Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) sposób prowadzenia ewidencji przeznaczonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
2) sposób prowadzenia ewidencji zawartych transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
3) okres przechowywania dokumentacji związanej z ewidencjami, o których mowa w pkt 1 i 2.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) materiałach - należy przez to rozumieć materiały wybuchowe, broń, amunicję, istotne części broni i amunicji oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
2) transakcjach - należy przez to rozumieć transakcje dotyczące obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
3) kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy składający się z klasy i podklasy oraz litery grupy zgodności materiału lub przedmiotu wybuchowego określony w załączniku A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. ;
4) numerze rozpoznawczym UN - należy przez to rozumieć numer przyporządkowany poszczególnym niebezpiecznym materiałom lub przedmiotom, poprzedzony literowym symbolem UN, wymieniony w załączniku A do umowy, o której mowa w pkt 3.
§ 3.
Ewidencję przeznaczonych do obrotu materiałów oraz ewidencję zawartych transakcji prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane karty, przesznurowane i opieczętowane przez przedsiębiorcę, w sposób zapewniający bieżącą kontrolę stanu posiadania przez przedsiębiorcę materiałów przeznaczonych do obrotu oraz pełną rejestrację zawartych transakcji.
Księga ewidencyjna może być prowadzona z wykorzystaniem elektronicznych metod przetwarzania informacji, pod warunkiem stosowania rozwiązań systemowych umożliwiających rejestrację i przechowywanie wszystkich operacji wraz z kopią zapasową oraz pozwalających na ich weryfikację na podstawie dokumentów przechowywanych przez przedsiębiorcę.
Dane zawarte w księdze ewidencyjnej chroni się przed:
1) przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem;
2) kradzieżą;
3) zmianą lub dostępem przez osoby nieuprawnione, w tym również za pomocą złośliwego oprogramowania.
§ 4.
Ewidencję przeznaczonych do obrotu materiałów wybuchowych oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju oraz typu materiału wybuchowego, w sposób pozwalający na jego identyfikację, w szczególności ze względu na nazwę, rodzaj oraz markę.
Ewidencję przeznaczonej do obrotu broni, istotnych części broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu bronią oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, w sposób pozwalający na identyfikację ze względu na nazwę, markę, kaliber, serię i numer fabryczny, rok produkcji, kraj producenta i nazwę wytwórcy.
Ewidencję przeznaczonej do obrotu amunicji i istotnych części amunicji oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu amunicją prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, marki i kalibru.
Ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu technologią prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju technologii.
Materiały przeznaczone do obrotu ewidencjonuje się w jednostkach masy, długości, objętości, kompletach lub sztukach, stosownie do ich rodzaju oraz typu.
Transakcje ewidencjonuje się według przedmiotu transakcji.
§ 5.
Dokumentacja związana z ewidencją przeznaczonych do obrotu materiałów składa się z:
1) księgi ewidencyjnej;
2) dokumentu przychodu albo rozchodu;
3) dokumentu przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy;
4) dokumentu zużycia materiału, w przypadku gdy jego zużycia wymaga wykonywana działalność gospodarcza.
Dokumentacja związana z ewidencją zawartych transakcji składa się z księgi ewidencyjnej.
§ 6.
Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonuje przedsiębiorca lub osoby upoważnione przez niego na piśmie.
§ 7.
Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej przeznaczonych do obrotu materiałów jest dokument przychodu albo rozchodu, dokument przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokument zużycia materiału.
Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej zawartych transakcji jest dokument przychodu albo rozchodu, o którym mowa w ust. 1.
Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej zawartych transakcji dotyczących obrotu technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym jest:
1) umowa sprzedaży lub przekazania technologii, umowa licencyjna oraz umowa o przekazaniu praw do patentu, dotycząca technologii będącej przedmiotem ewidencjonowanej transakcji;
2) dokumentacja procesów technologicznych;
3) instrukcja technologiczna, instrukcja użytkowania lub inne dokumenty dotyczące korzystania z technologii będącej przedmiotem ewidencjonowanej transakcji;
4) opis patentowy;
5) protokół z odbytej konsultacji, instruktażu lub pokazu technicznego.
Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonuje się w sposób trwały i czytelny.
Wpis w księdze ewidencyjnej nie może być wymazywany ani w inny sposób usuwany.
Zmiany w księdze ewidencyjnej dokonuje się kolorem czerwonym, w sposób czytelny, z podaniem daty i podpisem osoby dokonującej zmiany.
§ 8.
Księga ewidencyjna przeznaczonych do obrotu materiałów, z zastrzeżeniem § 12, zawiera:
1) numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;
2) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;
3) prawidłową nazwę przewozową, kod klasyfikacyjny i numer rozpoznawczy UN, jeżeli są one wymagane odrębnymi przepisami;
4) datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu albo rozchodu materiału;
5) jednostkę miary;
6) numer i datę dokumentu przychodu;
7) oznaczenie dostawcy, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu;
8) ilość przyjętego materiału lub, w przypadku obrotu jednostkowego wyrobami posiadającymi indywidualny numer, zapis identyfikujący ten wyrób;
9) numer i datę dokumentu rozchodu, dokumentu przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy lub dokumentu zużycia materiału;
10) oznaczenie odbiorcy;
11) oznaczenie dokumentu uprawniającego do zakupu;
12) ilość wydanego materiału lub, w przypadku obrotu jednostkowego wyrobami posiadającymi indywidualny numer, zapis identyfikujący ten wyrób;
13) stan magazynu po operacji przychodu albo rozchodu materiału;
14) podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.
