LegalizeObwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 87 i § 88 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków , które stanowią:
§ 87. 1. Zbiorcze zestawienia danych ewidencyjnych o budynkach i lokalach sporządzi się po raz pierwszy na dzień 1 stycznia 2006 r., z ograniczeniem tych zestawień do obszarów miast. 2. Zbiorcze zestawienia danych ewidencyjnych o budynkach i lokalach, obejmujące obszar całego kraju, sporządzi się po raz pierwszy na dzień 1 stycznia 2011 r. § 88. Weryfikacje, o których mowa w § 54, przeprowadzi się po raz pierwszy w 2011 r.
2) § 2-8 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków , które stanowią:
§ 2. Ujawnione w bazie danych ewidencyjnych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia pola powierzchni działek ewidencyjnych, które obliczone zostały na podstawie innych danych niż współrzędne prostokątne płaskie lub na podstawie współrzędnych prostokątnych płaskich niespełniających kryterium dokładności określonego w § 62 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, oraz które zapisane zostały w tej bazie z precyzją zapisu do 0,01 ha, zachowują swoją ważność do czasu pozyskania przez starostę dokumentów upoważniających do wprowadzenia stosownych zmian w tej bazie danych i zawierających pola powierzchni działek ewidencyjnych obliczone na podstawie współrzędnych prostokątnych płaskich wyznaczonych z wymaganą dokładnością. § 3. 1. Dostosowanie zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków oraz systemów teleinformatycznych, za pomocą których ta ewidencja jest prowadzona, do zgodności z przepisami, o których mowa w § 1 pkt 10-12, pkt 15-19, pkt 30 lit. b, pkt 41, pkt 45-47, pkt 59 lit. b-g oraz pkt 60, a także wdrożenie systemu teleinformatycznego zapewniającego prowadzenie rejestru cen i wartości nieruchomości zgodnie z przepisami, o których mowa w § 1 pkt 51 lit. a i b, nastąpi w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. 2. Pierwsze zestawienia zbiorcze danych objętych ewidencją, o których mowa w § 75 i 76 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, uwzględniające zmiany wynikające z postanowień § 1 pkt 11, 46, 47 i 61 niniejszego rozporządzenia, zostaną sporządzone według stanu na dzień 1 stycznia roku następującego po roku, w którym upłynie termin określony w ust. 1. 3. Wykazy użytków rolnych oraz lasów, o których mowa w dodawanym § 76a rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, zostaną sporządzone po raz pierwszy według stanu na dzień 1 stycznia roku następującego po roku, w którym upłynie termin określony w ust. 1. § 4. Ujawnienie w ewidencji obiektów „blok budynku” oraz „obiekty budowlane trwale związane z budynkiem”, o których mowa odpowiednio w § 63 ust. 1d oraz w § 63a rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, które są obecnie treścią mapy zasadniczej, a także uzupełnienie danych ewidencyjnych dotyczących budynku o nowe atrybuty, wyszczególnione w § 63 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, odbywać się będzie równolegle z procesem tworzenia zbiorów danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 i 3 oraz ust. 1b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, na podstawie informacji zawartych na dotychczasowej mapie zasadniczej. § 5. Po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie później jednak niż do dnia 30 czerwca 2015 r., Główny Geodeta Kraju przedstawi ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej informację o realizacji zadań, o których mowa w § 3 ust. 1, oraz ewentualne wnioski dotyczące dalszych działań niezbędnych do pełnej realizacji tych zadań. § 6. Dane ewidencyjne, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 20-26 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, ujawnia się w ewidencji w odniesieniu do budynków oddanych do użytkowania po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 7. W okresie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosowanie formatu GML, o którym mowa w § 51 ust. 3 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, może odbywać się za zgodą zainteresowanych podmiotów. § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu § 1 pkt 30 lit. a tiret drugie, który wchodzi w życie po upływie 36 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, zwanej dalej „ewidencją”;
2) sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych;
3) szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości;
4) sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją;
5) rodzaje budynków i lokali, których nie wykazuje się w ewidencji.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa - ustawę z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;
2) jednostka organizacyjna - państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej;
3) osoba - osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną;
4) budynek - obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) ;
5) lokal - samodzielny lokal mieszkalny lub lokal o innym przeznaczeniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ;
6) wartość gruntu, wartość budynku i wartość lokalu - wartość katastralną nieruchomości lub jej części składowej ustaloną na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ;
7) baza danych ewidencyjnych - bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy;
8) granica działki ewidencyjnej - część obwodu działki ewidencyjnej, w postaci linii łamanej lub odcinka, wspólną dla dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych lub pokrywającą się z granicą państwa - w przypadku działek ewidencyjnych przylegających do tej granicy;
9) izba - pomieszczenie w lokalu mieszkalnym, oddzielone od innych pomieszczeń stałymi ścianami sięgającymi od podłogi do sufitu, o powierzchni nie mniejszej niż 4 m^2^, z bezpośrednim oświetleniem dziennym w ścianie zewnętrznej budynku (oknem lub oszklonymi drzwiami); za izby uznaje się nie tylko pokoje, ale również kuchnie spełniające powyższe kryteria; za izby nie uznaje się - bez względu na wielkość powierzchni i sposób oświetlenia - przedpokojów, holi, łazienek, ubikacji, spiżarni, werand, ganków oraz schowków;
10) kondygnacja, kondygnacja nadziemna oraz kondygnacja podziemna - odpowiednio kondygnację, kondygnację nadziemną lub kondygnację podziemną, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane .
