LegalizeObwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 marca 2007 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej ;
2) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje:
1) § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 marca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2007 r.
2) § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych służby więziennej
Na podstawie art. 249 § 3 pkt 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposoby ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, w tym:
1) formy organizacyjne ochrony tych jednostek;
2) obowiązki funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej oraz przywięziennych zakładów pracy, realizowane przez nich przedsięwzięcia, działania ochronne i czynności profilaktyczne;
3) postępowanie z osobami osadzonymi w zakładach karnych i aresztach śledczych;
4) warunki wstępu na teren jednostek organizacyjnych Służby Więziennej osób niebędących funkcjonariuszami lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami przywięziennych zakładów pracy;
5) ochronę osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych w czasie ich konwojowania przez funkcjonariuszy Służby Więziennej.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) Centralny Ośrodek - Centralny Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej;
2) Centralny Zarząd - Centralny Zarząd Służby Więziennej;
3) dowódca zmiany - funkcjonariusza kierującego zmianą, jego zastępcę albo funkcjonariusza kierującego zmianą w wyodrębnionym oddziale;
4) dozorowanie - ochranianie osadzonego podczas jego przemieszczania i pobytu na terenie jednostki organizacyjnej;
5) Dyrektor Generalny - Dyrektora Generalnego Służby Więziennej albo jego zastępcę;
6) dyrektor - dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego albo jego zastępcę;
7) dyrektor okręgowy - dyrektora okręgowego Służby Więziennej albo jego zastępcę;
8) funkcjonariusz - funkcjonariusza Służby Więziennej;
9) jednostka organizacyjna - jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej ;
10) kierownik jednostki organizacyjnej - odpowiednio Dyrektora Generalnego, dyrektora okręgowego, Komendanta Centralnego Ośrodka, komendanta ośrodka albo dyrektora;
11) klucze - klucze i nośniki informacji w postaci kart elektronicznych służących do otwierania bram, drzwi lub krat;
12) kodeks - ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy;
13) Komendant Centralnego Ośrodka - Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej albo jego zastępcę;
14) komendant ośrodka - komendanta ośrodka szkolenia lub ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej albo jego zastępcę;
15) kontrola pobieżna - powierzchowne sprawdzenie odzieży, obuwia i przedmiotów posiadanych przez osadzonego;
16) konwojent - funkcjonariusza i pracownika realizujących konwojowanie;
17) konwojowanie - konwój w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej ;
18) (uchylony);
19) oddział mieszkalny - wyodrębniony organizacyjnie zespół cel mieszkalnych dla osadzonych i pomieszczeń niezbędnych do jego funkcjonowania;
20) okręgowy inspektorat - okręgowy inspektorat Służby Więziennej;
21) osadzony - skazanego, tymczasowo aresztowanego, ukaranego i osobę, wobec której zastosowany został środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności;
22) ośrodek szkolenia - ośrodek szkolenia Służby Więziennej;
23) ośrodek doskonalenia - ośrodek doskonalenia kadr Służby Więziennej;
24) pojazd konwojowy - pojazd samochodowy wykorzystany do konwojowania, w szczególności: samochód więźniarkę, samochód sanitarny, autobus, mikrobus, samochód osobowy, samochód ciężarowy przystosowany konstrukcyjnie do przewozu osób;
25) pora dzienna - okres od rozpoczęcia apelu porannego do zakończenia apelu wieczornego;
26) pora nocna - okres od zakończenia apelu wieczornego do rozpoczęcia apelu porannego;