Przez prawidłową nazwę przewozową rozumie się nazwę materiału lub przedmiotu niebezpiecznego określoną w załączniku A do umowy, o której mowa w § 2 pkt 3, przyporządkowaną numerowi rozpoznawczemu UN.
§ 9.
Dokument przychodu albo rozchodu zawiera:
1) numer i datę sporządzenia oraz oznaczenie przedsiębiorcy sporządzającego dokument;
2) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;
3) prawidłową nazwę przewozową, kod klasyfikacyjny i numer rozpoznawczy UN, jeżeli są one wymagane odrębnymi przepisami;
4) ilość przyjętego lub wydanego materiału i jednostkę miary;
5) oznaczenie dostawcy lub nabywcy;
6) numer i serię dowodu tożsamości osoby upoważnionej do odbioru materiału;
7) datę przyjęcia lub wydania materiału;
8) informację o posiadaniu koncesji na obrót materiałami przez przedsiębiorcę wystawiającego dokument rozchodu;
9) nazwisko i podpis osoby:
sporządzającej dokument,
wydającej materiał,
upoważnionej do odbioru materiału.
§ 10.
Dokument przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy zawiera:
1) numer i datę sporządzenia dokumentu;
2) nazwę lub symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy przekazującej i otrzymującej materiał;
3) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;
4) przekazaną ilość materiału i jednostkę miary;
5) nazwisko i podpis osoby:
sporządzającej dokument,
wydającej materiał,
upoważnionej do odbioru materiału.
§ 11.
Dokument zużycia materiału zawiera:
1) numer i datę sporządzenia dokumentu;
2) nazwę i symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy;
3) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;
4) ilość zużytego materiału i jednostkę miary;
5) cel zużycia materiału;
6) nazwisko i podpis osoby:
sporządzającej dokument,
dokonującej zużycia,
potwierdzającej dokonanie zużycia materiału.
§ 12.
Ewidencję przeznaczonej do obrotu broni, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji , oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu tą bronią prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane karty, przesznurowane i opieczętowane przez przedsiębiorcę.
Księga ewidencyjna, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1) numer i datę jej założenia;
2) rodzaj broni;
3) liczbę egzemplarzy broni;
4) datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu albo rozchodu broni;
5) informację o stanie magazynu po operacji przychodu albo rozchodu broni;
6) podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.
Przepis ust. 1 stosuje się do prowadzenia księgi ewidencyjnej przeznaczonej do obrotu amunicji do broni, o której mowa w art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
§ 13.
Księga ewidencyjna zawartych transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym zawiera:
1) numer i datę jej założenia;
2) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące przedmiot transakcji, zgodnie z § 4 ust. 1-3;
3) datę i kolejny numer wpisu;
4) jednostkę miary i ilość przedmiotu transakcji;
5) oznaczenie sprzedającego, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu;
6) oznaczenie kupującego, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do zakupu, numer dokumentu oraz organ będący jego wystawcą.
§ 14.
Księga ewidencyjna zawartych transakcji dotyczących obrotu technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym zawiera:
1) numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;
2) nazwę technologii;
3) datę i numer zawartej umowy, o której mowa w § 7 ust. 3 pkt 1;
4) datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej;
5) określenie formy transakcji;
6) oznaczenie przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży technologii, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu;
7) oznaczenie przedsiębiorcy dokonującego zakupu technologii, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do zakupu, numeru tego dokumentu oraz organu, który jest jego wystawcą;
8) wskazanie źródła pochodzenia technologii, a w szczególności umów o badania naukowe i prace rozwojowe, uzyskanych patentów lub licencji oraz opracowań własnych;
9) określenie dokumentów lub informacji przekazanych nabywcy, o których mowa w § 7 ust. 3 pkt 2-5;
10) wykaz materiałów, które mogą być wytwarzane w oparciu o nabytą technologię.
§ 15.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami może prowadzić jedną dokumentację zawierającą dokumentację materiałów wytworzonych i przeznaczonych do obrotu oraz ewidencję transakcji.
§ 16.
Dokumentację związaną z ewidencją przeznaczonych do obrotu materiałów oraz ewidencją zawartych transakcji przechowuje się w siedzibie przedsiębiorcy przez okres co najmniej 10 lat od ostatniego zapisu, a w przypadku ewidencji przeznaczonej do obrotu broni palnej i istotnych części broni palnej oraz ewidencji zawartych transakcji dotyczących obrotu bronią palną, przez okres co najmniej 20 lat od ostatniego zapisu, o ile odrębne przepisy nie przewidują dłuższego okresu przechowywania.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku zakończenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej.
§ 17.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.