Legalize
Legalize / Polska / Rozporządzenie

Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego

Typ Rozporządzenie
Ogłoszono 2014-06-26
Status Obowiązujący
Wydawca MIN. SPORTU I TURYSTYKI
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1-5 i 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych zarządza się, co następuje:

Rozdział 1. Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) właściwość terytorialną marszałków województwa powołujących komisje egzaminacyjne dla przewodników górskich, zwanych dalej „komisjami egzaminacyjnymi”;

2) skład komisji egzaminacyjnych, kwalifikacje, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych, procedurę egzaminowania kandydatów na przewodników górskich oraz wzór świadectwa wydawanego przez komisje egzaminacyjne;

3) konieczne elementy wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego oraz dokumenty załączane do wniosku;

4) programy szkolenia kandydatów na przewodników górskich, w tym program podstawowego szkolenia specjalistycznego, oraz programy uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich poszczególnych klas;

5) warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, obszary uprawnień przewodników górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadających uprawnienia określonej klasy;

6) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika górskiego, a także sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadań przewodnika górskiego.

§ 2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) warunkach zimowych - należy przez to rozumieć występowanie przez większą część wycieczki lokalnych zalodzeń, głębokiego lub świeżego śniegu, a w przypadku obszaru Tatr - warunki, w których występuje pokrywa śnieżna (ciągła lub płaty) i istnieje możliwość wystąpienia zagrożenia lawinowego, zaś bezpieczne poruszanie się w terenie górskim wymaga użycia odpowiedniego sprzętu;

2) warunkach letnich - należy przez to rozumieć stan, w którym nie występują warunki zimowe;

3) stowarzyszeniu zrzeszającym przewodników górskich - należy przez to rozumieć stowarzyszenie w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach , którego celem jest zrzeszanie przewodników górskich i działalność na ich rzecz.

Rozdział 2. Obszary i klasy uprawnień

§ 3.
1.

Określa się następujące obszary uprawnień przewodników górskich:

1) beskidzkich - obszar określony w § 5 ust. 1;

2) tatrzańskich - obszar określony w § 5 ust. 2;

3) sudeckich - obszar określony w § 5 ust. 3.

2.

Nabycie uprawnień przewodnika górskiego na dany obszar uprawnień oznacza nabycie uprawnień klasy III.

§ 4.
1.

Warunkiem uzyskania uprawnień przewodnika górskiego klasy III na danym obszarze uprawnień jest wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami w zakresie określonym programem szkolenia, niezbędnymi do prowadzenia wycieczek na tym obszarze uprawnień.

2.

Przewodnik górski klasy III może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:

1) posiadanie co najmniej dwuletniego stażu przewodnika górskiego klasy III na odpowiednim obszarze uprawnień;

2) prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie III wycieczek co najmniej przez 30 dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego - co najmniej przez 90 dni;

3) wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień;

4) złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie, w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy III, obejmującym także przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego do spraw turystyki.

3.

Przewodnik górski klasy II może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:

1) posiadanie co najmniej trzyletniego stażu przewodnika górskiego klasy II na odpowiednim obszarze uprawnień;

2) prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie II wycieczek w warunkach letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego - co najmniej przez 90 dni;

3) wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I na danym obszarze uprawnień;

4) złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie, w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy II, obejmującym także przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego do spraw turystyki.

§ 5.
1.

Obszar uprawnień przewodnika górskiego beskidzkiego jest ograniczony:

1) od północy drogami: Cieszyn - Bielsko Biała (droga S1) - Andrychów - Wadowice - Kalwaria Zebrzydowska - Głogoczów (droga nr 69 oraz droga nr 52) - Myślenice (droga nr 7) - Gdów (droga nr 967) - Tymowa (droga nr 966) - Nowy Sącz (droga nr 75) - Gorlice (droga nr 28) - Dukla (droga nr 993) - Miejsce Piastowe (droga nr 19) - Sanok - Mrzygłód - Tyrawa Wołoska - Kuźmina (droga nr 28) - Wojtkowa (droga nr 890) - Grąziowa - Trójca - Posada Rybotycka - Rybotycze - Huwniki do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (drogi lokalne);

2) od wschodu i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej;

3) od południa: granicą Rzeczypospolitej Polskiej oraz granicą Tatrzańskiego Parku Narodowego.

2.

