Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 8 sierpnia 2014 r. w sprawie opłat lotniskowych

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych następujące opłaty lotniskowe za usługi standardowe związane z udostępnieniem i utrzymaniem:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może, zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy, poza opłatami, o których mowa w ust. 1, ustalić w taryfie opłat lotniskowych dopłaty do opłat lotniskowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, albo wyodrębnić opłatę hałasową.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może, poza opłatami, o których mowa w ust. 1, ustalić w taryfie opłat lotniskowych odrębną opłatę lotniskową za zapewnienie ochrony i kontrolę bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu oraz ładunków (towarów i poczty) oraz odrębną opłatę lotniskową za ochronę statku powietrznego na płycie postojowej.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych opłaty lotniskowe za usługi dodatkowe (opłaty dodatkowe), których zakres wykracza poza opłaty określone w ust. 1-3.

Opłaty lotniskowe na lotniskach użytku publicznego ustala się w sposób:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, z zachowaniem zasad niedyskryminacji użytkowników statków powietrznych lub innych eksploatujących statki powietrzne, jawności i dostępności oraz wymagań, o których mowa w ust. 1, może udzielać zniżek od ustalonych opłat lotniskowych, w szczególności w celu utrzymania lub zwiększenia wielkości ruchu lotniczego, zwiększenia liczby obsługiwanych pasażerów lub ładunków (towarów i poczty), zwiększenia liczby połączeń lotniczych lub częstotliwości połączeń istniejących, pod warunkiem, że nie spowoduje to podwyższenia opłat lotniskowych ponoszonych przez podmioty niekorzystające z tych zniżek.

Jeżeli celem udzielanych zniżek, o których mowa w ust. 2, jest utrzymanie lub zwiększenie wielkości ruchu lotniczego, w szczególności uruchomienie połączeń na nowych trasach lub zwiększenie częstotliwości połączeń na trasach istniejących, stosowanie tych zniżek jest ograniczone w czasie i nie może trwać dłużej niż 5 lat.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, z zachowaniem wymagań, o których mowa w ust. 1, może modulować wysokość opłat lotniskowych ze względu na interes publiczny lub społeczny, w szczególności ochronę środowiska przed nadmiernym hałasem lub zróżnicowane natężenie ruchu lotniczego. Kryteria stosowane w przypadku takiego modulowania muszą być obiektywne, przejrzyste i adekwatne do celu, któremu modulowanie ma służyć.

Koszty będące podstawą ustalania przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego jednego rodzaju opłat lotniskowych nie mogą równocześnie stanowić podstawy ustalania innego rodzaju opłat lotniskowych lub dopłat, ani opłat za inne usługi związane z działalnością lotniska.

Opłaty lotniskowe na lotniskach użytku publicznego ustala się na podstawie planowanej wartości kosztów, odpowiadających kategoriom kosztów księgowych, określonych w planie gospodarczym na rok, w którym te opłaty mają wejść w życie, z uwzględnieniem § 6 ust. 2, 3 i 8 oraz z zastrzeżeniem § 6 ust. 7.

W przypadku gdy zarządzający lotniskiem użytku publicznego nie posiada planu gospodarczego, podstawę ustalania wysokości opłat lotniskowych stanowią koszty poniesione w roku sprawozdawczym poprzedzającym rok, w którym opłaty lotniskowe są wprowadzane. Dla nowo powstałych lotnisk użytku publicznego lub lotnisk użytku publicznego przekształconych z dotychczasowych lotnisk użytku wyłącznego podstawę ustalania wysokości opłat lotniskowych stanowią koszty prognozowane przez zarządzającego lotniskiem.

Koszty prognozowane albo poniesione przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, które odpowiednio będą pokryte albo zostały pokryte z bezzwrotnych środków publicznych, nie mogą stanowić podstawy ustalania opłat lotniskowych.

Jeżeli opłaty lotniskowe zostały skalkulowane zgodnie z ust. 2 i uwzględniały otrzymanie bezzwrotnych środków publicznych pomniejszających podstawę kalkulacji opłat, zgodnie z ust. 4, a zarządzający lotniskiem użytku publicznego nie uzyskał tych środków, dopuszcza się zastosowanie mechanizmu wyrównawczego, polegającego na zmianie podstawy kalkulacji opłat o wysokość nieotrzymanych środków nie później niż w drugim roku następującym po roku, w którym powstała ta różnica.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego uwzględnia w opłatach lotniskowych ponoszone przez siebie koszty świadczenia usług, za które są pobierane opłaty lotniskowe, w szczególności:

Przy ustalaniu wysokości opłat lotniskowych zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt kapitału własnego albo uzasadnioną marżę zysku, z zastrzeżeniem ust. 3. Koszt kapitału własnego ustala się z uwzględnieniem składnika wolnego od ryzyka, skalkulowanego w oparciu o oprocentowanie nie wyższe niż oprocentowanie 10-letnich obligacji emitowanych przez Skarb Państwa występujące na koniec każdego miesiąca w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem konsultacji projektu opłat oraz odpowiadającej ryzyku prowadzonej działalności premii za ryzyko.

