Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw ,
2) ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw ,
3) ustawą z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców ,
4) ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych ,
5) ustawą z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy ,
6) ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ,
7) ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
8) ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz niektórych innych ustaw ,
9) ustawą z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce ,
10) ustawą z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 20 stycznia 2014 r.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1) art. 40-42 i art. 49 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy , które stanowią:
Art. 40. W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy w art. 32i uchyla się ust. 5. Art. 41. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w art. 22 w ust. 4 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „ 3a) realizacja zadań określonych w przepisach o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy; ” . Art. 42. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 30 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie: „ 7) informacje o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, umorzeniu i zakończeniu tego postępowania; ” ; 2) art. 34 otrzymuje brzmienie: „ Art. 34. Sąd rejonowy - sąd gospodarczy przesyła niezwłocznie właściwemu organowi ewidencyjnemu odpis postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, umorzeniu postępowania upadłościowego oraz o zakończeniu postępowania upadłościowego.”. ”
Art. 49. W terminie do dnia 1 czerwca 2008 r. minister właściwy do spraw pracy przedstawi Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej sprawozdanie z realizacji ustawy, z uwzględnieniem skutków finansowych za rok budżetowy 2007.
2) art. 19 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
Art. 19. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
3) art. 26 i art. 40 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw , które stanowią:
Art. 26. Zwolnienie z opłacania składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w art. 104b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 i art. 9b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczy osób zatrudnionych po dniu 30 czerwca 2009 r.
Art. 40. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 39, który wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy, z mocą od dnia 1 stycznia 2009 r.; 2) art. 1 pkt 75 i art. 18, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2009 r.; 3) art. 1 pkt 49, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
4) art. 37 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców , który stanowi:
Art. 37. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
5) art. 91, art. 99 i art. 123 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych , które stanowią:
Art. 91. Państwowe fundusze celowe posiadające osobowość prawną: 1) Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z dniem 1 stycznia 2015 r., 2) Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy z dniem 1 stycznia 2012 r. - stają się państwowymi funduszami celowymi w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1.
Art. 99. 1. Aktywa trwałe i inne składniki majątkowe Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nabyte przed dniem 1 stycznia 2012 r. stają się aktywami Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych będącego państwowym funduszem celowym i są ewidencjonowane w księgach rachunkowych tego Funduszu. 1a. Aktywa trwałe i inne składniki majątkowe Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przejmuje dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub marszałek województwa działający z upoważnienia i w imieniu dysponenta tego Funduszu. 2. Dyrektor Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przekazuje dysponentowi Funduszu, a kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych marszałkowi województwa dokumentację związaną ze sprawami prowadzonymi odpowiednio przez Krajowe Biuro albo Biuro Terenowe. 3. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy harmonogram oraz sposób, tryb przekazania i dysponowania mieniem, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze zabezpieczenie prawidłowego wykonywania zadań przez dysponenta Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i marszałków województw. 4. Z dniem 1 stycznia 2012 r. stronami umów zawartych przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych reprezentowany przez Dyrektora Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych albo przez kierowników Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stają się odpowiednio minister właściwy do spraw pracy albo marszałek województwa. 5. W postępowaniach administracyjnych i sądowych, w których stroną jest Dyrektor Krajowego Biura albo kierownik Biura, o których mowa w art. 31 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 70, stronami stają się z dniem wejścia w życie ustawy dysponent Funduszu albo marszałek województwa. 6. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 70, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 7. Z dniem 31 grudnia 2011 r. wygasają akty powołania Dyrektora Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz kierowników Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. 8. Z dniem 1 stycznia 2012 r. pracownicy zatrudnieni dotychczas w Krajowym Biurze Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz w Biurach Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stają się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy albo właściwych wojewódzkich urzędów pracy. 9. Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 8, wygasają z dniem 30 czerwca 2012 r., jeżeli przed dniem 31 maja 2012 r. nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia 15 czerwca 2012 r. 10. Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. 11. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem. 12. W przypadku wygaśnięcia stosunków pracy, o których mowa w ust. 9, lub wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 11, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z przyczyn niedotyczących pracowników. 13. Do pracowników, o których mowa w ust. 8, stosuje się odpowiednio przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. 14. Koszty związane z przejściem pracowników Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy i ich zatrudnieniem oraz koszty obsługi tego Funduszu w urzędzie są pokrywane z budżetu państwa. 15. Koszty związane z przejściem pracowników Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do właściwych wojewódzkich urzędów pracy i ich zatrudnieniem oraz koszty obsługi tego Funduszu w tych urzędach są pokrywane z budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego. 16. Środki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stanowiące równowartość kosztów, o których mowa w ust. 14 i 15, są odprowadzane odpowiednio na rachunek budżetu państwa lub budżetu właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
Art. 123. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem: 1) art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2010 r.; 3) art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art. 18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art. 36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit. c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art. 65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80 pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.; 4) art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.; 5) (uchylony); 6) art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
6) art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy , które stanowią:
Art. 2. Do roszczeń z tytułu niewypłacalności pracodawcy, o której mowa w art. 8a ustawy zmienianej w art. 1, powstałych od dnia 1 października 2006 r., stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
7) art. 30 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
Art. 30. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem: 1) art. 21 i art. 22, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 1 pkt 1, 6, 12-15 i 17, art. 2-5, art. 7, art. 8, art. 10-12, art. 14-17, art. 19, art. 20 oraz art. 23, które wchodzą w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia; 3) (uchylony).
