LegalizeRozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 110 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpiecznego uprawiania żeglugi jachtów morskich, w zależności od ich długości oraz rejonu pływania.
§ 2.
Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:
1) jachtów regatowych, rozumianych jako jachty morskie przeznaczone wyłącznie do regat i zawodów sportowych, posiadające klasę regatową i ważny certyfikat wydany przez polski związek sportowy albo podmiot właściwy dla państwa bandery jachtu oraz wiosłowych łodzi regatowych, uczestniczących w treningach lub regatach na wodach morskich, na akwenach znajdujących się pod stałą obserwacją i osłoną ratowniczą;
2) rowerów wodnych, kajaków, desek z żaglem, pontonów pneumatycznych bez napędu, bez względu na wielkość, oraz innych podobnych jednostek pływających o długości do 5 m, uprawiających żeglugę tylko w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na polskich obszarach morskich w odległości do 2 mil morskich od linii brzegu morskiego;
3) jachtów rekreacyjnych o długości do 15 m, które dobrowolnie nie poddały się inspekcji;
4) skuterów używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.
Do skuterów używanych w celach, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się przepisy dotyczące przeglądów technicznych.
§ 3.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) długości - należy przez to rozumieć długość kadłuba, która oznacza długość mierzoną między skrajnymi punktami kadłuba na rufie i dziobie z pominięciem części należących do wyposażenia kadłuba, takich jak: ster, bukszpryt, odbojnice, kosze dziobowe i rufowe;
2) uprawianiu żeglugi pod nadzorem - należy przez to rozumieć żeglugę w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na akwenie, na którym prowadzona jest ciągła obserwacja przy zapewnieniu możliwości podjęcia na tym akwenie natychmiastowej akcji ratowniczej z wykorzystaniem łodzi ratunkowej oraz odpowiedniego sprzętu ratunkowego i wyposażenia technicznego.
§ 4.
Jachty morskie mogą uprawiać żeglugę w następujących rejonach pływania:
1) Rejonie T - żeglugę na akwenach treningowych - żeglugę w obrębie portów oraz na akwenach określonych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego; za równorzędną z żeglugą na akwenach treningowych uważa się żeglugę na:
akwenie Roztoki Odrzańskiej, do linii równoleżnika przechodzącego przez stawy Bramy Torowej nr 4, na Kanale Piastowskim, Starej Świnie i jeziorze Wicko ograniczonym od południa linią prostopadłą do osi toru wodnego Świnoujście - Szczecin i przechodzącą przez stawy Bramy Torowej nr 1,
wodach Zatoki Skoszewskiej ograniczonej od zachodu południkiem przechodzącym przez stawę na południowym cyplu półwyspu Rów,
rzece Dziwnie i Zalewie Kamieńskim do mostu w Dziwnowie,
Zalewie Wiślanym,
Zatoce Puckiej na północ od linii łączącej Babie Doły z Jastarnią;
2) Rejonie 1 - żeglugę osłoniętą - żeglugę na wodach Zalewu Szczecińskiego, Zatoce Pomorskiej na południe od linii łączącej latarnię morską Niechorze z cyplem Nord Perd na wyspie Rugia oraz na Zatoce Gdańskiej na południe od linii łączącej latarnię morską Hel z latarnią morską w Krynicy Morskiej lub na innych wodach osłoniętych o podobnych warunkach żeglugowych oraz Morzu Bałtyckim i innym morzu zamkniętym w odległości do 6 mil morskich od linii brzegu;
3) Rejonie 2 - żeglugę przybrzeżną - żeglugę w odległości do 20 mil morskich od linii brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach żeglugowych;
4) Rejonie 3 - żeglugę pełnomorską - żeglugę w odległości do 200 mil morskich od linii brzegu;
5) Rejonie 4 - żeglugę oceaniczną - żeglugę bez ograniczeń.
§ 5.
Jacht może być używany w żegludze morskiej, jeżeli odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego, obsadzenia załogą, wyposażenia w środki ratunkowe, sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne, wyposażenia pokładowego i awaryjnego oraz innym wymaganiom określonym w rozporządzeniu.