27) posterunek - miejsce, odcinek lub rejon powierzony funkcjonariuszowi do realizacji zadań związanych z ochroną;
28) posterunek uzbrojony - posterunek, na którym pełnią służbę funkcjonariusze wyposażeni w broń palną;
29) pracownik - pracownika Służby Więziennej lub przywięziennego zakładu pracy;
30) przedmioty niebezpieczne - przedmioty, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku w jednostce organizacyjnej, w szczególności: broń palną i białą, amunicję, narzędzia do cięcia metalu, środki służące do obezwładniania, środki odurzające i substancje psychotropowe;
31) przedmioty niedozwolone - przedmioty, które mogą utrudniać prawidłowy tok postępowania karnego, w szczególności: sprzęt łączności i urządzenia techniczne służące do rejestrowania oraz odtwarzania informacji;
32) siły wsparcia - funkcjonariuszy z innych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej udzielających pomocy w razie zagrożenia lub naruszenia bezpieczeństwa danej jednostki;
33) stanowisko - stałą lub okresową funkcję pełnioną w związku z ochroną jednostki organizacyjnej, niezwiązaną z posterunkiem;
34) stanowisko uzbrojone - stanowisko, na którym pełni służbę funkcjonariusz wyposażony w broń palną;
35) teren zakładu - teren, który ogranicza zewnętrzna linia ogrodzenia ochronnego;
36) (uchylony);
37) zdarzenie nadzwyczajne - zdarzenie, które spowodowało zagrożenie lub naruszenie bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej albo konwojowania, zagrożenie dla zdrowia lub życia osadzonego, funkcjonariusza albo pracownika, a także naruszenie prawa przez wymienionych, ścigane z urzędu;
38) zabezpieczenia techniczno-ochronne - zabezpieczenia mechaniczne, elektryczne i elektroniczne oraz budowlane, stosowane w ochronie jednostki organizacyjnej;
39) zakład - zakład karny lub areszt śledczy wraz z podległymi im wyodrębnionymi oddziałami i oddziałami tymczasowego zakwaterowania skazanych;
40) zmiana - grupę funkcjonariuszy kierowaną przez dowódcę zmiany.
Rozdział 1. systemy ochrony i formy organizacyjne ochrony jednostek organizacyjnych
§ 3.
W celu zapewnienia ochrony społeczeństwa przed przestępczością w jednostkach organizacyjnych tworzy się system ochrony, który różnicuje się w zależności od typu zakładu. Zróżnicowanie uzyskuje się w szczególności przez zakres stosowanych przedsięwzięć oraz rodzaje, ilość i zakres zabezpieczeń techniczno-ochronnych, a także środków sygnalizacji i łączności oraz rodzaje i liczbę:
1) posterunków;
2) stanowisk.
W zależności od typu zakładu stosuje się pełny, ograniczony lub uproszczony system ochrony.
Ochronę jednostki organizacyjnej realizują funkcjonariusze stosownie do zakresów obowiązków służbowych, a pracownicy w sposób określony w zakresach czynności.
§ 4.
Pełny system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu zamkniętego i w aresztach śledczych. System ten określają w szczególności następujące elementy:
1) w ochronie zewnętrznej, o której mowa w § 11 ust. 3, mogą być wyznaczane posterunki uzbrojone;
2) ogrodzenie ochronne składające się z linii zewnętrznej wykonanej z materiału pełnego oraz linii wewnętrznej, a także usytuowanego pomiędzy nimi pasa ochronnego;
3) okna budynków i budowli, w których stale lub czasowo przebywają osadzeni, wyposażone w kraty lub spełniające ich funkcje inne zabezpieczenia techniczno-ochronne;
4) drzwi i kraty wejściowe do budynków i oddziałów mieszkalnych oraz wejścia do budowli lub przejścia na terenie jednostki organizacyjnej otwierane tylko na czas niezbędny.
W przypadku gdy warunki architektoniczne uniemożliwiają stosowanie wymogów określonych w ust. 1 pkt 2, odnośnie do usytuowania linii wewnętrznej i pasa ochronnego, dyrektor może ustalić odstępstwa w tym zakresie.
Ustalenia, o których mowa w ust. 2, dyrektor określa w instrukcji ochronnej.
§ 5.