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) właścicielu, użytkowniku wieczystym, użytkowniku, władającym - należy przez to rozumieć również odpowiednio współwłaściciela, współużytkownika wieczystego, współużytkownika, współwładającego;
2) staroście - należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu.
§ 3.
(uchylony).
§ 4.
Ewidencja obejmuje całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem morza terytorialnego.
§ 5.
Jednostkami powierzchniowymi podziału kraju dla celów ewidencji są:
1) jednostka ewidencyjna;
2) obręb ewidencyjny;
3) działka ewidencyjna.
Dopuszcza się stosowanie pomocniczej jednostki podziału kraju dla celów ewidencji, obejmującej część obrębu ewidencyjnego prezentowanego pod względem kartograficznym na jednym arkuszu mapy ewidencyjnej, zwanej dalej „arkuszem ewidencyjnym”, w przypadku gdy w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie rozporządzenia taka jednostka powierzchniowa była stosowana.
§ 6.
Jednostkę ewidencyjną stanowi obszar gruntów położonych w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta - również w granicach administracyjnych miasta.
W miastach, w których utworzone zostały dzielnice, jako jednostki pomocnicze gminy, jednostką ewidencyjną może być obszar dzielnicy lub kilku sąsiadujących ze sobą dzielnic.
Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz identyfikator krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju, prowadzonego na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
§ 7.
Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby ewidencyjne, zwane dalej „obrębami”.
Przy ustalaniu granic obrębów uwzględnia się przebieg ich granic ustalony na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem w życie rozporządzenia oraz przebieg granic innych jednostek podziału terytorialnego państwa, w szczególności rejonów statystycznych, obwodów spisowych, sołectw, dzielnic i osiedli, ustalony na podstawie przepisów odrębnych.
Na obszarach wiejskich obręb powinien obejmować obszar wsi oraz przyległe do tej jednostki osadniczej i z nią związane obiekty fizjograficzne. W szczególnych przypadkach odrębnym obrębem może być część obszaru wsi w granicach sołectwa lub obszar wyodrębnionej organizacyjnie części Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
Na obszarach miast obręb może obejmować całe miasto lub jego wydzieloną część, w szczególności w granicach dzielnicy, osiedla, zespołu urbanistycznego lub obiektu fizjograficznego.
Na odcinkach wybrzeża morskiego granice obrębów powinny być zgodne z linią podstawową morza terytorialnego.
Teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, może stanowić odrębny obręb ewidencyjny zastrzeżony ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa.
Obręb w jednostce ewidencyjnej jest określony przez jego nazwę i numer lub wyłącznie przez numer.
Granicę obrębu wyznacza zbiór punktów granicznych, położonych na tej granicy i należących do przyległych do niej działek ewidencyjnych.
Granica obrębu przyległego do granicy państwa pokrywa się na odcinku przylegania z granicą państwa.
§ 8.
Podziału na obręby i określenia ich granic dokonuje starosta, po zasięgnięciu opinii właściwego miejscowo organu do spraw zagospodarowania przestrzennego oraz właściwej miejscowo jednostki statystyki publicznej.
Wyniki ustaleń, o których mowa w ust. 1, wykazuje się na mapie przeglądowej sporządzonej, w zależności od wielkości obszaru, w skali 1:10 000 lub 1:25 000.
