Προεδρικά Διατάγματα — ΦΕΚ A' 209/2007

Σύμφωνα με αυτόν τον Κώδικα στρατιωτικοί είναι όλοι όσοι υπηρετούν στα διάφορα όπλα, σώματα, κλάδους ή ειδικότητες του Στρατού της ξηράς, της Θάλασσας και της Πολεμικής Αεροπορίας, τη Χωροφυλακή και το Λιμενικό Σώμα, αξιωματικοί και οπλίτες και όσοι με νόμους αντιστοιχούν ή εξομοιώνονται με αυτούς. ΄Αρθρο 2 παρ. 2 Ν. 2769/22 και 3122/24 σε συνδ. με το άρθρο 8 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940 και το άρθρο 8 Α.Ν. 2734/40.

΄Οπου στον Κώδικα αυτόν αναφέρεται ορισμένος βαθμοφόρος του Στρατού της Ξηράς, νοείται ταυτόχρονα και ο αντίστοιχος του Στρατού, της Θάλασσας, της Πολεμικής Αεροπορίας, της Χωροφυλακής και του Λιμενικού Σώματος με την αντιστοιχία που αναφέρεται στους νόμους. ΄Αρθρο 8 παρ. 2 Α.Ν. 2650/1940, σε συνδ. με το άρθρο 8 Α.Ν. 2665/40 και το άρθρ. 8 Α.Ν. 2734/40.

΄Οπου στον ίδιο Κώδικα αναφέρονται οπλίτες, νοούνται οι μόνιμοι, έφεδροι, κληρωτοί και εθελοντές του Στρατού της Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και της Χωροφυλακής. ΄Αρθρο 1 παρ. 2 Ν. 1859/89.

Ως οπλίτες νοούνται οι στρατιώτες, οι δεκανείς, οι λοχίες, οι επιλοχίες, οι αρχιλοχίες, καθώς και όσοι εξομοιώνονται με αυτούς. ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΡΘΡΟ 3 Αρμόδιο όργανο ΄Αρθρο 10 παρ. 1 εδαφ. πρώτο Ν. 2769/22 και 8 παρ. 1 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με τα άρθρα 3 του Α.Ν. 2650/40 και 9 Α.Ν. 2734/40 και 4 παρ. 5 Α.Ν. 2885/41.

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση γνωμοδότηση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία πρέπει να είναι σαφής και λεπτομερής και να προσδιορίζει επακριβώς σε εκατοστά, μέσα στα όρια του προσαρτημένου στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών, την πραγματική ανικανότητα του παθόντα και τη σχέση της με την υπηρεσία του στον πόλεμο ή την επιστράτευση. ΄Αρθρο 10 παρ. 1 εδαφ. δεύτερο Ν. 2769/22 και άρθρ. 8 παρ. 2 Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 2650/40.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες η Επιτροπή προσδιορίζει χωριστά την από κάθε μία βλάβη ανικανότητα και ο συνολικός βαθμός ανικανότητας του παθόντα υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες του επόμενου άρθρου κατά τον κανονισμό της σύνταξης.

Μόνο για τον κανονισμό της σύνταξης η μείωση της ικανότητας για εργασία, διαιρείται σε τμήματα από πέντε εκατοστά το καθένα και ο βαθμός αυτής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτός που παριστάνεται με το τελευταίο εκατοστό του τμήματος στο οποίο περιλαμβάνεται.

Σε περίπτωση που συντρέχουν περισσότερες βλάβες, καμιά από τις οποίες δεν έχει ως αποτέλεσμα μείωση της ικανότητας για εργασία 100%, βαθμός της μείωσης είναι αυτός της βαρύτερης βλάβης, αυξημένος με το βαθμό της αμέσως επόμενης βαρύτερης βλάβης, ο οποίος υπολογίζεται στην ικανότητα του παθόντα που απομένει μετά την αφαίρεση του βαθμού της πρώτης μείωσης, αν ο βαθμός της βαρύτερης βλάβης έχει ως αποτέλεσμα μείωση τουλάχιστον 20%, ο βαθμός των επόμενων λογίζεται αυξημένος κατά ένα τμήμα για την αμέσως επόμενη βαρύτερη, κατά δύο για την τρίτη και τις επόμενες. ΑΡΘΡΟ 5 Συντάξιμη αναπηρία ΄Αρθρα 7 Ν. 2769/ 22 και 5 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο μόνο του Ν. 4/43.

