Legalize / Polska / Rozporządzenie

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2015 r. w sprawie orzekania przez komisje lekarskie podległe Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefowi Agencji Wywiadu

Typ Rozporządzenie

Ogłoszono 2015-01-07

Status Obowiązujący

Wydawca PREZ. RADY MINISTRÓW

Źródło Dziennik Ustaw

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 59a ust. 12 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu zarządza się, co następuje:

Rozdział 1. Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich podległych Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanej dalej „ABW”, oraz Szefowi Agencji Wywiadu, zwanej dalej „AW”, w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej „ustawą”;

2) tryb kierowania do komisji lekarskich podległych Szefowi ABW oraz Szefowi AW, zwanych dalej „komisjami lekarskimi”, oraz podmioty właściwe w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy;

3) szczegółowy sposób orzekania w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy;

4) niezbędną dokumentację medyczną i inne dokumenty mogące stanowić podstawę orzeczenia wydanego przez komisje lekarskie;

5) wzory orzeczeń komisji lekarskich w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy.

§ 2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) „czynności orzecznicze” - całokształt czynności związanych z orzekaniem w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy;

2) „emeryt albo rencista policyjny” - funkcjonariusza zwolnionego ze służby w Urzędzie Ochrony Państwa, ABW lub AW, który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej lub do policyjnej renty inwalidzkiej;

3) „funkcjonariusz” - funkcjonariusza ABW albo AW;

4) „funkcjonariusz kontrolowany” - funkcjonariusza przebywającego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby, podlegającego kontroli, o której mowa w art. 59a ust. 6 lub ust. 10 ustawy;

5) „jednostka organizacyjna” - jednostkę organizacyjną ABW albo AW.

Rozdział 2. Właściwość komisji lekarskich

§ 3.

Komisje lekarskie orzekają w dwóch instancjach:

1) w pierwszej instancji - regionalne komisje lekarskie;

2) w drugiej instancji - centralne komisje lekarskie.

§ 4.

Regionalne komisje lekarskie w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy, są właściwe do:

1) przeprowadzania badań lekarskich oraz wydawania orzeczeń lekarskich w stosunku do funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta albo rencisty policyjnego, zwanych dalej „osobami skierowanymi”, zamieszkałych w miejscowości objętej terytorialnym zasięgiem działania komisji lekarskich;

2) kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

Centralne komisje lekarskie są właściwe w zakresie:

1) rozpatrywania odwołań od orzeczeń regionalnych komisji lekarskich;

2) sprawowania merytorycznego nadzoru nad orzecznictwem regionalnych komisji lekarskich;

3) wydawania orzeczeń w trybie nadzoru w przypadku uchylenia orzeczenia regionalnej komisji lekarskiej;

4) udzielania konsultacji w zakresie orzecznictwa lekarskiego oraz rozstrzygania kwestii spornych lub budzących szczególne wątpliwości orzecznicze;

5) współpracy z instytucjami naukowo-lekarskimi w celu podnoszenia poziomu orzecznictwa lekarskiego.

Właściwość miejscową komisji lekarskich określają przepisy w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w ABW albo AW.

Rozdział 3. Tryb kierowania do komisji lekarskich

§ 5.

Podmiotami właściwymi do kierowania do regionalnej komisji lekarskiej w przypadkach, o których mowa w art. 59a ust. 1 pkt 1 ustawy, są:

1) Prezes Rady Ministrów w stosunku do Szefa ABW oraz Szefa AW;

2) Szef ABW oraz Szef AW lub upoważniony przez nich funkcjonariusz w stosunku do zastępcy odpowiednio Szefa ABW oraz Szefa AW albo kierownika lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej;

3) kierownik jednostki organizacyjnej w stosunku do funkcjonariusza pełniącego służbę w jednostce organizacyjnej, przeniesionego do pełnienia służby albo delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;

4) dyrektor Centralnego Ośrodka Szkolenia ABW oraz komendant Ośrodka Szkolenia AW w stosunku do funkcjonariuszy odbywających szkolenie w tych ośrodkach;

5) kierownik jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych w stosunku do funkcjonariusza pozostającego w dyspozycji odpowiednio Szefa ABW oraz Szefa AW, oddelegowanego do pełnienia służby poza ABW oraz AW lub zwolnionego ze służby w ABW oraz AW.

Podmiotami właściwymi do kierowania do regionalnej komisji lekarskiej w przypadkach, o których mowa w art. 59a ust. 1 pkt 2 ustawy, są:

1) Prezes Rady Ministrów w stosunku do Szefa ABW oraz Szefa AW;

2) Szef ABW oraz Szef AW lub upoważniony przez nich funkcjonariusz w stosunku do zastępcy odpowiednio Szefa ABW oraz Szefa AW albo kierownika lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej;

3) kierownik jednostki organizacyjnej w stosunku do funkcjonariusza pełniącego służbę w delegaturze ABW;

4) kierownik jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych w stosunku do funkcjonariusza pełniącego służbę w innej jednostce organizacyjnej niż delegatura ABW, w tym w Delegaturze Stołecznej ABW w Warszawie.