8) odnośnika nr 2 oraz art. 221 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , które stanowią:
^2)^ Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy .
Art. 221. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art. 25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
9) art. 5-8 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
Art. 5. 1. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2011 r. Dyrektor Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych może oddelegować pracownika Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wykonywania pracy w tej samej albo w innej miejscowości w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw pracy albo urzędzie obsługującym marszałka województwa, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami tego urzędu dotyczącymi wykonywania zadań ustawowych związanych z wydatkowaniem środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a praca wykonywana w okresie oddelegowania odpowiada kwalifikacjom zawodowym pracownika. 2. Z wnioskiem o oddelegowanie pracownika występuje do Dyrektora Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych odpowiednio dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy albo marszałek województwa. 3. Oddelegowanie odbywa się za pisemną zgodą pracownika na podstawie pisemnego porozumienia zawartego między Dyrektorem Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych a odpowiednio dyrektorem generalnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy albo marszałkiem województwa, na okres określony w tym porozumieniu, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia 2011 r. 4. W porozumieniu, o którym mowa w ust. 3, określa się w szczególności: 1) datę zawarcia porozumienia; 2) strony porozumienia; 3) imię i nazwisko pracownika, który ma być oddelegowany, jego dotychczasowe miejsce zatrudnienia i zajmowane stanowisko; 4) daty początku i końca okresu oddelegowania; 5) stanowisko pracownika w urzędzie, do którego ma być oddelegowany, oraz departament, biuro lub wydział w tym urzędzie; 6) zakres obowiązków pracownika w urzędzie, do którego ma być oddelegowany; 7) podmiot, który będzie udzielał pracownikowi urlopów i zwolnień od pracy. 5. W okresie oddelegowania określonym zgodnie z ust. 3 pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia. 6. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 5, wypłaca odpowiednio Krajowe Biuro Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych albo Biuro Terenowe Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w którym pracownik był zatrudniony przed dniem oddelegowania. Art. 6. Do postępowań dotyczących zwrotu świadczeń wypłaconych ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 7. Środki Funduszu Pracy przekazane do Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na podstawie art. 31 ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców , które do dnia 31 grudnia 2011 r. nie zostaną wykorzystane, a także nie będą objęte zobowiązaniami z tytułu zawartych umów, podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy, nie później jednak niż do dnia 30 kwietnia 2012 r. Art. 8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
10) art. 29 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce , który stanowi:
Art. 29. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
11) art. 37 i art. 38 ustawy z dnia 28 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
Art. 37. Po upływie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister właściwy do spraw pracy przedstawi Sejmowi informację o realizacji ustawy. Art. 38. Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2013 r., z wyjątkiem art. 34 ust. 2-5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zasady, zakres i tryb ochrony roszczeń pracowniczych w razie niemożności ich zaspokojenia z powodu niewypłacalności pracodawcy.
Rozdział 2. Niewypłacalność pracodawcy
Art. 2.
Przepisy ustawy stosuje się w przypadku niewypłacalności pracodawcy będącego przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej , położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziałem banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe , a także przedsiębiorcą zagranicznym pochodzącym z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Porozumieniu Gospodarczym, który utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddział lub przedstawicielstwo, o którym mowa w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej, o ile:
- w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyłączeniem Danii - może być wobec nich wszczęte postępowanie upadłościowe w rozumieniu art. 2 lit. a lub lit. c rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego,
- w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z Danii i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Porozumieniu Gospodarczym - może być wobec nich uznane główne zagraniczne postępowanie upadłościowe, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze dotyczących międzynarodowego postępowania upadłościowego,
- w przypadku przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także oddziałów banków zagranicznych - odrębne przepisy nie wyłączają możliwości ogłoszenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej upadłości takiego pracodawcy,
- w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Porozumieniu Gospodarczym działających na terenie Rzeczypospolitej Polskiej jako oddział instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń - może zostać wszczęte wobec instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń postępowanie upadłościowe, postępowanie układowe lub inne podobne postępowanie,
i jednocześnie zatrudnia, zgodnie z przepisami polskiego prawa, co najmniej jedną osobę fizyczną w związku z prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalnością gospodarczą lub działalnością przedstawicielstwa.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.