Ograniczony system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu półotwartego. System ten określają w szczególności następujące elementy:
1) w ochronie zewnętrznej mogą być wyznaczane posterunki uzbrojone wyposażone w broń palną, z której miotane są pociski niepenetracyjne;
2) ogrodzenie ochronne stanowi co najmniej linia zewnętrzna;
3) okna budynków mogą być wyposażone w zabezpieczenia techniczno-ochronne;
4) drzwi i kraty wejściowe do budynków i oddziałów mieszkalnych oraz wejścia do budowli lub przejścia na terenie zakładu, z zastrzeżeniem ust. 2, otwierane są tylko na czas niezbędny.
Dyrektor może podjąć decyzję o otwarciu w okresie od zakończenia apelu porannego do rozpoczęcia apelu wieczornego drzwi, krat, wejść i przejść, o których mowa w ust. 1 pkt 4, określając czas ich otwarcia.
§ 6.
Uproszczony system ochrony stosuje się w zakładach karnych typu otwartego. System ten określają w szczególności następujące elementy:
1) w ochronie zewnętrznej nie wyznacza się posterunków uzbrojonych;
2) teren zakładu może być ograniczony linią zewnętrzną lub oznaczony w inny sposób;
3) okna budynków mogą być wyposażone w zabezpieczenia techniczno-ochronne;
4) budynek i oddziały mieszkalne pozostają zamknięte w okresie od rozpoczęcia apelu wieczornego do zakończenia apelu porannego, a otwarte w okresie od zakończenia apelu porannego do rozpoczęcia apelu wieczornego.
Dyrektor może podjąć decyzję o otwarciu oddziału w okresie od zakończenia apelu wieczornego do rozpoczęcia apelu porannego.
§ 7.
W pełnym i ograniczonym systemie ochrony w budynkach lub budowlach, w których ze względów technologicznych może wystąpić zagrożenie zdrowia lub życia osadzonych, dyrektor może odstąpić od wymogów, o których mowa odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 4 lub w § 5 ust. 1 pkt 4. Dyrektor w instrukcji ochronnej ustala inny sposób zabezpieczenia ochronnego osadzonych przebywających w tych budynkach lub budowlach.
§ 8.
Sposób ochrony Centralnego Zarządu, okręgowych inspektoratów, Centralnego Ośrodka, ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia realizuje się, uwzględniając potrzeby tych jednostek organizacyjnych na podstawie wybranych elementów systemów ochrony określonych odpowiednio w § 4-6.
§ 9.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, dyrektor zakładu typu półotwartego lub otwartego może na czas niezbędny wyznaczyć w ochronie zewnętrznej posterunki uzbrojone.
§ 10.
Jeżeli w zakładzie zorganizowano w wydzielonym rejonie oddział zakładu karnego określonego typu lub oddział aresztu śledczego, w oddziale tym i w ochronie zewnętrznej wydzielonego rejonu stosuje się odpowiedni system ochrony określony odpowiednio w § 4-6.
W zakładzie, w którym nie można wydzielić rejonu, o którym mowa w ust. 1, ochronę zewnętrzną i ogrodzenie ochronne zakładu dostosowuje się do osadzonych, wobec których stosuje się największy stopień zabezpieczenia i izolacji.
§ 11.
Ochrona jednostki organizacyjnej realizowana jest poprzez ochronę wewnętrzną i ochronę zewnętrzną.
Ochrona wewnętrzna wykonywana jest na terenie jednostki organizacyjnej, w celu zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonariuszom, pracownikom i innym osobom, a na terenie zakładu dodatkowo w celu realizacji ustalonego porządku wewnętrznego oraz zapewnienia bezpieczeństwa osadzonym.
Ochrona zewnętrzna jest wykonywana wzdłuż linii ogrodzenia ochronnego lub innego oznaczenia granic terenu jednostki organizacyjnej, a także podczas konwojowania; ma na celu niedopuszczenie do powstania zdarzenia nadzwyczajnego, w szczególności ucieczki osadzonego lub napadu na jednostkę organizacyjną.