Για τη θεμελίωση δικαιώματος πολεμικής σύνταξης απαιτείται διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία σε ποσοστό τουλάχιστον 10%, με την επιφύλαξη των διατάξεων με τις οποίες σε ειδικές περιπτώσεις το ποσοστό ανικανότητας ορίζεται μεγαλύτερο. ΄Αρθρα 14 παρ. 3 Ν. 2769/1922 και 11 παρ. 2 του Ν. 3122/ 24, σε συνδ. με το άρθρ. 2 παρ. 3 του Α.Ν. 2885/41.

Σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι υπάρχει σχετικά με το πάθημα βαρύ πταίσμα του παθόντα, δε γεννιέται δικαίωμα σε σύνταξη ανικανότητας.

Συνέπειες τραυμάτων, τα οποία λήφθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση ή από ατύχημα κατά την εκτέλεση υπηρεσίας σε πόλεμο ή επιστράτευση, καθώς και συνέπειες νοσημάτων, που προκλήθηκαν ή επιδεινώθηκαν από κοπώσεις, κίνδυνους ή ατυχήματα που σχετίζονται με υπηρεσία σε επιστράτευση ή πόλεμο, παρέχουν στο στρατιωτικό, που έγινε ανίκανος από αυτά ή κρίθηκε βοηθητικός για τη στρατιωτική υπηρεσία, δικαίωμα σύνταξης ανικανότητας. ΄Αρθρο 6 παρ. 2 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρο 4 παρ. 1 του Α.Ν. 3122/24.

Θεωρείται ότι σχετίζεται με την υπηρεσία και η μετακίνηση του στρατιωτικού για τον πόλεμο ή την επιστράτευση είτε λόγω άδειας, είτε για την επιστροφή στο σπίτι του μετά την απόλυσή του από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε ένα μήνα από αυτή, ή αν πρόκειται για τους στρατιωτικούς των περιπτ. α΄ του άρθρου 6 και β΄ του άρθρου 7 μέσα σε δύο μήνες από αυτή. ΄Αρθρο 4 παρ. 2 Ν. με το άρθρο 6 παρ. 3 Ν. 2769/22.

΄Ολες οι ασθένειες, που πιστοποιήθηκαν κατά την περίοδο της υπηρεσίας του στρατιωτικού και έξι μήνες μετά την απόλυσή του ή, αν πρόκειται για τους στρατιωτικούς των περιπτ. α΄ του άρθρου 6 και β΄ του άρθρου 7 μέσα σε ένα χρόνο από αυτή, θεωρούνται πως έχουν προέλθει ή επιδεινωθεί από οποιουσδήποτε κόπους ή ατυχήματα κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. ΄Αρθρο 4 παρ. 3 Ν.

Χρόνια νοσήματα, τα οποία εκδηλώθηκαν μέσα σε έξι μήνες από την κατάταξη του στρατιωτικού, δεν θεωρούνται απότοκα πολέμου ή επιστράτευσης και συνεπώς δεν παρέχουν δικαίωμα σε σύνταξη, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. ΄Αρθρο 6 Π.Δ. 8/11 Αυγούστου 1924.

Ως λοιμώδεις νόσοι που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης θεωρούνται οι ακόλουθες: α) τυφοειδής πυρετός, β) παράτυφος, γ) υπόστροφος,

Η σύνταξη παρέχεται αν από τα παραπάνω τραύματα ή νοσήματα επήλθε στον ανίκανο ή βοηθητικό μόνιμη μείωση της ικανότητας για εργασία τούλαχιστον 10% ή, σε περίπτωση έφεδρου αξιωματικού, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, που δεν προέρχεται από αποστρατεία, αν επήλθε διαρκής μείωση της ικανότητας για συνέχιση του προηγούμενου επαγγέλματός του, και αν πρόκειται για μόνιμο αξιωματικό, ανθυπασπιστή ή αρχικελευστή, εφόσον έγινε ανίκανος μόνο για τη στρατιωτική υπηρεσία. ΄Αρθρο 7 παρ. 2 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρο 5 παρ. 2 του Ν. 3122/1924. Διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία θεωρείται ότι υπάρχει πάντα αν πρόκειται για παντελή στέρηση της όρασης και στα δύο μάτια και για ακρωτηριασμό ή παντελή αχρηστία ενός τουλάχιστον μέλους άκρου. ΄Αρθρο 9 παρ. 1 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρο 7 παρ. 1 του Ν. 3122/1924. Τα τραύματα και νοσήματα ή οι συνέπειές τους, που κατά το προηγούμενο άρθρο παρέχουν δικαίωμα σύνταξης, και το κατώτατο ή ανώτατο όριο της από αυτά μείωσης της ικανότητας για εργασία σε εκατοστά (1-100%), ορίζονται στον προσαρτημένο στον Κώδικα αυτόν πίνακα νόσων και αναπηριών. ΑΡΘΡΟ 10 Αρμόδιο όργανο ΄Αρθρο 10 παρ. 1 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 3122/1924.