W przypadku opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 2 i 3, zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt kapitału własnego, skalkulowanego z wyłączeniem premii za ryzyko. Przy ustalaniu tych opłat nie uwzględnia się uzasadnionej marży zysku.

Przepisy ust. 3 stosuje się do dopłaty, o której mowa w § 2 ust. 2, oraz do części podstawy kosztowej opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 1, związanej z zapewnieniem ochrony i kontroli bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu oraz ładunków (towarów i poczty) oraz z ochroną statku powietrznego na płycie postojowej, jeżeli koszty związane z zapewnieniem tej ochrony są wliczane w podstawę kosztową opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 1, oraz nie stanowi ona podstawy kosztowej odrębnych opłat lotniskowych określonych w § 2 ust. 3.

Koszt kapitału własnego, o którym mowa w ust. 2 i 3, dla danego roku kalkuluje się w odniesieniu do średniej księgowej wartości netto składników majątkowych, z początku i końca tego roku, wykorzystywanych przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego do świadczenia usług, za które jest pobierana opłata.

Opłaty lotniskowe ustala się na podstawie ewidencji księgowej lub pozaksięgowej kosztów, o których mowa w ust. 1, i ich podziału na poszczególne rodzaje usług, za które są pobierane opłaty lotniskowe, oraz na pozostałą działalność. Podział kosztów pośrednich jest dokonywany przy wykorzystaniu jasno określonych współczynników, tak aby uniknąć nadmiernego obciążania tymi kosztami działalności, z tytułu której są pobierane opłaty lotniskowe.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, mając na uwadze zapewnienie konkurencyjności lotniska, może ustalić opłatę lotniskową poniżej kosztów, o których mowa w § 5 ust. 2 albo 3.

Przy ustalaniu wysokości opłat lotniskowych zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić konieczność zgromadzenia środków własnych na finansowanie długoterminowych przedsięwzięć inwestycyjnych o dużej skali, po uwzględnieniu możliwych przychodów z działalności pozalotniczej.

Opłatę startową lub za lądowanie na lotniskach użytku publicznego ustala się w odniesieniu do maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego, podanej w świadectwie zdatności statku powietrznego w zakresie hałasu lub w innym dokumencie uznanym przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych stałą opłatę startową lub za lądowanie, niezależnie od maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych:

Przy określaniu kosztów bezpośrednich stanowiących podstawę ustalania opłaty startowej lub za lądowanie uwzględnia się uzasadnione koszty utrzymania części lotniczej lotniska ponoszone przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, z wyłączeniem kosztów utrzymania budynku dworca lotniczego oraz kosztów stanowiących podstawy do ustalenia opłat, o których mowa w art. 130 ustawy, a w szczególności koszty:

Opłatę postojową na lotniskach użytku publicznego ustala się w odniesieniu do maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego lub zajmowanej przez statek powietrzny powierzchni płyty postojowej oraz czasu postoju tego statku na płycie postojowej.

Czasem postoju statku powietrznego jest czas od momentu zatrzymania się statku powietrznego na płycie postojowej po kołowaniu po lądowaniu lub po holowaniu, do rozpoczęcia kołowania lub odholowania do startu lub poza płytę postojową.

Przy określaniu kosztów bezpośrednich stanowiących podstawę do ustalania opłaty postojowej uwzględnia się uzasadnione koszty utrzymania płyty postojowej lotniska, a w szczególności koszty:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może określić w taryfie opłat lotniskowych czas, za który nie pobiera się opłaty postojowej. W przypadku określenia długości czasu, za który nie pobiera się opłaty postojowej na danym lotnisku, długość tego czasu jest określona w taryfie opłat lotniskowych ustalonej zgodnie z art. 77b ustawy albo zatwierdzonej zgodnie z art. 77d ustawy. Koszty utrzymania płyty postojowej ponoszone przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego w związku z postojem statku powietrznego w czasie, za który nie pobiera się opłaty postojowej, nie mogą stanowić podstawy ustalenia innych opłat lotniskowych lub prowadzić do podwyższenia opłaty postojowej za czas, w którym jest ona pobierana.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt postoju statku powietrznego w hangarze w opłacie postojowej albo wyodrębnić opłatę hangarową za postój statku powietrznego w hangarze.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych specjalną, podwyższoną opłatę postojową w przypadku uzasadnionego zatrzymania statku powietrznego na lotnisku zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy.

Opłatę pasażerską na lotniskach użytku publicznego ustala się z uwzględnieniem ponoszonych przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego uzasadnionych kosztów utrzymania infrastruktury udostępnianej pasażerom oraz świadczonych na ich rzecz usług, a w szczególności kosztów związanych z:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych opłatę pasażerską pobieraną z tytułu obsługi pasażera:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może w ramach jednej opłaty pasażerskiej łączyć pobieranie tej opłaty z tytułów, o których mowa w ust. 2.