LegalizeObwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 października 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 maja 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ;
2) rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 lutego 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2) § 2 i § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 lutego 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego , które stanowią:
§ 2. 1. Do postępowań dyscyplinarnych wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Czynności wyjaśniające, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, oraz postępowanie, o którym mowa w § 52 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi do czasu ich zakończenia rzecznik dyscyplinarny powołany na podstawie przepisów dotychczasowych. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Na podstawie art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb udzielania funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanym dalej „funkcjonariuszami”, wyróżnień, przeprowadzania wobec funkcjonariuszy postępowań dyscyplinarnych, wymierzania i wykonywania kar dyscyplinarnych oraz odwoływania się od wymierzonych kar, a także właściwość przełożonych w tych sprawach.
§ 2.
Władza dyscyplinarna, którą posiada Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz kierownik jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwani dalej „przełożonymi”, obejmuje prawo do udzielania wyróżnień oraz prawo wszczynania postępowań dyscyplinarnych, rozstrzygania spraw dyscyplinarnych w drodze wydawania orzeczeń w tych sprawach oraz prawo wymierzania kar dyscyplinarnych i ich wykonywania.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.
Kierownik jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego posiada władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej jednostce organizacyjnej, z wyłączeniem funkcjonariuszy zajmujących stanowisko zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej.
§ 3.
Funkcjonariusz:
1) zajmujący stanowisko służbowe: zastępcy lub doradcy Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, kierownika lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
2) będący rzecznikiem dyscyplinarnym,
3) przeniesiony do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
4) oddelegowany do wykonywania zadań służbowych poza Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego
- podlega władzy dyscyplinarnej Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości, z dniem przeniesienia albo delegowania, podlega władzy dyscyplinarnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do której został przeniesiony albo delegowany.
Rozdział 2. Zasady i tryb udzielania wyróżnień
§ 4.
Przełożony udziela funkcjonariuszowi wyróżnienia z własnej inicjatywy lub na wniosek.
Z wnioskiem o udzielenie funkcjonariuszowi wyróżnienia występuje:
1) bezpośredni przełożony funkcjonariusza - do kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
2) kierownik jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w której funkcjonariusz pełni służbę - do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
§ 5.
Przełożony może udzielić funkcjonariuszowi wyróżnienia, o którym mowa w art. 101 pkt 1-3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej „ustawą”.
Właściwość przełożonych oraz postępowanie w sprawach udzielania wyróżnień, o których mowa w art. 101 pkt 4-6 ustawy, regulują odrębne przepisy.
§ 6.
Wyróżnienia udziela się funkcjonariuszowi w sposób uroczysty.
Informację o udzielonym funkcjonariuszowi wyróżnieniu podaje się do wiadomości funkcjonariuszom jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w której pełni on służbę, a na polecenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - wszystkim funkcjonariuszom.
Informację o udzielonym wyróżnieniu włącza się do akt osobowych wyróżnionego funkcjonariusza.
Rozdział 3. Postępowanie dyscyplinarne
§ 7.
Przełożony wymierza funkcjonariuszowi kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 146 ust. 1 ustawy, przy czym właściwym do wymierzenia kar dyscyplinarnych, określonych w art. 146 ust. 1:
1) pkt 7 i 8 ustawy - jest przełożony właściwy do mianowania na stopień;
2) pkt 6, 9 i 10 ustawy - jest Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 75 ustawy.
§ 8.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się niezwłocznie, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza, w szczególności w przypadku:
1) odmowy wykonania albo niewykonania rozkazu lub polecenia służbowego, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy, oraz przypadku gdy odmowa dotyczy wykonania polecenia, które nie pozostaje w związku z pełnieniem służby;
2) zaniechania wykonania czynności służbowej albo wykonania jej w sposób niedbały lub niezgodny z rozkazem lub poleceniem służbowym;
3) świadomego wprowadzenia w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę dla służby, szkodę funkcjonariuszowi albo innej osobie;
4) umyślnego naruszenia dóbr osobistych innego funkcjonariusza albo innej osoby, w czasie lub w związku z pełnieniem służby;
5) wprowadzenia się w stan ograniczający zdolność wykonywania obowiązków służbowych albo uniemożliwiający wykonywanie obowiązków służbowych;
6) zawinionej utraty broni służbowej lub amunicji, legitymacji służbowej, a także dokumentu zawierającego informacje stanowiące tajemnicę państwową albo służbową;
7) nadużycia zajmowanego stanowiska lub służby dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej;
8) samowolnego oddalenia się funkcjonariusza z rejonu zakwaterowania, jeżeli pełni służbę w systemie skoszarowanym, a także nieusprawiedliwionego opuszczenia lub niestawienia się w miejscu pełnienia służby;
9) porzucenia służby.
Celem postępowania dyscyplinarnego jest w szczególności:
1) ustalenie, czy czyn, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, zwany dalej „czynem”, został popełniony i czy obwiniony jest jego sprawcą;
2) wszechstronne wyjaśnienie okoliczności i przyczyn popełnienia czynu;
3) zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie;
4) wymierzenie funkcjonariuszowi współmiernej do popełnionego przez niego czynu kary dyscyplinarnej.
§ 9.
Postępowanie dyscyplinarne jest postępowaniem dwuinstancyjnym.
