verenigbaar zijn met de overige op internationaal niveau geldende rechten en verplichtingen, in het bijzonder met de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten.

(Congres–Doc 41.Add 11)

XII. Namens Canada

Canada past de Akten en de andere door dit Congres aangenomen besluiten toe met de meest strikte naleving van zijn rechten en verplichtingen uit hoofde van de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie en, in het bijzonder, de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten.

(Congres–Doc 41.Add 12)

XIII. Namens Togo

Bij de ondertekening van de Slotakten van het op 23 juli en 12 augustus 2008 te Genève (Zwitserland) gehouden 24e Congres van de Wereldpostunie (UPU) behoudt de Togolese delegatie de Republiek Togo het recht voor die bepalingen niet toe te passen, welke strijdig zouden zijn met haar wetgeving alsmede met de bepalingen van de internationale verdragen waarbij zij partij is.

De Republiek Togo behoudt zich tevens het recht voor elk door haar nuttig geacht voorbehoud te maken voor de bescherming van haar rechtsorde en haar internationale verplichtingen tot aan de bekrachtiging van deze Akten.

(Congres–Doc 41.Add 13)

XIV. Namens een groep landen

De postale dienst van de Arabische Republiek Syrië herhaalt de verklaring die tijdens het Congres van Boekarest in 2004 is afgelegd door het Koninkrijk Bahrein, de Republiek Irak, de Islamitische Republiek Iran, de Republiek Jemen, de Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah, de Republiek Libanon, de Islamitische Republiek Pakistan, het Koninkrijk Saudi-Arabië, de Republiek Tunesië en de Verenigde Arabische Emiraten en verklaart dat hun ondertekening van alle Akten van de Wereldpostunie (24e Congres, 2008) alsmede de eventuele latere bekrachtiging van deze Akten door hun respectieve regeringen niet geldig zijn ten aanzien van het lid dat staat ingeschreven onder de naam Israël en dat deze ondertekening en bekrachtiging geenszins de erkenning van dat lid inhouden.

(Congres–Doc 41.Add 14)

XV. Namens de Republiek Turkije

De delegatie van de Republiek Turkije legt de volgende verklaring af met betrekking tot de deelname aan het 24e Congres van de Wereldpostunie van de delegatie van de Grieks-Cypriotische postale dienst van Zuid-Cyprus, namens de vermeende „Republiek Cyprus”.

Er bestaat geen enkele rechtens of feitelijk bevoegde autoriteit voor de gezamenlijke vertegenwoordiging van Turks-Cyprioten en Grieks-Cyprioten en, dientengevolge, voor Cyprus in zijn geheel. Sedert 1963 vertegenwoordigt de Grieks-Cypriotische postale dienst uitsluitend de Grieks-Cyprioten en hun belangen. Dientengevolge erkent Turkije, in de hoedanigheid van borgstaande macht ingevolge het Waarborgverdrag van 1960, deze postale dienst niet, noch enige van zijn onwettige eisen.

Gelet op het voorgaande, mogen de aanwezigheid en deelname van Turkije bij respectievelijk aan de werkzaamheden van de Wereldpostunie, alsmede de ondertekening van de Slotakte van de Unie in geen geval worden uitgelegd als een erkenning van de zogenaamde „Republiek Cyprus” door Turkije en houdt dit voor Turkije geen verplichting in om in het kader van de activiteiten van de Wereldpostunie uitwisselingen met de zogenaamde Republiek Cyprus te hebben.

(Congres–Doc 41.Add 15)

XVI. Namens Israël

De delegatie van Israël bij het 24e Congres van de Wereldpostunie herhaalt de verklaringen en voorbehouden die tijdens de voorgaande congressen namens Israël zijn afgelegd c.q. gemaakt en wijst zonder voorbehoud alle verklaringen en voorbehouden af die tijdens het huidige Congres (Genève 2008) zijn afgelegd c.q. gemaakt door andere lidstaten van de Unie met het oogmerk de rechten en het statuut van Israël in zijn hoedanigheid van lid van de Wereldpostunie te ontkennen.

Dergelijke verklaringen en voorbehouden zijn in strijd met de letter en de geest van de Constitutie, het Verdrag en de overige verdragen van de UPU. Dientengevolge beschouwt de Israëlische delegatie genoemde verklaringen of voorbehouden onwettig en nietig, en behoudt zij zich bijgevolg de rechten van haar land voor.

(Congres–Doc 41.Add 16)

XVII. Namens de Republiek Azerbeidzjan

Nagorno-Karabach en zeven andere aangrenzende districten, die een integrerend onderdeel van het grondgebied van de Republiek Azerbeidzjan uitmaken, worden nog steeds door de Republiek Armenië bezet.

De zogenaamde „Republiek Nagorno-Karabach” is een kunstmatige, onwettige en niet-erkende territoriale entiteit die is ingesteld naar aanleiding van de illegale bezetting in 1992/1993 van de Azerbeidzjaanse regio Nagorno-Karabach en de buurdistricten door de Armeense strijdkrachten, die in de bovengenoemde bezette regio’s een etnische zuivering hebben uitgevoerd.