Η σύνταξη ανικανότητας παρέχεται με βάση τη σύμφωνα με το άρθρο 3 γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, η οποία μετά από εξέταση αυτού που έπαθε βεβαιώνει την ύπαρξη της βλάβης που παρέχει δικαίωμα σύνταξης και το μόνιμο ή όχι αυτής. Αν πρόκειται για παντελή στέρηση της όρασης και στα δύο μάτια ή για ακρωτηριασμό ή παντελή αχρηστία ενός τουλάχιστον μέλους άκρου, νοείται ότι υπάρχει διαρκής μείωση της ικανότητας για εργασία. ΄Αρθρο 10 παρ. 2 Ν.

Η μείωση της ικανότητας για εξακολούθηση του προηγούμενου επαγγέλματος των έφεδρων αξιωματικών, ανθυπασπιστών ή αρχικελευστών που δεν προέρχονται από αποστρατεία, δεν υπόκειται στη διαβάθμιση του πίνακα νόσων και αναπηριών, και η εκτίμησή της γίνεται κατ΄απόλυτη κρίση της οικείας Α.Υ. Επιτροπής με βάση τους υπόλοιπους ορισμούς του ίδιου πίνακα και τις ιδιαίτερες συνθήκες του προηγούμενου επαγγέλματος του παθόντα. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΘΡΟ 11 Διαδικασίες ΄Αρθρο 14 παρ. 1 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρ. 11 παρ. 1 του Ν. 3122/1924. Η πολεμική σύνταξη που αναγνωρίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Νόμων 2769/1922 και 3122/1924 παρέχεται αν αποδειχθεί σύμφωνα με τα επόμενα άρθρα ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 8 αυτού του Κώδικα.

΄Οσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις α΄ του άρθρου 6 και α΄ και β΄ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστράτευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν την αίτησή τους για σύνταξη στον αρμόδιο Υπουργό που την παραπέμπει στον αρμόδιο Σωματάρχη, Κυβερνήτη ή Προϊστάμενο υπηρεσίας, ο οποίος οφείλει να χορηγήσει με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτόν, κάθε χρήσιμη πληροφορία για τις περιστάσεις γενικά του παθήματος και απαραίτητα επίσημη πιστοποίηση για το Σώμα, το χρόνο και τον τόπο της υπηρεσίας τους. Με φροντίδα του Υπουργού προκαλείται και κάθε αναγκαία πληροφορία από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την τυχόν νοσηλεία του στρατιωτικού, λόγω της πάθησης, για την ανικανότητά του για τη στρατιωτική υπηρεσία και για τους λόγους της απόλυσής του από τις τάξεις, αν αυτή είχε γίνει πριν υποβληθεί η αίτηση. ΄Αρθρ. 3 Β.Δ. της 17/21 Αυγ. 1922.

Η αίτηση όσων έπαθαν σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο συντάσσεται σε απλό χαρτί, περιέχει με λεπτομέρεια την υπηρεσία τους γενικά, τα Σώματα στα οποία υπηρέτησαν μέχρι την απόλυσή τους, τον αριθμό της γνωμάτευσης της Επιτροπής από την οποία κρίθηκαν ανίκανοι, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία σχετική με την πάθησή τους. Άρθρ. 16 παρ. 1 εδαφ. τέταρτο Ν. 2769/22,όπως αντικ. με το τελευταίο εδαφ. της παρ. 1 του άρθ. 20 του Ν. 1489/84.

Σε περίπτωση που ο θάνατος αυτού που έπαθε ήταν άμεσος, η αίτηση υποβάλλεται από οποιονδήποτε δικαιούται σύνταξη. Συνδετική διάταξη. 4. Σχετικά με τη διαδικασία της Υγειονομικής εξέτασης εφαρμόζεται το άρθρο 16. ΑΡΘΡΟ 13 Διαδικασία για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 ΄Αρθ. 12 παρ. 1 Ν. 3122/1924, όπως αντικατ. με το άρθ. 20 παρ. 2 του Ν. 1489/84.