§ 10.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna przełożony:
1) z urzędu;
2) na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza lub na polecenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
3) na wniosek sądu lub prokuratora albo na wniosek innego organu, instytucji lub osoby prawnej lub fizycznej, w tym pokrzywdzonej wskutek czynu funkcjonariusza.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przełożony zawiadamia składającego wniosek o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i wyniku tego postępowania. Materiały sprawy przekazane przez sąd, prokuratora, instytucję albo pokrzywdzonego włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
§ 11.
Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony może polecić podjęcie w niezbędnym zakresie czynności wyjaśniających, jeżeli wiadomość o popełnieniu czynu budzi wątpliwości, w szczególności co do faktu jego popełnienia, charakteru naruszenia dyscypliny służbowej lub osoby sprawcy.
Czynności wyjaśniające, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia ich podjęcia, przy czym w każdym przypadku powinny zostać zakończone najpóźniej w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy.
Z przeprowadzonych czynności wyjaśniających sporządza się sprawozdanie.
§ 12.
Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, gdy:
1) czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;
2) sprawca czynu nie ponosi odpowiedzialności dyscyplinarnej;
3) sprawca czynu zmarł;
4) nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 147 ustawy;
5) postępowanie co do tego samego czynu tego samego funkcjonariusza zostało prawomocnie ukończone lub toczy się.
Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać, a wszczęte należy umorzyć, gdy:
1) okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a naruszenie dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza jest znikome;
2) naruszenie dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza oraz okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż nagana z ostrzeżeniem i funkcjonariusz wyraził pisemną zgodę na dobrowolne poddanie się takiej karze dyscyplinarnej.
Postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony. Na postanowienie to stronom przysługuje zażalenie. Przepisy § 31, 33 i 35 stosuje się odpowiednio.
§ 12a.
Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony zwraca się do kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego właściwej w sprawach kadrowych o wyznaczenie przez niego rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia czynności wyjaśniających, o których mowa w § 11 ust. 1, oraz postępowania dyscyplinarnego.
§ 13.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.
Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie funkcjonariuszowi, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne, zwanemu dalej „obwinionym”, oraz kierownikowi jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego właściwej w sprawach kadrowych.
Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:
1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego wydającego postanowienie;
2) datę i miejsce wydania;
3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4) wskazanie podstawy prawnej;
5) określenie czynu zarzucanego obwinionemu ze wskazaniem, jakie przepisy naruszył;
6) kwalifikację prawną czynu, jeżeli czyn stanowi wykroczenie lub przestępstwo;
7) stopień, imię i nazwisko rzecznika dyscyplinarnego wyznaczonego do przeprowadzenia postępowania;
8) uzasadnienie;
9) informację o pouczeniu obwinionego o uprawnieniach przysługujących mu w toku postępowania dyscyplinarnego;
10) imienną pieczęć i podpis przełożonego oraz pieczęć jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego okaże się, że obwinionemu należy zarzucić czyn nieobjęty postanowieniem o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci, przełożony wydaje postanowienie o zmianie postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
§ 14.
W Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego działa zespół rzeczników dyscyplinarnych, zwany dalej „zespołem”, podległy kierownikowi jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego właściwej w sprawach kadrowych.
Czynności wyjaśniające, o których mowa w § 11 ust. 1, oraz postępowanie dyscyplinarne prowadzi rzecznik dyscyplinarny powołany do zespołu.
§ 15.
Rzecznika dyscyplinarnego powołuje do zespołu Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Rzecznika dyscyplinarnego powołuje się za jego pisemną zgodą. Decyzję o powołaniu doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu oraz włącza do jego akt osobowych.
Rzecznikiem dyscyplinarnym może być funkcjonariusz w służbie stałej, posiadający w dniu powołania co najmniej pięcioletni staż służby, który:
1) posiada stopień oficerski;
2) nie był karany sądownie i dyscyplinarnie;
3) posiada co najmniej pozytywną opinię służbową;
4) nie zajmuje stanowiska służbowego: zastępcy lub doradcy Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, kierownika lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
§ 16.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego odwołuje rzecznika dyscyplinarnego z zespołu w przypadku:
1) zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę jego zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
2) utraty jednej z przesłanek, o których mowa w § 15 ust. 3;
3) złożenia pisemnego wniosku przez rzecznika dyscyplinarnego;
4) oddelegowania do pełnienia służby poza Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
5) zaistnienia innych okoliczności uniemożliwiających wykonywanie funkcji rzecznika dyscyplinarnego.
§ 17.
Rzecznik dyscyplinarny wyłącza się od prowadzenia czynności wyjaśniających lub postępowania dyscyplinarnego, jeżeli:
1) sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2) jest małżonkiem obwinionego, jego obrońcy lub osoby pokrzywdzonej albo pozostaje we wspólnym pożyciu z jedną z tych osób;
3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby pokrzywdzonej w linii prostej, a w linii bocznej aż do stopnia między dziećmi rodzeństwa osób wymienionych w pkt 2, albo jest związany z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) był świadkiem zdarzenia lub w tej sprawie został przesłuchany w charakterze świadka;
5) między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności;
6) jest podwładnym obwinionego, jego obrońcy lub osoby pokrzywdzonej.
Rzecznik dyscyplinarny bada z urzędu, czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)