§ 9.
Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
Sąsiadujące ze sobą działki ewidencyjne, będące przedmiotem tych samych praw oraz władania tych samych osób lub jednostek organizacyjnych, wykazuje się w ewidencji jako odrębne działki ewidencyjne, jeżeli:
1) wyodrębnione zostały w wyniku podziału nieruchomości, a materiały powstałe w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych związanych z tym podziałem przyjęte zostały do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2) są wyszczególnione w istniejących dokumentach określających stan prawny nieruchomości, a w szczególności w księgach wieczystych, zbiorach dokumentów, aktach notarialnych, prawomocnych orzeczeniach sądowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocześnie są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;
3) obejmują grunty zajęte pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody śródlądowe, rowy, a ich wyróżnienie w postaci odrębnych działek jest celowe ze względu na odrębne oznaczenia tych gruntów w innych ewidencjach i rejestrach publicznych bądź ze względu na ich różne nazwy urzędowe.
W razie wzajemnego przecinania się gruntów, zajętych pod linie kolejowe, drogi publiczne lub kanały, dla których ze względu na brak księgi wieczystej lub innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługuje do tych gruntów prawo własności lub udział we wspólnocie gruntowej, zwanych dalej „gruntami o nieustalonym właścicielu”, przy ustalaniu granic działek ewidencyjnych stosuje się następujące zasady:
1) linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi publiczne wybudowane na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne;
2) drogi wyższej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi niższej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne;
3) drogi i linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi i linie kolejowe wybudowane w tunelach i na wiaduktach na odrębne działki ewidencyjne;
4) drogi publiczne dzielą drogi wewnętrzne na odrębne działki ewidencyjne;
5) kryte kanały oraz rurociągi nie dzielą linii kolejowych oraz dróg publicznych na odrębne działki ewidencyjne.
3a. Grunt zajęty przez ciek naturalny stanowi odrębną działkę ewidencyjną w granicach linii brzegu, niezależnie od tego, czy wody w tym cieku płyną korytem naturalnym czy korytem uregulowanym odkrytym lub zakrytym.
W obszarze obrębu lub arkusza ewidencyjnego działka ewidencyjna jest wyróżniana przez jej numer, który ma postać liczby naturalnej.
W razie podziału nieruchomości, nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się numerami w postaci ułamka q/p, w którym q jest liczbą naturalną oznaczającą numer działki ewidencyjnej pierwotnej podlegającej podziałowi, zaś p jest najmniejszą liczbą naturalną umożliwiającą wyróżnienie każdej nowej działki ewidencyjnej.
5a. Starosta w uzgodnieniu z wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego może przyjąć inny niż określony w ust. 5, dotychczas stosowany sposób oznaczania działek ewidencyjnych powstałych w związku z podziałem nieruchomości, jeżeli sposób ten zapewnia unikalność oznaczeń tych działek w granicach obrębu oraz ich oznaczanie liczbami naturalnymi lub ułamkami zwykłymi, w których zarówno licznik, jak i mianownik są liczbami naturalnymi.
W przypadku połączenia działek ewidencyjnych lub podziału nieruchomości, składającej się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych, w którym nie uwzględniono dotychczasowych granic działek ewidencyjnych przebiegających wewnątrz tej nieruchomości, nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się kolejnymi, niewykorzystanymi w danym obrębie, liczbami naturalnymi.
Numery działek ewidencyjnych, które w wyniku zmiany granic obrębów znalazły się w granicach innego obrębu, przyjmują postać:
1) kolejnych liczb naturalnych niewykorzystanych do numeracji działek ewidencyjnych w tym obrębie albo
2) liczb naturalnych lub ułamków zwykłych utworzonych w wyniku dodania do liczb naturalnych lub liczników ułamków zwykłych, którymi dotychczas oznaczone były te działki, stałej wartości, stanowiącej krotność liczby 1000, niewykorzystanej dotychczas do numeracji działek ewidencyjnych w tym obrębie.
§ 10.
Ewidencja obejmuje:
1) dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali;
2) dane dotyczące właścicieli nieruchomości oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie własności, a także daty określające nabycie oraz utratę tego prawa.
W przypadku gruntów o nieustalonym właścicielu w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi gruntami władają na zasadach samoistnego posiadania.
§ 11.
W ewidencji oprócz danych, o których mowa w § 10, wykazuje się także:
1) dane dotyczące:
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.