Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe zasady:
1) kształtowania taryf dla paliw gazowych;
2) kalkulacji cen i stawek opłat;
3) rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) charakterystyka poboru lub zatłaczania paliwa gazowego - określone w umowie lub rzeczywiste wielkości określające w szczególności:
roczną ilość energii zawartej w odbieranym lub w zatłaczanym paliwie gazowym i nierównomierność jego odbioru lub zatłaczania w czasie,
godzinową lub dobową ilość energii zawartej w odbieranym lub w zatłaczanym paliwie gazowym,
ciśnienie w miejscu dostarczania lub zatłaczania paliwa gazowego;
2) grupa przyłączeniowa - grupę w rozumieniu § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego ;
3) grupa taryfowa - grupę odbiorców dostarczających lub odbierających paliwa gazowe z systemu gazowego lub korzystających z usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, dla których określa się jeden zestaw cen lub stawek opłat i warunków ich stosowania;
4) moc odbioru - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą można odebrać w ciągu jednej godziny z instalacji magazynowej;
5) moc przyłączeniowa - moc w rozumieniu § 2 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;
6) moc umowna - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą w okresie godziny lub doby można dostarczyć do lub odebrać z systemu gazowego lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, określoną w umowie:
sprzedaży paliw,
o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,
o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego,
kompleksowej
- na dany rok, w przypadku umowy zawartej na czas nieokreślony lub umowy zawartej na czas określony co najmniej jednego roku, albo na czas trwania umowy w przypadku umowy zawartej na okres krótszy niż rok;
7) moc zatłaczania - maksymalną ilość energii zawartej w paliwie gazowym, którą można zatłoczyć w ciągu jednej godziny do instalacji magazynowej;
8) odbiorca - odbiorcę w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
9) okres regulacji - okres, na jaki zostały ustalone wartości współczynników korekcyjnych, o których mowa w § 9 ust. 1;
10) pojemność czynna - pojemność instalacji magazynowej stanowiącą różnicę między jej całkowitą pojemnością a pojemnością niezbędną dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy instalacji magazynowej oraz minimalnego ciśnienia paliwa gazowego w okresie jego odbioru;
11) pozyskanie paliw gazowych - zakup paliw gazowych, ich wydobywanie, wytwarzanie i przetwarzanie;
12) punkt wejścia - miejsce dostarczania paliw gazowych do sieci przesyłowej, w tym z instalacji magazynowej o określonej lokalizacji fizycznej;
13) punkt wyjścia - miejsce odbioru paliw gazowych z sieci przesyłowej, w tym miejsce dostarczenia paliw gazowych do instalacji magazynowej o określonej lokalizacji fizycznej;
14) punkt wirtualny - punkt w rozumieniu § 2 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;
15) układ pomiarowy - układ w rozumieniu § 2 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;
16) umowa krótkoterminowa - umowę, o której mowa w art. 5 ust. 2 lub 3 ustawy określonej w pkt 8, zawartą na okres krótszy niż rok;
17) usługa dystrybucji zwrotnej - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych, polegającą na dystrybucji paliw gazowych w kierunku przeciwnym do fizycznego przepływu paliw gazowych;
18) usługa przesyłania zwrotnego - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych, polegającą na przesyłaniu paliw gazowych w kierunku przeciwnym do fizycznego przepływu paliw gazowych;
19) usługa wirtualnej dystrybucji zwrotnej - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych, polegającą na umownym transporcie paliw gazowych z miejsca ich wydobycia lub wytwarzania lub z instalacji skroplonego gazu ziemnego, przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, do punktu wirtualnego w sieci przesyłowej;
20) usługa wirtualnego przesyłania zwrotnego - usługę świadczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych, polegającą na umownym przesyłaniu paliw gazowych w kierunku przeciwnym do fizycznego przepływu paliw gazowych w jednokierunkowych fizycznych punktach wejścia lub wyjścia do sieci przesyłowej.