§ 6.
W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien:
1) zapewnić, aby każdy członek załogi oraz pasażer został zapoznany z zasadami użytkowania środków ratunkowych będących na wyposażeniu jachtu morskiego oraz rozkładem alarmowym;
2) przedsięwziąć wszelkie środki wynikające z zasad dobrej praktyki morskiej.
§ 7.
Każdy jacht morski powinien być używany zgodnie z jego przeznaczeniem wynikającym z dokumentu rejestracyjnego oraz karty bezpieczeństwa.
Rozdział 2. Wymagania bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego
§ 8.
Jacht odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego, jeżeli odpowiada przepisom technicznym w zakresie:
1) konstrukcji kadłuba;
2) wyposażenia kadłubowego;
3) urządzeń kotwicznych i cumowniczych;
4) osprzętu żaglowego, masztów i olinowania (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
5) silników napędowych oraz urządzeń maszynowych;
6) mechanizmów pomocniczych;
7) zbiorników ciśnieniowych wraz z ich urządzeniami;
8) instalacji rurociągów;
9) wałów śrubowych oraz śrub napędowych i innych pędników;
10) urządzeń elektrycznych oraz ich instalacji;
11) ochrony przeciwpożarowej;
12) stateczności, pływalności i niezatapialności;
13) wolnej burty (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
14) urządzeń kuchennych i grzewczych;
15) ochrony środowiska;
16) innych urządzeń z zakresu technicznego stanu bezpieczeństwa;
17) pomieszczeń załogowych i pasażerskich.
§ 9.
Jacht, jego urządzenia i wyposażenie podlegają w zakresie wymagań, o których mowa w § 8, nadzorowi technicznemu, który obejmuje budowę, odbudowę, przebudowę, wyposażenie, remonty i przeglądy techniczne.
§ 10.
Uznana organizacja lub podmiot upoważniony do wykonywania przeglądów technicznych jachtów o długości do 15 m, na podstawie pozytywnych wyników przeglądu technicznego, wydaje dokument potwierdzający zdolność jachtu morskiego pod względem technicznym do uprawiania żeglugi.
W dokumencie, o którym mowa w ust. 1, określa się warunki uprawiania żeglugi.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej następujące informacje:
1) nazwę podmiotu wystawiającego dokument;
2) nazwę jachtu morskiego;
3) numer rejestrowy oraz nazwę rejestru;
4) nazwę armatora;
5) port macierzysty;
6) nazwę budowniczego;
7) stocznię (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
8) materiał kadłuba oraz typ konstrukcji;
9) wymiary główne (długość, szerokość, wysokość boczną, pojemność brutto, maksymalne zanurzenie);
10) powierzchnię żagli (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);
11) rodzaj silnika (producent, typ, moc, nr fabryczny);
12) możliwą maksymalną liczbę osób na pokładzie, w tym liczbę pasażerów;
13) ograniczenia dotyczące bezpiecznej żeglugi;
14) datę i miejsce przeglądu;
15) datę i miejsce wystawienia dokumentu;
16) datę ważności oraz terminy przeglądów okresowych, jeżeli przepisy klasyfikacyjne danego podmiotu takie przewidują;
17) podpis osoby upoważnionej.
§ 11.
Jacht rekreacyjny posiadający znak zgodności „CE” jest zwolniony z nadzoru technicznego przez okres 10 lat od daty wystawienia Deklaracji Zgodności CE, pod warunkiem że jacht nie został uszkodzony lub że nie nastąpiła zmiana w jego kadłubie, urządzeniach lub wyposażeniu, jeżeli uszkodzenie lub zmiana mogą wpłynąć na stan bezpieczeństwa jachtu.
Rozdział 3. Wymagania z zakresu bezpieczeństwa jachtu
§ 12.
Wyposażenie jachtu morskiego w środki ratunkowe, sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne i wyposażenie pokładowe, w zależności od długości jachtu oraz rejonu pływania, określają załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.
