LegalizeUstawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, zwanych dalej „umowami długoterminowymi”, w tym zasady:
1) przedterminowego rozwiązywania umów długoterminowych;
2) finansowania kosztów powstałych w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych;
3) wypłacania środków na pokrycie kosztów, o których mowa w pkt 2;
4) obliczania, korygowania i rozliczania kosztów, o których mowa w pkt 2;
5) funkcjonowania „Zarządcy Rozliczeń Spółka Akcyjna”, zwanego dalej „Zarządcą Rozliczeń S.A.”.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) grupa kapitałowa - grupę kapitałową w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ;
2) jednostka wytwórcza - wyodrębniony zespół urządzeń służący do wytwarzania energii elektrycznej, opisany przez dane techniczne i handlowe;
3) oddanie jednostki wytwórczej do użytku - przyłączenie jednostki wytwórczej do sieci elektroenergetycznej oraz dokonanie prób końcowych i ostatecznego odbioru, potwierdzonych w protokołach przeprowadzenia tych prób i odbioru;
4) sieć elektroenergetyczna - sieć w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne ;
5) sieć przesyłowa elektroenergetyczna - sieć przesyłową w rozumieniu art. 3 pkt 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
6) okres korygowania - okres ustalony dla danego wytwórcy, od dnia rozwiązania umowy długoterminowej na podstawie umowy, o której mowa w art. 3 ust. 1, do dnia, w którym wygasałaby umowa długoterminowa, której wytwórca ten jest stroną, a jeżeli wytwórca jest stroną więcej niż jednej umowy długoterminowej lub, jeżeli wytwórca wchodzi w skład grupy kapitałowej - do dnia, w którym wygasałaby umowa długoterminowa o najdłuższym okresie obowiązywania, której stroną jest dany wytwórca lub inny wytwórca wchodzący w skład tej samej grupy kapitałowej, lecz w żadnym przypadku nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia 2025 r.;
7) wytwórca - przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej będące stroną umowy długoterminowej, z wyłączeniem Polskich Sieci Elektroenergetycznych Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie;
8) operator - podmiot pełniący funkcję operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
9) opłata przejściowa - wynagrodzenie za usługę udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego, należne operatorowi, przeznaczane na pokrycie kosztów osieroconych, kosztów, o których mowa w art. 44, oraz kosztów działalności Zarządcy Rozliczeń S.A.;
10) płatnik opłaty przejściowej - podmiot pełniący funkcję operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego w rozumieniu art. 3 pkt 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
11) odbiorca końcowy - podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 13a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
12) koszty osierocone - wydatki wytwórcy niepokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym po przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, wynikające z nakładów poniesionych przez tego wytwórcę do dnia 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej.
Rozdział 2. Zasady przedterminowego rozwiązywania umów długoterminowych
Art. 3.
Strony umowy długoterminowej, w terminie 150 dni od dnia wejścia w życie ustawy, mogą zawrzeć umowę o przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, zwaną dalej „umową rozwiązującą”.
Umowa rozwiązująca zawiera:
1) oznaczenia stron umowy, ich siedziby i adresu;
2) oznaczenie umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, w tym daty jej zawarcia, stron tej umowy oraz okresu jej obowiązywania;
3) postanowienia dotyczące rozliczeń finansowych między stronami umowy za dostawy mocy i energii elektrycznej w okresie do dnia rozwiązania umowy długoterminowej na warunkach określonych w umowie długoterminowej;
4) zgodę wytwórcy na otrzymanie środków na pokrycie kosztów osieroconych lub kosztów, o których mowa w art. 44, zgodnie z przepisami ustawy albo rezygnację z otrzymania tych środków;
5) zobowiązanie do dokonywania zmian umowy tylko w takim zakresie, w jakim nie będą one naruszać przepisów ustawy;
6) oznaczenie sądu właściwego do rozstrzygania sporów wynikających z umowy;
7) podpisy stron umowy;
8) datę zawarcia umowy.
