LegalizeUstawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych towarów tekstylnych i odzieżowych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa środki ochronne przed nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych towarów tekstylnych i odzieżowych, zwane dalej „środkami ochronnymi”, oraz zasady i tryb postępowania w sprawie stosowania tych środków, zwany dalej „postępowaniem ochronnym”.
Przepisy ustawy stosuje się do towarów tekstylnych i odzieżowych objętych listą stanowiącą załącznik nr 1 do ustawy.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, będzie ogłaszać listy towarów tekstylnych i odzieżowych wyłączonych spod działania ustawy, mając na względzie wykonanie zobowiązań podjętych przez Rzeczpospolitą Polską w ramach Porozumienia w sprawie tekstyliów i odzieży (Dz. U. z 1996 r. Nr 9, poz. 54), zwanego dalej „Porozumieniem”, stanowiącego załącznik do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483).
Przepisów ustawy nie stosuje się wobec towarów, których listę zawiera załącznik nr 2 do ustawy.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania ochronnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
W wypadku gdy krajem eksportu towarów tekstylnych i odzieżowych będących przedmiotem postępowania jest członek WTO, przepisy ustawy stosuje się zgodnie z wymogami Porozumienia.
Art. 2.
Postanowienia, decyzje i rozporządzenia, o których mowa w ustawie, przed ich wydaniem opiniowane są przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Przepisów art. 106 § 2 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Postanowienia, decyzje i rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, obowiązują od dnia ich ogłoszenia.
Obwieszczenia o postanowieniach i decyzjach wraz z uzasadnieniem są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski B”.
Minister właściwy do spraw gospodarki doręcza niezwłocznie ogłoszone rozporządzenia właściwym organom kraju eksportu, natomiast postanowienia oraz decyzje doręcza stronom uczestniczącym w postępowaniu.
W wypadku gdy liczba uczestniczących stron jest większa niż 50, minister właściwy do spraw gospodarki może zastąpić doręczenie publicznym obwieszczeniem w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim.
Art. 3.
Przywóz towarów na polski obszar celny uważa się za nadmierny, jeżeli występuje w tak zwiększonych ilościach, że wyrządza poważną szkodę lub zagraża wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi krajowemu wytwarzającemu towar podobny lub towar bezpośrednio konkurencyjny.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) towar podobny - towar, który jest jednakowy pod każdym względem w stosunku do towaru objętego postępowaniem ochronnym lub, w razie braku takiego towaru, inny towar, który, pomimo że nie jest jednakowy pod każdym względem, ma cechy ściśle odpowiadające cechom towaru objętego tym postępowaniem,
2) towar bezpośrednio konkurencyjny - towar, który, chociaż nie spełnia wymogów określonych w pkt 1, ze względu na możliwość użycia go do tych samych celów i spełniania przez niego tych samych funkcji oraz ze względu na jego cenę może być uznany za substytutywny w odniesieniu do towaru objętego postępowaniem ochronnym,
3) poważna szkoda - znaczące i ogólne pogorszenie sytuacji przemysłu krajowego,
4) zagrożenie poważną szkodą - sytuację, w której na podstawie faktów ustalono, że wystąpienie poważnej szkody jest wysoce prawdopodobne oraz bliskie w czasie,
5) przemysł krajowy - ogół producentów wytwarzających towar podobny lub bezpośrednio konkurencyjny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tych spośród nich, których łączna produkcja towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego stanowi znaczącą część całkowitej produkcji krajowej tego towaru,
6) kraj eksportu - kraj pochodzenia towaru w rozumieniu przepisów prawa celnego; jeżeli nie można ustalić kraju pochodzenia, jest nim kraj wysyłki; za kraj eksportu nie może być uznany kraj, przez którego obszar towar jest przewożony.
Stronami biorącymi udział w postępowaniu ochronnym mogą być:
1) zagraniczni producenci lub eksporterzy towaru objętego postępowaniem ochronnym, krajowi importerzy tego towaru lub organizacje oraz zrzeszenia przedsiębiorców, jeżeli większość ich członków jest zagranicznymi producentami lub eksporterami albo krajowymi importerami danego towaru,
2) właściwe organy kraju eksportu,
3) krajowi producenci lub organizacje oraz zrzeszenia producentów, jeżeli większość ich członków jest producentami towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego,
4) producenci wykorzystujący w procesie produkcji towar objęty postępowaniem lub ich organizacje, lub organizacje konsumenckie,
5) inne krajowe lub zagraniczne osoby fizyczne lub prawne, które wykażą swój bezpośredni interes materialny lub inny prawem chroniony interes w badanej sprawie.
