LegalizeRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków ochrony i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 21 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb;
2) organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb;
3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłaty pobieranej za ich wydanie;
4) szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych oraz oznakowania tych obrębów.
§ 2.
Wzór karty wędkarskiej jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Amatorski połów ryb wędką uprawia się:
1) bez stosowania sztucznego światła do lokalizacji i wabienia ryb;
2) za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm z przymocowaną do niego linką zakończoną:
jednym haczykiem z przynętą albo
nie więcej niż dwoma haczykami, każdy ze sztuczną przynętą imitującą owada lub jego stadia rozwojowe, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż dwa ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 30 mm, albo
sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż trzy haczyki, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż cztery ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm.
Amatorski połów ryb wędką uprawia się z zachowaniem dobowego limitu połowu węgorza - do 2 sztuk.
Amatorski połów ryb wędką pod lodem uprawia się za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm z przymocowaną do niego linką zakończoną:
1) jednym haczykiem z przynętą, przy czym haczyk nie może mieć więcej niż trzy ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm;
2) sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż dwa haczyki, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż trzy ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm.
Powierzchnia siatki podrywki wędkarskiej służącej do pozyskiwania ryb na przynętę wynosi nie więcej niż 1 m × 1 m, a wielkość oczek sieci nie może być mniejsza niż 5 mm.
§ 3.
Wzór karty łowiectwa podwodnego jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Amatorski połów ryb kuszą uprawia się:
1) wyłącznie w porze dziennej: po upływie godziny od wschodu słońca, nie później niż na godzinę przed zachodem słońca;
2) kuszą napinaną siłą mięśni, miotającą harpun na uwięzi, który nie może mieć więcej niż trzy ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm; konstrukcja harpuna powinna umożliwiać łatwe oddzielanie ostrza od jego trzonu;
3) w promieniu nie większym niż 50 m od ustawionego na powierzchni wody pływaka koloru żółtego o wyporności co najmniej 5 litrów; pływak ustawiany jest na czas połowu przez osobę dokonującą połowu ryb kuszą;
4) w taki sposób, aby kusza podczas napinania i zwalniania była w całości zanurzona w wodzie;
5) poza wyznaczonymi kąpieliskami oraz miejscami okazjonalnie wykorzystywanymi do kąpieli.
§ 4.
Organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego jest organizacja utworzona na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach , której statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu ryb.
Organizacja, o której mowa w ust. 1, jest uprawniona do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty:
1) wędkarskiej - w przypadku gdy na dzień 1 stycznia roku, w którym ma zostać przeprowadzony ten egzamin, zrzesza na terenie powiatu co najmniej 200 pełnoletnich członków,
2) łowiectwa podwodnego - w przypadku gdy na dzień 1 stycznia roku, w którym ma zostać przeprowadzony ten egzamin, zrzesza na terenie kraju co najmniej 200 pełnoletnich członków
oraz której statutowe władze poinformowały starostę, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzanego egzaminu, o terminie i regulaminie prowadzonego postępowania egzaminacyjnego oraz składzie komisji egzaminacyjnej.
§ 5.
Wysokość opłaty za wydanie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego wynosi 10 zł.
§ 6.
Ustanawia się wymiary ochronne, z zastrzeżeniem przepisów wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody , dla następujących gatunków ryb i raków:
1) bolenia (Leuciscus aspiusL.) - 40 cm;
2) brzany (Barbus barbusL.) - 40 cm;
3) certy (Vimba vimbaL.) - 30 cm;
4) głowacicy (Hucho huchoL.) - 70 cm;
5) jazia (Leuciscus idusL.) - 25 cm;
6) jelca (Leuciscus leuciscusL.) - 15 cm;
7) klenia (Squalius cephalusL.) - 25 cm;
8) lina (Tinca tincaL.) - 25 cm;
9) lipienia (Thymallus thymallusL.) - 30 cm;
10) łososia (Salmo salarL.) - 35 cm;
11) miętusa (Lota lotaL.):
w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - 30 cm,
w pozostałych wodach - 25 cm;
12) pstrąga potokowego (Salmo trutta m. farioL.):
w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San oraz w rzece San i jej dopływach - 25 cm,
w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach - 25 cm,
w pozostałych wodach - 30 cm;
13) rozpióra (Ballerus ballerusL.) - 25 cm;
14) sandacza (Sander luciopercaL.) - 45 cm;
15) siei (Coregonus maraenaBloch) - 35 cm;
16) sielawy (Coregonus albulaL.) - 18 cm;
17) suma (Silurus glanisL.) - 70 cm;
18) szczupaka (Esox luciusL.) - 45 cm;
19) świnki (Chondrostoma nasusL.) - 25 cm;
20) troci (Salmo trutta m. truttaL.) - 35 cm;
21) troci jeziorowej (Salmo trutta m. lacustrisL.) - 50 cm;
22) węgorza (Anguilla anguillaL.) - 50 cm;
23) wzdręgi (Scardinius erythrophthalmusL.) - 15 cm;
24) raka błotnego (Pontastacus leptodactylusEschscholtz) - 10 cm;
25) raka szlachetnego (Astacus astacusL.):
samicy - 12 cm,
samca - 10 cm.
