LegalizeObwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej ;
2) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej ;
3) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej
Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach ustalania okoliczności i przyczyn wypadków, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej;
2) tryb postępowania w razie ujawnienia chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej;
3) szczegółowy tryb przyznawania i wypłaty odszkodowań, terminy postępowania w tych sprawach oraz przypadki, w których postępowanie w sprawie odszkodowania prowadzi się z urzędu, jak również sposób doręczania decyzji dotyczących odszkodowań;
4) wzory dokumentów sporządzanych w toku postępowania w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków oraz postępowania o przyznanie i wypłatę odszkodowania;
5) tryb postępowania w sprawach przyznawania odszkodowań w szczególnie uzasadnionych przypadkach;
6) właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1-5.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) dowódca jednostki wojskowej - dowódcę, szefa, komendanta jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz dyrektora, kierownika innej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Ministra Obrony Narodowej;
2) żołnierz - żołnierza odbywającego lub pełniącego czynną służbę wojskową, a także osobę powołaną do odbycia czynnej służby wojskowej i zwolnioną z tej służby;
3) ustawa - ustawę z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową;
4) odszkodowanie - odszkodowanie, o którym mowa w art. 10, 16 i 17 ustawy;
5) ochrona ubezpieczeniowa - ubezpieczenie żołnierzy od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, o którym mowa w § 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa ;
6) ubezpieczający - dowódcę (szefa, komendanta) jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej oraz dyrektora (szefa) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej odpowiedzialnego za ochronę ubezpieczeniową, o której mowa w pkt 5.
§ 3.
Przepisy dotyczące dowódcy jednostki wojskowej stosuje się odpowiednio do:
1) szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego wyznaczonego przez Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych - jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zastępca;
2) wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce wypadku osoby powołanej do odbycia czynnej służby wojskowej lub zwolnionej z tej służby, która uległa wypadkowi w drodze z miejsca zamieszkania do jednostki wojskowej lub w drodze powrotnej do miejsca zamieszkania;
3) (uchylony);
4) dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa, higieny pracy i służby w resorcie - jeżeli wypadkowi uległ żołnierz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy;
5) kierownika państwowej jednostki organizacyjnej poza resortem obrony narodowej - jeżeli wypadkowi uległ żołnierz wyznaczony do pełnienia służby w tej jednostce;
6) dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy w urzędzie Ministra - jeżeli wypadkowi uległ żołnierz zawodowy lub ujawniła się choroba pozostająca w związku z pełnieniem przez żołnierza zawodowego czynnej służby wojskowej:
w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej,
w polskich przedstawicielstwach wojskowych przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych,
bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych,
w ataszatach obrony w przedstawicielstwach dyplomatycznych i w stałych przedstawicielstwach przy organizacjach międzynarodowych, podległych ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
przy siłach zbrojnych albo przy innych strukturach obronnych państw obcych,
jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego misji organizacji międzynarodowych lub sił wielonarodowych,
w dyspozycji lub rezerwie kadrowej.
Rozdział 2. Ustalanie okoliczności i przyczyn wypadków
§ 4.
Żołnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje o wypadku swojemu przełożonemu.
Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje o tym pisemnie dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.
§ 4a.
Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku dowódca jednostki wojskowej zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający:
1) dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych;
2) uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, których ruch został wstrzymany w związku z wypadkiem;
3) dokonywanie zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego okoliczności.
Zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych lub dokonanie zmian w miejscu wypadku wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z pracownikiem służby do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, po dokonaniu oględzin miejsca wypadku oraz po sporządzeniu, jeśli zachodzi taka potrzeba, szkicu lub zdjęcia miejsca wypadku.
Zgodę, o której mowa w ust. 2, w sytuacji zaistnienia wypadku śmiertelnego, wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała lub ciężki rozstrój zdrowia, wystąpienia choroby nieuleczalnej lub zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej lub częściowej niezdolności do służby wojskowej, trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała albo jeśli w wyniku tego samego zdarzenia wypadkowi uległo co najmniej dwóch żołnierzy, wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z właściwym prokuratorem wojskowym.
Dokonywanie zmian w miejscu wypadku bez uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 lub 3, jest dopuszczalne, jeśli zachodzi konieczność ratowania osób lub mienia albo zapobiegania grożącemu niebezpieczeństwu.
§ 5.
W razie wypadku dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełni służbę, powołuje niezwłocznie komisję powypadkową w celu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku.
1a. W razie nieobecności służbowej dowódcy jednostki wojskowej komisję powypadkową powołuje osoba zastępująca dowódcę. Przy ustalaniu składu komisji stosuje się odpowiednio przepis ust. 2a.
W skład komisji powypadkowej wchodzą co najmniej 3 osoby, w tym:
1) jako przewodniczący - zastępca dowódcy jednostki wojskowej;
2) jako członkowie - pracownik służby do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz - odpowiednio do potrzeb - specjalista z dziedziny, w której nastąpił wypadek, albo lekarz.
2a. Jeżeli w etacie jednostki wojskowej nie ma stanowiska zastępcy dowódcy, w skład komisji powypadkowej jako przewodniczący wchodzi osoba wyznaczona przez dowódcę jednostki wojskowej.
2b. W razie nieobecności służbowej zastępcy dowódcy przez okres uniemożliwiający dotrzymanie terminu zakończenia postępowania powypadkowego, o którym mowa w § 10 ust. 1, przepis ust. 2a stosuje się odpowiednio.
