Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie przeciwpożarowej

Treść obwieszczenia

1) ustawą z dnia 19 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej ,

2) ustawą z dnia 13 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw ,

3) ustawą z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego ,

4) ustawą z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej ,

5) ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustaw regulujących warunki dostępu do wykonywania niektórych zawodów

oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 stycznia 2016 r.

1) art. 2 ustawy z dnia 19 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej , który stanowi:

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2) art. 35 i art. 37 ustawy z dnia 13 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:

Art. 35. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, przeznaczenie składników majątkowych będących przed dniem wejścia w życie ustawy w posiadaniu ministra właściwego do spraw wewnętrznych, przeznaczonych do wykonywania zadań, których realizacja została przekazana niniejszą ustawą ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej.

Art. 37. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

3) art. 30, art. 31, art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego , które stanowią:

Art. 30. 1. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, operatorami numerów alarmowych w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 24, w terminie 3 lat od dnia zdania egzaminu z zakresu wiedzy i umiejętności praktycznych objętych programem szkolenia operatorów numerów alarmowych, który był przeprowadzony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 14e ustawy zmienianej w art. 24, są obowiązani uzyskać certyfikat operatora numerów alarmowych na zasadach określonych w art. 17 ust. 1 i 3. Art. 31. 1. Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego i centrum powiadamiania ratunkowego, działające na podstawie art. 14c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Centrum powiadamiania ratunkowego utworzone na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 14c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24, staje się, z dniem wejścia w życie ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 35. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra właściwego do spraw administracji publicznej, ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz wojewodów w zakresie systemu powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 783 982 887 zł, z tego: 1) w 2014 r. - 26 000 000 zł; 2) w 2015 r. - 63 643 706 zł; 3) w 2016 r. - 75 052 587 zł; 4) w 2017 r. - 77 702 565 zł; 5) w 2018 r. - 79 687 711 zł; 6) w 2019 r. - 105 285 011 zł; 7) w 2020 r. - 85 848 518 zł; 8) w 2021 r. - 88 026 484 zł; 9) w 2022 r. - 90 256 722 zł; 10) w 2023 r. - 92 479 583 zł. 2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery razy do roku dokonuje, według stanu na koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania limitu wydatków na dany rok. Wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, dokonuje minister właściwy do spraw administracji publicznej. 3. Ustala się następujące mechanizmy korygujące w zakresie systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy: 1) ograniczenie lub wstrzymanie wydatków na upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych; 2) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem obiektów centrów; 3) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem systemu teleinformatycznego, w szczególności ograniczenie wydatków na rozwój nowych usług tego systemu. 4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, co najmniej jeden z mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, w przypadku gdy: 1) nastąpi zagrożenie przekroczenia bądź przekroczenie limitu wydatków budżetowych przewidzianych na jeden rok, 2) w okresie od początku roku kalendarzowego do końca okresu objętego ostatnim monitoringiem wydatków część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres została przekroczona co najmniej o 10% - mając na względzie zapewnienie ciągłości funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego. 5. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra właściwego do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym współpracy Policji i Państwowej Straży Pożarnej z systemem powiadamiania ratunkowego oraz wojewodów w zakresie dotyczącym współpracy Państwowej Straży Pożarnej z systemem powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 330 433 900 zł, z tego: 1) w 2014 r. - 0 zł; 2) w 2015 r. - 32 542 600 zł; 3) w 2016 r. - 33 532 600 zł; 4) w 2017 r. - 38 871 000 zł; 5) w 2018 r. - 49 203 900 zł; 6) w 2019 r. - 34 544 800 zł; 7) w 2020 r. - 34 893 900 zł; 8) w 2021 r. - 35 251 300 zł; 9) w 2022 r. - 35 617 300 zł; 10) w 2023 r. - 35 976 500 zł. 6. W przypadku zagrożenia przekroczenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące polegające na: 1) ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem Systemu Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa odpowiednio w art. 20e ustawy zmienianej w art. 23 i art. 14g ustawy zmienianej w art. 24, w szczególności ograniczeniu wydatków na rozwój nowych usług tych systemów w zakresie dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego; 2) ograniczeniu wydatków związanych z modernizacją i wdrażaniem nowych usług w sieci teleinformatycznej w zakresie dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego. 7. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w ust. 5, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 6, jest minister właściwy do spraw wewnętrznych. Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

4) art. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej , który stanowi:

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

5) art. 19, art. 20 i art. 38 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustaw regulujących warunki dostępu do wykonywania niektórych zawodów , które stanowią:

Art. 19. 1. Osoby, które ukończyły szkolenie specjalistów ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do czasu utraty ważności zaświadczenia o ukończeniu tego szkolenia. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, których zaświadczenie o ukończeniu szkolenia specjalistów ochrony przeciwpożarowej utraciło ważność po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, nabywają uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej i mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 4 ust. 2b ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przez rok od dnia utraty ważności zaświadczenia o ukończeniu szkolenia specjalistów ochrony przeciwpożarowej. 3. Zaświadczenia o stwierdzeniu posiadania wymaganego przygotowania zawodowego i powołania do sprawowania funkcji rzeczoznawcy i akty powołania na rzeczoznawcę, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność. 4. Osoby, które posiadają dokumenty, o których mowa w ust. 3, mogą wykonywać zawód rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w art. 6 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o ile ich prawo do sprawowania funkcji rzeczoznawcy nie jest zawieszone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Do osób, których prawo do sprawowania funkcji rzeczoznawcy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zawieszone, stosuje się przepis art. 11s pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 5. Do postępowań w sprawie nadzoru nad działalnością rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 2 i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 20. 1. Strażacy Państwowej Straży Pożarnej, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy posiadają ukończone szkolenie podstawowe, o którym mowa w art. 16a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, otrzymują pierwszy stopień podoficerski po ukończeniu szkolenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 16a ust. 4 tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym. 2. Szkolenia uzupełniające, o których mowa w art. 16a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, prowadzi się do czasu wyczerpania potrzeb szkoleniowych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 26 ust. 11 oraz art. 30 ust. 7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 18, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia; 3) art. 4 pkt 5 w zakresie art. 31a ust. 2, art. 9 pkt 16, art. 12 pkt 7 oraz art. 28 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.; 4) art. 6 pkt 3, art. 10, art. 17, art. 27, art. 31-36 oraz art. 37 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia; 5) art. 15 pkt 5 lit. c, który wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1.

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez:

1) zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

2) zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

3) prowadzenie działań ratowniczych.

Art. 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) zapobieżeniu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia - rozumie się przez to:

2) działaniach ratowniczych - rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru, wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

3) innym miejscowym zagrożeniu - rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową, stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków;

4) krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym - rozumie się przez to integralną część organizacji bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą, w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń; system ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej, inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

Rozdział 2. Zapobieganie pożarowi, klęsce żywiołowej lub innemu miejscowemu zagrożeniu

Art. 3.

Art. 4.

1) przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych;

2) wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice;

3) zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie;

4) zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji;

5) przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej;

6) zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi;

7) ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.

1a. Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 1, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego lub terenu, przejmuje - w całości lub w części - ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem.

2a. Osoby wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym czynności, o których mowa w ust. 1, polegające na zapobieganiu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, powinny posiadać tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa lub ukończone w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studia wyższe w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego.

2b. Osoby niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, wykonujące czynności wyłącznie w zakresie wynikającym z ust. 1, powinny posiadać co najmniej wykształcenie średnie i uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej lub kwalifikacje do wykonywania zawodu technik pożarnictwa.

Art. 4a.

1) szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo

2) szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej

• zwane dalej „szkoleniami”.