LegalizeObwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania
Treść obwieszczenia
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2021 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania .
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania , który stanowi:
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
Załącznik - Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania
Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i 10 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi, zwanej dalej „ustawą”.
§ 2.
Osobom, o których mowa w § 1, mogą być przyznane następujące świadczenia dodatkowe z tytułu zatrudnienia:
1) nagroda jubileuszowa przyznawana nie częściej niż co 5 lat,
2) odprawa pieniężna w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, zwana dalej „odprawą pieniężną”,
3) zwrot częściowych kosztów użytkowania udostępnionego lokalu mieszkalnego, w tym mieszkania służbowego,
4) świadczenia związane z korzystaniem z częściowo odpłatnych usług telekomunikacyjnych,
5) świadczenia z tytułu dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego,
6) dodatki do wynagrodzeń przyznawane w ramach realizacji projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
- w wysokości do 25% wyższej niż ustalona w regulaminie wynagradzania, zakładowym i ponadzakładowym układzie zbiorowym pracy oraz w odrębnych przepisach.
1a. Osobom, o których mowa w § 1, zatrudnionym w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 12 ustawy, może być przyznane świadczenie dodatkowe z tytułu zatrudnienia w postaci dodatku w związku ze zwiększeniem zakresu wykonywanych zadań, w szczególności związanym ze sprawowaniem merytorycznego nadzoru nad realizowanymi projektami. Świadczenie dodatkowe jest przyznawane na czas zwiększenia zakresu wykonywanych zadań.
Jeżeli zakładowy i ponadzakładowy układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania nie określa dla osób, o których mowa w § 1, uprawnień do nagrody jubileuszowej lub odprawy pieniężnej, świadczenia te mogą być im przyznane w następującej wysokości:
1) nagroda jubileuszowa:
75% wynagrodzenia miesięcznego - po 20 latach pracy,
100% wynagrodzenia miesięcznego - po 25 latach pracy,
150% wynagrodzenia miesięcznego - po 30 latach pracy,
200% wynagrodzenia miesięcznego - po 35 i 40 latach pracy;
2) odprawa pieniężna:
150% wynagrodzenia miesięcznego - po przepracowaniu co najmniej 15 lat,
200% wynagrodzenia miesięcznego - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.
§ 3.
Świadczenia dodatkowe przyznaje:
1) osobom wymienionym w art. 2 pkt 1 i 10 ustawy, zatrudnionym w podmiotach, o których mowa w art. 1 ustawy - właściwy organ z własnej inicjatywy lub na umotywowany wniosek rady nadzorczej albo innego statutowego organu nadzorczego;
2) osobom innym niż wymienione w pkt 1 - organ lub osoba właściwe w sprawach czynności z zakresu prawa pracy.
Świadczenia dodatkowe przyznaje się osobom, o których mowa w § 1, przy zachowaniu ograniczeń co do wysokości tych świadczeń wynikających z art. 11 ust. 2 ustawy.
§ 4.
Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznawane począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r.
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.