Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt K 1/08
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Maria Gintowt-Jankowicz - przewodniczący,
Marian Grzybowski - sprawozdawca,
Ewa Łętowska,
Marek Mazurkiewicz,
Janusz Niemcewicz,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 r., wniosku Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów o zbadanie zgodności:
1) art. 6b ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw , w zakresie, w jakim wyłącza policjantów z kręgu osób, które mogą być powołane na stanowisko zastępców komendanta wojewódzkiego i Komendanta Stołecznego do spraw służb wspomagających działalność Policji, z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 Konstytucji,
2) art. 25a ust. 1 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1, w brzmieniu nadanym ustawą z 21 lipca 2006 r., w zakresie, w jakim uniemożliwia on policjantowi przeniesienie na własną prośbę do służby w Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, z art. 32 Konstytucji,
3) art. 35a ust. 1 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie ustala zasad poddawania policjanta procedurze określającej jego predyspozycje do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych, zakresu badań oraz minimalnych kryteriów oceny ich wyników, z art. 2 i art. 32 Konstytucji,
4) art. 35a ust. 5 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie określa wytycznych dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do wydania rozporządzenia wykonawczego, z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji,
5) art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim ustala 12-miesięczny termin trwania zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego, z art. 2 i art. 42 ust. 3 Konstytucji,
6) art. 62 ust. 2 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie określa przesłanek złożenia oświadczenia o stanie majątkowym na żądanie przełożonego właściwego w sprawach osobowych, z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji,
7) art. 62 ust. 8 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie zawiera wytycznych do wydania rozporządzenia wykonawczego, z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
8) art. 62a ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim zobowiązuje policjanta do informowania przełożonego właściwego w sprawach osobowych o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie rodzinnym określonego w tym przepisie zajęcia, z art. 2 w związku z art. 51 ust. 2, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
9) art. 94 ust. 1a ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 z art. 2, art. 32 i art. 46 Konstytucji,
10) art. 95 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 z art. 2, art. 32 i art. 46 Konstytucji,
11) art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim policjantom, którzy podjęli służbę przed dniem wejścia w życie ustawy z 21 lipca 2006 r., ogranicza wymiar ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby do ostatnich 3 lat służby, z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 66 ust. 2 Konstytucji,
orzeka:
Art. 25a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw , w zakresie, w jakim uniemożliwia on policjantowi przeniesienie na własną prośbę do określonych służb, nie jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 35a ust. 1 ustawy o Policji w zakresie, w jakim nie ustala zasad poddawania policjanta procedurze określającej jego predyspozycje do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych, zakresu badań oraz minimalnych kryteriów oceny ich wyników:
jest zgodny z art. 2 Konstytucji,
nie jest niezgodny z art. 32 Konstytucji.
Art. 35a ust. 5 ustawy o Policji w zakresie, w jakim nie określa wytycznych dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do wydania rozporządzenia wykonawczego, jest zgodny z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustała 12-miesięczny termin zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego:
jest zgodny z art. 2 Konstytucji,
nie jest niezgodny z art. 42 ust. 3 Konstytucji.
Art. 62a ustawy o Policji jest zgodny z art. 2 w związku z art. 51 ust. 2, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Art. 94 ust. 1a ustawy o Policji:
jest zgodny z art. 2 Konstytucji,
nie jest niezgodny z art. 32 i art. 46 Konstytucji.
Art. 95 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji:
jest zgodny z art. 2 Konstytucji,
nie jest niezgodny z art. 32 i art. 46 Konstytucji.
Art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, w części obejmującej słowa „nie więcej jednak niż za ostatnie 3 lata kalendarzowe”:
jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji,
nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto postanawia:
Na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w sprawie badania zgodności z Konstytucją art. 6b ust. 4, art. 62 ust. 2 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ze względu na cofnięcie wniosku.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.