LegalizeRozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej oraz zasad lokowania środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 56 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) FUS - Fundusz Ubezpieczeń Społecznych;
2) Zakład - Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w art. 66 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej „ustawą”.
§ 2.
Roczny plan finansowy FUS, obejmujący wszystkie źródła przychodów i kosztów określone w ustawie oraz stan FUS na początek i na koniec roku, opracowuje się na okres roku budżetowego.
Nie dokonuje się podziału planu finansowego FUS na terenowe jednostki organizacyjne.
§ 3.
Wysokość odpisu z FUS, obciążającego fundusze, o których mowa w art. 55 ustawy, stanowiącego przychód Zakładu ustala się proporcjonalnie do wysokości planowanego przypisu składek na te fundusze.
Środki finansowe stanowiące przychód Zakładu, o którym mowa w ust. 1, przekazuje się na rachunek bankowy Zakładu po 10 dniu każdego miesiąca w wysokości 1/12 kwoty zatwierdzonej w ustawie budżetowej.
§ 4.
Zakład może lokować okresowe nadwyżki środków występujące na rachunku bankowym FUS, zwane dalej „nadwyżkami”.
Nadwyżki mogą być lokowane w bankach, na zasadach określonych w ust. 3-5.
Lokowanie nadwyżek nie może zagrażać terminowym wypłatom świadczeń, o których mowa w art. 54 ustawy.
Lokowania nadwyżek dokonuje się, mając na względzie efektywność zarządzania oraz bezpieczeństwo środków.
Nadwyżki mogą być lokowane wyłącznie:
1) w papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;
2) w formie depozytu u Ministra Finansów na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
3) na rachunkach lokat terminowych w bankach mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spełniających warunki określone w ust. 6.
Banki, w których mogą być lokowane nadwyżki, posiadają fundusze własne w wysokości co najmniej 50 mln euro, a ich współczynnik wypłacalności wynosi co najmniej 8%.
Maksymalna kwota wszystkich lokat nadwyżek w jednym banku, którego współczynnik wypłacalności wynosi co najmniej 12%, nie może być wyższa od równowartości w złotych kwoty:
1) 50 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 100 mln euro,
2) 150 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 1 mld euro,
3) 500 mln euro, jeżeli fundusze własne banku przekraczają 1 mld euro
- przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym są lokowane nadwyżki.
Maksymalna dopuszczalna kwota lokat nadwyżek w bankach o funduszach własnych, o których mowa w ust. 7, i których współczynnik wypłacalności jest mniejszy niż 12%, jest korygowana mnożnikiem:
1) 0,5, jeżeli współczynnik wypłacalności banku jest mniejszy od 10%;
2) 0,8, jeżeli współczynnik wypłacalności banku wynosi co najmniej 10%.
Banki, o których mowa w ust. 6, ubiegające się o depozyty z nadwyżek przekazują Zakładowi informację o wysokości funduszy własnych oraz o współczynniku wypłacalności za poprzedni kwartał.
Banki, w których są lokowane nadwyżki, nie później niż do końca pierwszego miesiąca każdego kwartału przedkładają Zakładowi informacje o wysokości funduszy własnych oraz o współczynniku wypłacalności za poprzedni kwartał.
Odsetki od ulokowanych nadwyżek są przychodami funduszu emerytalnego, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2014 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.