LegalizeRozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 439 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny zarządza się, co następuje:
Rozdział 1. Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1) wysokość, warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego, służbowego i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;
2) wysokość, warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatku kompensacyjnego;
3) wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;
4) sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;
5) szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane dodatki specjalne;
6) stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie służby uprawniają do dodatku służbowego.
§ 2.
Dodatek specjalny, dodatek służbowy oraz dodatek motywacyjny przyznaje się w wysokości stanowiącej iloczyn kwoty obliczeniowej oraz współczynników określonych odpowiednio w § 8 ust. 1 i 2, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 i 2, § 20 ust. 1, § 22 ust. 1-3, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1, § 26 ust. 1, § 27 ust. 1, 3, 8, 9 i 15, § 28 ust. 1 oraz § 33 ust. 1.
Kwotą obliczeniową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.
Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego, o której mowa w § 35 ust. 3 albo 4.
Wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową stanowi procent należnego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określony w § 31.
§ 3.
Warunkiem zachowania przez żołnierza zawodowego prawa do dodatku o charakterze stałym otrzymywanego przed rozpoczęciem pełnienia służby poza granicami państwa, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do tego dodatku lub jego wysokość, jest jego skierowanie do pełnienia tej służby.
Rozdział 2. Dodatek specjalny
§ 4.
Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby z tytułu:
1) wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej;
2) wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD;
3) wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;
4) pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących na morze;
5) wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;
6) wykonywania skoków ze spadochronem;
7) wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
8) wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
9) pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;
10) pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;
11) wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;
12) pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;
13) wykonywania zadań związanych z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych lub likwidacji ich skutków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego albo z zakresu zarządzania kryzysowego.
§ 5.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego o charakterze stałym jest objęcie obowiązków na stanowisku służbowym, a w przypadku tytułu określonego w § 4 pkt 1, 3, 5, 6 i 11 - stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje dodatek.
§ 6.
Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:
1) w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat;
2) w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje się jako pełny rok.
W przypadku:
1) zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej na skutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jeżeli utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”,
2) śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego
- za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzowi przysługuje pełna wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.
W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek specjalny na podstawie § 8 ust. 9 i 17 pkt 1, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5, dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.
W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.
§ 7.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku specjalnego w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego jest uprzednia utrata prawa do otrzymywania dodatku specjalnego o charakterze stałym.
Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje przez:
1) określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty obliczeniowej - ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-12; wskaźnik ten wyraża się w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu;
2) pomnożenie kwoty obliczeniowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik relacji, o którym mowa w pkt 1.
W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.
§ 8.
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) 1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;
2) 1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
3) 1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;
4) 1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;
5) 0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;
6) 0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
7) 0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;
8) 0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;
9) 0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.
Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się żołnierzom zawodowym wykonującym loty:
1) samolotem wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 przez okres:
do 3 lat - o 0,2,
od 3 do 6 lat - o 0,4,
od 6 do 9 lat - o 0,7,
od 9 do 12 lat - o 1,0,
powyżej 12 lat - o 1,5;
2) statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD do wartości określonej w tabeli:
Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.
Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”, w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:
1) 30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2) 40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.
W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.
Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, wlicza się czas lotów:
1) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;
2) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia lotniczego, a w odniesieniu do pilotów - czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego.
W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego w ciągu roku kalendarzowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 5 pkt 2.
Do celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu do załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:
1) statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2) samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;
3) samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;
4) innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,2.
Funkcje pełnione na pokładzie statku powietrznego
Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od okresu zajmowania stanowisk służbowych, w ramach których żołnierz wykonywał loty statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD
do 2 lat
od 2 lat do 5 lat
od 5 lat do 6 lat
od 6 lat do 8 lat
od 8 lat do 10 lat
od 10 lat do 12 lat
powyżej 12 lat
dowódca statku powietrznego / drugi pilot
do 0,60 do 0,70 do 1,00 do 1,10 do 1,20 do 1,30 do 1,50
pozostali członkowie załogi do 0,30 do 0,40 do 0,60 do 0,70 do 0,80 do 0,90 do 1,00
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 5, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;
2) 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w pozostałych przypadkach.
Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 9, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 5, nie dłużej jednak niż do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny ustala się w sposób wskazany w ust. 1.
Przepisów ust. 5-10 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w okresie przeszkolenia na nowy typ statku powietrznego.
Przepisów ust. 5 i 7 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego.
Inspektor Sił Powietrznych corocznie w terminie do 30 czerwca i do 31 grudnia w odniesieniu do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej do akceptacji wykaz żołnierzy zawodowych wykonujących loty, wraz z uzasadnieniem i liczbą godzin nalotu w danym roku kalendarzowym, celem ujęcia w indywidualnym rocznym planie.
W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 12, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu.
W stosunku do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie.
Żołnierzom zawodowym, o których mowa w ust. 12, którzy nie otrzymali nalotu na dany rok kalendarzowy, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2.
Żołnierzowi zawodowemu, który ze względu na stan zdrowia utracił możliwość wykonywania lotów, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, w wysokości:
1) 75% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 10 lat;
2) 100% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 15 lat.
Dodatek przysługuje nie dłużej niż przez łączny okres 6 lat od dnia wydania orzeczenia o utracie zdrowia i niemożliwości wykonywania lotów.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.