Obszar uprawnień przewodnika górskiego tatrzańskiego jest ograniczony:

1) od północy: doliną rzeki Orawy - linią łączącą Przełęcz Spytkowicką, Chabówkę i Przełęcz Sieniawską - doliną rzeki Lepietnicy do jej ujścia do Czarnego Dunajca i dalej do Dunajca - doliną rzeki Dunajec - przełęczą Krośnicką - rzeką Krośnicą do jej ujścia do Dunajca - rzeką Dunajec do ujścia rzeki Grajcarek - rzeką Grajcarek - potokiem Biała Woda - przełęczą Rozdziela;

2) od wschodu, południa i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Obszar uprawnień przewodnika górskiego sudeckiego jest ograniczony:

1) od wschodu, północy, zachodu od granicy Rzeczypospolitej Polskiej drogami: Paczków - Ząbkowice Śląskie (droga nr 382) - Niemcza - Jordanów (droga nr 8) - Sobótka - Tworzyjanów (droga lokalna) - Świdnica - Świebodzice (droga nr 35) - Dobromierz (droga nr 34) - Bolków (droga nr 5) - Jawor (droga nr 3) - Świerzawa (droga nr 365) - Sokołowiec - Proboszczów - Bełczyna - Bystrzyca - Wleń - Lubomierz - Gryfów Śląski - Złotniki Lubańskie - Leśna - Miłoszów - granica Rzeczypospolitej Polskiej (drogi lokalne) oraz drogami: granica Rzeczypospolitej Polskiej - Głuchołazy - Prudnik (droga nr 40) - Trzebina do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (droga nr 41);

2) od południa i południowego zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Obszary uprawnień, o których mowa w ust. 1-3, nie obejmują dróg publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz terenów zwartej zabudowy miast i wsi.

§ 6.
1.

Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich tatrzańskich odpowiedniej klasy:

1) przewodnik górski tatrzański klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami zarządzeń dyrektorów parków narodowych, wydawanych na podstawie art. 8e ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody , a w warunkach zimowych - szlakami określonymi w programie podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich klasy III;

2) przewodnik górski tatrzański klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich do III stopnia trudności w warunkach letnich, a w warunkach zimowych - po drogach taternickich do II stopnia trudności oraz po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w pkt 1;

3) przewodnik górski tatrzański klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich powyżej III stopnia trudności w warunkach letnich i powyżej II stopnia trudności w warunkach zimowych tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w pkt 1.

2.

Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich odpowiedniej klasy:

1) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich i zimowych po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach letnich poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

3) przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach zimowych poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 7.
1.

Potwierdzeniem posiadania uprawnień przewodnika górskiego jest legitymacja przewodnika górskiego i identyfikator przewodnika górskiego.

2.

Wzór legitymacji przewodnika górskiego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

Wzór identyfikatora przewodnika górskiego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

4.

Identyfikatory przewodnika górskiego są ważne przez 5 lat od daty ich wydania.

5.

Identyfikator powinien być noszony w sposób umożliwiający okazanie go na żądanie osób upoważnionych do kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, zwanej dalej „ustawą”, a także podmiotów upoważnionych do kontroli na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Na wniosek osoby przedstawiającej dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego, o których mowa w art. 32 ustawy, marszałek województwa poświadcza znajomość języka obcego w legitymacji przewodnika górskiego.

Rozdział 3. Szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich

§ 8.
1.

Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich:

1) beskidzkich lub sudeckich klasy III określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

2) tatrzańskich klasy III określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

2.

Ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, jest podstawą dopuszczenia do egzaminu na przewodnika górskiego odpowiednio: beskidzkiego, sudeckiego lub tatrzańskiego klasy III.

3.

Szkolenia, o których mowa w ust. 1, powinny obejmować zajęcia praktyczne zarówno w warunkach letnich, jak i zimowych.

4.

Zajęcia praktyczne powinny w szczególności obejmować samodzielne prowadzenie wybranych odcinków wycieczek w obrębie obszaru uprawnień przez kandydatów na przewodników górskich, pod kierunkiem instruktora, o którym mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy.

§ 9.
1.

Program uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich:

1) beskidzkich lub sudeckich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II albo I określa część I załącznika nr 5 do rozporządzenia;

2) tatrzańskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II określa część II załącznika nr 5 do rozporządzenia;

3) tatrzańskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I określa część III załącznika nr 5 do rozporządzenia.

