Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne zarządza się, co następuje:

§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 lutego 2003 r. w sprawie zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 2 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych centralnie dysponowanych wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy utrzymuje zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej: 1) dla węgla kamiennego: a) trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego zużycia, b) piętnastodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km, c) dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b; 2) dla węgla brunatnego - piętnastodobowemu zużyciu; 3) dla olejów opałowych, gdy stanowią one podstawowe źródło energii pierwotnej - piętnastodobowemu zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii. 1a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2, uwzględnia się zapasy utrzymywane przez dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla kamiennego lub węgla brunatnego od dostawcy do miejsca jego składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii jest realizowany w sposób zapewniający utrzymanie ciągłości dostaw paliwa dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu środków transportu przeznaczonych i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu.

2) po § 2 dodaje się § 2a-2c w brzmieniu:

§ 2a. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych innych niż wskazane w § 2 ust. 1 wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy utrzymuje zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej: 1) dla węgla kamiennego: a) trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego zużycia, b) dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km, c) trzydziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b; 2) dla węgla brunatnego - dwudziestodobowemu zużyciu; 3) dla olejów opałowych - dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się zapasy utrzymywane przez dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla brunatnego od dostawcy do miejsca jego składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii jest realizowany w sposób zapewniający utrzymanie ciągłości dostaw paliwa dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu środków transportu przeznaczonych i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu. 3. Za zapas węgla brunatnego gromadzony i utrzymywany przez dostawcę może być uznany węgiel brunatny w złożu odkrywkowej kopalni węgla brunatnego, przygotowany do wydobycia i dostarczenia do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii. 4. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zużywa węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy, zapasy poszczególnych rodzajów tych paliw są utrzymywane w ilości ustalonej w sposób określony w ust. 1. § 2b. 1. W przypadku gdy w przedsiębiorstwie energetycznym, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapasy paliw przekroczą 75% pojemności miejsc składowania znajdujących się w odległości nie większej niż 10 km i jednocześnie będą stanowiły co najmniej 75% zapasów wymaganych, o których mowa w § 2 ust. 1, przedsiębiorstwo to może utrzymywać pozostałe 25% zapasów wymaganych w miejscach składowania znajdujących się w odległości większej niż 10 km i mniejszej niż 200 km. 2. Jeżeli zapasy paliw są utrzymywane w odległości, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapewnia możliwość ich transportu z miejsca składowania do miejsca wytwarzania energii elektrycznej w terminie 7 dni. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dokumenty potwierdzające, że zapasy znajdują się w odległości, o której mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 7 dni przed rozpoczęciem miesiąca, w którym zapasy są utrzymywane na warunkach określonych w ust. 1 i 2. § 2c. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne jest jednocześnie przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w § 2 ust. 1 i § 2a ust. 1, utrzymuje ono zapasy paliw na warunkach określonych w § 2 i § 3.

3) § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. 1. Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2 ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się według wzoru: ( C_{\min .} = \eta \times t_{doba} \times P_{zainst.} \times W_{sezonowy} ) Cmin. - zużycie dobowe paliwa [t], η - średnie zużycie dobowe paliwa wymagane do produkcji 1 MWh energii elektrycznej brutto w danym miesiącu w trzech ostatnich latach [t/MWh], tdoba - liczba godzin w dobie [h], Pzainst. - moc zainstalowana jednostki wytwórczej na wymagany okres w zakresie wykorzystywanego paliwa [MW], Wsezonowy - współczynnik sezonowy, który wynosi: 1) 1,1 - w listopadzie; 2) 1,2 - w grudniu; 3) 1,3 - w styczniu; 4) 1,0 - w lutym; 5) 0,8 - w marcu; 6) 0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września; 7) 1,0 - w październiku. 2. W przypadku gdy: 1) przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub 2) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych paliw, lub 3) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń - średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach, uwzględniającego zmiany mocy zainstalowanej.

4) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

§ 3a. 1. Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2a ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się w następujący sposób: 1) od dnia 1 września do dnia 31 marca - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 marca w trzech ostatnich sezonach grzewczych i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach: a) 1,1 - we wrześniu, b) 1,2 - w październiku, c) 1,3 - w listopadzie, d) 1,3 - w grudniu, e) 1,2 - w styczniu, f) 1,0 - w lutym, g) 0,8 - w marcu; 2) od dnia 1 kwietnia do dnia 31 sierpnia - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 października w trzech ostatnich latach i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach: a) 0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca, b) 1,0 - w sierpniu. 2. W przypadku gdy: 1) przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub 2) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych paliw, lub 3) występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń - średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2a ust. 1, które dokonuje zmiany źródła energii pierwotnej w terminie: 1) od 90. dnia kalendarzowego do 60. dnia kalendarzowego poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci, 2) od 59. dnia kalendarzowego do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci - może utrzymywać zapasy paliw na poziomie nie mniejszym niż odpowiednio 50% i 25% poziomu określonego w ust. 1 albo 2.

5) § 4 otrzymuje brzmienie:

§ 4. Zapasy paliw gromadzi się w magazynach, w zbiornikach i na składowiskach w sposób zapewniający: 1) bezpieczeństwo osób i składowania; 2) ochronę środowiska; 3) zminimalizowanie utraty parametrów jakościowych paliwa; 4) składowanie i pobieranie paliw w sposób ciągły przez cały rok, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1a i 2 oraz § 2a ust. 2 i 3.

6) po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:

§ 4a. Kontrolę stanu zapasów paliw przeprowadza się w siedzibie: 1) Prezesa URE na podstawie dokumentów i wyjaśnień dotyczących ewidencjonowania zapasów, złożonych na piśmie na jego żądanie, lub 2) przedsiębiorstwa energetycznego lub miejscach gromadzenia i utrzymywania zapasów.

7) w § 5 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) ustalenia dotyczące rzeczywistego stanu zapasów i ich zgodności z wielkościami ustalanymi zgodnie z § 2 i § 3 lub § 2a i § 3a.

§ 2.

Do przeprowadzania kontroli stanu zapasów rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 3.

§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.