Podmiotami właściwymi do kierowania do regionalnej komisji lekarskiej w przypadku, o którym mowa w art. 59a ust. 1 pkt 3 ustawy, są:

1) Prezes Rady Ministrów w stosunku do Szefa ABW oraz Szefa AW;

2) Szef ABW oraz Szef AW lub upoważniony przez nich funkcjonariusz w stosunku do zastępcy odpowiednio Szefa ABW oraz Szefa AW albo kierownika lub zastępcy kierownika jednostki organizacyjnej;

3) kierownik jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych w stosunku do funkcjonariusza pełniącego służbę w jednostce organizacyjnej lub przeniesionego do pełnienia służby w tej jednostce albo delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;

4) dyrektor Centralnego Ośrodka Szkolenia ABW oraz komendant Ośrodka Szkolenia AW w stosunku do funkcjonariuszy odbywających szkolenie w tych ośrodkach;

5) kierownik jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych w stosunku do funkcjonariusza pozostającego w dyspozycji odpowiednio Szefa ABW oraz Szefa AW.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 3, do regionalnej komisji lekarskiej kieruje się na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę lub do której został przeniesiony albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości.

Podmiotem właściwym do kierowania do regionalnej komisji lekarskiej w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, jest organ emerytalny.

§ 6.

Do regionalnej komisji lekarskiej kieruje się:

1) z urzędu:

funkcjonariusza w celu ustalenia:

stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - na wniosek podmiotu właściwego do kierowania sporządzony z własnej inicjatywy tego podmiotu albo z inicjatywy lekarza podmiotu leczniczego, którego organem tworzącym jest Szef ABW albo Szef AW,

związku śmierci tego funkcjonariusza z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - na wniosek podmiotu właściwego do kierowania,

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego - na wniosek podmiotu właściwego do kierowania,

osobę skierowaną w celu:

uznania za inwalidę oraz uznania za niezdolnego do samodzielnej egzystencji - na wniosek podmiotu właściwego do kierowania sporządzony z własnej inicjatywy tego podmiotu albo z inicjatywy lekarza podmiotu leczniczego, którego organem tworzącym jest Szef ABW albo Szef AW,

ustalenia związku śmierci osoby skierowanej ze służbą - na wniosek podmiotu właściwego do kierowania;

2) na wniosek osoby skierowanej.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:

1) funkcjonariusz składa na piśmie, drogą służbową, do podmiotu właściwego do kierowania;

2) funkcjonariusz zwolniony ze służby lub emeryt albo rencista policyjny składają na piśmie do podmiotu właściwego do kierowania.

W uzasadnionych przypadkach podmiot właściwy do kierowania może kierować osobę skierowaną do regionalnej komisji lekarskiej z pominięciem właściwości terytorialnej tej komisji.

§ 7.

Skierowanie do regionalnej komisji lekarskiej sporządza podmiot właściwy do kierowania.

Skierowanie do regionalnej komisji lekarskiej traci ważność po upływie 90 dni od daty pierwszego badania wyznaczonego przez regionalną komisję lekarską.

§ 8.

Podmiot właściwy do kierowania dołącza do skierowania do regionalnej komisji lekarskiej w szczególności:

1) informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia osoby skierowanej;

2) opis stanowiska służbowego, charakter i warunki służby;

3) opinię psychologiczną - w razie potrzeby.

§ 9.

Regionalna komisja lekarska wyznacza termin badania lekarskiego i zawiadamia o tym osobę skierowaną oraz podmiot właściwy do kierowania.

W przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia się na badanie lekarskie osoby skierowanej, której wyznaczono termin badania lekarskiego, przewodniczący regionalnej komisji lekarskiej zawiadamia o tym fakcie podmiot właściwy do kierowania.

Rozdział 4. Orzekanie przez komisje lekarskie

§ 10.

Regionalna komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie osoby skierowanej i sporządza protokół z tego badania, zwany dalej „protokołem badania lekarskiego”. Oceny stanu zdrowia tej osoby dokonuje się na podstawie protokołu badania lekarskiego, wyników badań specjalistycznych, zleconych badań dodatkowych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej sporządzonej w wyniku obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny.

Jeżeli w toku badania lekarskiego powstało uzasadnione podejrzenie, że osoba skierowana rozmyślnie spowodowała u siebie uszkodzenie ciała albo chorobę, regionalna komisja lekarska orzeka o stanie zdrowia tej osoby zgodnie z ust. 1, a o podejrzeniu zawiadamia podmiot właściwy do kierowania.

