LegalizeRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie warunków i sposobu przygotowania oraz wykorzystania podmiotów leczniczych na potrzeby obronne państwa oraz właściwości organów w tych sprawach
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Warunki i sposób przygotowania oraz wykorzystania podmiotów leczniczych na potrzeby obronne państwa dotyczą:
1) planowania i realizacji zadań w zakresie:
zwiększenia liczby łóżek bazy szpitalnej i zmiany jej profilu,
tworzenia zastępczych miejsc szpitalnych,
wykonywania ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych,
określenia sposobu zabezpieczenia potrzeb kadrowych oraz wskaźników zatrudnienia w podmiotach leczniczych,
wykorzystania jednostek organizacyjnych publicznej służby krwi,
określenia sposobu zabezpieczenia sanitarno-epidemiologicznego,
określenia sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego,
określenia sposobu realizacji świadczeń na potrzeby jednostek podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz na potrzeby Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
określenia sposobu i zakresu prowadzenia ewidencji i sprawozdawczości medycznej w warunkach masowego napływu poszkodowanych, rannych i chorych,
określenia sposobu realizacji świadczeń na rzecz podmiotów leczniczych realizujących zadania obronne;
2) koordynowania planowania i realizacji zadań, o których mowa w pkt 1;
3) współdziałania organów administracji publicznej, podmiotów leczniczych i innych jednostek organizacyjnych w planowaniu i realizacji zadań na potrzeby obronne państwa.
Przepisów rozporządzenia, z wyłączeniem § 17 i § 18, nie stosuje się do podmiotów leczniczych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw wewnętrznych, posiadających w strukturze organizacyjnej szpital, ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do podmiotów leczniczych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości i Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadających w strukturze organizacyjnej szpital, ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) przedstawiciel resortowy - osoba wskazana przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, upoważniona do reprezentowania tych organów w sprawach udzielania świadczeń zdrowotnych na potrzeby służb mundurowych;
2) służby mundurowe - jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
§ 3.
Organami właściwymi do organizowania, nakładania, nadzorowania i uruchamiania realizacji zadań, o których mowa w § 1 ust. 1, są:
1) wojewoda - w odniesieniu do właściwych terytorialnie:
jednostek samorządu terytorialnego,
podmiotów leczniczych niebędących przedsiębiorcami, dla których podmiotem tworzącym nie jest jednostka samorządu terytorialnego, w uzgodnieniu z podmiotem tworzącym,
podmiotów leczniczych innych niż niebędących przedsiębiorcami, na wniosek właściwego miejscowo starosty;
2) wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa - w odniesieniu do podmiotów leczniczych utworzonych przez daną jednostkę samorządu terytorialnego.
Tworzenie warunków organizacyjnych i technicznych realizacji zadań na potrzeby obronne państwa następuje w formie planów:
1) ministra właściwego do spraw zdrowia - zbiorczo za dział administracji rządowej zdrowie;
2) wojewodów;
3) organów jednostek samorządu terytorialnego;
4) podmiotów leczniczych.
Plany, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia w uzgodnieniu odpowiednio z Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, którzy zgłosili potrzeby, o których mowa w § 20 ust. 1.
Plany, o których mowa w ust. 2 pkt 3, zatwierdza wojewoda.
Plany, o których mowa w ust. 2 pkt 4, zatwierdzają odpowiednio:
1) wojewoda, w uzgodnieniu z podmiotem tworzącym - podmiotom leczniczym, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b;
2) wojewoda, w uzgodnieniu z właściwym miejscowo starostą - podmiotom leczniczym, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c;
3) podmiot tworzący - podmiotom leczniczym, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
Plany, o których mowa w ust. 2, podlegają corocznej aktualizacji.
§ 4.
Planowana liczba łóżek bazy szpitalnej w województwie powinna wynosić nie mniej niż 75 łóżek szpitalnych na 10 tysięcy mieszkańców, przy czym 50% powinny stanowić łóżka zabiegowe, w tym łóżka przewidziane na potrzeby służb mundurowych.
Planowana liczba łóżek bazy szpitalnej może zostać zwiększona przez wojewodę, jeżeli wynika to z przeprowadzonych analiz zagrożeń.
§ 5.
