Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2012 r. w sprawie wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ziemniaków pochodzących z Arabskiej Republiki Egiptu

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2012-09-07
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 8 ust. 5, art. 20 ust. 1 pkt 4 i art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) wymagania specjalne, jakie powinny spełniać bulwy roślin gatunku Solanum tuberosumL. pochodzące z Arabskiej Republiki Egiptu, inne niż bulwy roślin gatunku Solanum tuberosumL. przeznaczone do sadzenia, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych w załączniku nr 3 w części A w pkt 10, zwane dalej „ziemniakami”, wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz informacje, które powinny być zawarte w świadectwie fitosanitarnym;

2) szczegółowy sposób przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej ziemniaków, o których mowa w pkt 1;

3) nakazy stosowane w stosunku do ziemniaków, o których mowa w pkt 1, w związku ze szczególnym zagrożeniem roślin przez bakterię Ralstonia solanacearum.

§ 2.

Dopuszcza się wprowadzanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ziemniaków pochodzących z Arabskiej Republiki Egiptu, jeżeli:

1) pochodzą one z obszarów uznanych za wolne od bakterii Ralstonia solanacearum, zgodnie z Międzynarodowym Standardem w zakresie Środków Fitosanitarnych; obszary te obejmują grupę pól wspólnie nawadnianych, zwaną dalej „jednostką”, albo jednostkę administracyjną obejmującą grupę jednostek, zwaną dalej „strefą”, i są oznaczone indywidualnym numerem kodu, nadawanym przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu;

2) są wolne od organizmów kwarantannowych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych w załącznikach nr 1 i 2, oraz, oprócz wymagań określonych w załączniku nr 4 do tego rozporządzenia, spełniają następujące wymagania:

a)

partie przygotowywano w taki sposób, aby zawierały wyłącznie ziemniaki pochodzące z jednej jednostki albo strefy,

b)

podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu,

c)

na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu wyprowadzającego ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu,

d)

na każdym opakowaniu jednostkowym ziemniaków umieszczono, pod nadzorem urzędowej służby ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu, w sposób wyraźny i trwały, indywidualny numer kodu jednostki albo strefy, z której ziemniaki te pochodzą, nadawany przez tę służbę, oraz numer partii,

e)

w świadectwie fitosanitarnym, w które są zaopatrzone ziemniaki, zamieszczono w pozycjach:

§ 3.
1.

W ramach obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, podmiot wprowadzający ziemniaki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwego dla punktu wwozu, o planowanym terminie ich wprowadzenia oraz o ilości wprowadzanych ziemniaków i liczbie wprowadzanych partii.

2.

Wojewódzki inspektor, przeprowadzając graniczną kontrolę fitosanitarną, sprawdza, czy:

1) podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu;

2) na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu, o którym mowa w pkt 1.

§ 4.
1.

W punkcie wwozu, w czasie kontroli zdrowotności, jest przeprowadzana ocena makroskopowa przekrojonych ziemniaków, do której pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków z każdej partii o wadze do 25 ton, a jeżeli waga partii przekracza 25 ton, to z każdych następnych 25 ton pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków.

2.

Jeżeli w czasie przeprowadzania oceny makroskopowej, o której mowa w ust. 1, w pobranej z partii próbie zostaną zauważone objawy wskazujące na porażenie ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum lub wskazujące na prawdopodobieństwo porażenia przez tę bakterię:

1) przeprowadza się badanie laboratoryjne zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum , w celu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum;

2) pozostałe partie tej przesyłki oraz partie pochodzące z tej samej jednostki lub strefy pozostają pod nadzorem wojewódzkiego inspektora do czasu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum.

§ 5.

Niezależnie od badania laboratoryjnego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, badaniu laboratoryjnemu na obecność form latentnych bakterii Ralstonia solanacearumpoddaje się co najmniej jedną partię pochodzącą z każdej jednostki i strefy, z której pobiera się 200 sztuk ziemniaków.

§ 6.

Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, a w stosunku do pozostałych partii tej przesyłki, pochodzących z tej samej jednostki albo strefy, podejmuje działania określone w § 5.

§ 7.

Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego na obecność form latentnych bakterii Ralstonia solanacearum, o którym mowa w § 5, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

§ 8.
1.

Po wprowadzeniu ziemniaków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiot zajmujący się ich obrotem niezwłocznie unieszkodliwia resztki powstałe w czasie sortowania, pakowania lub przetwarzania tych ziemniaków, w sposób gwarantujący wyeliminowanie ryzyka rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora właściwego dla miejsca unieszkodliwiania, w terminie i w sposób, który został z nim uzgodniony.

2.

Sposób unieszkodliwiania resztek, o których mowa w ust. 1, obejmuje:

1) w przypadku resztek stałych:

a)

umieszczenie na składowisku odpadów, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych, przy czym resztki powinny zostać dostarczone na składowisko odpadów w sposób wykluczający ryzyko ich rozniesienia się, lub

b)

spalenie, lub

c)

zużycie lub unieszkodliwienie w sposób inny niż określony w lit. a i b, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum;

2) w przypadku resztek płynnych:

a)

poddanie filtrowaniu lub procesowi osiadania w celu usunięcia resztek stałych, a następnie podgrzanie co najmniej przez 30 minut do temperatury wynoszącej nie mniej niż 60°C, lub

b)

unieszkodliwienie w sposób inny niż wymieniony w lit. a, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych.

§ 9.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.