§ 12.
W razie zagrożenia bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej jej kierownik może doraźnie zwiększyć ilość posterunków oraz stanowisk, a także liczbę funkcjonariuszy pełniących na nich służbę.
§ 13.
Na podstawie protokołu rozpoznania podległej jednostki organizacyjnej:
1) odpowiednio Dyrektor Generalny, dyrektor okręgowy, Komendant Centralnego Ośrodka lub komendant ośrodka, zgodnie z § 8, tworzy sposób ochrony podległych jednostek;
2) dyrektor, zgodnie z § 3 ust. 2, ustala i organizuje system ochrony zakładu.
Właściwi do zarządzenia przeprowadzenia rozpoznania jednostki organizacyjnej oraz innych miejsc przebywania osadzonych, powołania komisji, która dokona rozpoznania, a także określenia ilości egzemplarzy i zatwierdzenia sporządzonego na jego podstawie protokołu, są:
1) Dyrektor Generalny w przypadku rozpoznania:
Centralnego Zarządu,
Centralnego Ośrodka,
ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia,
tworzenia nowej albo wznowienia działalności jednostki organizacyjnej,
utworzenia oddziału dla osób osadzonych zakwalifikowanych jako wymagające osadzenia w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamkniętego, w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu;
2) dyrektor okręgowy w przypadku:
rozpoznania właściwego okręgowego inspektoratu,
rozpoznania właściwego ośrodka szkolenia lub ośrodka doskonalenia,
przejmowania do użytku nowych lub wyremontowanych budynków i budowli albo zmiany sposobu wykorzystania dotychczas użytkowanych, w szczególności biorąc pod uwagę stopień zabezpieczenia techniczno-ochronnego,
zamierzonej zmiany przeznaczenia podległego zakładu w zakresie jego typu, rodzaju oraz możliwości umieszczania osób osadzonych zakwalifikowanych jako wymagające osadzenia w areszcie śledczym lub zakładzie karnym typu zamkniętego w warunkach zapewniających ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo aresztu lub zakładu oraz osadzonych, o których mowa w pkt 1 lit. e;
3) dyrektor:
w przypadku organizowania miejsc zatrudnienia osadzonych poza terenem zakładu,
w przypadku konieczności konwojowania osadzonych do stałych miejsc,
w innych przypadkach niewymienionych w pkt 1 i 2.
§ 14.
Podczas rozpoznania analizuje się w szczególności:
1) wpływ położenia jednostki organizacyjnej oraz ukształtowania i pokrycia terenu, a także budynków i budowli usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie na stan jej bezpieczeństwa;
2) linie ogrodzenia ochronnego;
3) rodzaje budynków i budowli jednostki organizacyjnej, a także ich wyposażenie w zabezpieczenia techniczno-ochronne;
4) rodzaje pomieszczeń, których ściany stanowią linię zewnętrzną ogrodzenia ochronnego jednostki organizacyjnej;
5) miejsca w budynkach i na terenie jednostki organizacyjnej usytuowane w pobliżu ogrodzenia ochronnego, w których utrudnione jest dozorowanie osadzonych;
6) liczbę i kategorię osadzonych oraz ich rozmieszczenie.
Na podstawie rozpoznania ustala się:
1) potrzeby w zakresie wyposażenia jednostki organizacyjnej w zabezpieczenia techniczno-ochronne;
2) ilość oraz rodzaj posterunków i stanowisk;
3) rozmieszczenie posterunków oraz pomieszczeń ochronnych, zapewniające bezpieczne funkcjonowanie jednostki organizacyjnej;
4) uzbrojenie i wyposażenie funkcjonariuszy;
5) środki łączności, sygnalizacji i alarmowania oraz ich rozmieszczenie;
6) ilość etatów w dziale ochrony.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.