Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 września 2014 r. w sprawie nagród i zapomóg dla policjantów oraz tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2014-09-25
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. SPRAW WEWNĘTRZNYCH
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 110b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród motywacyjnych i zapomóg, tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie przyznawania tych nagród i zapomóg;

2) sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, zwanego dalej „funduszem”, oraz sposób ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów;

3) jednostki organizacyjne Policji, w których tworzy się fundusz.

§ 2.
1.

Nagrody motywacyjne przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy lub na wniosek innego przełożonego policjanta, w oparciu o udokumentowane w formie pisemnej okoliczności, o których mowa w art. 110a ust. 1 lub art. 121g ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanej dalej „ustawą”.

2.

Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej powinien również określać formę nagrody.

3.

Dopuszcza się opracowanie zbiorczych wniosków o przyznanie nagród motywacyjnych obejmujących wszystkich policjantów przewidzianych do przyznania tych nagród.

4.

Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej w okolicznościach, o których mowa w art. 121g ust. 1 ustawy, składa się w terminie 5 dni roboczych od dnia uzyskania informacji o wielkości środków finansowych, uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, rozpatruje się w terminie umożliwiającym wypłatę tej nagrody w ciągu 60 dni po upływie przyjętego okresu rozliczeniowego, określonego w art. 121g ust. 3 ustawy.

6.

Do czasu wejścia w życie ustawy budżetowej wypłatę nagrody, o której mowa w art. 121g ust. 1 ustawy, realizuje się ze środków ujętych w projekcie planu finansowego funduszu.

§ 3.
1.

Zapomogi przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy, na uzasadniony wniosek innego przełożonego policjanta, organizacji związku zawodowego policjantów lub policjanta.

2.

Wniosek powinien w szczególności określać formę zapomogi.

3.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające wystąpienie zdarzenia określonego w art. 110a ust. 2 ustawy.

§ 4.

Przełożony, przyznając zapomogę, bierze pod uwagę sytuację materialną policjanta i jego rodziny oraz fakt uzyskania z innego źródła pomocy finansowej z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z wystąpieniem zdarzenia określonego w art. 110a ust. 2 ustawy.

§ 5.

Nagrodę motywacyjną i zapomogę wypłaca się w terminie 14 dni od dnia ich przyznania, z zastrzeżeniem § 2 ust. 5.

§ 6.
1.

Przełożonymi właściwymi w zakresie przyznawania nagrody motywacyjnej i zapomogi są:

1) minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym Komendanta Głównego Policji i jego zastępcy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach także w stosunku do innych policjantów;

2) Komendant Główny Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym:

a)

Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji i jego zastępców,

b)

komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta Stołecznego Policji i ich zastępców,

c)

Komendanta-rektora, Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie,

d)

komendanta szkoły policyjnej i jego zastępców,

e)

dyrektora instytutu badawczego i jego zastępców,

f)

w Komendzie Głównej Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

3) Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w Centralnym Biurze Śledczym Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

4) komendant wojewódzki Policji, Komendant Stołeczny Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym:

a)

komendanta powiatowego, miejskiego i rejonowego Policji oraz ich zastępców,

b)

w komendzie wojewódzkiej Policji, Komendzie Stołecznej Policji, oddziale prewencji Policji, samodzielnym pododdziale prewencji Policji, samodzielnym pododdziale antyterrorystycznym Policji, komisariacie specjalistycznym Policji oraz ośrodku szkolenia Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

5) komendant powiatowy, miejski, rejonowy Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym:

a)

komendanta komisariatu Policji oraz jego zastępców,

b)

w komendzie powiatowej, miejskiej, rejonowej Policji oraz komisariacie Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

6) Komendant-rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie;

7) komendant szkoły policyjnej w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w szkole policyjnej lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;

8) dyrektor instytutu badawczego w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w instytucie badawczym lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców.

2.

Dyrektorzy komórek organizacyjnych Komendy Głównej Policji przyznają nagrody motywacyjne i zapomogi podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.

3.

Przełożeni, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą upoważnić kierownika oddziału prewencji Policji oraz kierownika samodzielnego pododdziału prewencji Policji do przyznawania nagród motywacyjnych i zapomóg podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.

§ 7.

Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy Policji oraz Komendant Stołeczny Policji mogą przyznawać nagrody motywacyjne i zapomogi wszystkim policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców, każdy na terenie swojego działania.

§ 8.
1.

Fundusz tworzy się w:

1) Komendzie Głównej Policji, dla:

a)

policjantów tej jednostki organizacyjnej Policji,

b)

Centralnego Biura Śledczego Policji;

2) komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji;

3) Wyższej Szkole Policji w Szczytnie i szkołach policyjnych;

4) instytucie badawczym.

2.

Wysokość funduszu wynosi 2,25% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym. W ramach funduszu pozostawia się do dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych środki w wysokości nieprzekraczającej kwoty wynikającej z iloczynu kwoty stanowiącej 0,1% przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji, z przeznaczeniem na nagrody motywacyjne i zapomogi dla policjantów.

3.

W ramach funduszu utworzonego w Komendzie Głównej Policji wyodrębnia się środki do dyspozycji Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, z przeznaczeniem na nagrody motywacyjne i zapomogi dla policjantów pełniących służbę w podległej jednostce organizacyjnej. Przepis ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

4.

W ramach funduszu utworzonego w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wyodrębnia się środki do dyspozycji właściwych miejscowo komendantów powiatowych, miejskich i rejonowych Policji, z przeznaczeniem na nagrody motywacyjne i zapomogi dla policjantów pełniących służbę w podległych im jednostkach organizacyjnych. Przepis ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

§ 9.

Wysokość funduszu pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, komendanta wojewódzkiego Policji i Komendanta Stołecznego Policji zwiększa się:

1) w Komendzie Głównej Policji - o kwotę wynikającą z iloczynu stawki stanowiącej 1,2% przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji w jednostkach organizacyjnych Policji;

2) w komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji - o kwotę wynikającą z iloczynu stawki stanowiącej 5% przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji przeznaczonych na utworzenie stanowisk policyjnych w jednostkach organizacyjnych Policji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b.

§ 10.

Przez przeciętne uposażenie policjantów, o którym mowa w § 8 ust. 2 i § 9, rozumie się przeciętne miesięczne uposażenie, o którym mowa w art. 99 ust. 3 ustawy, bez 1/12 równowartości nagrody rocznej.

§ 11.
1.

Wysokość funduszu, niezależnie od zwiększenia, o którym mowa w art. 121g ust. 1 ustawy, może być podwyższana przez jego dysponenta o niewykorzystane środki na uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym oraz na nagrody roczne.

2.

Środki wyodrębnione w trybie określonym w § 8 ust. 3 i 4 mogą być podwyższane, na warunkach określonych w ust. 1, odpowiednio przez Komendanta Głównego Policji i właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji lub Komendanta Stołecznego Policji.

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 października 2014 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.