Rozdział 2. Środki ochronne
Art. 5.
Jeżeli w wyniku postępowania ochronnego zostanie stwierdzone, że przywóz na polski obszar celny towarów pochodzących z określonego kraju jest nadmierny, to wobec towarów pochodzących z tego kraju, dopuszczanych do obrotu na polskim obszarze celnym, może zostać zastosowany środek ochronny.
Przy ustanowieniu środka ochronnego:
1) kraje najmniej rozwinięte, będące członkami WTO, będą traktowane w sposób znacznie bardziej korzystny niż inne kraje - członkowie WTO,
2) członkowie WTO, których wielkość eksportu towaru objętego postępowaniem ochronnym jest niewielka w porównaniu z wielkością eksportu innych członków WTO i stanowi niewielką część przywozu towaru do kraju objętego postępowaniem, będą traktowani w sposób bardziej korzystny niż inne kraje - członkowie WTO, uwzględniający przyszłe możliwości rozwoju ich handlu i zapewniający im znaczącą poprawę dostępu do rynku.
Art. 6.
Środek ochronny ustanawia się w formie kontyngentu ilościowego w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami .
Art. 7.
W wypadku ustanowienia środka ochronnego warunkiem dopuszczenia do obrotu towarów, o których mowa w art. 1 ust. 2, jest przedstawienie pozwolenia ministra właściwego do spraw gospodarki, wydanego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami.
Rozdział 3. Postępowanie ochronne
Art. 8.
Minister właściwy do spraw gospodarki wszczyna postępowanie ochronne:
1) na pisemny wniosek osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, występującej na rzecz przemysłu krajowego; wniosek uważa się za złożony na rzecz przemysłu krajowego, jeżeli popierają go producenci krajowi, których łączna produkcja stanowi co najmniej 25% produkcji towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego, a wnioskodawca przedstawi dane i informacje dotyczące znaczącej części łącznej produkcji krajowej tego towaru,
2) z urzędu, jeżeli dysponuje danymi uzasadniającymi wszczęcie postępowania ochronnego.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinien zawierać w szczególności informacje lub dane dotyczące:
1) wnioskodawcy,
2) nazwy towaru, wobec którego wnioskowane jest postępowanie ochronne,
3) sprzedaży towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego produkcji krajowej,
4) przemysłu krajowego w zakresie:
wielkości produkcji krajowej,
stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych,
relacji przywozu ogółem do produkcji krajowej,
stanu zapasów,
zysków i strat,
eksportu,
inwestycji,
stanu zatrudnienia, wydajności i wynagrodzenia,
5) udziału produkcji krajowej i importu w rynku,
6) kraju eksportu towaru,
7) importerów,
8) ceny towaru przywożonego na polski obszar celny,
9) istnienia związku przyczynowego zachodzącego między nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny a poważną szkodą lub zagrożeniem wyrządzenia takiej szkody przemysłowi krajowemu.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a także sposób jego złożenia, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 2.
W wypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów określonych zgodnie z ust. 2 i 3 lub przedstawione dane okażą się niewystarczające, minister właściwy do spraw gospodarki, nie później niż w terminie 15 dni od dnia wpłynięcia wniosku, wzywa wnioskodawcę, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie minister właściwy do spraw gospodarki może, gdy uzasadniają to okoliczności sprawy, wyznaczyć dodatkowy termin do usunięcia braków.
Za datę wpływu wniosku, o którym mowa w ust. 4, uznaje się datę wpływu wniosku, w którym usunięto braki.
W wypadku wycofania wniosku przez wnioskodawcę przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania ochronnego, postępowania nie wszczyna się.
Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek po wszczęciu postępowania ochronnego, minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, umorzy postępowanie, chyba że naruszałoby to interes publiczny.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie.
Art. 9.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania ochronnego, jeżeli:
1) informacje i dane zawarte we wniosku wskazują, że nie zachodzą warunki, o których mowa w art. 3,
2) wymaga tego interes publiczny.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
Art. 10.