΄Οσοι αναφέρονται στις περιπτώσεις β΄και γ΄ του άρθρου 6 και γ΄ του άρθρου 7, που έπαθαν από τραύματα ή νοσήματα τα οποία προήλθαν λόγω της επιστράτευσης ή της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, πρέπει να υποβάλουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους την αίτησή τους για σύνταξη που θα συνοδεύεται: α) από γνωμάτευση της Ανώτατης Στρατιωτικής ή Ναυτικής Υγειονομικής Επιτροπής ή της αρμόδιας Επιτροπής Απαλλαγών που έκρινε τον παθόντα ανίκανο ή βοηθητικό για τη στρατιωτική υπηρεσία και

Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν αυτά στις αρμόδιες στρατιωτικές αρχές, η αίτηση διαβιβάζεται στον αρμόδιο Υπουργό, ο οποίος την παραπέμπει στον αρμόδιο Σωματάρχη, Κυβερνήτη ή προϊστάμενο υπηρεσίας, που οφείλει να δώσει με βάση τα στοιχεία που έχει κάθε χρήσιμη πληροφορία για τις περιστάσεις γενικά του παθήματος και απαραίτητα για το χρόνο και τον τόπο της υπηρεσίας του. Με την επιμέλεια του Υπουργού προκαλείται και κάθε αναγκαία πληροφορία από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την τυχόν νοσηλεία του στρατιωτικού λόγω της πάθησης, για την ανικανότητα του για τη στρατιωτική υπηρεσία και για τους λόγους της απόλυσής του από τις τάξεις του στρατού, αν αυτή είχε γίνει πριν από την υποβολή της αίτησης. ΄Αρθρ. 1 παρ. 1 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936.

Για τον κανονισμό της σύνταξης σ΄ αυτούς που τη δικαιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3122/1924, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, απαιτείται ο τραυματισμός ή η πάθηση να αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία. Επίσημα στοιχεία θεωρούνται το αντίγραφο του φύλλου στρατολογικού μητρώου του οπλίτη, εφόσον οι μεταβολές είναι πλήρεις και έχουν καταχωρηθεί με βάση αναφορές μονάδων ή νοσοκομείων, πιστοποιήσεις Υπουργείου Στρατιωτικών ή Ναυτικών αν αυτές έχουν συνταχθεί ύστερα από αναφορές ή πιστοποιήσεις στρατιωτικών μονάδων ή νοσοκομείων και γενικά αναφορές ή πιστοποιήσεις στρατιωτικών μονάδων, που βεβαιώνουν για την υπηρεσία ή το πάθημα του οπλίτη, κ.λπ. επίσημα στοιχεία. ΄Αρθρ. 1 παρ. 2 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936. Σε περίπτωση που λείπουν τα παραπάνω στοιχεία και εφόσον τα αρχεία των στρατιωτικών Σωμάτων, στα οποία αυτοί υπηρετούσαν ή των στρατιωτικών νοσοκομείων στα οποία νοσηλεύθηκαν, δεν υπάρχουν σύμφωνα με επίσημη βεβαίωση γι΄ αυτό ή σε περίπτωση που λείπει κάποιο στοιχείο, το οποίο κρίνεται απαραίτητο από τις συνταξιοδοτικές αρχές για τη μόρφωση ικανοποιητικής γνώμης για τον κανονισμό της σύνταξης, το αρμόδιο Υπουργείο διαβιβάζει την αίτηση μαζί με τα δικαιολογητικά που έχουν υποβληθεί στον πρόεδρο των πρωτοδικών του τόπου, όπου κατοικεί μόνιμα αυτός που έκανε την αίτηση, για τη διενέργεια όσων ορίζονται στα επόμενα εδάφια. ΄Αρθρο 1 παρ. 3 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936, όπως αντικ. με το άρθρ. 6 παρ. 1 και 2 Ν.Δ. 600/41. Ο Πρόεδρος των Πρωτοδικών αναθέτει σε κάποιον δικαστή του Πρωτοδικείου, στο οποίο προεδρεύει, τη διενέργεια ένορκων ανακρίσεων σύμφωνα με τις διατάξεις της ποινικής Δικονομίας, για την εξακρίβωση των περιστάσεων του παθήματος του στρατιωτικού, της σχέσης του με τη στρατιωτική υπηρεσία και του χρόνου κατά τον οποίον εκδηλώθηκαν για πρώτη φορά οι συνέπειές του. Ο δικαστής εξετάζει μάρτυρες αυτεπάγγελτα ή με την υπόδειξη του ενδιαφερομένου. Την ανάκριση των μαρτύρων, που διαμένουν εκτός της έδρας του δικαστή, μπορεί με παραγγελία του να διενεργήσει ανακριτικός υπάλληλος του τόπου, στον οποίο διαμένουν οι μάρτυρες αυτοί. ΄Αρθρο 1 παρ. 4 Β.Δ. της 7/13 Φεβρ. 1936. Ο δικαστής μετά την περάτωση των ανακρίσεων τις υποβάλλει μαζί με αιτιολογημένο πόρισμά του, μέσω του Προέδρου Πρωτοδικών που παράγγειλε τη διενέργειά τους στο αρμόδιο Υπουργείο, υποβάλλει δε μαζί και επικυρωμένα απ΄ αυτόν αντίγραφα των επίσημων αποδεικτικών της παραπάνω ιδιότητας των μαρτύρων που εξετάστηκαν, τα οποία προσκομίστηκαν σ΄ αυτόν. πλήρως οι περιστάσεις του τραυματισμού ή της πάθησης. ΄Αρθρ. 14 Ν. 3122/1924 σε συνδ. με το άρθρ. 1 παρ. 1 του Β.Δ. 7/13-21936.