Protokół badania lekarskiego zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób fizycznych lub psychicznych, w tym tych, które nie obniżają zdolności do służby. Protokół badania lekarskiego podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego.

Rozpoznanie wpisuje się do protokołu badania lekarskiego w języku polskim, według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji choroby, a w przypadkach wymagających dodatkowego uściślenia - stopnia ich nasilenia.

Protokół badania lekarskiego sporządza się w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu badania lekarskiego przechowuje się w aktach regionalnej komisji lekarskiej, drugi egzemplarz protokołu badania lekarskiego przesyła się do Centralnej Komisji Lekarskiej.

§ 11.

Regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie o stanie zdrowia niezależnie od związku choroby ze służbą.

Regionalna komisja lekarska, wydając orzeczenie o trwałej niezdolności do służby, orzeka również o inwalidztwie i związku tego inwalidztwa ze służbą.

Jeżeli przy orzekaniu o zdolności do służby regionalna komisja lekarska stwierdziła uszczerbek na zdrowiu doznany wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, to poza orzeczeniem o zdolności do służby wydaje orzeczenie o uszczerbku na zdrowiu, jeżeli wcześniej orzeczenie w tej sprawie nie zostało wydane.

Regionalna komisja lekarska ustala związek choroby ze służbą na podstawie:

1) dokumentacji lekarskiej związanej z orzekaną chorobą;

2) wyników przeprowadzonego śledztwa lub dochodzenia;

3) wyroków sądowych;

4) protokołów powypadkowych;

5) informacji dotyczącej warunków i przebiegu służby, ze szczególnym uwzględnieniem opisu warunków służby w okresie powstania choroby lub znaczącego pogorszenia stanu zdrowia;

6) oświadczeń przełożonych i świadków.

Jeżeli trwała niezdolność do służby stwierdzona przez regionalną komisję lekarską jest spowodowana chorobą, której związek ze służbą ustaliła regionalna komisja lekarska, to niezdolność ta pozostaje w związku ze służbą.

Orzeczenie regionalnej komisji lekarskiej o trwałej niezdolności do służby powinno być uzasadnione i zawierać jedno z następujących określeń:

1) trwała niezdolność do służby pozostaje w związku ze służbą;

2) trwała niezdolność do służby nie pozostaje w związku ze służbą.

§ 12.

Regionalna komisja lekarska, wydając orzeczenie o inwalidztwie osoby skierowanej:

1) stwierdza, czy nastąpiło stałe lub długotrwałe naruszenie sprawności organizmu, oraz ustala datę powstania inwalidztwa;

2) określa grupę inwalidzką, do której osoba skierowana zostaje zaliczona;

3) ustala, czy inwalida jest zdolny do samodzielnej egzystencji;

4) ustala, czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby;

5) ustala, czy inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą;

6) ustala, czy istnieje związek śmierci ze służbą;

7) stwierdza, czy istnieje zdolność do pracy;

8) ustala wskazania i przeciwwskazania dotyczące zatrudnienia osoby skierowanej;

9) ustala termin kontrolnego badania lekarskiego, jeżeli jest ono niezbędne.

§ 13.

Orzeczenie regionalnej komisji lekarskiej o inwalidztwie i związku inwalidztwa ze służbą powinno być uzasadnione i zawierać jedno z następujących określeń:

1) inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą;

2) inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą.

§ 14.

Za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę ustaloną przez regionalną komisję lekarską.

Jeżeli regionalna komisja lekarska nie ma możliwości ustalenia daty powstania inwalidztwa, natomiast ustaliła okres, w którym ono powstało, za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę końcową tego okresu.

Jeżeli regionalna komisja lekarska nie ma możliwości ustalenia ani daty, ani okresu powstania inwalidztwa, za datę jego powstania przyjmuje się datę skierowania do regionalnej komisji lekarskiej.

§ 15.

Regionalna komisja lekarska, wydając orzeczenie dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osoby skierowanej doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby:

1) określa stopień uszkodzenia czynności naruszonego organu, narządu albo układu łącznie z towarzyszącymi powikłaniami,

2) określa procentowy stopień uszczerbku na zdrowiu,

3) ustala, czy stwierdzony uszczerbek na zdrowiu, doznany wskutek tego wypadku lub tej choroby, pozostaje w związku ze służbą

posługując się odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w ABW i AW oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu.

Regionalna komisja lekarska, wydając orzeczenie o związku śmierci osoby skierowanej ze służbą, ustala, czy śmierć ma związek z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

§ 16.

Regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie po zebraniu wszystkich niezbędnych dokumentów.

Jeżeli regionalna komisja lekarska nie może wydać orzeczenia z powodu braku dokumentów, o których mowa w ust. 1, zawiadamia o tym osobę skierowaną i wzywa ją do ich dostarczenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Regionalna komisja lekarska może wystąpić także do podmiotu właściwego do kierowania o dostarczenie dokumentów, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.