Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2012 r. w sprawie kategorii aktywów oraz maksymalnej części środków pieniężnych inwestowanych przez krajowe instytucje płatnicze

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2012-08-13
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. FINANSÓW
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 79 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) kategorie bezpiecznych, płynnych aktywów o niskim ryzyku, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, zwanej dalej „ustawą”;

2) maksymalną część środków pieniężnych, jaka może być inwestowana w poszczególne kategorie aktywów przez krajową instytucję płatniczą.

§ 2.
1.

Środki pieniężne przyjęte przez krajową instytucję płatniczą w celu wykonania transakcji płatniczych mogą być inwestowane:

1) w papiery wartościowe emitowane, gwarantowane lub poręczane przez:

a)

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

b)

rządy lub banki centralne państw członkowskich oraz organizacje międzynarodowe, których członkiem jest przynajmniej jedno państwo członkowskie;

2) w listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych ;

3) w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych ;

4) w tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę w państwach członkowskich, jeżeli instytucje te oferują publicznie tytuły uczestnictwa i umarzają je na żądanie uczestnika;

5) na rachunkach lokat terminowych prowadzonych w bankach, oddziałach banków zagranicznych, a także w instytucjach kredytowych lub oddziałach instytucji kredytowych, pod warunkiem objęcia tych środków ochroną w ramach systemu gwarantowania lub oficjalnie uznanego systemu gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym .

2.

Aktywa, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 i 4, powinny posiadać ocenę na poziomie inwestycyjnym nadaną przez uznaną na międzynarodowym rynku kapitałowym, wyspecjalizowaną agencję oceniającą ryzyko inwestycyjne związane z określonym papierem wartościowym lub zdolnością emitenta do terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań.

§ 3.

Wielkość środków pieniężnych ulokowanych:

1) w aktywach, o których mowa w:

a)

§ 2 ust. 1 pkt 3, w jednym funduszu inwestycyjnym lub w kilku funduszach inwestycyjnych zarządzanych przez to samo towarzystwo, nie może przekroczyć 15% wartości środków pieniężnych inwestowanych przez krajową instytucję płatniczą albo kwoty 400 000 złotych, w zależności od tego, która z nich jest niższa,

b)

§ 2 ust. 1 pkt 4, wyemitowanych przez jedną instytucję wspólnego inwestowania mającą siedzibę w państwie członkowskim, nie może przekroczyć 15% wartości środków pieniężnych inwestowanych przez krajową instytucję płatniczą albo kwoty 400 000 złotych, w zależności od tego, która z nich jest niższa;

2) na rachunku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5:

a)

w banku lub oddziale banku zagranicznego nie może przekroczyć kwoty, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

b)

w instytucji kredytowej lub oddziale instytucji kredytowej nie może przekroczyć kwoty, której wypłatę zapewnia oficjalnie uznany system gwarantowania, do którego należy instytucja kredytowa w państwie macierzystym, a w przypadku gdy oddział instytucji kredytowej na podstawie art. 2b ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym przystąpił do obowiązkowego systemu gwarantowania - kwoty, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.

§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.