Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania horyzontalnej pomocy publicznej na niektóre cele z zakresu ochrony środowiska
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 400a ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania horyzontalnej pomocy publicznej, zwanej dalej „pomocą”, na niektóre cele z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej ze środków pozostających w dyspozycji Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) przedsiębiorcy, mikroprzedsiębiorcy, małym i średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo, mikroprzedsiębiorstwo, małe i średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) ;
2) dużym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo inne niż mikroprzedsiębiorstwo, małe i średnie przedsiębiorstwo;
3) standardzie ochrony środowiska UE - należy przez to rozumieć warunki, jakie przedsiębiorca powinien osiągnąć w zakresie ochrony środowiska, w tym w zakresie oszczędności energii, określone w dyrektywach lub rozporządzeniach Unii Europejskiej, lub obowiązek stosowania przez przedsiębiorcę najlepszych dostępnych technik udostępnionych na stronie internetowej ministra właściwego do spraw środowiska;
4) polskim standardzie ochrony środowiska - należy przez to rozumieć warunki, jakie przedsiębiorca ma osiągnąć w zakresie ochrony środowiska, w tym w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa polskiego;
5) wartości pomocy - należy przez to rozumieć ekwiwalent dotacji brutto obliczany zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach ;
6) intensywności pomocy - należy przez to rozumieć stosunek wartości pomocy do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.
§ 3.
Pomoc jest udzielana zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska , zwanymi dalej „Wytycznymi wspólnotowymi”, oraz z załącznikiem XII do Traktatu o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
§ 4.
Pomoc na realizację celów z zakresu ochrony środowiska może być udzielana na:
1) rekultywację terenów zanieczyszczonych substancjami niebezpiecznymi w wyniku działalności człowieka;
2) inwestycje w odnawialne źródła energii lub produkcję biopaliw spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju, o których mowa w pkt 1.5.6 Wytycznych wspólnotowych;
3) inwestycje służące wytwarzaniu energii w wysokosprawnej kogeneracji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne ;
4) inwestycje służące zmniejszeniu zużycia energii;
5) inwestycje związane z ochroną powietrza, powierzchni ziemi, wód powierzchniowych, wód podziemnych lub mające na celu ograniczenie hałasu;
6) inwestycje związane ze zmniejszeniem zapotrzebowania na surowce lub materiały;
7) inwestycje związane z ograniczaniem wytwarzania odpadów lub gospodarowaniem odpadami wytworzonymi w przedsiębiorstwie, w tym przygotowaniem do ponownego użycia, recyklingiem lub innym odzyskiem;
8) inwestycje związane z poprawą jakości paliw innych niż biopaliwa, o których mowa w pkt 2;
9) inwestycje związane ze stosowaniem silników przyjaznych środowisku;
10) inne inwestycje służące zmniejszeniu uciążliwości przedsiębiorstwa dla środowiska.
Pomoc na rekultywację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może być udzielona, jeżeli:
1) stopień zanieczyszczenia terenu stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi lub środowiska;
2) nie można ustalić podmiotu odpowiedzialnego za zanieczyszczenie terenu lub nie można wyegzekwować od takiego podmiotu pokrycia kosztów rekultywacji;
3) celem rekultywacji jest nadanie lub przywrócenie wartości użytkowych lub przyrodniczych zanieczyszczonemu terenowi, w szczególności oczyszczenie gleby lub wody.
W przypadku inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podejmowanych przez przedsiębiorców, dla których istnieją standardy ochrony środowiska UE określające udział energii ze źródeł odnawialnych w całkowitej produkowanej przez nie energii, pomoc może być udzielona, jeżeli inwestycja jest podejmowana w celu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lub 3.
W przypadku inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 4-10, pomoc może być udzielona, jeżeli inwestycja jest podejmowana w celu:
1) dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE, pod warunkiem zakończenia inwestycji co najmniej rok przed ich wejściem w życie, lub
2) dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE na warunkach określonych w Traktacie o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej w załączniku XII w rozdziale 13 w sekcji D w pkt 2 w lit. a-c, lub
3) podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie w stopniu wykraczającym ponad standardy ochrony środowiska UE, lub
4) podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie, jeżeli nie ustanowiono standardów ochrony środowiska UE.
Pomocy nie udziela się:
1) na działalność polegającą na produkcji podstawowej produktów rolnych w zakresie, w jakim zastosowanie mają Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013 ;
2) na działalność związaną z produkcją podstawową produktów rybołówstwa i akwakultury w zakresie, w jakim zastosowanie mają rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego , Wytyczne do celów analizy pomocy państwa dla rybołówstwa i akwakultury lub rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw zajmujących się produkcją, przetwórstwem i wprowadzaniem do obrotu produktów rybołówstwa ;
3) na infrastrukturę transportu.
