LegalizeObwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kierujących pojazdami
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 stycznia 2015 r.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 2-15 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami , które stanowią:
Art. 2. 1. Postępowania rozpoczęte na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym i niezakończone w dniu wejścia w życie ustawy prowadzi się na dotychczasowych zasadach. 2. Do postępowań wszczętych na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym i niezakończonych w dniu wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy art. 102 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 3. Przepis art. 12 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą ma zastosowanie do osób wobec których orzeczono prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych po dniu wejścia w życie ustawy. Art. 4. 1. W stosunku do osób, które w dniu 1 stycznia 2015 r. są uczestnikami szkolenia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 prowadzonego w formie kursu, stosuje się przepis art. 23a ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem uzyskania przez te osoby pozytywnego wyniku części teoretycznej egzaminu państwowego. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, które nie uzyskały pozytywnego wyniku z części teoretycznej egzaminu państwowego, kontynuują szkolenie na dotychczasowych zasadach. Art. 5. 1. Bazy pytań egzaminacyjnych stosowane w dniu wejścia w życie ustawy na egzaminach, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7, art. 58 ust. 1 pkt 7 oraz w art. 117 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1 uznaje się za spełniające wymagania określone odpowiednio w art. 39 ust. 7, art. 64 ust. 7a oraz w art. 119 ust. 5a ustawy zmienianej w art. 1 w zakresie zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw transportu. 2. Pytania stosowane na egzaminie państwowym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za spełniające wymagania określone w art. 51 ust. 2a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w zakresie zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw transportu nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia powołania komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1. 3. Wojewodowie przekazują komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1, bazy pytań egzaminacyjnych stosowanych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na egzaminie, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie miesiąca od daty powołania komisji. 4. Operator systemu teleinformatycznego stosowanego przez wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego do przeprowadzania egzaminu państwowego przekazuje komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1, nieodpłatnie wraz upoważnieniem do stosowania podczas egzaminu państwowego, wszystkie pytania stosowane dotychczas na egzaminie państwowym w terminie miesiąca od daty powołania komisji. Art. 6. Przepisy art. 33 ust. 3a i art. 38 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się także w przypadku osób wpisanych do ewidencji instruktorów lub ewidencji wykładowców w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 7. Przepis art. 45 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą ma zastosowanie do oceny stanów faktycznych, co do których w dniu wejścia w życie ustawy toczy się postępowanie administracyjne lub sądowo-administracyjne. Art. 8. Wymóg, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczy obu części egzaminu, o którym mowa w art. 51 ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 31 grudnia 2014 r. Art. 9. Minister właściwy do spraw transportu udostępnia w formie elektronicznej na stronie internetowej ministerstwa pytania egzaminacyjne stosowane na egzaminie, o którym mowa w art. 51 ustawy zmienianej w art. 1, nie później niż 6 miesięcy od dnia powołania komisji, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1. Art. 10. Minister właściwy do spraw transportu powołuje komisję, o której mowa w art. 57a ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 11. Systemy teleinformatyczne wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego stosowane w dniu wejścia w życie ustawy mogą być wykorzystywane do dnia podpisania przez wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego umowy z dostawcą, o którym mowa w art. 57b ustawy zmienianej w art. 1, oraz wdrożenia nowego systemu teleinformatycznego, nie dłużej jednak niż do dnia 3 stycznia 2016 r., pod warunkiem spełniania przez ten system wszystkich wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1. Art. 12. 1. Do dnia 3 stycznia 2016 r. osoba skierowana na badanie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 lit. a, b i d ustawy zmienianej w art. 1, jest obowiązana do: 1) poddania się badaniu w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu; 2) przedstawienia staroście odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. 2. Do dnia 3 stycznia 2016 r. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby kierującej tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym . Kierowca lub osoba kierująca tramwajem skierowani na egzamin państwowy przystępują do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w trybie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1. Art. 13. Postępowania wszczęte i niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym w odniesieniu do osób, które nie były sprawcami wypadków drogowych, podlegają umorzeniu. Art. 14. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 1 i art. 66 ust. 1 pkt 1-5, 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 1 i art. 66 ust. 1 pkt 1-5, 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1 jednak nie dłużej niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 4-6, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia; 2) art. 1 pkt 12, pkt 16 lit. c oraz pkt 28 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1) osoby uprawnione do kierowania pojazdami na drogach publicznych oraz na drogach położonych w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu;
2) wymagania w stosunku do osób, o których mowa w pkt 1;
3) zasady uzyskiwania i cofania uprawnień do kierowania pojazdami oraz zatrzymywania dokumentów stwierdzających posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami;
4) zasady prowadzenia działalności w zakresie uzyskiwania uprawnień i badań psychologicznych, związanych z kierowaniem pojazdami;
5) zasady wykonywania badań lekarskich i psychologicznych kierowców, instruktorów i egzaminatorów oraz kandydatów na kierowców, instruktorów i egzaminatorów;
6) zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy.
Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 10 ust. 3, art. 18 ust. 3, art. 58 ust. 2, art. 67 ust. 1, art. 69 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 80 ust. 1-5, art. 85 ust. 3 i 8, art. 86 ust. 4, 5 i 7, art. 87 ust. 3, art. 88 ust. 1, 4, 6, 7 i 9, art. 96 ust. 3, art. 97 ust. 2, art. 99 ust. 5 i art. 103 ust. 6, stanowią zadania z zakresu administracji rządowej.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) kierowcy, kierującym lub o pojeździe określonego rodzaju - należy przez to rozumieć odpowiednio kierowcę, kierującego lub pojazd w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ;
2) opłacie ewidencyjnej - należy przez to rozumieć opłatę stanowiącą przychód Funduszu - Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców, o którym mowa w art. 80d ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Rozdział 2. Osoby uprawnione do kierowania pojazdami
Art. 3.
Kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków:
1) posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem;
2) odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;
3) zdaje egzamin państwowy.
Kierującym pojazdem może być również osoba, która odbywa szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej lub kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, o których mowa w przepisach rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym , i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym.
Osoba niepełnosprawna pod względem fizycznym może być kierującym, jeżeli uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.
Osoba, która ukończyła 18 lat, nie jest obowiązana do posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania rowerem, wózkiem rowerowym lub pojazdem zaprzęgowym.
Art. 4.
Dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy jest:
1) wydane w kraju:
prawo jazdy,
pozwolenie wojskowe,
międzynarodowe prawo jazdy;
2) wydane za granicą:
międzynarodowe prawo jazdy, określone w Konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie dnia 19 września 1949 r. ,
krajowe lub międzynarodowe prawo jazdy, określone w Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. ,
krajowe prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
krajowe prawo jazdy określone w umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;
3) zagraniczny dokument wojskowy, określony w umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Przepis ten nie dotyczy międzynarodowego prawa jazdy oraz krajowego prawa jazdy osoby, o której mowa w art. 10 ust. 3.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uznawane za ważne prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli na terytorium któregokolwiek z tych państw to prawo jazdy zostało zatrzymane lub czasowo albo na stałe cofnięto posiadane uprawnienie do kierowania pojazdem.
Art. 5.
Prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania odpowiednio motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów:
1) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) w ruchu międzynarodowym na terytorium:
państw-stron Konwencji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b - z wyjątkiem kierowania motorowerem lub ciągnikiem rolniczym,
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym - z wyjątkiem kierowania ciągnikiem rolniczym.
Pozwolenie wojskowe, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b, stwierdza posiadanie przez żołnierza zasadniczej służby wojskowej i żołnierza służby kandydackiej uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym, zespołem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub pojazdem pobranym w ramach świadczeń na rzecz obrony.
Międzynarodowe prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów w ruchu międzynarodowym na terytorium państw-stron Konwencji, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, z wyjątkiem kierowania ciągnikiem rolniczym. Międzynarodowe prawo jazdy jest ważne łącznie z krajowym prawem jazdy.
Prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia stałego lub czasowego pobytu.
Zagraniczny dokument wojskowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio motorowerem lub pojazdem silnikowym może kierować osoba posiadająca ważne zagraniczne prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym - w okresie ważności prawa jazdy.
Art. 5a.
Krajowe prawo jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. d, stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w tym prawie jazdy i umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Art. 6.
Prawo jazdy stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania:
1) kategorii AM:
motorowerem,
czterokołowcem lekkim;
2) kategorii A1:
motocyklem o pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej 125 cm^3^, mocy nieprzekraczającej 11 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym 0,1 kW/kg,
motocyklem trójkołowym o mocy nieprzekraczającej 15 kW,
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
3) kategorii A2:
motocyklem o mocy nieprzekraczającej 35 kW i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym 0,2 kW/kg, przy czym nie może on powstać w wyniku wprowadzenia zmian w pojeździe o mocy przekraczającej dwukrotność mocy tego motocykla,
motocyklem trójkołowym o mocy nieprzekraczającej 15 kW,
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
4) kategorii A:
motocyklem,
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
5) kategorii B1:
czterokołowcem,
pojazdami określonymi dla prawa jazdy kategorii AM;
6) kategorii B:
pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla,
zespołem pojazdów złożonym z pojazdu, o którym mowa w lit. a, oraz z przyczepy lekkiej,
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.