Η ίδια διαδικασία τηρείται και όταν πρόκειται για παθόντες κατά την υπηρεσία τους στον πόλεμο ή την επιστράτευση από τραύματα ή νοσήματα, των οποίων όμως οι συνέπειες εκδηλώθηκαν μετά τη απόλυσή τους από τις τάξεις του Στρατού και μέσα σε έξι μήνες από αυτή, μετά από σχετική αίτησή τους που υποβάλλεται, με ποινή απαραδέκτου, μέσα σε έξι μήνες από την έναρξη της ισχύος του Ν. ΄Αρθρ. 12 παρ. 6 Ν. 3122/24, όπως τροποποιήθηκε με τις διατ. του άρθρ. 20 παρ. 2 του Ν. 1489/ 84.

Σε περίπτωση θανάτου αυτού που έπαθε σύμφωνα με τα παραπάνω πριν από την υποβολή της αίτησης από τον ίδιον, αυτή υποβάλλεται από οποιονδήποτε δικαιούται σύνταξη. Συνδετική διάταξη 6. Σχετικά με τη διαδικασία της υγειονομικής εξέτασης εφαρμόζεται το άρθρο 16. ΑΡΘΡΟ 14 Διαδικασία για όσους διαμένουν στο Εξωτερικό ΄Αρθρ. 15 παρ. 1 Ν. με το άρθρ. 1 παρ. 9 Β.Δ. 7/13.2.1936.

Για όσους υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και διαμένουν στο Εξωτερικό, η αίτηση υποβάλλεται στην οικεία προξενική αρχή, που έχει την έδρα της στην χώρα στην οποία αυτοί διαμένουν και τις σχετικές ανακρίσεις διενεργεί, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 13, ο αρμόδιος πρόξενος ο οποίος και ορίζει τριμελή επιτροπή από επιστήμονες ιατρούς για εξέταση του παθόντα. Η Επιτροπή αυτή σε ειδική έκθεσή της περιγράφει με λεπτομέρειες το είδος του νοσήματος και το χρόνο που αυτό εκδηλώθηκε και αποφαίνεται αιτιολογημένα για τη σχέση του παθήματος με το χρόνο της υπηρεσίας στον πόλεμο ή την επιστράτευση. ΄Αρθρ. 15 παρ. 2 Ν. με το άρθρ. 1 παρ. 10 του Β.Δ. 7/13-21936.

Οι ανακρίσεις μαζί με την παραπάνω έκθεση υποβάλλονται στο οικείο Υπουργείο για τη διενέργεια όσων ορίζονται στο άρθρο 16. ΄Αρθρ. 15 παρ. 3 Ν.

Η δαπάνη για τη διενέργεια της ιατρικής εξέτασης βαρύνει το Δημόσιο. ΑΡΘΡΟ 15 Διαδικασία γι΄ αυτούς που εξαφανίσθηκαν ΄Αρθρ. 16 παρ. 1 Ν. με το άρθρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925.

Αυτοί που με οποιονδήποτε τρόπο εξαφανίσθηκαν σε πόλεμο ή επιστράτευση θεωρούνται ότι σκοτώθηκαν και οι οικογένειές τους δικαιούνται τη σύνταξη που χορηγείται σε οικογένειες στρατιωτικών οι οποίοι σκοτώθηκαν σε πόλεμο. με το άρθρ. 42 του Ν.Δ. 23/27-11-1925.