W procesie planowania zwiększenia liczby łóżek bazy szpitalnej uwzględnia się zwiększenie liczby łóżek w przedsiębiorstwach podmiotów leczniczych. W tym celu przewiduje się dodatkową liczbę łóżek w salach chorych oraz wykorzystanie innych pomieszczeń, w których możliwe jest tworzenie sal chorych.
Zwiększenie liczby łóżek bazy szpitalnej, o którym mowa w ust. 1, planują podmioty, na które nałożono obowiązek realizacji zadań obronnych.
§ 6.
Rozmieszczenie łóżek zabiegowych należy planować w głównych obiektach istniejących przedsiębiorstw podmiotów leczniczych.
§ 7.
W przypadku planowania dodatkowych łóżek w przedsiębiorstwach podmiotów leczniczych udzielających świadczeń osobom, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego , łóżka te mogą mieć inny niż psychiatryczny profil leczniczy.
§ 8.
Przy zwiększeniu liczby łóżek bazy szpitalnej, o której mowa w § 4 ust. 1, równocześnie planuje się zwiększenie wykorzystania zasobów produktów leczniczych i wyrobów medycznych posiadanych przez podmioty lecznicze oraz rezerw strategicznych.
Udostępnianie rezerw strategicznych, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie przepisów o rezerwach strategicznych.
§ 9.
W celu udzielania świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 5 pkt 40 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych , zwanych dalej „świadczeniami zdrowotnymi”, poszkodowanym, rannym i chorym oraz umożliwienia szybkiego zwolnienia łóżek szpitalnych, w wyznaczonych budynkach przygotowuje się i wyposaża miejsca do leżenia, zwane dalej „zastępczymi miejscami szpitalnymi”, stanowiące uzupełnienie łóżkowej bazy szpitalnej kraju w razie wystąpienia sytuacji kryzysowych, zaistnienia zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny.
Liczbę i lokalizację zastępczych miejsc szpitalnych na terenie województwa określa wojewoda w uzgodnieniu z właściwym miejscowo starostą.
Liczba zastępczych miejsc szpitalnych powinna wynosić nie mniej niż 50 na 10 tysięcy mieszkańców.
Zastępcze miejsca szpitalne funkcjonują w zespołach zastępczych miejsc szpitalnych nie większych niż 200 łóżek.
Zespoły zastępczych miejsc szpitalnych powinny posiadać co najmniej izbę przyjęć, punkt zabiegów sanitarnych i specjalnych, pomieszczenia dla chorych oraz pomieszczenia do udzielania świadczeń zdrowotnych.
Zastępcze miejsca szpitalne przewidziane są do:
1) udzielania świadczeń zdrowotnych poszkodowanym, rannym i chorym:
niewymagającym przyjęcia do szpitala,
oczekującym na przyjęcie do szpitala lub transport zgodnie ze wskazaniami medycznymi,
po zabiegach operacyjnych, niewymagającym pobytu w szpitalu oraz pacjentom, u których proces leczenia, rekonwalescencji i rehabilitacji może być kontynuowany w trybie innym niż pobyt w szpitalu;
2) zapewnienia leczenia objawowego oraz pielęgnacji pacjentów w stanach terminalnych.
Zespoły zastępczych miejsc szpitalnych rozpoczynają funkcjonowanie na podstawie decyzji wojewody.
Wskazany przez wojewodę organ jednostki samorządu terytorialnego, właściwy ze względu na lokalizację tworzonych zastępczych miejsc szpitalnych, jest właściwy w sprawach przygotowania, organizacji i zapewnienia ich funkcjonowania.
Wojewoda koordynuje i nadzoruje tworzenie oraz funkcjonowanie zastępczych miejsc szpitalnych na terenie województwa.
§ 10.
Organ jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8, we współpracy z kierownikiem podmiotu leczniczego właściwym ze względu na lokalizację tworzonych zastępczych miejsc szpitalnych, opracowuje plan organizacji i funkcjonowania zastępczych miejsc szpitalnych.