Umowa rozwiązująca powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
Wytwórca dołącza do umowy rozwiązującej oświadczenia o:
1) uzyskaniu zgód na zawarcie umowy rozwiązującej, w szczególności:
wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi z umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, zawierających oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa postawienia tych wierzytelności w stan natychmiastowej wymagalności w związku z zawarciem przez wytwórcę umowy rozwiązującej,
wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi z umowy długoterminowej zawartej przez Elektrownię Turów S.A., Elektrownię Opole S.A. lub Elektrownię Kozienice S.A., zawierających bezwarunkowe i nieodwołalne oświadczenie, że zawarcie umowy rozwiązującej nie będzie stanowić podstawy do wezwania do wykonania umowy poręczenia lub gwarancji w stosunku do tych poręczycieli i gwarantów, którzy przedstawią wierzycielom oświadczenia, że zawarcie umowy rozwiązującej nie spowoduje utraty przez właścicieli roszczeń posiadanych przez wierzycieli zabezpieczeń w postaci poręczenia lub gwarancji, zabezpieczających spłatę tych wierzytelności,
podmiotów udzielających poręczeń lub gwarancji spłaty wierzytelności, o których mowa w lit. b;
2) oddaniu jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia w życie ustawy.
W przypadku gdy wytwórca nie oddał jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia w życie ustawy, a budowę tej jednostki rozpoczął przed dniem 1 maja 2004 r., umowa rozwiązująca zawiera dodatkowo określenie:
1) wysokości nakładów zaplanowanych do poniesienia w latach 2005-2007;
2) warunków technicznych tej jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową.
Zawarcie umowy rozwiązującej przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., zwane dalej „PSE S.A.”, wymaga uprzedniej zgody Walnego Zgromadzenia PSE S.A.
Wyrażenie przez wierzycieli zgód na zawarcie umów rozwiązujących z przyczyn określonych ustawą nie będzie stanowić podstawy do zgłoszenia przez poręczycieli lub gwarantów spłaty wierzytelności, o których mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b, zarzutu o utracie przez wierzycieli praw z posiadanych gwarancji lub poręczeń.
Umowy zawarte po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, nie stanowią umów rozwiązujących i nie stanowią podstawy do otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych lub kosztów, o których mowa w art. 44.
Art. 4.
Wytwórca przekazuje egzemplarz umowy rozwiązującej Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia.
Prezes URE, w terminie 14 dni od upływu terminu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pisemnie informuje ministra właściwego do spraw gospodarki, operatora i Zarządcę Rozliczeń S.A. o zawartych umowach rozwiązujących; do informacji tej dołącza wykaz umów długoterminowych, które zostaną rozwiązane na mocy umów rozwiązujących.
Art. 5.
Przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych, na mocy umów rozwiązujących, następuje w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie 210 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 4 ust. 2, niezwłocznie ogłosi, w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” dzień, w którym umowy długoterminowe ulegają przedterminowemu rozwiązaniu, oraz wykaz umów długoterminowych, które ulegają rozwiązaniu.
Art. 6.
Wytwórca po dokonaniu czynności, o której mowa w art. 4 ust. 1, otrzymuje środki na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, na zasadach określonych w ustawie, chyba że złożył oświadczenie o rezygnacji z otrzymania tych środków.
Łączna suma środków przekazanych wytwórcy na pokrycie kosztów osieroconych, zdyskontowanych na dzień 1 stycznia 2007 r., nie może przekroczyć ustalonej dla tego wytwórcy maksymalnej wysokości tych kosztów, określonej w załączniku nr 2 do ustawy, w cenach stałych na dzień 1 stycznia 2007 r.
Łączna kwota środków przekazanych wytwórcy z tytułu kosztów, o których mowa w art. 44, zdyskontowanych na dzień 1 stycznia 2007 r. nie może przekroczyć ustalonej dla tego wytwórcy maksymalnej wysokości tych kosztów określonej w załączniku nr 2 do ustawy, w cenach stałych na dzień 1 stycznia 2007 r.
Art. 7.
Wytwórcy będącemu stroną umowy rozwiązującej nie może być udzielona pomoc publiczna na ratowanie lub restrukturyzację, bez zgody właściwych organów, w okresie korygowania i przez okres 10 lat następujących po zakończeniu tego okresu.
Rozdział 3. Zasady finansowania kosztów osieroconych
Art. 8.