Wymiar ochronny, o którym mowa w ust. 1, powyżej którego dozwolony jest połów ryb i raków, ustala się:
1) w przypadku ryb - mierząc długość ryby od początku zamkniętego pyska do końca najdłuższego promienia płetwy ogonowej;
2) w przypadku raków - mierząc długość raka od wierzchołka rostrum do końca telsona.
§ 7.
Ustanawia się okresy ochronne, z zastrzeżeniem przepisów wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, dla następujących gatunków ryb i raków:
1) brzany (Barbus barbusL.) - od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca;
2) certy (Vimba vimbaL.):
w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 września do dnia 30 listopada,
w rzece Wiśle powyżej zapory we Włocławku i w pozostałych wodach - od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca;
3) głowacicy (Hucho huchoL.) - od dnia 1 marca do dnia 31 maja;
4) jesiotra ostronosego (Acipenser oxyrinchusMitchill) - od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia;
5) lipienia (Thymallus thymallusL.) - od dnia 1 marca do dnia 31 maja;
6) łososia (Salmo salarL.):
w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia; w pozostałym okresie niedozwolony jest połów w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 grudnia do końca lutego; w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia niedozwolony jest połów w piątki, soboty i niedziele,
w pozostałych wodach - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia;
7) miętusa (Lota lotaL.) - z wyjątkiem rzeki Odry od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - od dnia 1 grudnia do końca lutego;
8) pstrąga potokowego (Salmo trutta m. farioL.):
w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia,
w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia,
w pozostałych wodach - od dnia 1 września do dnia 31 grudnia;
9) sandacza (Sander luciopercaL.) - od dnia 1 marca do dnia 31 maja;
10) siei (Coregonus maraenaBloch) - od dnia 15 października do dnia 31 grudnia;
11) sielawy (Coregonus albulaL.) - od dnia 15 października do dnia 31 grudnia;
12) suma (Silurus glanisL.) - od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja;
13) szczupaka (Esox luciusL.) - od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia;
14) świnki (Chondrostoma nasusL.) - od dnia 1 stycznia do dnia 15 maja;
15) troci (Salmo trutta m. truttaL.):
w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia; w pozostałym okresie niedozwolony jest połów w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 grudnia do końca lutego; w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia niedozwolony jest połów w piątki, soboty i niedziele,
w pozostałych wodach - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia;
16) troci jeziorowej (Salmo trutta m. lacustrisL.) - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia;
17) węgorza (Anguilla anguillaL.) - od dnia 1 grudnia do dnia 31 marca;
18) raka błotnego (Pontastacus leptodactylusEschscholtz) - od dnia 15 października do dnia 15 marca dla samców i od dnia 15 października do dnia 31 lipca dla samic;
19) raka szlachetnego (Astacus astacusL.) - od dnia 15 października do dnia 15 marca dla samców i od dnia 15 października do dnia 31 lipca dla samic.
Jeżeli pierwszy albo ostatni dzień okresu ochronnego dla określonego gatunku ryb lub raków, z wyjątkiem gatunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przypada w dzień ustawowo wolny od pracy, okres ochronny ulega skróceniu o ten dzień.
§ 8.
W przypadku złowienia ryb lub raków z gatunków nierodzimych, a w szczególności ryb z gatunków babka bycza (Neogobius melanostomusPallas), babka łysa (Babka gymnotrachelusKessler), babka rurkonosa (Proterorhinus semilunarisHeckel), babka szczupła (Neogobius fluviatilisPallas), czebaczek amurski (Pseudorasbora parvaTemminck i Schlegel), sumik czarny (Ameiurus melasRafinesque), sumik karłowaty (Ameiurus nebulosusLesueur) i trawianka (Perccottus gleniiDybowski) oraz raków z gatunków rak luizjański (Procambarus clarkiiGirard), rak marmurkowy (Procambarus virginalisLyko), rak pręgowaty (Faxonius limosusRafinesque), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculusDana), złowione okazy należy niezwłocznie uśmiercić i nie można ich wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód.