Plan, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) wskazanie podstawy prawnej do przygotowania planu;
2) nazwę organu jednostki samorządu terytorialnego odpowiedzialnego za przygotowanie, organizację i funkcjonowanie zastępczych miejsc szpitalnych;
3) nazwy i adresy podmiotów leczniczych oraz ich przedsiębiorstw wyznaczonych do zabezpieczenia udzielania świadczeń zdrowotnych w zastępczych miejscach szpitalnych;
4) plan sytuacyjny obiektów z zaznaczeniem dróg dojazdowych i ewakuacyjnych, uwzględniający rozmieszczenie elementów struktury zespołu zastępczych miejsc szpitalnych;
5) regulamin porządkowy zespołu zastępczych miejsc szpitalnych;
6) wskazanie kierownika, określenie obsady kadrowej, w tym personelu medycznego, zespołu zastępczych miejsc szpitalnych oraz ich obowiązków;
7) wskazanie zasad organizacji zabezpieczenia logistycznego zespołu zastępczych miejsc szpitalnych dotyczących:
zaopatrzenia w produkty lecznicze i wyroby medyczne, wraz z określeniem jakościowo-ilościowym oraz sposobu ich pozyskiwania i uzupełniania,
zaopatrzenia w pozostałe wyposażenie niezbędne do funkcjonowania zespołu zastępczych miejsc szpitalnych oraz sposobu jego pozyskiwania,
zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną, w tym zapewnienie zasilania awaryjnego,
organizacji żywienia,
postępowania z odpadami medycznymi,
zabezpieczenia usług pralniczych oraz środków czystości i higieny osobistej,
organizacji i zabezpieczenia systemu łączności,
realizacji świadczeń osobistych i rzeczowych, o których mowa w przepisach o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej;
8) wskazanie dokumentacji medycznej prowadzonej w działaniu zespołu zastępczych miejsc szpitalnych;
9) wskazanie sposobu postępowania ze zwłokami.
Plan, o którym mowa w ust. 1, jest opracowywany według instrukcji dotyczącej planowania, organizacji i funkcjonowania zastępczych miejsc szpitalnych przygotowanej przez wojewodę.
Plan, o którym mowa w ust. 1, jest tworzony w dwóch egzemplarzach i przechowywany przez:
1) organ jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8;
2) kierownika podmiotu leczniczego, o którym mowa w ust. 1.
Plan, o którym mowa w ust. 1, jest zatwierdzany przez wojewodę i podlega corocznej aktualizacji.
Plan, o którym mowa w ust. 1, stanowi załącznik do planów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3 i 4.
§ 11.
Kierownik podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 10 ust. 1, zapewnia obsadę stanowisk personelu medycznego w zespole zastępczych miejsc szpitalnych zgodnie z planem, o którym mowa w § 10 ust. 1.
W przypadku braku możliwości zapewnienia obsady personelu medycznego dla zespołu zastępczych miejsc szpitalnych przez skierowanie do pracy w tym zespole osób zatrudnionych w podmiocie leczniczym, o którym mowa w § 10 ust. 1, kierownik tego podmiotu informuje organ jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8, o braku możliwości zapewnienia obsady personelu medycznego.
§ 12.
Do obowiązków kierownika zespołu zastępczych miejsc szpitalnych, o którym mowa w § 10 ust. 2 pkt 6, należy:
1) zapewnienie sprawnego wykonywania zadań zespołu zastępczych miejsc szpitalnych;
2) współdziałanie w zakresie bieżącej działalności zespołu zastępczych miejsc szpitalnych z:
podmiotami świadczącymi usługi dla zespołu zastępczych miejsc szpitalnych,
organem jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8, oraz kierownikiem podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 10 ust. 1;
3) bieżące ustalanie jakościowo-ilościowej listy produktów leczniczych i wyrobów medycznych oraz pozostałego wyposażenia niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania zespołu zastępczych miejsc szpitalnych;
4) składanie sprawozdań organowi jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8, w trybie określonym przez ten organ.
§ 13.
Wyposażenie zespołów zastępczych miejsc szpitalnych stanowią:
1) rezerwy produktów leczniczych i wyrobów medycznych, o których mowa w przepisach o rezerwach strategicznych;
2) produkty lecznicze i wyroby medyczne będące w dyspozycji podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 10 ust. 1;
3) sprzęt gospodarczy, środki transportowe, łóżka, materace, bielizna pościelowa, środki spożywcze i inne pozyskane w oparciu o świadczenia rzeczowe, o których mowa w przepisach o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Organ jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 9 ust. 8, jest właściwy do zapewnienia wyposażenia, o którym mowa w ust. 1.
§ 14.
Ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych na potrzeby obronne państwa udziela się w takim samym zakresie jak w czasie pokoju.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.