LegalizeRozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami oraz tryb postępowania w sprawie wydawania dokumentów stanowiących dowód spełnienia wymagań przewidzianych w rozdziale VI Konwencji SOLAS dla statków przewożących ziarno luzem.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) Konwencja SOLAS - Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzoną w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. wraz z Protokołem z 1978 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz z Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. ;
2) Kodeks IMSBC - Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu stałych ładunków masowych, o którym mowa w rozdziale VI prawidle 1 ust. 2 Konwencji SOLAS;
3) Kodeks BLU - Kodeks bezpiecznego załadunku i rozładunku masowców, o którym mowa w rozdziale VI prawidle 7 ust. 3 Konwencji SOLAS;
4) Kodeks przewozu ziarna - Międzynarodowy Kodeks bezpiecznego przewozu ziarna luzem, o którym mowa w rozdziale VI prawidle 8 ust. 1 Konwencji SOLAS;
5) ładunku masowym, koncentracie, granicznej wilgotności transportowej, ładunkach łatwo przesypujących się, kącie usypu, trymowaniu - należy przez to rozumieć ładunek masowy, koncentrat, graniczną wilgotność transportową, ładunki łatwo przesypujące się, kąt usypu, trymowanie w rozumieniu Kodeksu IMSBC;
6) przedstawicielu terminala - należy przez to rozumieć przedstawiciela terminala w rozumieniu Kodeksu BLU;
7) niebezpiecznych ładunkach masowych - należy przez to rozumieć niebezpieczne ładunki masowe w rozumieniu Konwencji SOLAS.
§ 3.
Warunkiem bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami jest spełnianie przez statki:
1) postanowień rozdziału VI oraz rozdziału XII Konwencji SOLAS;
2) postanowień rozdziału II-2 prawidła 19 Konwencji SOLAS - w stosunku do towarów niebezpiecznych, określonych w rozdziale VII prawidle 2 Konwencji SOLAS;
3) postanowień Kodeksu IMSBC;
4) postanowień Kodeksu BLU;
5) postanowień Kodeksu przewozu ziarna;
6) przepisów niniejszego rozporządzenia.
§ 4.
Na statku przewożącym ładunki masowe powinna znajdować się instrukcja zawierająca informacje, określone w rozdziale VI prawidle 7 ust. 2 Konwencji SOLAS, niezbędne dla umożliwienia kapitanowi zapobieganiu przeciążeniom konstrukcji kadłuba.
Instrukcja, o której mowa w ust. 1, powinna być sporządzona w języku zrozumiałym dla oficerów odpowiedzialnych za operacje związane z ładunkiem masowym.
Jeżeli instrukcja, o której mowa w ust. 1, nie jest sporządzona w języku angielskim, na statku powinna znajdować się również instrukcja sporządzona w języku angielskim.
W przypadku statków o polskiej przynależności przewożących ładunki masowe instrukcja, o której mowa w ust. 1, powinna być sporządzona również w języku polskim.
§ 5.
Przed załadowaniem ładunku masowego na statek załadowca dostarcza na piśmie kapitanowi statku lub jego przedstawicielowi informację o ładunku masowym, umożliwiającą podjęcie skutecznych środków ostrożności, niezbędnych dla właściwego rozmieszczenia i przewozu ładunku, w tym w szczególności opracowanie planu rozmieszczenia ładunku w ładowniach i planu załadunku.
Informacja o ładunku masowym zawiera dane określone w rozdziale 4 punkcie 4.2.2 Kodeksu IMSBC.
Informację o ładunku masowym przekazuje się na formularzu informacji o ładunku masowym, którego wzór określa załącznik do rozdziału 4 Kodeksu IMSBC.
Informacja o ładunku masowym może być przekazana w postaci elektronicznej.
§ 6.
Przed załadowaniem ładunków masowych kapitan statku i załadowca powinni uzgodnić plan załadunku zapewniający, że konstrukcja kadłuba nie zostanie lokalnie przeciążona.
Przed rozładowaniem ładunków masowych kapitan statku i odbiorca powinni uzgodnić plan rozładunku zapewniający, że konstrukcja kadłuba nie zostanie lokalnie przeciążona.
Plany, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny spełniać wymagania określone w rozdziale 4.3 oraz w dodatku 2 Kodeksu BLU.