Jeżeli z Porozumienia wynika obowiązek zawiadamiania strony (stron) i Organu Kontrolnego do Spraw Tekstyliów WTO, zwanego dalej „TMB”, o wszczęciu postępowania ochronnego, minister właściwy do spraw gospodarki powiadomi strony i TMB.
Art. 11.
Minister właściwy do spraw gospodarki wszczyna, w drodze postanowienia, postępowanie ochronne, jeżeli informacje oraz dane, którymi dysponuje, wskazują, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 3.
W wypadku postępowania wszczynanego na wniosek, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania ochronnego, nie później niż w terminie 30 dni od daty wpłynięcia wniosku.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności:
1) datę wszczęcia postępowania,
2) oznaczenie wnioskodawcy,
3) nazwę towaru, opis towaru i kod taryfy celnej,
4) nazwę kraju eksportu towaru,
5) określenie krajowego towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego wobec towaru objętego postępowaniem,
6) określenie skali wzrostu przywozu towaru objętego postępowaniem, zarówno w wielkościach bezwzględnych, jak i w stosunku do produkcji krajowej,
7) określenie czynników, które stanowią podstawę ustaleń dotyczących poważnej szkody oraz związku przyczynowego,
8) określenie okresu badanego,
9) harmonogram postępowania, w tym:
termin, w którym strony powinny zgłosić swój udział w postępowaniu,
termin posiedzenia wyjaśniającego, o ile zachodzi potrzeba jego zwołania,
przewidywany termin zakończenia postępowania.
Przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania ochronnego informacje w tej sprawie nie będą podane do wiadomości publicznej.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje zażalenie.
Art. 12.
Minister właściwy do spraw gospodarki dopuszcza do udziału w postępowaniu ochronnym stronę, która uprawdopodobni, że niedotrzymanie terminu określonego w art. 11 ust. 3 pkt 9 lit. a) nastąpiło z przyczyny od niej niezależnej.
Art. 13.
Minister właściwy do spraw gospodarki może wezwać strony do dostarczenia w wyznaczonym terminie informacji lub do złożenia wyjaśnień, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzonego postępowania ochronnego.
Jeżeli strona odmawia udzielenia w wyznaczonym terminie informacji lub złożenia wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, lub w inny sposób utrudnia postępowanie ochronne, ustaleń dokonuje się na podstawie dostępnych organowi prowadzącemu postępowanie danych i informacji.
Jeżeli w toku postępowania zostanie ustalone, że przedstawione informacje lub wyjaśnienia są nieprawdziwe lub mylące, to takie informacje lub wyjaśnienia pomija się w postępowaniu ochronnym.
Art. 14.
Strony w toku postępowania ochronnego mogą składać wyjaśnienia, zgłaszać wnioski oraz dostarczać dowody na ich poparcie.
Wyjaśnienia i informacje przekazane ustnie, w toku postępowania ochronnego, mogą być dopuszczone jako dowód, o ile zostaną utrwalone w formie protokołu włączonego do akt sprawy.
Art. 15.
W celu ustalenia, czy wzrost przywozu towaru objętego postępowaniem wyrządził poważną szkodę lub też zagraża rzeczywiście wyrządzeniem takiej szkody, minister właściwy do spraw gospodarki zbada w toku postępowania ochronnego, w szczególności:
1) wielkość i tempo wzrostu przywozu ogółem w ilościach bezwzględnych, w tym z kraju, z którego nastąpił nadmierny przywóz, oraz stosunek wielkości przywozu z tego kraju do przywozu ogółem oraz do wielkości krajowej produkcji lub konsumpcji,
2) wpływ przywozu na sytuację producentów krajowych towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego, wyrażający się w zmianach:
wielkości produkcji,
stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych,
stanu zapasów,
poziomu sprzedaży,
udziału w rynku krajowym towarów objętych postępowaniem,
wysokości cen towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego na rynku krajowym (obniżenie cen lub zapobieżenie wzrostowi cen, które nastąpiły w normalnych okolicznościach),
wysokości zysku lub straty,
rozmiarów inwestycji,
stanu zatrudnienia,
wydajności pracy,
wysokości wynagrodzenia,
rozmiarów eksportu,
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.