Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zarządza się, co następuje:

§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 2:

4a) jednym przedsiębiorstwie - należy przez to rozumieć podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis ;

6) mikroprzedsiębiorcy, małym lub średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio mikroprzedsiębiorstwo, małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające warunki określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) , zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji”;

8) pracowniku - należy przez to rozumieć: a) pracownika w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , b) właściciela, pełniącego funkcje kierownicze, c) wspólnika, w tym partnera prowadzącego regularną działalność w przedsiębiorstwie i czerpiącego z niego korzyści finansowe, d) osobę świadczącą usługi na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło - z wyłączeniem pomocy udzielanej zgodnie z § 19 ust. 1;

2) § 32 otrzymuje brzmienie:

§ 32. 1. Pomoc de minimis jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013. 2. Pomoc de minimis nie może być udzielana: 1) na pokrycie wydatków kwalifikowalnych lub jednemu przedsiębiorstwu działającemu w sektorach, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013; 2) na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów przez jedno przedsiębiorstwo prowadzące działalność zarobkową w zakresie transportu drogowego towarów. 3. W przypadku gdy beneficjent pomocy prowadzi działalność zarobkową w sektorach, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013, a także inną działalność, w odniesieniu do której stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013, oraz zapewnił rozdzielenie organizacyjne obu działalności lub wyodrębnienie przychodów i kosztów w ramach prowadzonej działalności, wówczas pomocy de minimis udziela się na pokrycie wydatków kwalifikowalnych ponoszonych w ramach działalności, która nie jest objęta wyłączeniem, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

3) w § 33:

j) subsydiowaniem zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych - pod warunkiem, że: - utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego beneficjenta pomocy, - pracownicy są uprawnieni do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej 12 miesięcy, - umowa o pracę zawarta z pracownikiem może zostać rozwiązana tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

1a. Wielkość pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 3a, udzielanej w formie pożyczek, wyrażana jest za pomocą ekwiwalentu dotacji brutto, przy zastosowaniu przepisu art. 4 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

4) w § 34:

1. Pomoc de minimis nie może zostać udzielona jednemu przedsiębiorstwu, które w bieżącym roku podatkowym oraz w dwóch poprzedzających go latach podatkowych otrzymało pomoc de minimis z różnych źródeł i w różnych formach, której wartość brutto łącznie z pomocą, o którą się ubiega, przekracza równowartość w złotych kwoty 200 000 euro, a w przypadku jednego przedsiębiorstwa prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów - równowartość w złotych kwoty 100 000 euro, obliczonych według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu udzielenia pomocy.

1a. W przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo prowadzi, poza działalnością w sektorze transportu drogowego towarów, inną działalność, w odniesieniu do której stosuje się pułap pomocy de minimis w wysokości 200 000 euro, o którym mowa w ust. 1, wówczas pułap pomocy de minimis w wysokości 100 000 euro, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w odniesieniu do działalności w sektorze transportu drogowego towarów, o ile zapewniono rozdzielenie organizacyjne obu działalności lub wyodrębniono przychody i koszty w ramach prowadzonej działalności.

5) § 41 otrzymuje brzmienie:

§ 41. Rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2014 r. w odniesieniu do pomocy publicznej, o której mowa w rozdziałach 3-6, oraz do dnia 31 grudnia 2015 r. w odniesieniu do wszystkich wydatków kwalifikowalnych objętych pomocą de minimis.

§ 2.

§ 3.

Przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.