Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 września 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu

Typ Obwieszczenie
Ogłoszono 2013-09-04
Status expired
Wydawca PREZ. RADY MINISTRÓW
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść obwieszczenia

1.

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 marca 2006 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu ;

2) rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 maja 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu ;

3) rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu .

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:

1) § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 marca 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu , który stanowi:

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

2) § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu , który stanowi:

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

3) § 2 i § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu , które stanowią:

§ 2. Postępowania dyscyplinarne wszczęte przez Szefa Agencji Wywiadu i niezakończone przed dniem wejścia w życie przepisów § 14 ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, prowadzi rzecznik dyscyplinarny wyznaczony na podstawie przepisów dotychczasowych. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Wywiadu

Na podstawie art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu zarządza się, co następuje:

Rozdział 1. Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb udzielania wyróżnień, przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych, wymierzania kar i ich wykonywania, odwoływania się od wymierzonych kar, a także właściwość przełożonych w tych sprawach.

§ 2.
1.

Władza dyscyplinarna obejmuje właściwość do wyróżniania oraz wszczynania postępowań dyscyplinarnych, rozstrzygania spraw dyscyplinarnych, wymierzania kar dyscyplinarnych i ich wykonywania.

2.

Szef Agencji Wywiadu posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy Agencji Wywiadu, zwanych dalej „funkcjonariuszami”.

3.

Kierownicy jednostek organizacyjnych Agencji Wywiadu posiadają władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w podległych jednostkach organizacyjnych, z wyłączeniem funkcjonariuszy zajmujących stanowiska zastępców kierowników tych jednostek, a także sprawujących funkcje rzeczników dyscyplinarnych w tych jednostkach w okresie sprawowania przez nich funkcji rzeczników dyscyplinarnych.

§ 3.
1.

Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby podlega władzy dyscyplinarnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, do której został przeniesiony lub delegowany.

2.

Funkcjonariusz pozostający bez przydziału służbowego podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego, w którego dyspozycji pozostaje.

3.

Funkcjonariusz przebywający na urlopie lub oddelegowany do wykonywania zadań służbowych poza Agencją Wywiadu podlega władzy dyscyplinarnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, w którego dyspozycji pozostaje.

§ 4.

Naruszeniem dyscypliny służbowej, za które funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, jest:

1) niedopełnienie obowiązków służbowych;

2) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia służbowego, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej „ustawą”, oraz gdy odmowa dotyczy wykonania polecenia służbowego, które nie pozostaje w związku z pełnieniem służby;

3) zaniechanie wykonania czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób niedbały lub niezgodny z rozkazem lub poleceniem służbowym;

4) świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę dla służby, funkcjonariusza bądź innej osoby;

5) nadużycie zajmowanego stanowiska do osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej;

6) wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania zadania służbowego lub uniemożliwiający jego wykonanie;

7) utrata służbowej broni palnej lub amunicji albo legitymacji służbowej;

8) utrata dokumentu stanowiącego tajemnicę państwową lub służbową;

9) porzucenie służby;

10) samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania bądź nieusprawiedliwione opuszczenie lub niestawienie się do miejsca pełnienia służby;

11) umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza w czasie pełnienia służby.

§ 5.
1.

Kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 1-5 ustawy, wymierzają: Szef Agencji Wywiadu lub kierownicy jednostek organizacyjnych Agencji Wywiadu, zwani dalej „przełożonymi”.

2.

Kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 6-10 ustawy, wymierza Szef Agencji Wywiadu, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 75 ustawy.

Rozdział 2. Zasady i tryb udzielania wyróżnień

§ 6.
1.

Przełożony może udzielić funkcjonariuszowi wyróżnień, o których mowa w art. 101 pkt 1-3 ustawy.

2.

Wyróżnienia w formie krótkoterminowego urlopu udziela się w wymiarze do 10 dni kalendarzowych jednorazowo, nie więcej niż 15 dni w roku.

3.

Właściwość przełożonych oraz postępowanie w sprawach udzielania wyróżnień, o których mowa w art. 101 pkt 4-6 ustawy, regulują odrębne przepisy.

4.

Jeżeli przełożony uzna, że funkcjonariusz zasługuje na wyższe wyróżnienie niż to, którego może udzielić, występuje z wnioskiem do uprawnionego przełożonego o udzielenie takiego wyróżnienia.

§ 7.
1.

Wyróżnień udziela się w sposób uroczysty.

2.

O udzielonym funkcjonariuszowi wyróżnieniu informuje się funkcjonariuszy jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, w której pełni on służbę, a na polecenie Szefa Agencji Wywiadu - wszystkich funkcjonariuszy Agencji Wywiadu.

3.

Informację o udzielonym wyróżnieniu włącza się do akt osobowych wyróżnionego.

§ 8.

Wyróżnienia nie udziela się funkcjonariuszowi:

1) przeciwko któremu jest prowadzone postępowanie karne lub dyscyplinarne;

2) ukaranemu karą dyscyplinarną - przed jej zatarciem;

3) skazanemu prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo lub wykroczenie - do czasu zatarcia skazania;

4) wobec którego warunkowo umorzono postępowanie karne - przez okres, w którym postępowanie to może być podjęte.

Rozdział 3. Postępowanie dyscyplinarne

§ 9.
1.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez funkcjonariusza czynu, za który ponosi on odpowiedzialność dyscyplinarną, zwanego dalej „czynem”.

2.

