LegalizeRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 sierpnia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do nasienia świń
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 18 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe wymagania weterynaryjne:
dotyczące prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania, pozyskiwania, konserwacji, obróbki, przechowywania i umieszczania na rynku nasienia świń,
przy przywozie nasienia świń,
w handlu nasieniem świń;
2) szczegółowe wymagania dotyczące świadectw zdrowia dla nasienia świń oraz sposób ich wystawiania.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) nasienie - niezmieniony albo poddany obróbce lub rozcieńczony ejakulat knura;
2) centrum pozyskiwania nasienia - zakład położony na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa trzeciego, w którym pozyskuje się i poddaje obróbce nasienie wykorzystywane do sztucznego unasienniania, zatwierdzony i nadzorowany przez urzędowego lekarza weterynarii;
3) przesyłka nasienia - ilość nasienia objętą jednym świadectwem zdrowia;
4) pozyskanie - ilość nasienia uzyskaną od knura w dowolnym czasie;
5) państwo pozyskania nasienia - państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie, w którym nasienie zostało pozyskane i z którego jest wysyłane do państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
6) punkty dystrybucji nasienia knurów - pomieszczenia lub miejsca położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z których przechowywane nasienie knurów może być umieszczane na rynku obejmującym wyłącznie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3.
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla centrum pozyskiwania nasienia są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla świń przyjmowanych do centrum pozyskiwania nasienia oraz przebywających w tym centrum są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla nasienia świń pozyskanego w centrum pozyskiwania nasienia są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla punktów dystrybucji nasienia knurów są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
§ 4.
Nasienie może być przywożone z państw trzecich, jeżeli:
1) pochodzi z państwa trzeciego lub jego części, zwanego dalej „państwem trzecim”, znajdującego się w wykazie stanowiącym załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji 2012/137/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie przywozu nasienia trzody chlewnej do Unii ;
2) zostało pozyskane w centrum pozyskiwania nasienia, które spełnia wymagania weterynaryjne określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
3) zostało pozyskane od świń, które w okresie co najmniej 3 miesięcy przed dniem pozyskania nasienia pozostawały na terytorium państwa trzeciego, o którym mowa w pkt 1;
4) jest zaopatrzone w świadectwo zdrowia wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii, którego wzór jest określony w załączniku II do decyzji wykonawczej Komisji 2012/137/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie przywozu nasienia trzody chlewnej do Unii;
5) spełnia wymagania określone w świadectwie zdrowia, o którym mowa w pkt 4.
Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest:
1) przekazywane w oryginale wraz z przesyłką nasienia do miejsca przeznaczenia;
2) sporządzane:
co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa przeznaczenia nasienia i państwa, w którym jest przeprowadzana kontrola graniczna nasienia,
na pojedynczej kartce papieru;
3) wystawiane na jednego odbiorcę nasienia.
Pojemniki z nasieniem pochodzącym z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przed ich wysyłką z centrum pozyskiwania nasienia zamyka się i zakłada się na nie plombę.
Plomba, o której mowa w ust. 3, nie może być naruszona podczas transportu.
Przywożone nasienie pochodzące z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie może znajdować się w tym samym pojemniku co nasienie, które nie jest przeznaczone do wprowadzenia na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub które ma niższy status zdrowotny.
§ 5.
Nasienie może być przedmiotem handlu, jeżeli:
1) zostało pozyskane:
w centrum pozyskiwania nasienia, które spełnia wymagania weterynaryjne określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia,
od świń spełniających wymagania weterynaryjne określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia;
2) spełnia wymagania weterynaryjne określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia;
3) zostało pozyskane i poddane obróbce oraz było transportowane i przechowywane zgodnie z wymaganiami weterynaryjnymi określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
4) jest zaopatrzone w wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii świadectwo zdrowia, którego wzór jest określony w załączniku D do dyrektywy Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającej warunki sanitarne odnośnie do zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym nasieniem trzody chlewnej oraz w przywozie .
Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest:
1) przekazywane w oryginale wraz z przesyłką nasienia do miejsca przeznaczenia;
2) sporządzane:
co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa pozyskania nasienia i państwa przeznaczenia nasienia,
na pojedynczej kartce papieru;
3) wystawiane na jednego odbiorcę nasienia.
Nasienie przeznaczone do handlu przewozi się w czystych, odkażonych lub wysterylizowanych pojemnikach, które zostały zaplombowane przed wysyłką z centrum pozyskiwania nasienia.