Dla jachtów morskich o długości do 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika nr 1 do rozporządzenia.
Dla jachtów morskich o długości co najmniej 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika nr 2 do rozporządzenia.
§ 13.
Na jachcie morskim powinien zostać opracowany rozkład alarmowy stosownie do ilości osób, środków ratunkowych i urządzeń ratunkowych oraz przeciwpożarowych, określający sygnały alarmowe, ich charakterystykę oraz sposób postępowania i zadania członków załogi na wypadek alarmu.
Rozkład alarmowy opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Rozkład alarmowy powinien być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia żeglugę międzynarodową - również w języku angielskim.
Na jachtach, na których liczba członków załogi wynosi mniej niż 5 osób, rozkład alarmowy może być zastąpiony określonymi przez armatora zasadami postępowania członków załogi w sytuacjach zagrożenia oraz niezbędnymi ćwiczeniami w tym zakresie.
§ 14.
Na jachcie morskim o długości co najmniej 24 m ustala się:
1) plan ochrony pożarowej, określający liczbę, rodzaj i rozmieszczenie sprzętu ochrony przeciwpożarowej,
2) plan rozmieszczenia środków ratunkowych
- zatwierdzane przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego jachtu.
Plan ochrony pożarowej powinien:
1) być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia żeglugę międzynarodową - również w języku angielskim;
2) być wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dostępnym, a jego kopia przechowywana przez kapitana jachtu wraz z innymi dokumentami; dodatkowy egzemplarz planu powinien być przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowanym zgodnie z Konwencją SOLAS, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. a ustawy, jako plan dla jednostek ratowniczo-gaśniczych; pojemnik powinien być oznakowany również w języku polskim w przypadku statków w żegludze krajowej;
3) umożliwić załogom jachtów, jednostkom straży pożarnej i odpowiedzialnym za bezpieczeństwo pożarowe pracownikom stoczni zapoznanie się z rodzajami i rozmieszczeniem:
posterunków dowodzenia i pożarowych,
przegród przeciwpożarowych pionowych i poziomych,
drzwi i zamknięć otworów w przegrodach przeciwpożarowych,
dróg ewakuacji z rejonów i pomieszczeń jachtów,
urządzeń odcinających i wyłączających systemy wentylacji,
zbiorników paliwa i olejów smarowych z zaworami zdalnego odcinania,
urządzeń wykrywczo-sygnalizacyjnych pożaru i alarmowych,
pomp ochrony przeciwpożarowej z zaworami instalacji wodno-hydrantowej,
urządzeń i sprzętu ochrony przeciwpożarowej;
4) stanowić pomoc w prowadzeniu akcji ratowniczo-gaśniczej i szkoleniu załóg jachtów oraz jednostek straży pożarnej;
5) stanowić podstawę prawidłowego rozmieszczenia sprzętu ochrony przeciwpożarowej na jachtach w końcowej fazie budowy i w trakcie ich eksploatacji.
Plan ochrony pożarowej opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
Na jachcie morskim o długości do 24 m dyrektor urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego jachtu ustala wykaz sprzętu ochrony przeciwpożarowej, określający rodzaj i liczbę sprzętu ochrony przeciwpożarowej oraz jego umiejscowienie.
Plan rozmieszczenia środków ratunkowych może być połączony z planem ochrony pożarowej, tworząc „Plan Bezpieczeństwa” („SAFETY PLAN”).
§ 15.
Armatorzy jachtów komercyjnych powinni zbierać informacje o osobach znajdujących się na jachcie, zgodnie z art. 103 ust. 6 ustawy, z podziałem na listę pasażerów oraz listę członków załogi jachtu.
Rozdział 4. Przepis końcowy
§ 16.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości do 24 m
Załącznik nr 2 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości co najmniej 24 m
Załącznik nr 3 - Wytyczne w sprawie rozkładów alarmowych na jachtach morskich
Załącznik nr 4 - Wytyczne w sprawie opracowywania planów ochrony pożarowej jachtów morskich
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.