Postępowanie dyscyplinarne zmierza do ustalenia, czy czyn faktycznie został popełniony oraz do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności i przyczyn jego popełnienia.

§ 10.
1.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna z urzędu przełożony.

2.

Postępowanie dyscyplinarne można wszcząć także na wniosek sądu lub prokuratora albo na wniosek innego organu, instytucji lub osoby, pokrzywdzonych w wyniku czynu funkcjonariusza.

3.

W przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 2, przełożony zawiadamia odpowiednio sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i wyniku tego postępowania, natomiast materiały przekazane przez sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.

§ 11.
1.

Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego można podjąć niezbędne czynności wyjaśniające, jeżeli wiadomość o popełnieniu czynu budzi wątpliwości, w szczególności co do faktu jego popełnienia, jego kwalifikacji prawnej lub osoby sprawcy.

2.

Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być ukończone w terminie 14 dni od dnia ich podjęcia.

§ 12.
1.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się albo wszczęte umarza, gdy:

1) czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia czynu;

2) czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;

3) sprawca czynu nie podlega orzecznictwu dyscyplinarnemu;

4) sprawca czynu zmarł;

5) nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 147 ustawy;

6) postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie ukończone lub toczy się.

2.

Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać, a wszczęte można umorzyć, gdy okoliczności popełnionego czynu nie budzą wątpliwości, a naruszenie dyscypliny służbowej jest znikome.

3.

Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Przepisy § 31, 33 i 35 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku gdy wina funkcjonariusza oraz okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości i nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż nagana z ostrzeżeniem, funkcjonariusz może wyrazić pisemną zgodę na dobrowolne poddanie się takiej karze dyscyplinarnej.

§ 13.
1.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.

2.

Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie doręcza się funkcjonariuszowi, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne, zwanemu dalej „obwinionym”, oraz kierownikowi jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu właściwej w sprawach kadr.

3.

Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego wydającego postanowienie;

2) datę i miejsce wydania;

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;

4) powołanie podstawy prawnej;

5) określenie czynu zarzucanego obwinionemu;

6) podanie kwalifikacji prawnej czynu;

7) stopień, imię i nazwisko rzecznika dyscyplinarnego wyznaczonego do przeprowadzenia postępowania;

8) uzasadnienie;

9) podpis przełożonego i pieczęć jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu lub Szefa Agencji Wywiadu.

4.

Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego okaże się, że obwinionemu należy zarzucić ponadto czyn nieobjęty postanowieniem o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci, przełożony wydaje nowe postanowienie. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 14.
1.

Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w § 11 ust. 1, prowadzi rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu.

2.

Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w § 11 ust. 1:

1) wobec zastępcy Szefa Agencji Wywiadu, kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu oraz rzecznika dyscyplinarnego w okresie sprawowania przez niego tej funkcji,

2) w przypadku wszczęcia tego postępowania lub polecenia podjęcia tych czynności przez Szefa Agencji Wywiadu

3.

Władzę dyscyplinarną przełożonego w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym wobec osób, o których mowa w ust. 2, posiada Szef Agencji Wywiadu.

§ 15.
1.

Szef Agencji Wywiadu powołuje rzecznika dyscyplinarnego w jednostce organizacyjnej Agencji Wywiadu, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, spośród funkcjonariuszy tej jednostki.

2.

W jednostce organizacyjnej Agencji Wywiadu powołuje się co najmniej jednego i nie więcej niż trzech rzeczników dyscyplinarnych.

3.

Powołanie rzecznika dyscyplinarnego następuje za jego pisemną zgodą na okres 2 lat.

§ 16.
1.

Szef Agencji Wywiadu odwołuje rzecznika dyscyplinarnego w przypadku:

1) zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę jego zwolnienia ze służby w Agencji Wywiadu;

2) prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną;

3) przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu.

2.

Szef Agencji Wywiadu, w uzasadnionych przypadkach, może odwołać rzecznika dyscyplinarnego, na jego własny wniosek lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, przed upływem okresu, o którym mowa w § 15 ust. 3.

§ 17.

Kierownik jednostki organizacyjnej Agencji Wywiadu, na 30 dni przed upływem terminu, o którym mowa w § 15 ust. 3, występuje z wnioskiem do Szefa Agencji Wywiadu dotyczącym powołania następnego rzecznika dyscyplinarnego.

§ 18.
1.

Rzecznika dyscyplinarnego wyłącza się od prowadzenia postępowania dyscyplinarnego, jeżeli:

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio;

2) jest małżonkiem obwinionego albo pozostaje we wspólnym pożyciu z tą osobą;

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej w linii prostej albo w linii bocznej aż do stopnia między dziećmi rodzeństwa osoby wymienionej w pkt 2, albo jest związany z tą osobą węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) został w sprawie będącej przedmiotem tego postępowania dyscyplinarnego przesłuchany w charakterze świadka;

5) między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności prowadzącego postępowanie.

2.

Rzecznik dyscyplinarny bada z urzędu, czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.

3.

Rzecznik dyscyplinarny zawiadamia pisemnie o zaistnieniu okoliczności wymienionych w ust. 1 przełożonego, który wszczął postępowanie.

4.

Obwiniony może złożyć do przełożonego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, wniosek o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego.

5.

Przełożony wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego.

6.

Do czasu wydania przez przełożonego postanowienia o wyłączeniu, rzecznik dyscyplinarny podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia czynności wyjaśniających, o których mowa w § 11 ust. 1.

§ 19.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.