§ 6.
W przypadku przywozu nasienia z państw trzecich, które zawarły umowy dwustronne z Unią Europejską określające specjalne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt oraz wzorów świadectw zdrowia zwierząt do celów przywozu nasienia trzody chlewnej z tych państw, stosuje się wymagania określone w tych umowach zamiast wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 i 2. Przepisy § 4 ust. 3-5 stosuje się.
§ 7.
Nasienie świń przechowywane w punktach dystrybucji nasienia knurów może być umieszczane na rynku obejmującym wyłącznie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 8.
Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do nasienia świń .
§ 9.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik nr 1 - Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla centrum pozyskiwania nasienia
Centrum pozyskiwania nasienia:
1) znajduje się pod stałym nadzorem lekarza weterynarii centrum, który jest odpowiedzialny za przestrzeganie warunków prowadzenia centrum pozyskiwania nasienia (lekarz weterynarii centrum);
2) posiada wydzielone, zamykane pomieszczenia przeznaczone do:
stałego przebywania zwierząt,
izolacji zwierząt,
pozyskiwania nasienia,
obróbki i konserwacji nasienia,
przechowywania nasienia,
czyszczenia, odkażania lub sterylizacji narzędzi i sprzętu;
3) jest zabezpieczone przed dostępem zwierząt z zewnątrz.
Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d i e, nie muszą znajdować się w tym samym miejscu co pozostałe pomieszczenia centrum pozyskiwania nasienia.
Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, projektuje się w taki sposób, aby:
1) były łatwe do czyszczenia i odkażania;
2) pomieszczenia dla zwierząt były fizycznie oddzielone od pomieszczeń przeznaczonych do obróbki nasienia;
3) pomieszczenia przeznaczone do obróbki nasienia były oddzielone od pomieszczeń przeznaczonych do przechowywania nasienia.
W centrum pozyskiwania nasienia mogą znajdować się pomieszczenia przeznaczone do kwarantanny zwierząt.
Centrum pozyskiwania nasienia jest kontrolowane przez powiatowego lekarza weterynarii co najmniej dwa razy w roku w zakresie spełniania warunków zatwierdzenia oraz pozyskiwania, obróbki i przechowywania nasienia.
Kontrolę centrum pozyskiwania nasienia przeprowadza się w zakresie:
1) przetrzymywania w nim wyłącznie zwierząt jednego gatunku, od których jest pozyskiwane nasienie;
2) prowadzenia przez lekarza weterynarii centrum dokumentacji, która zawiera:
informacje o:
- zwierzętach przebywających w centrum pozyskiwania nasienia, w szczególności dotyczące: rasy, daty urodzenia i cech identyfikacyjnych każdego zwierzęcia,
- stanie zdrowia zwierząt, wynikach badań laboratoryjnych, historii chorób, przypadkach leczenia i przeprowadzonych szczepieniach,
- wszystkich przypadkach przemieszczania zwierząt, w tym daty ich przybycia do centrum i opuszczenia centrum,
listę punktów dystrybucji nasienia knurów, które umieszczają nasienie pochodzące z tego centrum na rynku obejmującym wyłącznie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) przestrzegania zakazu przebywania osób nieupoważnionych na terenie centrum pozyskiwania nasienia, a w stosunku do osób upoważnionych - przestrzegania zaleceń lekarza weterynarii centrum;
4) kwalifikacji pracowników zatrudnionych w centrum pozyskiwania nasienia, z uwzględnieniem szkoleń z zakresu odkażania, higieny i zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych zwierząt.
Dokumentację, o której mowa w ust. 2 pkt 2, prowadzi się w formie papierowej lub elektronicznej pozwalającej na sporządzenie wydruku.
Podmiot prowadzący centrum pozyskiwania nasienia pozyskuje, poddaje obróbce i przechowuje nasienie wyłącznie w pomieszczeniach do tego przeznaczonych, w warunkach zapewniających przestrzeganie higieny oraz zapobiegających rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych zwierząt.
Obróbce poddaje się i przechowuje wyłącznie nasienie, które:
1) zostało pozyskane w centrum pozyskiwania nasienia;
2) nie miało kontaktu z nasieniem niespełniającym wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do nasienia świń.
Narzędzia i sprzęt używane do pozyskiwania i obróbki nasienia przed zabiegiem i po nim są czyszczone, odkażane lub sterylizowane, a w przypadku sprzętu jednorazowego użytku - niszczone po użyciu.
