LegalizeRozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie Krajowego Ośrodka Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) liczbę łóżek w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym, zwanym dalej „Ośrodkiem”, przeznaczonych dla osób umieszczonych w Ośrodku na podstawie ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób, zwanych dalej „osobami umieszczonymi”;
2) wymagania ogólnoprzestrzenne, sanitarne i instalacyjne, jakie muszą spełniać pomieszczenia i urządzenia Ośrodka stosownie do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych;
3) warunki zabezpieczenia Ośrodka;
4) rodzaj i liczebność personelu mającego styczność z osobami umieszczonymi w Ośrodku;
5) rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku z monitoringu oraz sposób przechowywania, odtwarzania i niszczenia zapisów oraz udostępniania ich uprawnionym podmiotom.
§ 2.
Liczba łóżek w Ośrodku dla osób umieszczonych wynosi 60.
Liczba łóżek w Ośrodku wynosi 10, jeżeli liczba osób umieszczonych nie przekracza 10.
W przypadku przekroczenia liczby osób umieszczonych, o której mowa w ust. 2, liczba łóżek w Ośrodku ulega zwiększeniu odpowiednio do liczby kolejnych osób umieszczonych, z tym że nie może przekroczyć 60.
§ 3.
W Ośrodku znajdują się:
1) sale jednoosobowe przeznaczone dla osób umieszczonych;
2) świetlica;
3) stołówka;
4) pokoje do prowadzenia terapii;
5) pokój indywidualnych rozmów z osobami umieszczonymi;
6) gabinet zabiegowy;
7) pokoje i sanitariaty dla personelu.
Pomieszczenia Ośrodka są połączone wspólnym korytarzem.
Każda z sal, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest wyposażona w:
1) węzeł sanitarny z systemem czujników ruchu połączonych z dyżurką pielęgniarską i stanowiskiem podglądu i dozoru prowadzonego przez pracowników służby ochrony oraz oddzielony od sali ścianami działowymi murowanymi, uniemożliwiającymi podgląd z korytarza, składający się z wykonanych ze stali nierdzewnej:
muszli klozetowej,
umywalki wyposażonej w kran z litego metalu uruchamianego fotokomórką,
natrysku (prysznica);
2) łóżko przymocowane trwale do podłogi, pozwalające na dostęp z trzech stron, w tym dwóch dłuższych, i dające możliwość zastosowania przymusu bezpośredniego w postaci izolacji oraz założenia pasów obezwładniających lub kaftana bezpieczeństwa;
3) dwie kamery włączone przez 24 godziny, z których obraz jest przekazywany do dyżurki pielęgniarskiej oraz głównego stanowiska podglądu i dozoru;
4) szafkę przyłóżkową, szafę ubraniową, stolik oraz krzesło; wymienione meble, z wyjątkiem krzesła, są wykonane z metalu i na trwałe przymocowane do ścian lub podłogi;
5) jedno okno z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także ze stalowymi żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika.
Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, są wyposażone w:
1) jedną lub dwie kamery włączone w czasie użytkowania tych pomieszczeń przez osoby umieszczone, z których obraz jest przekazywany do głównego stanowiska podglądu i dozoru;
2) niezbędne meble, które, z wyjątkiem krzeseł lub foteli, są wykonane z metalu i na trwałe przymocowane do ścian lub podłogi;
3) okna z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także ze stalowymi żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika.
Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są wyposażone w:
1) meble i urządzenia zapewniające prawidłowe wykonywanie obowiązków przez personel;
2) okna z lufcikiem górnym oraz z szybami uniemożliwiającymi ich zbicie, a także ze stalowymi żaluzjami znajdującymi się na zewnątrz okna na wysokości lufcika;
3) urządzenia uniemożliwiające wstęp osobom niebędącym personelem.
§ 4.
Warunki zabezpieczenia Ośrodka zapewnia się przez wyposażenie drzwi i okien w urządzenia uniemożliwiające samowolne oddalenie się z Ośrodka, w szczególności system czujek podczerwieni sygnalizujący próbę opuszczenia Ośrodka.
Ośrodek jest wyposażony w:
1) system telewizji wewnętrznej umożliwiający obserwację drzwi wejściowych, okien zewnętrznych, sal ogólnych, izolatek oraz korytarzy i pokoi personelu;
2) elektroniczny system sygnalizujący niekontrolowane otwarcie drzwi i okien;
3) system rejestrowania informacji o zagrożeniu, sygnalizowany przez osobiste elektroniczne urządzenia alarmowe, zapewniający niezwłoczną reakcję na takie zagrożenie;
4) bezpośredni dostęp do ogrodzonego terenu rekreacyjnego.
Członek personelu Ośrodka otrzymuje urządzenie alarmowe sygnalizujące zagrożenie ze strony osób umieszczonych.