Od dnia rozwiązania co najmniej jednej umowy długoterminowej na mocy umowy rozwiązującej, o którym mowa w art. 5 ust. 1:
1) operator pobiera od płatnika opłaty przejściowej oraz od odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej opłatę przejściową, obliczoną w sposób określony w art. 9 ust. 2;
2) płatnik opłaty przejściowej pobiera od odbiorcy końcowego oraz od przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 9 ust. 4, opłatę za świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji, w skład której wchodzi także opłata za świadczenie na rzecz tego odbiorcy oraz przedsiębiorstwa usługi związanej z zakupem od operatora usługi udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego, zwaną dalej „opłatą końcową”, z uwzględnieniem stawek opłaty przejściowej, o których mowa w art. 11 i 12.
Art. 9.
Operator uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania energii elektrycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego wysokość stawek opłaty przejściowej, o których mowa w art. 11 i art. 12 ust. 2, oraz warunki ich stosowania.
Opłatę przejściową należną od:
1) płatnika opłaty przejściowej oblicza się jako:
sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej, w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, przyłączonych do sieci danego płatnika opłaty przejściowej oraz liczby tych odbiorców,
sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej i mocy umownej każdego odbiorcy końcowego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, przyłączonego do sieci danego płatnika opłaty przejściowej,
2) odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej oblicza się jako iloczyn stawki opłaty przejściowej i mocy umownej tego odbiorcy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c, albo pkt 3
- na podstawie danych rzeczywistych dotyczących liczby odbiorców i ich mocy umownej w danym okresie rozliczeniowym.
Płatnik opłaty przejściowej ustala w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę końcową równą wysokości:
1) stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, wyrażonej w złotych na miesiąc - w przypadku odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1;
2) odpowiadającej iloczynowi stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, i mocy umownej tych odbiorców - w przypadku odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty przejściowej, ustala w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej opłatę z tytułu świadczenia usługi dystrybucyjnej związanej z zakupem usługi udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego wynikającą z kosztu ponoszonego przez to przedsiębiorstwo w związku z uiszczaną na rzecz płatnika opłaty przejściowej opłatą końcową do wysokości ponoszonych kosztów.
Art. 10.
Stawki opłaty przejściowej kalkuluje się odrębnie w odniesieniu do odbiorców końcowych:
1) pobierających energię elektryczną w gospodarstwie domowym, zużywających rocznie:
poniżej 500 kWh energii elektrycznej,
od 500 kWh do 1200 kWh energii elektrycznej,
powyżej 1200 kWh energii elektrycznej;
2) niewymienionych w pkt 1, których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej:
niskiego napięcia,
średniego napięcia,
wysokich i najwyższych napięć;
3) których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej wysokich i najwyższych napięć i którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym o rok dany rok kalendarzowy, w którym są stosowane stawki opłaty przejściowej, zużyli nie mniej niż 500 GWh energii elektrycznej z wykorzystaniem nie mniej niż 60% mocy umownej, dla których koszt energii elektrycznej stanowi nie mniej niż 15% wartości ich produkcji.
Stawki opłaty przejściowej w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w ust. 1:
1) pkt 1 - wyraża się w złotych na miesiąc;
2) pkt 2 i 3 - wyraża się w złotych na miesiąc za kW mocy umownej.
Art. 11.
W okresie od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty przejściowej do dnia 31 grudnia 2008 r. stawki tej opłaty netto wynoszą:
1) 0,45 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a;
2) 1,90 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b;
3) 6,00 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c;
4) 1,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a;
5) 4,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b;
6) 7,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c;
7) 2,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu proporcjonalnie do współczynnika, oznaczonego symbolem „SRn”, jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie zostaną rozwiązane, na mocy umów rozwiązujących, wszystkie umowy długoterminowe, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy.
Współczynnik oznaczony symbolem „SRn” oblicza się według wzoru:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, obniży proporcjonalnie stawki, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę ilość zawartych umów rozwiązujących i wynikającą z nich łączną sumę kwot zaliczek, o których mowa w art. 22 ust. 1, koniecznych do sfinansowania w pierwszym roku wypłacania tych zaliczek.
Art. 12.
Prezes URE kalkuluje stawkę opłaty przejściowej netto, na dany rok kalendarzowy, począwszy od roku 2009, według wzorów:
1) w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
2) w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Prezes URE publikuje stawki opłaty przejściowej, o których mowa w ust. 1, uwzględniające podatek od towarów i usług, w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym dalej „Biuletynem URE”, w terminie do dnia 31 października każdego roku.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.