Als gevolg van deze bezetting hebben meer dan een miljoen Azerbeidzjanen hun hoofdverblijfplaats moeten verlaten. Als ontheemden in eigen land zijn zij louter vanwege hun Azerbeidzjaanse nationaliteit vluchteling geworden. Veel van hen leven nog in eenvoudige onderkomens en op tijdelijke verblijfplaatsen, ongeduldig en vastberaden wachtend op de dag dat zij naar hun eigen huis kunnen terugkeren.

De internationale gemeenschap heeft een duidelijk, eenduidig standpunt ingenomen ten aanzien van het agressieve beleid van de Republiek Armenië jegens de Republiek Azerbeidzjan. De Veiligheidsraad van de Organisatie van de Verenigde Naties heeft vier resoluties aangenomen (822 van 30 april 1993, 853 van 29 juli 1993, 874 van 14 oktober 1993 en 884 van 12 november 1993), waarin de Raad de volledige, onmiddellijke en onvoorwaardelijke terugtrekking eist van de troepen die het grondgebied van de Republiek Azerbeidzjan bezetten, maar de agressor heeft geen van deze resoluties toegepast.

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft in haar op 14 maart 2008 tijdens de 62e zitting aangenomen resolutie, getiteld „De situatie in de bezette gebieden van Azerbeidzjan”, „opnieuw bevestigd dat zij de soevereiniteit en territoriale integriteit van de Republiek Azerbeidzjan binnen haar internationaal erkende grenzen blijft eerbiedigen en ondersteunen” en „de onmiddellijke, volledige en onvoorwaardelijke terugtrekking eist van alle Armeense strijdkrachten uit de bezette grondgebieden van de Republiek Azerbeidzjan”. De Republiek Armenië heeft deze oproep van de internationale gemeenschap opnieuw naast zich neergelegd.

De permanente bezetting van 20% van het grondgebied van de Republiek Azerbeidzjan door de Republiek Armenië brengt de economie van het land ernstige schade toe.

Het is op de door de Republiek Armenië bezette grondgebieden van de Republiek Azerbeidzjan onmogelijk geworden de bepalingen van het Algemeen Postverdrag betreffende het in omloop brengen van postzegels uit te voeren. Het nepregime van de zogenaamde Republiek Nagorno-Karabach drukt, met directe steun van de Republiek Armenië, illegale postzegels waarmee de bepalingen van het Algemeen Postverdrag van de Unie openlijk worden geschonden en de illegale verspreiding van deze postzegels wordt bevorderd.

Wij zijn van mening dat de Wereldpostunie niet onverschillig tegenover deze situatie mag blijven staan en haar eigen fundamentele documenten, het Handvest van de Verenigde Naties alsmede de resoluties van de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties betreffende het conflict in Nagorno-Karabach tussen Armenië en Azerbeidzjan moet gebruiken teneinde de verspreiding van illegale postzegels door onwettige en niet erkende instanties op doeltreffende wijze te voorkomen, door de nodige maatregelen te nemen tegen een lidstaat, namelijk Armenië, die dit soort met het internationaal recht strijdig zijnde praktijken ondersteunt. Wij maken van deze gelegenheid gebruik om de lidstaten van de Unie en de ondernemingen die met de officiële instemming van deze lidstaten aan de markt deelnemen, niet met de zogenaamde „Republiek Nagorno-Karabach” te communiceren en geen postale betrekkingen met haar te onderhouden.

Wij zijn ervan overtuigd dat dit soort problemen in het kader van de toekomstige activiteiten van de Wereldpostunie zal worden beteugeld en dat in dergelijke situaties de noodzakelijke maatregelen worden genomen.

De Regering van de Republiek Azerbeidzjan is van oordeel dat de postale dienst van de Republiek Azerbeidzjan de enige postale structuur op haar grondgebied is die door de internationale gemeenschap en internationale organisaties wordt erkend.

De Regering van de Republiek Azerbeidzjan is van oordeel dat elke poging die erop is gericht de zogenaamde „Republiek Nagorno-Karabach” voor te stellen als een onafhankelijke staat een overduidelijke schending vormt van de territoriale integriteit en van de soevereiniteit van de Republiek Azerbeidzjan en van andere regels van het internationaal recht alsmede een aantasting van haar recht om de postale diensten te verzorgen.

De Regering van de Republiek Azerbeidzjan verklaart het volgende: „Gelet op bezetting van de regio Nagorno-Karabach en de aangrenzende districten van de Republiek Azerbeidzjan door de strijdkrachten van de Republiek Armenië, behoudt de Republiek Azerbeidzjan zich het recht voor de artikelen van het Algemeen Postverdrag niet toe te passen ten aanzien van de Republiek Armenië.”

(Congres–Doc 41.Add 17)

XVIII. Namens het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

„De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland heeft geen enkele twijfel ten aanzien van de soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk over de Falklandeilanden (Malvinas), de Sandwicheilanden, Zuid-Georgië en de omringende zeegebieden en verwerpt de soevereiniteitsaanspraak van de Regering van Argentinië op deze eilanden en zeegebieden.

