LegalizeUstawa z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i tryb udostępniania przez przedsiębiorców informacji gospodarczych dotyczących wiarygodności płatniczej innych przedsiębiorców i konsumentów, w szczególności danych o zwłoce w wykonywaniu zobowiązań pieniężnych, osobom trzecim nieoznaczonym w chwili przeznaczania tych danych do udostępniania.
Art. 2.
Przez informację gospodarczą rozumie się następujące dane dotyczące:
1) podmiotu będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej:
oznaczenie,
siedziba i adres,
numer, pod którym podmiot wpisany jest do właściwego rejestru, wraz z oznaczeniem sądu rejestrowego,
numer identyfikacji podatkowej,
numer REGON,
imiona i nazwiska osób wchodzących w skład organów zarządzających, prokurentów lub pełnomocników podmiotu,
główny przedmiot działalności gospodarczej;
2) osoby fizycznej:
imiona i nazwisko,
obywatelstwo,
adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy,
numer PESEL,
seria i numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,
data urodzenia
oraz w przypadku osoby fizycznej będącej przedsiębiorcą:
oznaczenie,
siedziba i adres,
numer identyfikacji podatkowej,
numer REGON,
numer, pod którym podmiot wpisany jest do właściwego rejestru, wraz z oznaczeniem sądu rejestrowego,
imiona i nazwiska pełnomocników, o ile są ustanowieni,
główny przedmiot działalności gospodarczej;
3) zobowiązania pieniężnego:
tytuł prawny,
kwota i waluta,
kwota zaległości,
termin powstania zaległości,
stan postępowań dotyczących zobowiązania, w tym informacja o orzeczeniach sądowych,
informacja o kwestionowaniu przez dłużnika istnienia całości lub części zobowiązania,
data wysłania wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura,
inne informacje - przekazane w trybie i na zasadach określonych w art. 10;
4) posłużenia się podrobionym lub cudzym dokumentem:
nazwa dokumentu,
seria i numer dokumentu,
data wystawienia dokumentu,
oznaczenie, siedziba i adres podmiotu wskazanego w dokumencie jako jego wystawca,
imiona i nazwisko osoby, której dokument dotyczy,
okoliczności posłużenia się dokumentem,
wskazanie osoby lub organu, który stwierdził, że dokument jest podrobiony lub cudzy.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) „konsumencie” - rozumie się przez to osobę fizyczną, która zawiera umowę z przedsiębiorcą w celu bezpośrednio niezwiązanym z działalnością gospodarczą, członka wspólnoty mieszkaniowej oraz członka spółdzielni mieszkaniowej posiadającego prawo do lokalu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych ;
2) „przedsiębiorcy” - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej , spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, wspólnotę mieszkaniową oraz spółdzielnię mieszkaniową w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych jej członków;
3) „umowie o kredyt konsumencki” - rozumie się przez to umowę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim ;
4) „udostępnianiu informacji gospodarczych” - rozumie się przez to przekazywanie przez przedsiębiorcę informacji gospodarczych do biura informacji gospodarczej oraz ujawnianie tych informacji przez to biuro.
Przepisów ustawy nie stosuje się do udostępniania danych pochodzących z publicznie dostępnych rejestrów lub zbiorów oraz informacji o wygasłych zobowiązaniach przedsiębiorców.
Rozdział 2. Biura informacji gospodarczej
Art. 3.
Udostępnianie informacji gospodarczych osobom trzecim nieoznaczonym w chwili przeznaczania tych informacji do udostępniania następuje wyłącznie za pośrednictwem biur informacji gospodarczej, chyba że udostępnianie, o którym mowa powyżej, następuje w celu sprzedaży wierzytelności przez ogłoszenie publiczne lub przepisy prawa przewidują inny tryb udostępniania danych.
Art. 4.
Biuro informacji gospodarczej, zwane dalej „biurem”, może zostać utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej, o kapitale zakładowym nie mniejszym niż 4 000 000 złotych.
Akcje biura powinny być akcjami imiennymi. Nie jest dopuszczalna zamiana akcji imiennych na akcje na okaziciela.
Akcje biura, których łączna wartość nominalna nie przekracza kwoty określonej w ust. 1, mogą być obejmowane wyłącznie za wkłady pieniężne i są opłacone w całości przed zarejestrowaniem biura.
W skład organów biura nie mogą wchodzić osoby karane za przestępstwa popełnione z winy umyślnej.
Przedmiotem działalności gospodarczej biura jest wyłącznie pośrednictwo w udostępnianiu informacji gospodarczych polegające na:
1) przyjmowaniu informacji gospodarczych od przedsiębiorców;
2) przechowywaniu informacji gospodarczych;
3) ujawnianiu informacji gospodarczych.
Biuro jest obowiązane używać w swojej firmie wyrazów „biuro informacji gospodarczej”.
Zakazane jest używanie wyrazów „biuro informacji gospodarczej” w oznaczeniu lub reklamie przedsiębiorców, którzy nie wykonują działalności gospodarczej określonej w ust. 5.
Biuro jest obowiązane do zabezpieczenia roszczeń o naprawienie szkody, która może wyniknąć w związku z działalnością biura. Zabezpieczenie może nastąpić w drodze zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zlecenia udzielenia gwarancji bankowej lub poręczenia bankowego.
Art. 5.
Zarząd biura uchwala regulamin zarządzania danymi, zwany dalej „regulaminem”, określający szczegółowe zasady:
1) przekazywania informacji gospodarczych do biura;
2) zabezpieczenia informacji gospodarczych, z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych;
3) usuwania informacji gospodarczych;
4) ujawniania informacji gospodarczych;
5) prowadzenia rejestru zapytań, o którym mowa w art. 18;
6) aktualizacji informacji gospodarczych, o której mowa w rozdziale 5.