Για όσους εξαφανίσθηκαν στη Ρωσσία, Μ. Ασία και αλλού, ως ημερομηνία εξαφάνισης θεωρείται η 31 Δεκεμβρίου 1923 αν υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3122/1924 και των από 17-10-1922 και 15-6-1923 Ν. Διαταγμάτων. Αν όμως υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 2769/1922 και του Ν.Δ. 23/27-11-1925 θεωρούνται ότι εξαφανίσθηκαν οπωσδήποτε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1922. Το γεγονός της εξαφάνισης βεβαιώνεται από το Υπουργείο Εθνικής ΄Αμυνας με βάση τα στοιχεία που έχει. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία και εφόσον τα Στρατιωτικά Σώματα, στα οποία ανήκαν αυτοί που εξαφανίστηκαν, έχουν διαλυθεί και δεν είναι δυνατή έτσι ή και με οποιονδήποτε τρόπο η συγκέντρωση επαρκών στοιχείων, μπορεί το Υπουργείο Εθνικής ΄Αμυνας να στηριχθεί για τη βεβαίωση της εξαφάνισης σε ένορκη κατάθεση δύο ευυπόληπτων μαρτύρων που συντάσσεται ενώπιον Ειρηνοδίκη, μετά από σχετική αίτηση των κληρονόμων των παραπάνω στρατιωτικών. Για το ευυπόληπτο των μαρτύρων κρίνει ο Ειρηνοδίκης, ο οποίος μπορεί να μη δεχθεί για όρκιση τους μάρτυρες που προτείνουν οι ενδιαφερόμενοι. ΄Αρθρ. 25 παρ. 2 Ν. 2769/1922 και Ν.Δ. της 23/27-11-1925.

Οι σχετικές με την αφάνεια διατάξεις του Αστικού Κώδικα δεν εφαρμόζονται σχετικά με το δικαίωμα σε σύνταξη των οικογενειών των στρατιωτικών που εξαφανίζονται σε πόλεμο ή επιστράτευση. ΑΡΘΡΟ 16 Διαδικασία Υγειονομικής Εξέτασης παρ. 3 του Ν. 3122/24, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 6 του Β.Δ. 7/13-2-36

Ο συνταξιοδοτικός φάκελος, που σχηματίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 12, 13 και 14, διαβιβάζεται στην οικεία Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή, η οποία ύστερα από εξέταση του παθόντα αποφαίνεται με πλήρη και αιτιολογημένη γνωμάτευσή της για το είδος του παθήματος, αν αυτό οφείλεται σε πολεμικό τραύμα ή τη στρατιωτική του υπηρεσία στην επιστράτευση, για το χρόνο της εκδήλωσης του παθήματος και για το βαθμό ανικανότητας. Μη προσέλευση του παθόντα στην ανωτέρω Επιτροπή επιτρέπεται μόνο για λόγους υγείας, που πιστοποιούνται με αίτηση του ενδιαφερομένου από βεβαίωση του Διευθυντή του πλησιέστερου στην κατοικία του στρατιωτικού ή ναυτικού νοσοκομείου ή άλλου υγειονομικού αξιωματικού, ο οποίος διατάσσεται γι΄αυτό από τον Υπουργό Εθνικής ΄Αμυνας. ΄Αρθρ. 16 παρ. 3 Ν. 2769/1922 και άρθρ. 12 παρ. 4 Ν. 3122/ 24, σε συνδ. με το άρθρ. 1 παρ. 7 του Β.Δ. 7/13-2-1936.

Η οικεία Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή για την έκδοση της γνωμάτευσής της μπορεί να ζητήσει είτε συμπλήρωση ανακρίσεων ή πληροφορίες από οποιαδήποτε δημόσια ή άλλη αρχή, που είναι χρήσιμες για τη διαμόρφωση της κρίσης της, αν δεν παρέχονται επαρκή στοιχεία για διαμόρφωση της γνώμης της, από τη στιγμή όμως που έχει αποφανθεί, δεν μπορεί να επανέλθει, εκτός αν προκληθεί γι΄αυτό με πράξη ή απόφαση των οργάνων που δικαιοδοτούν για τις συντάξεις. παρ. 5 Ν. 3122/ 1924, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 8 του Β.Δ. 7/13-2-36.

Η γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής διαβιβάζεται με ολόκληρο το φάκελο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και είναι υποχρεωτική για τα όργανα που αποφασίζουν ή δικαιοδοτούν για τις συντάξεις μόνο όταν με αυτή κρίνονται περιστατικά που ανάγονται στην ιδιάζουσα γνώση της ιατρικής επιστήμης και είναι ομόφωνη. ΄Αρθρο 6 παρ. 3 του Ν.Δ. 600/41.

Τα παραπάνω όργανα κρίνουν ελεύθερα για τα περιστατικά του παθήματος του στρατιωτικού, έχοντας υπόψη το πόρισμα του δικαστή που έκαμε την ανάκριση, τις ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις που έχουν ληφθεί και τη γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής. ΄Αρθρο 2 του Ν.Δ. 18/20-9-1926.