Ons standpunt ten aanzien van de soevereiniteit van de Falklandeilanden (Malvinas) is gebaseerd op het beginsel van zelfbeschikking, dat in het Handvest van de Verenigde Naties wordt bevestigd. Zolang de Falklandeilanden zelf geen onderhandelingen over de soevereiniteit van de eilanden wensen te voeren, zijn hierover geen onderhandelingen mogelijk. De inwoners van de Falklandeilanden (Malvinas) geven regelmatig te kennen dat zij de eilanden onder Britse soevereiniteit willen houden.

Het Verenigd Koninkrijk geeft de internationale gemeenschap overigens regelmatig uitleg over zijn standpunt ten aanzien van de Falklandeilanden (Malvinas). Ons standpunt is voor het eerst in detail beschreven door Sir John Sawers, de permanente vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk bij de Verenigde Naties, die, bij de uitoefening van zijn antwoordrecht op 1 oktober 2007 schriftelijk antwoord (A/62/469) heeft gegeven op de verklaring die Nestor Carlos Kirchner, President van de Republiek Argentinië, tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 25 september 2007 heeft afgelegd. Het in dit document vervatte standpunt van het Verenigd Koninkrijk is niet veranderd.

Het Verenigd Koninkrijk heeft geen enkele twijfel omtrent zijn soevereiniteit over het Britse Antarctisch grondgebied. In dit verband wijst het Verenigd Koninkrijk op artikel IV van het Verdrag inzake Antarctica, waarbij het Verenigd Koninkrijk en Argentinië beide partij zijn.”

(Congres–Doc 41.Add 18)

XIX. Namens de Republiek Cyprus

De delegatie van de Republiek Cyprus herhaalt bij het 24e Congres van de Wereldpostunie de verklaring die zij heeft afgelegd tijdens de voorgaande Congressen van de Unie en verwerpt de door de Republiek Turkije tijdens het op 11 augustus 2008 te Genève gehouden 24e Congres (CONGRES-Doc 41.Add 15) afgelegde verklaring en gemaakte voorbehoud ten aanzien van de deelname, de rechten en het statuut van de Republiek Cyprus als lid van de Wereldpostunie.

De Turkse standpunten zijn volledig in strijd met de desbetreffende bepalingen van het internationaal recht alsmede met de bijzondere bepalingen van de dwingende resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties betreffende Cyprus. Opgemerkt moet worden dat de Veiligheidsraad van de VN in resoluties 541(1983) en 550(1984) onder meer de afkondiging van de zogenaamde afscheiding van een deel van de Republiek Cyprus heeft veroordeeld. De Veiligheidsraad heeft deze afkondiging juridisch nietig geacht en om de intrekking ervan verzocht. Bovendien heeft de Veiligheidsraad alle staten verzocht geen andere Cypriotische staat te erkennen dan de Republiek Cyprus en „de zich afscheidende entiteit op geen enkele wijze aan te moedigen of te helpen”. Daarnaast is alle staten verzocht de soevereiniteit, onafhankelijkheid, territoriale integriteit en eenheid van de Republiek Cyprus te eerbiedigen. Sinds haar onafhankelijkheid in 1960 is de Republiek Cyprus een lidstaat van de VN, en sinds 1 mei 2004 een lidstaat van de Europese Unie. Daarnaast is zij sinds november 1961 lid van de Wereldpostunie; in deze laatste hoedanigheid neemt zij deel aan alle activiteiten van de Unie. De Regering van de Republiek Cyprus wordt internationaal als zodanig erkend en bezit de benodigde bevoegdheden en het benodigde gezag om de Staat te vertegenwoordigen, ondanks de feitelijke verdeling van het eiland na de Turkse invasie van 1974.

Sinds 1 mei 2004 is de Republiek Cyprus een volwaardig lid van de Europese Unie, hetgeen een bewijs vormt voor het feit dat er slechts een enkele Cypriotische Staat is. In het bij de Akte van toetreding tot de Europese Unie door de Republiek Cyprus gevoegde protocol 10 worden de problemen erkend die de bezetting van een deel van het Cypriotisch grondgebied ten aanzien van het internationaal recht oplevert en wordt gesteld dat de toepassing van het acquis communautaire wordt opgeschort in die gebieden van de Republiek Cyprus waar de Regering van de Republiek Cyprus geen daadwerkelijk toezicht uitoefent.

Gelet op het voorgaande zijn de door de Republiek Turkije afgelegde verklaring en het gemaakte voorbehoud strijdig met de letter en geest van de Constitutie, het Verdrag en de overige verdragen. De delegatie van de Republiek Cyprus is van oordeel dat elke verklaring of elk voorbehoud van deze aard onwettig en nietig is. Zij behoudt zich bijgevolg haar rechten voor.

(Congres–Doc 41.Add 19)

EN FOI DE QUOI, les Plénipotentiaires des Gouvernements des pays contractants ont signé le présent Arrangement en un exemplaire qui est déposé auprès du Directeur général du Bureau international. Une copie en sera remise à chaque Partie par le Bureau international de l’Union postale universelle.

FAIT à Genève, le 12 août 2008.