Rozdział 2. Szczegółowe zasady kształtowania taryf
§ 3.
Określone w taryfie ceny lub stawki opłat dla poszczególnych grup taryfowych różnicuje się odpowiednio do kosztów uzasadnionych wykonywanej działalności gospodarczej związanej z dostarczaniem paliw gazowych, z uwzględnieniem eliminowania subsydiowania skrośnego.
Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należności odpowiadające zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w paliwa gazowe, określonemu w umowie sprzedaży paliw gazowych lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług skraplania lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, lub w umowie kompleksowej.
§ 4.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych ustala w taryfie:
1) stawki opłat za świadczenie usług przesyłania paliw gazowych, zwane dalej „stawkami opłat przesyłowych”;
2) sposób ustalania stawek opłat przesyłowych pobieranych:
na podstawie umów krótkoterminowych,
na zasadach przerywanych,
w ramach usługi przesyłania zwrotnego,
w ramach usługi wirtualnego przesyłania zwrotnego;
3) sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci przesyłowej;
4) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;
5) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług przesyłania paliw gazowych;
6) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
7) sposób ustalania opłat za:
przekroczenie mocy umownej,
nielegalny pobór paliw gazowych;
8) stawkę opłaty za wznowienie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania spowodowane było przyczynami, o których mowa w art. 6 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”;
9) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych ustala w taryfie:
1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2) stawki opłat za świadczenie usług dystrybucji paliw gazowych, zwane dalej „stawkami opłat dystrybucyjnych”;
3) sposób ustalania stawek opłat dystrybucyjnych pobieranych:
na podstawie umów krótkoterminowych,
na zasadach przerywanych,
w ramach usługi dystrybucji zwrotnej,
w ramach usługi wirtualnej dystrybucji zwrotnej;
4) sposób ustalania opłaty za przyłączenie do sieci wysokich ciśnień oraz stawki opłat za przyłączenie do sieci niskich, średnich lub podwyższonych średnich ciśnień;
5) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych;
6) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług dystrybucji paliw gazowych;
7) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
8) sposób ustalania opłat za:
przekroczenie mocy umownej,
nielegalny pobór paliw gazowych;
9) stawki opłat za wznowienie dostarczania paliw gazowych, jeżeli wstrzymanie dostarczania spowodowane było przyczynami, o których mowa w art. 6 ust. 3 i 3a ustawy;
10) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorców.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi ustala w taryfie:
1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2) ceny paliw gazowych;
3) stawki opłat abonamentowych;
4) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi i świadczące usługę kompleksową ustala w taryfie elementy określone w ust. 3 oraz wskazuje taryfę przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługi przesyłania lub dystrybucji, która ma zastosowanie w rozliczeniach z odbiorcami, którym przedsiębiorstwo świadczy usługę kompleksową.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliwa gazowego ustala w taryfie:
1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2) stawki opłat za świadczenie usługi magazynowania paliwa gazowego, zwane dalej „stawkami opłat magazynowych”;
3) sposób ustalenia stawek opłat magazynowych pobieranych:
na podstawie umów krótkoterminowych,
na zasadach przerywanych;
4) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług magazynowania paliw gazowych;
5) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
6) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy.
Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego ustala w taryfie:
1) grupy taryfowe i kryteria kwalifikowania odbiorców do tych grup;
2) stawki opłat za świadczenie usług skraplania lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;
3) sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie standardów jakościowych usług skraplania lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego;
4) bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców;
5) stawki opłat lub sposób ustalania stawek opłat za usługi wykonywane na dodatkowe zlecenie odbiorcy.
§ 5.
Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem paliw gazowych, na podstawie następujących kryteriów:
1) rodzaju paliwa gazowego;
2) charakterystyki technicznej punktów wejścia lub punktów wyjścia;
3) charakterystyki funkcjonalnej punktów wejścia lub punktów wyjścia;
4) wielkości i charakterystyki zatłaczania lub odbioru paliwa gazowego z instalacji magazynowej;
5) wielkości i charakterystyki dostarczania lub odbioru paliwa gazowego w miejscach jego dostarczania lub odbioru;
6) zakresu świadczonych usług;
7) miejsc dostarczania lub odbioru paliwa gazowego;
8) systemu rozliczeń;
9) zużycia paliwa gazowego na potrzeby odbiorców w gospodarstwach domowych;
10) ilości energii zawartej w paliwie gazowym nabywanym w punkcie wirtualnym.
Odbiorca, który z sieci gazowej odbiera paliwo gazowe z kilku miejsc, jest zaliczany do grup taryfowych oddzielnie w każdym z tych miejsc, o ile umowa nie stanowi inaczej.
Odbiorca, który z sieci gazowej odbiera paliwo gazowe z jednego miejsca odbioru na podstawie więcej niż jednej umowy, jest zaliczany do grup taryfowych oddzielnie dla każdej z tych umów.
Rozdział 3. Szczegółowe zasady kalkulacji cen i stawek opłat
§ 6.
Ceny lub stawki opłat zawarte w taryfie kalkuluje się na okres 12 miesięcy kalendarzowych.
Koszty uzasadnione będące podstawą kalkulacji cen lub stawek opłat, o których mowa w ust. 1, dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie:
1) przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego - stanowią planowane, dla danego roku, koszty uzasadnione przedsiębiorstwa energetycznego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą;
2) obrotu paliwami gazowymi - stanowią planowane dla danego roku koszty uzasadnione związane z wykonywaną działalnością gospodarczą oraz marża na uzasadnionym poziomie.
§ 7.
Koszty, o których mowa w § 6, ustala się zgodnie z art. 44 i art. 45 ustawy oraz zasadami ewidencji kosztów określonymi w przepisach o rachunkowości, w sposób umożliwiający ustalenie kosztów stałych i kosztów zmiennych, planowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne dla poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej, z uwzględnieniem źródeł tych kosztów.
Podstawą ustalania i oceny kosztów, o których mowa w ust. 1, są porównywalne koszty poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, określone na podstawie sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 44 ust. 2 ustawy.
Podstawą oceny kosztów, o których mowa w ust. 1, mogą być porównywalne koszty działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych wykonujących - w porównywalnych warunkach - działalność gospodarczą tego samego rodzaju.
Koszty, o których mowa w § 6, ustala się, przyjmując, dla każdego roku okresu regulacji, ilość energii zawartej w paliwie gazowym planowaną do sprzedaży, przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, planowane wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru oraz planowaną liczbę pakietów, układów pomiarowych i zawieranych umów.
Podstawą oceny ilości energii zawartej w paliwie gazowym, wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów, układów pomiarowych i zawieranych umów, o których mowa w ust. 4, są odpowiednie dane z roku kalendarzowego poprzedzającego rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.
W przypadku nowo tworzonych przedsiębiorstw energetycznych lub podejmowania przez istniejące przedsiębiorstwa energetyczne nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie dostarczania paliw gazowych wysokość cen i stawek opłat kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów i wielkości sprzedaży dla pierwszego roku prowadzenia nowej działalności gospodarczej. W kalkulacji mogą być uwzględniane analizy porównawcze.
§ 8.
Koszty wspólne dla wszystkich lub kilku grup taryfowych oraz koszty wspólne dla wszystkich lub kilku rodzajów wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej dzieli się na poszczególne rodzaje wykonywanej działalności gospodarczej i poszczególne grupy taryfowe, zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie metodą podziału kosztów.
Metoda podziału kosztów, zasady ewidencji kosztów oraz podział odbiorców na grupy
taryfowe nie mogą ulec zmianie w okresie regulacji.
§ 9.
W celu określenia stopnia poprawy efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w okresie regulacji ustala się na poszczególne lata współczynniki korekcyjne, oznaczone symbolem „X”, w taki sposób, aby spełniony był warunek kreślony wzorem:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.