Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami

Typ Ustawa
Ogłoszono 2022-11-04
Status Obowiązujący
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 8
Historia nowelizacji JSON API
Art. 1.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 119 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu:

2a. Przychodem ośrodka może być dotacja podmiotowa albo celowa, udzielana z budżetu województwa, na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1 i 2, niebędących działalnością gospodarczą. 2b. Dotacje, o których mowa w ust. 2a, dla ośrodka nie mogą przekroczyć 50% kosztów jego działalności na realizację zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1 i 2, niebędących działalnością gospodarczą. 2c. Zasady udzielania dotacji, o których mowa w ust. 2a, tryb postępowania w sprawie ich udzielania i sposób ich rozliczania określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, mając na względzie konieczność zapewnienia realizacji zadań, o których mowa w art. 117 ust. 1 i 2, niebędących działalnością gospodarczą oraz mając na względzie dostępność środków na ten cel w budżecie województwa. 2d. Udzielenie dotacji, o których mowa w ust. 2a, następuje na podstawie umowy zawartej przez marszałka województwa z dyrektorem ośrodka.

2) w art. 121 uchyla się pkt 2;

3) po art. 121 dodaje się art. 121a w brzmieniu:

Art. 121a. 1. Warunki wynagradzania egzaminatorów określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, kierując się charakterem pracy wykonywanej przez egzaminatorów i potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywania przez nich zadań. 2. Warunki wynagradzania egzaminatorów określone każdorazowo w uchwale sejmiku województwa, o której mowa w ust. 1, nie mogą być mniej korzystne niż warunki wynagradzania egzaminatorów określone w poprzedniej uchwale.

Art. 2.

W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 56 dodaje się art. 56a i art. 56b w brzmieniu:

Art. 56a. 1. Wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu państwowego określa sejmik województwa, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, przy czym wysokość opłaty za przeprowadzenie części teoretycznej egzaminu w zakresie uprawnień każdej kategorii prawa jazdy nie może przekroczyć 50 zł, a za przeprowadzenie części praktycznej: 1) 200 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, C1, D1 lub T albo uprawnienia do kierowania tramwajem; 2) 250 zł w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii B+E, C1+E, C, C+E, D, D+E lub D1+E. 2. W uchwale, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty rzeczowe i osobowe związane z przeprowadzaniem egzaminów państwowych. Art. 56b. Maksymalne stawki opłat, o których mowa w art. 56a ust. 1, ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2) w art. 66:

a)

w ust. 1 w pkt 6 uchyla się lit. a,

b)

w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

6) koszty rzeczowe i osobowe związane z prowadzeniem ewidencji egzaminatorów;

Art. 3.

Warunki wynagradzania egzaminatorów określone w podjętej po raz pierwszy uchwale, o której mowa w art. 121a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie mogą być mniej korzystne niż dotychczasowe warunki wynagradzania egzaminatorów.

Art. 4.

Do opłat za przeprowadzenie egzaminu państwowego dla osób, o których mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 2, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wystąpiły do wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, o którym mowa w art. 56 ustawy zmienianej w art. 2, o wyznaczenie terminu egzaminu państwowego, a termin ten został wyznaczony na dzień przypadający po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 5.

Do dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 121a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do warunków wynagradzania egzaminatorów stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 121 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6.

Do dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 56a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, do opłat za przeprowadzenie egzaminu państwowego dla osób, o których mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 2, stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 2, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 7.
1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 121 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 121 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.

Art. 8.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.