§ 5.
Pomoc może być udzielana w formie:
1) dotacji, w tym dopłat do oprocentowania kredytów bankowych, lub
2) oprocentowanych pożyczek, lub
3) częściowych umorzeń oprocentowanych pożyczek.
§ 6.
W przypadku rekultywacji, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą zalicza się koszty związane z rekultywacją pomniejszone o wzrost wartości gruntu wynikający z jej przeprowadzenia.
§ 7.
W przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-10, do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą zalicza się koszty inwestycji pomniejszone o:
1) koszt inwestycji referencyjnej, która stanowi wiarygodną i ekonomicznie racjonalną alternatywę dla inwestycji objętej pomocą;
2) korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji.
Do kosztów inwestycji zalicza się koszty poniesione bezpośrednio na:
1) prace przedrealizacyjne, w tym niezbędne studia, ekspertyzy, koncepcje, projekty techniczne, projekty budowlane, raport oddziaływania na środowisko;
2) nabycie gruntu i przygotowanie terenu budowy;
3) nabycie lub wykonanie budowli lub budynków;
4) nabycie maszyn i urządzeń, wraz z kosztami transportu, załadunku lub wyładunku;
5) roboty budowlane lub związane z instalacją i uruchomieniem poszczególnych urządzeń lub całego obiektu;
6) obiekty i infrastrukturę związane z inwestycją, w tym zaopatrzenie w wodę, energię elektryczną, ciepło, gaz oraz przyłączenie do systemu odprowadzania ścieków, ogrodzenie, oświetlenie, zagospodarowanie terenu i obszaru ograniczonego użytkowania;
7) zakup i instalację urządzeń automatyki i sterowania, aparatury kontrolno-pomiarowej, przygotowanie i wyposażenie zaplecza technicznego i laboratoryjnego;
8) nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie patentów, licencji, nieopatentowanej wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji i zarządzania, jeżeli wartości te spełniać będą łącznie następujące warunki:
będą nabyte na warunkach rynkowych od przedsiębiorstwa, nad którym nabywca nie sprawuje bezpośredniej ani pośredniej kontroli,
będą podlegać amortyzacji,
będą stanowić aktywa przedsiębiorstwa, które otrzymało pomoc, oraz będą pozostawać w zakładzie, z którym związana jest pomoc, i będą wykorzystywane wyłącznie w tym zakładzie przez co najmniej pięć lat, chyba że są przestarzałe pod względem technicznym;
9) usługi niezbędne do realizacji inwestycji, w tym nadzór, badania potwierdzające osiągnięcie efektu ekologicznego, inwentaryzację powykonawczą.
Inwestycja referencyjna oznacza:
1) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, podejmowanych przez przedsiębiorcę, dla którego nie istnieją standardy ochrony środowiska UE - inwestycję w konwencjonalne źródło energii o takiej samej mocy pod względem efektywnej produkcji energii lub - w przypadku biopaliw - inwestycję pozwalającą uzyskać taką samą ilość paliwa innego niż biopaliwa spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju;
2) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 - inwestycję pozwalającą uzyskać taką samą ilość energii elektrycznej i cieplnej bez osiągnięcia wysokosprawnej kogeneracji;
3) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5, podejmowanych w celu dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE na warunkach określonych w Traktacie o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej - porównywalną pod względem technicznym inwestycję niezwiązaną z podwyższeniem poziomu ochrony środowiska rozumianym jako dostosowanie do standardów ochrony środowiska UE;
4) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10, podejmowanych w celu podniesienia poziomu ochrony środowiska przez przedsiębiorcę, jeżeli nie ustanowiono dla niego standardów ochrony środowiska UE:
jeżeli służą dostosowaniu do standardów ochrony środowiska, jakie przedsiębiorca powinien spełniać zgodnie z przepisami prawa polskiego - porównywalną pod względem technicznym inwestycję niezwiązaną z podwyższeniem poziomu ochrony środowiska rozumianym jako dostosowanie do polskich standardów ochrony środowiska,
jeżeli nie służą dostosowaniu do polskich standardów ochrony środowiska - porównywalną pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia analogicznego podwyższenia poziomu ochrony środowiska i która zostałaby zrealizowana bez pomocy;
5) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10 oraz ust. 3, podejmowanych w celu:
dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE, pod warunkiem zakończenia inwestycji co najmniej rok przed ich wejściem w życie,
podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie w stopniu wykraczającym ponad standardy ochrony środowiska UE
- porównywalną pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia analogicznego podwyższenia poziomu ochrony środowiska, przy czym zakres inwestycji referencyjnej określa się w sposób gwarantujący ograniczenie kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą wyłącznie do dodatkowych kosztów związanych z ochroną środowiska.