Ośrodek jest otoczony oświetlonym, monitorowanym za pośrednictwem telewizji wewnętrznej, gładkim murem o wysokości co najmniej 5,5 m lub ma inne zabezpieczenia o porównywalnej skuteczności, uniemożliwiające samowolne oddalenie się osób umieszczonych.
§ 5.
Liczebność poszczególnych kategorii personelu przypadających na 10 osób umieszczonych w Ośrodku mającego styczność z tymi osobami wynosi:
1) co najmniej:
1 psychiatrę,
6 psychologów,
14 pielęgniarek,
7 terapeutów zajęciowych,
2) nie więcej niż:
20 sanitariuszy,
1 pracownika socjalnego,
28 pracowników służby ochrony
- przy czym łączna liczba personelu nie może przekroczyć 77 osób.
§ 6.
Do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku służy system telewizji wewnętrznej stosowany na terenie Ośrodka.
Urządzeniami systemu telewizji wewnętrznej są:
1) punkty kamerowe, zestawy zawierające kamerę wraz z obiektywem i niezbędnym wyposażeniem pomocniczym umieszczane w zależności od potrzeb w osłonie zabezpieczającej przed uszkodzeniami mechanicznymi lub środowiskowymi;
2) urządzenia sterujące i transmisyjne przewodowe i bezprzewodowe, multipleksery, dzielniki obrazu, mikrofony, okablowanie, urządzenia nadawczo-odbiorcze i klawiatury sterujące;
3) monitory i urządzenia przetwarzające sygnały wizyjne na obrazy wyświetlane na ekranie;
4) urządzenia utrwalające obraz lub dźwięk, systemy magazynowania, takie jak macierz dyskowa i rejestratory cyfrowe.
System telewizji wewnętrznej służący stałemu monitorowaniu zachowania osób umieszczonych jest przystosowany do pracy ciągłej i posiada właściwe zabezpieczenia w przypadku zaniku napięcia zasilającego.
§ 7.
Do przekazywania obrazu z części mieszkalnej przeznaczonej do celów sanitarno-higienicznych wraz z prysznicem, w celu uniemożliwienia przekazywania i utrwalania obrazu z intymnymi częściami ciała osób umieszczonych w Ośrodku oraz podczas wykonywania przez nich intymnych czynności fizjologicznych, stosuje się urządzenia systemu telewizji wewnętrznej wyposażone w funkcję maskowania stref prywatności; strefy prywatności określa się podczas montażu tych urządzeń.
Do utrwalenia obrazu lub dźwięku służą przeznaczone do tego celu urządzenia elektroniczne typu cyfrowego, wchodzące w skład systemu telewizji wewnętrznej, oraz odpowiednie dla tych urządzeń nośniki informacji, zwane dalej „nośnikami”.
Urządzenia do utrwalania obrazu utrwalają obraz wraz ze znacznikiem czasu, umożliwiającym dokładne określenie godziny i daty utrwalenia zgodnie z czasem lokalnym.
Utrwalenie obrazu wykonuje się z częstotliwością nie mniejszą niż 25 klatek na sekundę przy rozdzielczości D1: 12 klatek na sekundę przy rozdzielczości 720 p lub 6 klatek na sekundę przy rozdzielności 1080 p.
Utrwalenie dźwięku zapewnia zapisanie sygnału akustycznego w paśmie częstotliwości od 300 Hz do 6000 Hz, przy minimalnej dynamice 50 dB.
Pojemność nośników urządzeń utrwalających umożliwia przechowywanie i odtwarzanie utrwalonego obrazu lub dźwięku przez okres, o którym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób.
§ 8.
Kierownik Ośrodka odpowiada za właściwe przechowywanie i zabezpieczenie zapisu utrwalonego obrazu lub dźwięku na odrębnym nośniku, zwanego dalej „zapisem”, przed dostępem do niego osób nieuprawnionych.
Zapis przechowuje się w sposób zapobiegający jego utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu w szczególności w wyniku oddziaływania środków chemicznych, czynników mechanicznych, temperatury, światła lub pola magnetycznego.
Po wykonaniu zapisu osoba odpowiedzialna za jego sporządzenie sprawdza jego jakość. Sprawdzenie polega na odtworzeniu losowo wybranych fragmentów zapisu. W przypadku stwierdzenia, że zapis jest uszkodzony lub nieprawidłowo sporządzony, niszczy się go i dokonuje powtórnego zapisu, umieszczając informacje o tym fakcie w notatce, o której mowa w ust. 4.
Osoba wykonująca zapis sporządza notatkę, w której zamieszcza:
1) datę i miejsce sporządzenia zapisu;
2) imię i nazwisko osoby wykonującej zapis;
3) godzinę i datę rozpoczęcia i zakończenia zdarzenia, które zostało utrwalone;
4) numer identyfikacyjny nadany nośnikowi z danymi utrwalonymi;
5) inne dane dotyczące zapisu.
§ 9.
Kierownik Ośrodka udostępnia zapis na pisemny wniosek uprawnionego podmiotu.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 stycznia 2014 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.