Obwieszczenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 11 lipca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach

Typ Obwieszczenie
Ogłoszono 2013-07-11
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść obwieszczenia

1.

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 lutego 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach .

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach , który stanowi:

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach

Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji przez podmioty uprawnione do jej posiadania i przewozu;

2) listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2.
1.

Podmiotami uprawnionymi, o których mowa w § 1 pkt 1, są osoby lub podmioty uprawnione do posiadania broni i amunicji na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji , zwanej dalej „ustawą o broni i amunicji”.

2.

Podmioty uprawnione, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą przewozić broń i amunicję - na terenie portu lub obiektu portowego - w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych, z zachowaniem postanowień odpowiednio planu ochrony portu lub obiektu portowego.

3.

Żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, mogą przewozić broń i amunicję - na terenie portu, obiektu portowego lub na statku - w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych. Dopuszcza się możliwość przewożenia broni przez te osoby przy sobie.

§ 3.

Na statku:

1) broń przewozi się:

a)

w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,

b)

w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych;

2) amunicję przewozi się:

a)

w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,

b)

przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

§ 4.
1.

Podmioty uprawnione zamierzające przewieźć broń lub amunicję na statku są obowiązane zawiadomić o tym przewoźnika w momencie zakupu biletu na podróż lub najpóźniej w punkcie odprawy biletowo-bagażowej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji.

§ 5.
1.

Przewoźnik sporządza listę podmiotów uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.

2.

Przewoźnik przekazuje listę, o której mowa w ust. 1, kapitanowi statku.

3.

Lista osób, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby oraz numer jej dokumentu tożsamości.

§ 6.
1.

Podmioty uprawnione oddają broń i amunicję do przewozu na statku w punkcie odprawy biletowo-bagażowej lub najpóźniej przy wejściu na pokład statku, w miejscu i w sposób określony w planie ochrony obiektu portowego lub statku.

2.

W zależności od miejsca przekazania broni i amunicji do przewozu oraz wydawania broni i amunicji po przewozie, odpowiednio przewoźnik lub kapitan statku prowadzi ewidencję pobranej oraz wydanej broni lub amunicji oraz wydaje odpowiednie pokwitowanie deponującemu.

3.

Zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2, określone są odpowiednio w planie ochrony obiektu portowego lub statku.

4.

Broń i amunicję przechowuje się na statku zgodnie z przepisami § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji .

§ 7.

W stosunku do żołnierzy i funkcjonariuszy, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, przepisów § 3-6 nie stosuje się.

§ 8.

Broń lub amunicję, jako ładunek statkowy przewożony w celach handlowych, przewozi się zgodnie z przepisami dotyczącymi przewozu materiałów niebezpiecznych w transporcie morskim oraz przepisami ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym i wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, oraz postanowieniami planu ochrony statku.

§ 9.

Listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 10.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia przewoźnicy oraz zarządzający obiektami portowymi dostosują metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji określone odpowiednio w planach ochrony statków lub obiektów portowych do wymogów określonych w rozporządzeniu.

§ 11.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. - Lista przedmiotów i substancji zabronionych do nieuprawnionego posiadania oraz transportu na teren portu, obiektu portowego lub na statek

^1)^ Dz. Urz. Min. Inf. z 2005 r. Nr 4, poz. 28.

^2)^ Napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 70% mogą być przewożone w ilościach zgodnych z przepisami rozporządzenia Rady nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych .

Załącznik do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. - Lista przedmiotów i substancji zabronionych do nieuprawnionego posiadania oraz transportu na teren portu, obiektu portowego lub na statek

Lp. Przedmioty i substancje zabronione
1. Broń
1.1. broń palna, w tym broń bojowa, myśliwska, sportowa, gazowa, alarmowa i sygnałowa;
1.2. broń pneumatyczna;
1.3. miotacze gazu obezwładniającego;
1.4. narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu:
a) broń biała w postaci:
- ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,
- kastetów i nunczaków,
- pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału,
- pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,
b) broń cięciwowa w postaci kusz,
c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.
2. Materiały wybuchowe i pirotechniczne
2.1. Wszelkiego rodzaju materiały wybuchowe klasy od 1.1 do 1.4 w grupach zgodności B, C, D, E, F i G zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG)^1)^
3. Środki drażniące lub ogłuszające, substancje chemiczne palne, trujące i żrące oraz inne materiały chemiczne, biologiczne lub radiacyjne
3.1. Wszelkiego rodzaju substancje chemiczne lub toksyczne klasy 2, 3^2)^, 4, 5, 6, 7, 8 i 9 zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG).

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.