Przez dodatkowe koszty związane z ochroną środowiska:
1) o których mowa w ust. 3 pkt 5 lit. a, należy rozumieć koszty niezbędne do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska wymaganego przez standardy ochrony środowiska UE w porównaniu do kosztów niezbędnych do osiągnięcia standardów ochrony środowiska UE, które przedsiębiorca powinien spełniać na dzień udzielenia pomocy;
2) o których mowa w ust. 3 pkt 5 lit. b, należy rozumieć koszty niezbędne do osiągnięcia poziomu ochrony środowiska wyższego niż wymagany przez standardy ochrony środowiska UE.
Korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji obejmują:
1) dochody wynikające ze zwiększenia zdolności produkcyjnych,
2) oszczędności w ponoszonych kosztach,
3) dochody pochodzące z dodatkowej produkcji
- pomniejszone o korzyści, jakie uzyskano by w wyniku realizacji inwestycji referencyjnej.
Korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji oblicza się dla pierwszych pięciu lat eksploatacji przedmiotu inwestycji.
W przypadku pomocy na inwestycje, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji oblicza się:
1) w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców - dla pierwszych trzech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
2) w przypadku dużych przedsiębiorców objętych europejskim systemem handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla - dla pierwszych pięciu lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
3) w przypadku dużych przedsiębiorców nieobjętych europejskim systemem handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla - dla pierwszych czterech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
4) w przypadku dużych przedsiębiorców, jeżeli okres amortyzacji inwestycji nie przekracza trzech lat - dla pierwszych trzech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji.
§ 8.
W celu obliczenia kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o których mowa w § 6 oraz w § 7 ust. 1, wartość kosztów oraz korzyści dyskontuje się na dzień udzielenia pomocy.
Do dyskontowania stosuje się stopę dyskontową równą stopie bazowej ustalanej przez Komisję Europejską i publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, powiększonej o 100 punktów bazowych.
§ 9.
Intensywność pomocy nie może przekraczać:
1) w przypadku rekultywacji, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 - 100%;
2) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 - 60%, z wyłączeniem inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 3;
3) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 i 4 - 60%, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10 oraz ust. 3, podejmowanych w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 1, jeżeli zakończenie inwestycji następuje:
wcześniej niż trzy lata przed dniem wejścia w życie standardów ochrony środowiska UE - 15%,
nie później niż rok i nie wcześniej niż trzy lata przed dniem wejścia w życie standardów ochrony środowiska UE - 10%;
5) w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5-10, podejmowanych w celach, o których mowa w § 4 ust. 4 pkt 2-4, oraz inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 3, podejmowanych w celach, o których mowa w § 4 ust. 4 pkt 3 - 50%.
Wartość maksymalnej dopuszczalnej intensywności pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, z wyłączeniem pomocy udzielanej na inwestycje, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5, podejmowanych w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 2, podwyższa się:
1) w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców - o 20 punktów procentowych;
2) w przypadku średnich przedsiębiorców - o 10 punktów procentowych.
Wartość maksymalnej dopuszczalnej intensywności pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 4, podwyższa się:
1) w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców - o 10 punktów procentowych;
2) w przypadku średnich przedsiębiorców - o 5 punktów procentowych.
§ 10.
Pomoc podlega sumowaniu z inną pomocą publiczną lub pomocą de minimis, udzielaną na te same koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą, bez względu na jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.
Całkowita wartość pomocy nie może powodować przekroczenia intensywności pomocy określonej w § 9.
Jeżeli całkowita wartość pomocy przekracza 7 500 000 euro, pomoc może być udzielona po zatwierdzeniu jej przez Komisję Europejską.
§ 11.
Pomoc może być udzielona pod warunkiem, że wniosek o jej udzielenie został złożony przed dniem rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia.
Przez rozpoczęcie realizacji przedsięwzięcia należy rozumieć podjęcie robót budowlanych lub zaciągnięcie pierwszego zobowiązania do zamówienia urządzeń.
W przypadku dużego przedsiębiorcy pomoc może być udzielona, jeżeli z dokumentacji załączonej do wniosku o udzielenie pomocy wynika, że przedsięwzięcie bez udzielonej pomocy nie byłoby realizowane ze względu na niewystarczającą jego rentowność.
Przepisy ust. 1-3 nie mają zastosowania do inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5, podejmowanych w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 2.
§ 12.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.