2.

Warunkiem dopuszczenia do szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich:

1) ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na dany obszar uprawnień jest posiadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy III na ten obszar uprawnień;

2) ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I na dany obszar uprawnień jest posiadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na ten obszar uprawnień.

3.

Szkolenie uzupełniające dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego wyższej klasy może odbywać się w formie:

1) szkolenia grupowego lub

2) kierowanego samokształcenia odbywanego zgodnie z programem szkolenia pod kierunkiem osoby wskazanej przez organizatora szkolenia na określony obszar uprawnień posiadającej uprawnienia przewodnika górskiego na ten obszar uprawnień oraz co najmniej tę klasę uprawnień, o którą przewodnik górski się ubiega.

4.

Szkolenia dla przewodników górskich ubiegających się o wyższą klasę uprawnień mogą odbywać się na całym obszarze posiadanych uprawnień, w tym na drogach wspinaczkowych oraz poza szlakami oznakowanymi.

5.

Szkolenia dla przewodników górskich na prowadzenie wycieczek narciarskich mogą odbywać się na całym obszarze posiadanych uprawnień, w tym poza szlakami oznakowanymi.

6.

Jeżeli szkolenie dla przewodników górskich obejmowało sprawdzenie w formie egzaminu na prowadzenie wycieczek narciarskich dla przewodników górskich umiejętności prowadzenia wycieczek narciarskich, przewodnicy górscy klasy III, II i I są uprawnieni do prowadzenia wycieczek narciarskich. Marszałek województwa potwierdza uprawnienia do prowadzenia wycieczek narciarskich wpisem w legitymacji przewodnika górskiego.

7.

Egzamin na prowadzenie wycieczek narciarskich dla przewodników górskich jest przeprowadzany przez organizatora szkolenia dla przewodników górskich w formie praktycznej, trwa 1 dzień i obejmuje sprawdzenie umiejętności z zakresu jazdy terenowej na nartach, technik narciarskich i profilaktyki lawinowej. Po zdaniu tego egzaminu organizator szkolenia wydaje zaświadczenie o jego zdaniu. Marszałek województwa potwierdza uprawnienia do prowadzenia wycieczek narciarskich wpisem w legitymacji przewodnika górskiego.

8.

Organizator szkolenia po zaliczeniu szkolenia przez uczestnika wydaje mu zaświadczenie o ukończeniu szkolenia.

9.

Zaświadczenie powinno zawierać następujące informacje:

1) imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia osoby, która ukończyła szkolenie;

2) nazwę organizatora szkoleń i numer zaświadczenia o wpisie do rejestru organizatorów szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy;

3) obszar uprawnień, na które przeprowadzono szkolenie;

4) termin szkolenia;

5) datę i miejsce wystawienia zaświadczenia;

6) podpis kierownika kursu lub osoby wskazanej przez organizatora szkolenia jako kierującej samokształceniem oraz pieczęć organizatora szkoleń.

§ 10.

Na podstawie programów, o których mowa w § 8 i § 9, organizator szkolenia opracowuje szczegółowy harmonogram szkolenia zgodnie z następującymi zasadami:

1) harmonogram uwzględnia zajęcia teoretyczne w formie wykładów i ćwiczeń oraz zajęcia praktyczne w formie wycieczek szkoleniowych;

2) harmonogram określa daty i miejsca przeprowadzenia poszczególnych zajęć, a także wskazuje, które wykłady zostaną przeprowadzone podczas zajęć stacjonarnych, a które - podczas wycieczek szkoleniowych;

3) wymiar zajęć teoretycznych określa się w godzinach zegarowych, natomiast wymiar zajęć praktycznych - w dniach szkolenia.

Rozdział 4. Postępowanie egzaminacyjne

§ 11.
1.

Komisje egzaminacyjne dla kandydatów na przewodników górskich powołują dla przewodników górskich:

1) beskidzkich - Marszałek Województwa Małopolskiego lub Marszałek Województwa Podkarpackiego, lub Marszałek Województwa Śląskiego;

2) sudeckich - Marszałek Województwa Dolnośląskiego;

3) tatrzańskich - Marszałek Województwa Małopolskiego.

2.

Komisję egzaminacyjną dla przewodników górskich powołuje się w składzie:

1) przewodniczący;

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.