Δε χρειάζεται γνωμάτευση της παραπάνω Επιτροπής αν πρόκειται για έφεδρους οπλίτες καθώς και για κληρωτούς ή εθελοντές χωροφύλακες, που προσβλήθηκαν ή πέθαναν από λοιμώδη νοσήματα, εφόσον το πάθημά τους ή ο θάνατος επήλθε κατά το χρόνο της υπηρεσίας τους σε πόλεμο ή επιστράτευση.

Αν αυτός που πέθανε, από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7, αφού είχε αποκτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15 ήταν έγγαμος δικαιούται σε σύνταξη: ΄Αρθρα 20 και 21 παρ. 1 Ν. 2769/22.

Αν στις παραπάνω περιπτώσεις κατά το θάνατο του στρατιωτικού υπάρχει και χήρα μητέρα, συμμετέχει και αυτή στη σύνταξη σύμφωνα με αυτά που ορίζονται στο άρθρο 96, εφόσον δεν έχει άλλο ενήλικο αγόρι, συζούσε δε και συντηριόταν από το στρατιωτικό γιό της που πέθανε, εκτός αν πρόκειται γι΄αυτούς που υπάγονται στις περιπτώσεις α΄ του άρθρου 6 και α΄ και β΄ του άρθρου 7, οπότε δεν απαιτείται ο όρος αυτός. ΄Αρθρο 24 παρ. 3 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με το άρθρο 15 παρ. 1 εδ. δεύτερο Ν. Οι διατάξεις του προηγούμενου εδάφιου εφαρμόζονται και για τη φυσική μητέρα, αν αυτή ήταν κατά το θάνατο του γιού της άγαμη ή χήρα. ΄Αρθρο 38 παρ. 2 Β.Δ. 31-10-1935, όπως αντικατ. από το άρθρ. 7 παρ. 1 και 2 Α.Ν. 2835/41. Το σύμφωνα με τα παραπάνω δικαίωμα της χήρας μητέρας, παραμένει και αν ακόμα η χήρα σύζυγος και τα τέκνα δεν υπάρχουν ή χάσουν το δικαίωμα σε σύνταξη ή και όταν δε θεμελιώνουν δικαίωμα σε σύνταξη. Στην περίπτωση αυτή η χήρα μητέρα δικαιούται το 1/4 του μεριδίου της χήρας συζύγου. Συνδετ. διάταξη 3. Σχετικά με το δικαίωμα συμμετοχής στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς παιδιά, του πατέρα, της χήρας μητέρας, των άγαμων κοριτσιών αδελφών και των ανήλικων και άγαμων αγοριών αδελφών αυτού που πέθανε, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 35 και του άρθρου 36. ΑΡΘΡΟ 18 Πατρική οικογένεια ΄Αρθρο 23 παρ. 1 Ν. 2769/1922, σε συνδ. με τα άρθρα 19 παρ. 1 και 208 Ν. 3122/1924 και 23 παρ. 1 και 6 Ν.Δ. 23/27-11-25.

Αν αυτός από όσους αναφέρονται στα άρθρα 6 και 7 πέθανε αφού είχε αποκτήσει δικαίωμα σε σύνταξη ή σκοτώθηκε ή πέθανε ή εξαφανίστηκε με τους όρους των άρθρων 6, 7, 8 και 15, ήταν άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά, δικαιούνται σε σύνταξη:

΄Οταν πεθάνει ο πατέρας η σύνταξή του μεταβιβάζεται ολόκληρη στη χήρα μητέρα και τους παραπάνω τυχόν αδελφούς και αδελφές και αν δεν υπάρχει χήρα μητέρα ή έχει κηρυχθεί άφαντη ή έχει χάσει το δικαίωμα σε σύνταξη ή πέθανε αργότερα, περιέρχεται ολόκληρη στους αδελφούς ή στις αδελφές. ΄Αρθρο 19 παρ. 8 Ν. 3122/1924 και 24 παρ. 1 εδ. δεύτερο Ν.Δ. 23/27-11-1925.

Αν ο στρατιωτικός που πέθανε άφησε στη ζωή γονείς που είχαν πάρει νόμιμα διαζύγιο, έχει δικαίωμα σε σύνταξη εκείνος από τους γονείς με τον οποίο συζούσε αποδεδειγμένα ή τον συντηρούσε ή τον προστάτευε πριν από το θάνατό του. ΑΡΘΡΟ 19 Οικογένειες στρατιωτικών που έπεσαν στο Βαλκανικό Μέτωπο ΄Εχει ληφθεί από το άρθρο 52 Ν.Δ. 23/ 27-11-25. Στις διατάξεις των άρθρων 17 και 18 υπάγονται και οι οικογένειες των ελλήνων το γένος στρατιωτικών που υπηρέτησαν στους συμμαχικούς στρατούς και έπεσαν στο Βαλκανικό μέτωπο, η δε σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό που είχαν στους στρατούς αυτούς.