Do rozrzedzania i konserwacji nasienia stosuje się produkty pochodzenia zwierzęcego, w tym dodatki i rozrzedzalniki, które pochodzą ze źródeł, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia zwierząt lub które przed użyciem zostały poddane obróbce wykluczającej takie zagrożenie.
Pojemniki służące do przechowywania lub transportu nasienia oczyszcza się i odkaża lub sterylizuje przed ich napełnieniem, a w przypadku pojemników jednorazowego użytku - niszczy po użyciu; stosowanego w nich środka chłodzącego nie używa się wcześniej do chłodzenia innych produktów pochodzenia zwierzęcego.
Każdą partię nasienia podzieloną lub niepodzieloną na indywidualne dawki znakuje się.
Oznakowanie, o którym mowa w ust. 9, zawiera:
1) datę pozyskania nasienia;
2) rasę zwierzęcia, od którego pozyskano nasienie;
3) numer identyfikacyjny zwierzęcia, od którego pozyskano nasienie;
4) weterynaryjny numer identyfikacyjny centrum pozyskiwania nasienia poprzedzony kodem państwa pochodzenia według ISO.
Załącznik nr 2 - Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla świń przyjmowanych do centrum pozyskiwania nasienia oraz przebywających w tym centrum
Knury przed wprowadzeniem do centrum pozyskiwania nasienia poddaje się co najmniej 30-dniowej kwarantannie.
Knury mogą zostać wprowadzone do pomieszczeń kwarantanny, jeżeli pochodzą ze stad lub gospodarstw:
1) które nie podlegają ograniczeniom związanym z wystąpieniem choroby zakaźnej zwierząt, w tym pryszczycy, choroby pęcherzykowej świń, pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, klasycznego pomoru świń i afrykańskiego pomoru świń;
2) wolnych od brucelozy;
3) w których w okresie ostatnich 12 miesięcy:
nie stwierdzono klinicznych, serologicznych, wirusologicznych ani patologicznych objawów występowania choroby Aujeszkyego,
żadne zwierzę nie było szczepione przeciwko pryszczycy.
W okresie 30 dni przed wprowadzeniem do pomieszczeń kwarantanny knury poddaje się badaniom w kierunku:
1) brucelozy - testem z użyciem zbuforowanego antygenu Brucella (test z różem bengalskim) albo testem cELISA, albo testem iELISA; w przypadku uzyskania wyników dodatnich zwierzęta z ujemnymi wynikami, znajdujące się w tym samym gospodarstwie, nie mogą zostać wprowadzone do pomieszczeń kwarantanny dopóki stado lub gospodarstwo ponownie nie zostanie uznane za wolne od brucelozy;
2) choroby Aujeszkyego:
w przypadku świń nieszczepionych - testem ELISA na obecność przeciwciał przeciw całemu wirusowi choroby Aujeszkyego albo jego glikoproteinie B (ADV-gB), albo glikoproteinie D (ADV-gD), albo testowi seroneutralizacji,
w przypadku świń szczepionych szczepionką delecyjną gE - testem ELISA na obecność przeciwciał przeciw glikoproteinie E (ADV-gE) wirusa choroby Aujeszkyego;
3) klasycznego pomoru świń - testem ELISA na obecność przeciwciał lub testem seroneutralizacji.
Wyniki badań i testów, o których mowa w ust. 3, muszą być ujemne.
Powiatowy lekarz weterynarii może zezwolić na przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 3, w pomieszczeniach kwarantanny, jeżeli wyniki badań będą znane przed rozpoczęciem kwarantanny.
Podczas co najmniej 30-dniowej kwarantanny w zatwierdzonych pomieszczeniach kwarantanny, w których przebywają wyłącznie knury posiadające taki sam status epizootyczny, przeprowadza się w ciągu ostatnich 15 dni tej kwarantanny badania w kierunku:
1) brucelozy - testem z użyciem zbuforowanego antygenu Brucella (test z różem bengalskim) albo testem cELISA, albo testem iELISA;
2) choroby Aujeszkyego:
w przypadku świń nieszczepionych - testem ELISA na obecność przeciwciał przeciw całemu wirusowi choroby Aujeszkyego albo jego glikoproteinie B (ADV-gB), albo glikoproteinie D (ADV-gD), albo testem seroneutralizacji,
w przypadku świń szczepionych szczepionką delecyjną gE - testem ELISA na obecność przeciwciał przeciw glikoproteinie E (ADV-gE) wirusa choroby Aujeszkyego.
Wyniki badań i testów, o których mowa w ust. 6, muszą być ujemne.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.