Regulamin podlega zatwierdzeniu w drodze decyzji wydawanej przez ministra właściwego do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia regulaminu, jeżeli zawiera on postanowienia sprzeczne z ustawą lub z przepisami odrębnymi.
Zatwierdzony regulamin ogłasza się w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wprowadzania i zatwierdzania zmian w regulaminie.
Biuro nie może podjąć działalności gospodarczej przed zatwierdzeniem regulaminu.
Rozdział 3. Przekazywanie informacji gospodarczych do biura
Art. 6.
Przedsiębiorca może przekazywać do biura informacje gospodarcze w celu ich ujawnienia, jeżeli zawarł z biurem umowę o udostępnianie tych informacji.
Umowę, o której mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie pod rygorem nieważności.
Art. 7.
Informacje gospodarcze o zobowiązaniach konsumentów mogą przekazywać do biura wyłącznie następujący przedsiębiorcy:
1) banki;
2) oddziały banków zagranicznych;
3) zakłady ubezpieczeń;
4) pośrednicy ubezpieczeniowi;
5) główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń;
6) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe;
7) świadczący usługi leasingu;
8) świadczący usługi factoringu lub forfaitingu;
9) operatorzy lub podmioty udostępniające usługi telekomunikacyjne;
10) świadczący usługi dostawy energii elektrycznej, ciepła, paliw gazowych, wody, odprowadzania nieczystości lub wywozu śmieci;
11) zawierający w imieniu i na rzecz banków umowy kredytu ratalnego lub kredytu odnawialnego połączonego z kartą kredytową (instytucje pośrednictwa kredytowego);
12) wykonujący działalność w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych, działający w formie spółek handlowych;
13) wydawcy elektronicznych instrumentów płatniczych;
14) spółdzielnie mieszkaniowe;
15) wspólnoty mieszkaniowe;
16) wynajmujący lokale;
17) świadczący usługi przewozu osób w regularnej komunikacji publicznej;
18) domy maklerskie;
19) towarowe domy maklerskie;
20) zagraniczne osoby prawne wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską w formie oddziału;
21) operatorzy telewizji kablowej i satelitarnej.
Z zastrzeżeniem art. 10, przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może przekazać do biura informację gospodarczą o zobowiązaniu albo zobowiązaniach konsumenta wyłącznie wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
1) zobowiązanie albo zobowiązania wobec tego przedsiębiorcy powstały z tytułu umowy o kredyt konsumencki lub umowy o przewóz osoby w regularnej komunikacji publicznej;
2) łączna kwota zobowiązań konsumenta wobec przedsiębiorcy wynosi co najmniej 200 złotych;
3) świadczenie albo świadczenia są wymagalne od co najmniej 60 dni;
4) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez przedsiębiorcę listem poleconym, na adres do korespondencji wskazany przez konsumenta, a jeżeli konsument nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zameldowania konsumenta na pobyt stały lub czasowy, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.
W przypadku określonym w ust. 2 przedsiębiorca może przekazać do biura wyłącznie następujące informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
2) konsumenta - określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;
3) zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 3.
Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu konsumenta dotyczące:
1) przedsiębiorcy - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i,
2) konsumenta - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2:
lit. a, b oraz d - w przypadku gdy konsument jest obywatelem polskim,
lit. a, b oraz e - w przypadku gdy konsument nie jest obywatelem polskim,
3) zobowiązania - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, c, d, f i g
- biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy w celu uzupełnienia.
Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu konsumenta:
1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub 2 lub
2) przekraczającej zakres określony w ust. 3.
Art. 8.
Z zastrzeżeniem art. 10, przedsiębiorca może przekazać do biura informację gospodarczą o zobowiązaniu albo zobowiązaniach innego przedsiębiorcy wyłącznie wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
1) zobowiązanie albo zobowiązania powstały wobec przedsiębiorcy przekazującego informację gospodarczą z tytułu umowy związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej przez obydwu przedsiębiorców;
2) łączna kwota zobowiązań wobec przedsiębiorcy wynosi co najmniej 500 złotych;
3) świadczenie albo świadczenia są wymagalne od co najmniej 60 dni;
4) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez przedsiębiorcę przekazującego dane będącego wierzycielem, listem poleconym, na adres do korespondencji wskazany przez dłużnika, a jeżeli dłużnik nie wskazał takiego adresu - na adres siedziby dłużnika, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.
W przypadku określonym w ust. 1 przedsiębiorca będący wierzycielem może przekazać do biura informacje gospodarcze dotyczące:
1) siebie - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
2) dłużnika - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
3) wspólników dłużnika będącego spółką handlową, z których każdy posiada co najmniej 10% kapitału zakładowego tej spółki - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
4) wspólników dłużnika będącego spółką osobową - określone w art. 2 ust. 1 pkt 2;
5) akcjonariusza dłużnika będącego jednoosobową spółką akcyjną - określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2;
6) zobowiązania - określone w art. 2 ust. 1 pkt 3.
Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu przedsiębiorcy dotyczące:
1) tego przedsiębiorcy - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i,
2) dłużnika - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d lub pkt 2 lit. g-i,
3) zobowiązania - nie zawierają co najmniej elementów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. a, c, d, f i g
- biuro zwraca je przekazującemu przedsiębiorcy w celu uzupełnienia.
Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu przedsiębiorcy:
1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub
2) przekraczającej zakres określony w ust. 2.
Art. 9.
Przedsiębiorca może w każdym czasie przekazać do biura informację gospodarczą dotyczącą posłużenia się wobec niego podrobionym lub cudzym dokumentem, a w szczególności dokumentem potwierdzającym tożsamość lub zaświadczeniem o zatrudnieniu bądź zarobkach.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.