§ 9.
Rybackimi narzędziami połowowymi są narzędzia:
1) ciągnione: niewody, przywłoki, włoki, tuki, dragi;
2) stawne: wontony, słępy, drygawice, żaki, mieroże, kozaki, więcierze, wiersze, raczniki, przegrody, przestawy;
3) elektryczne, a także ich części, służące do połowu ryb przy pomocy prądu elektrycznego;
4) pozostałe: spławnice, cedzaki, sznury hakowe, rzutki, podrywki, pęczki hakowe oraz inne narzędzia służące do połowu ryb pod lodem.
Rybackimi urządzeniami połowowymi są pompy połowowe i węgornie.
§ 10.
Połów ryb narzędziami elektrycznymi dokonywany jest przy użyciu prądu elektrycznego stałego lub impulsowego.
Pole elektryczne wytwarzane przez narzędzia elektryczne służące do połowu ryb nie może oddziaływać na złowione i przetrzymywane w pobliżu tych narzędzi ryby żywe.
Połowu ryb przy użyciu narzędzi elektrycznych mogą dokonywać osoby, które odbyły szkolenie i posiadają zaświadczenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz obsługi tych narzędzi.
§ 11.
Do połowu ryb używa się rybackich narzędzi połowowych, w których wielkość oczek sieci mierzona w stanie mokrym od połowy węzła do połowy węzła najbliższego jest równa albo większa niż 28 mm, a w kutlu ciągnionych rybackich narzędzi połowowych jest równa albo większa niż 25 mm.
Wielkość oczek sieci w rybackich narzędziach połowowych służących do połowu:
1) sielawy - nie może być mniejsza niż 18 mm;
2) węgorza - nie może być mniejsza niż 20 mm;
3) uklei i stynki - nie może być mniejsza niż 6 mm;
4) ryb na przynętę - nie może być mniejsza niż 5 mm.
§ 12.
Obwód rybacki ustanawia się na kanale, rzece, innym cieku naturalnym lub na ich odcinkach, jeziorze, grupie jezior lub innych zbiornikach wodnych wraz z ich dopływami zgodnie z linią brzegu, w tym na wodach:
1) których obszar obejmuje miejsca corocznie powtarzającego się tarła ryb, rozwoju narybku, gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb;
2) rzek, potoków górskich, kanałów i innych cieków, w których występuje charakterystyczny dla danego rodzaju wód gatunek ryby;
3) jezior lub zbiorników wodnych wraz z dopływami leżących w jednej zlewni lub dorzeczu.
Ustanawiając obwód rybacki, należy:
1) uwzględnić aktualny stan prawny nieruchomości oraz istniejące stosunki hydrologiczne;
2) nadać mu nazwę odpowiadającą nazwie własnej kanału, rzeki lub innego cieku naturalnego, jeziora albo innego zbiornika wodnego oraz kolejny numer obwodu rybackiego z biegiem wody, przy czym:
jeżeli akwen zostaje podzielony na więcej niż jeden obwód rybacki, każdy z nich otrzymuje nazwę i kolejny numer w porządku rosnącym,
nazwy obwodów rybackich ustanawianych na rzekach lub ciekach naturalnych bez ustalonych nazw własnych uzupełnia się wskazaniem dorzecza rzeki o ustalonej nazwie własnej, do której uchodzą,
obwód rybacki ustanawiany na obszarze wód dwóch lub więcej rzek łączących się ze sobą, otrzymuje nazwę własną rzeki o większym średniorocznym przepływie, bez względu na stosunek powierzchni lub długości tych rzek do siebie,
obwody rybackie ustanawiane na obszarze jezior lub zbiorników zaporowych, przez które przepływa rzeka, otrzymują nazwę własną jeziora lub zbiornika zaporowego wraz ze wskazaniem rzeki, która przez nie przepływa, z zachowaniem numeracji odpowiadającej kolejności obwodów na tej rzece,
jeżeli obwód rybacki ustanawiany jest na obszarze kilku jezior, należy nadać mu nazwę własną jeziora o największej powierzchni;
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.