Plany, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz każde ich poprawki załadowca, odbiorca lub kapitan statku przedkłada przedstawicielowi terminala.
Kapitan statku i załadowca są odpowiedzialni za przeprowadzenie operacji załadunkowych zgodnie z planem, o którym mowa w ust. 1.
Kapitan statku i odbiorca są odpowiedzialni za przeprowadzenie operacji rozładunkowych zgodnie z planem, o którym mowa w ust. 2.
W przypadku gdy istnieje zagrożenie, że zostaną przekroczone ograniczenia określone w planach, o których mowa w ust. 1 i 2, kapitan statku powinien przerwać operacje przeładunkowe i poinformować o tym odpowiednio załadowcę albo odbiorcę oraz przedstawiciela terminala.
W przypadku przekroczenia ograniczeń określonych w planach, o których mowa w ust. 1 i 2, kapitan statku oraz odpowiednio załadowca albo odbiorca zapewniają podjęcie działań niezbędnych do przywrócenia stanu zgodnego z planami, o których mowa w ust. 1 i 2.
§ 7.
Przewóz ładunków masowych, które mogą ulegać upłynnieniu, w tym koncentratów, dozwolony jest, gdy wilgotność ładunku w momencie dostarczenia na statek jest mniejsza niż graniczna wilgotność transportowa.
Załadowca ładunków masowych, które mogą ulegać upłynnieniu, w tym koncentratów, przed załadowaniem tych ładunków, dostarcza kapitanowi statku lub jego przedstawicielowi dokumenty określone w rozdziale 4.3.2 Kodeksu IMSBC.
§ 8.
Ładunki masowe wymienione w § 7 ust. 1, o wilgotności większej niż graniczna wilgotność transportowa, mogą być przewożone na statkach pod warunkiem spełnienia przez te statki wymagań określonych w rozdziale 7.3.2 Kodeksu IMSBC.
§ 9.
Przewóz niebezpiecznych ładunków masowych, w postaci innej niż płynna lub gazowa, dozwolony jest na statkach spełniających wymagania określone w rozdziale II-2 prawidle 19 oraz rozdziale VII częściach A i B Konwencji SOLAS.
Przewozu ładunków masowych, które stanowią zagrożenie chemiczne, ze względu na ich właściwości i skład chemiczny, dokonuje się zgodnie z wymaganiami określonymi w rozdziale 9 Kodeksu IMSBC.
§ 10.
Przewóz ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu mniejszym bądź równym 30° dozwolony jest na statkach spełniających wymagania dla przewozu ziarna, które są określone w rozdziale VI prawidle 9 Konwencji SOLAS oraz w Kodeksie przewozu ziarna.
Przy przewozie ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu od 30° do 35° należy spełnić wymagania dotyczące trymowania ładunków, określone w rozdziale 5.4.4 Kodeksu IMSBC.
Przy przewozie ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu większym niż 35° oraz ładunków nieprzesypujących się należy spełnić wymagania dotyczące trymowania ładunków, określone w rozdziale 5.4.5 Kodeksu IMSBC.
Przy przewozie ładunków, o których mowa w ust. 1, do instrukcji, o której mowa w § 4, powinna zostać załączona informacja o stateczności, o której mowa w rozdziale 6 Kodeksu przewozu ziarna.
§ 11.
Potwierdzeniem spełnienia przez statki morskie przewożące ładunki masowe wymagań, o których mowa w § 3, jest posiadanie:
1) Certyfikatu Zdolności do Przewozu Stałych Ładunków Masowych - w przypadku gdy przewożą ładunki wymienione w § 7 ust. 1, § 9 ust. 2 oraz § 10;
2) Certyfikatu Zdolności dla Statku Przewożącego Materiały Niebezpieczne wystawianego zgodnie z wymaganiami prawidła 19 ust. 4 rozdziału II-2 Konwencji SOLAS - w przypadku gdy przewożą ładunki niebezpieczne wymienione w § 9 ust. 1;
3) Certyfikatu uprawnienia do przewozu ziarna - w przypadku gdy przewożą ładunki wymienione w § 10 ust. 1.
Certyfikaty, o których mowa w ust. 1, wydaje się z uwzględnieniem przepisów w sprawie inspekcji i audytów oraz certyfikatów statku morskiego.
§ 12.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.