W skład komisji powypadkowej nie mogą wchodzić osoby, które są zainteresowane wynikiem działania komisji, zwłaszcza gdy może mieć on wpływ na ich odpowiedzialność, oraz osoby będące świadkami wypadku.
Jeżeli wypadkowi uległ dowódca jednostki wojskowej, komisję powypadkową powołuje jego bezpośredni przełożony.
§ 6.
Komisja powypadkowa ustala czas, miejsce oraz okoliczności i przyczyny wypadku:
1) dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i urządzeń technicznych oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku lub mają z nim związek;
2) jeżeli jest to konieczne, sporządza szkice lub wykonuje fotografie miejsca wypadku;
3) przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego żołnierza oraz świadków wypadku lub odbiera od nich pisemne oświadczenia;
4) zasięga opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku;
5) zapoznaje się z przekazaną przez poszkodowanego żołnierza, na potrzeby prowadzonego postępowania powypadkowego, dokumentacją medyczną;
6) przegląda akta postępowania karnego i innych postępowań oraz inne dokumenty dotyczące wypadku i jego następstw z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów;
7) zbiera inne dowody dotyczące wypadku.
Z oględzin miejsca wypadku oraz wyjaśnień poszkodowanego żołnierza i świadków wypadku sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, protokołu wyjaśnień poszkodowanego i protokołu wyjaśnień świadka określają odpowiednio załączniki nr 1-3 do rozporządzenia.
Wzór oświadczenia poszkodowanego i świadka określają odpowiednio załączniki nr 6 i 7 do rozporządzenia.
§ 6a.
Jeżeli wypadek zdarzył się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie, przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie czynności określonych w § 6 ust. 1 pkt 1-3 i 7 oraz nadesłanie zebranych materiałów.
Dowódca jednostki wojskowej, na terenie której zdarzył się wypadek, w którym został poszkodowany żołnierz niebędący jego podwładnym, dokonuje, w szczególności, następujących czynności:
1) zapewnia udzielenie pomocy poszkodowanemu;
2) zabezpiecza miejsce wypadku;
3) zawiadamia niezwłocznie o wypadku dowódcę poszkodowanego żołnierza.
Przepisy § 4a stosuje się odpowiednio.
§ 7.
Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się:
1) skład komisji powypadkowej;
2) stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, który uległ wypadkowi;
3) datę i miejsce wypadku;
4) opis okoliczności wypadku;
5) przyczyny wypadku;
6) rodzaj wypadku;
7) doznany przez żołnierza uszczerbek na zdrowiu, a jeżeli poniósł on śmierć - fakt śmierci;
8) wnioski i środki profilaktyczne;
9) pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole;
10) podpisy członków komisji.
Dane dotyczące doznanego przez żołnierza uszczerbku na zdrowiu wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.
W razie ustalenia przez komisję powypadkową, że:
1) wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie żołnierza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy,
2) do wypadku w znacznym stopniu przyczyniło się zachowanie żołnierza spowodowane jego stanem nietrzeźwości albo zażyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych,
3) uszczerbek na zdrowiu lub śmierć żołnierza zostały spowodowane przez niego umyślnie
- informację o tym wraz z opisem wskazujących na to okoliczności i dowodów podaje się w protokole powypadkowym.
W razie ustalenia, że wyłączną przyczyną wypadku były okoliczności wymienione w ust. 3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje się:
1) przepis lub rozkaz naruszony przez żołnierza;
2) czy i w jaki sposób przełożeni żołnierza zapewnili mu warunki odpowiadające właściwym przepisom lub rozkazom i czy sprawowali nadzór nad ich przestrzeganiem;
3) informację o posiadaniu lub braku umiejętności żołnierza, potrzebnych do wykonywania czynności związanych z wypadkiem, oraz informację o przeszkoleniu żołnierza w zakresie znajomości odpowiednich przepisów lub rozkazów.
Do protokołu powypadkowego dołącza się protokoły wyjaśnień lub oświadczenia poszkodowanego i świadków wypadku, a także inne dokumenty zebrane w toku postępowania powypadkowego, w szczególności: pisemną opinię lekarza lub innych specjalistów, protokół oględzin miejsca wypadku, szkice lub fotografie oraz inne dokumenty wskazujące okoliczności i przyczyny wypadku.
5a. Protokół powypadkowy, o którym mowa w ust. 5, sporządza się w 3 jednobrzmiących egzemplarzach. W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową protokół sporządza się w 4 egzemplarzach.
Wzór protokołu powypadkowego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 8.
W razie niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności lub przyczyn wypadku, w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości członków komisji; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego.
Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się ze stanowiskiem większości, może dołączyć do protokołu powypadkowego zdanie odrębne z podaniem uzasadnienia swojego stanowiska. W takim przypadku w protokole powypadkowym czyni się wzmiankę o zdaniu odrębnym.
§ 9.
Jeżeli w związku z wypadkiem żołnierz poniósł szkodę wskutek utraty, całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotów osobistego użytku lub przedmiotów służących do wykonywania zawodu, komisja powypadkowa ustala:
1) jakie to były przedmioty;
2) stan tych przedmiotów przed wypadkiem (stopień zużycia) i ich przybliżoną wartość;
3) czy przedmioty te żołnierz utracił, czy też uległy one całkowitemu zniszczeniu lub tylko uszkodzeniu i w jakim stopniu.
Ustalenia, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do protokołu powypadkowego.
§ 10.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.