Με την αίτηση του πατέρα πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό Δημοτικής ή Κοινοτικής αρχής που να βεβαιώνει ότι ο οπλίτης πέθανε άγαμος ή χήρος χωρίς παιδιά και να καθορίζει επακριβώς την ηλικία του από το μητρώο αρρένων κατά το χρόνο του θανάτου του στρατιωτικού Αν αυτός που πέθανε άφησε στη ζωή και μητέρα, πρέπει να αναφέρεται στο παραπάνω πιστοποιητικό ότι ο γάμος του πατέρα δε λύθηκε νόμιμα. ΄Αρθρ. 7 εδάφ. τρίτο Β.Δ. 17/21-8-22, σε συνδ. με το άρθρ. 3 παρ. 3 Π.Δ. 8/11-81924.

Με την αίτηση των χηρών μητέρων πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω, από το οποίο να αποδεικνύεται:

Με την αίτηση της φυσικής μητέρας πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να φανερώνει ότι:

Με την αίτηση των αδελφών πρέπει να υποβάλλεται πιστοποιητικό, που εκδίδεται σύμφωνα με τα παραπάνω και να βεβαιώνει:

Αν οι αρχές του προηγούμενου άρθρου δεν μπορούν να εκδώσουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά γιατί δεν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία, μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν βεβαίωση τριών ευυπόληπτων μαρτύρων, που να βεβαιώνουν ενόρκως ενώπιον του Ειρηνοδικείου για τα παραπάνω θέματα. Σ΄αυτή την ένορκη βεβαίωση πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση της αρμόδιας δημοτικής ή κοινοτικής αρχής για την αδυναμία της έκδοσης του πιστοποιητικού. Αυτή η πιστοποίηση δεν είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για πρόσφυγες. ΄Αρθρ. 5 Π.Δ. 8/118-24.

Σε όλες τις αιτήσεις των αναπήρων και οικογενειών για την απονομή σύνταξης πρέπει να επισυνάπτεται απαραίτητα πιστοποίηση στρατιωτικής αρχής, που να αποδεικνύεται ότι ο στρατιωτικός ήταν κληρωτός, έφεδρος ή μόνιμος. ΄Αρθρ. 24 Α.Ν. 1635/39

Η αίτηση για αναγνώριση δικαιώματος σύνταξης, επιδόματος ή βοηθήματος ή για πληρωμή αυτών που αναγνωρίστηκαν ή καθυστερούνται, αν υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή από τρίτο πρόσωπο, δεν έχει κανένα έννομο αποτέλεσμα, ούτε λαμβάνεται υπόψη, αν δεν επισυνάπτεται σ΄αυτή ειδικό πληρεξούσιο, που να παρέχει την ειδική εντολή για την επιδίωξη όσων αναφέρονται στην αίτηση.

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη περίοδο 1940-45, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού, έχουν: ΄Αρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940, όπως αντικ. με άρθ. Ν.Δ. 1260/42.

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού η εμπόλεμη κατάσταση η οποία άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 θεωρείται ότι έληξε τα μεσάνυκτα της 15ης προς τη 16η Αυγούστου 1945. ΑΡΘΡΟ 25 Πολιτικώς επιστρατευμένοι ΄Αρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με τα άρθρα 2 και 5 Ν. 812/43, όπως ισχύουν μετά τον Α.Ν. 1512/50. Πολίτες οι οποίοι τελούν σε πολιτική επιστράτευση, τα μέλη της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, καθώς και οι εθελοντές αδελφές - νοσοκόμες, που γίνονται διαρκώς ανίκανοι εξαιτίας τραύματος που οφείλεται πρόδηλα και αναμφισβήτητα στην εκτέλεση της υπηρεσίας τους αυτής ή από νόσημα το οποίο προήλθε από τις κακουχίες της υπηρεσίας τους στον πόλεμο, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο με την τήρηση των διατάξεων των άρθρων 1 και 5 του Κώδικα αυτού. ΄Αρθρο 2 παρ. 1 Ν. 812/1943, σε συνδ. με το άρθρο 1 παρ. 1 Ν. 812/43. Για τον υπολογισμό της σύνταξής τους αυτοί εξομοιώνονται με στρατιώτες. ΑΡΘΡΟ 26 Δικαίωμα σε σύνταξη εμπόλεμης περιόδου 1945-1950

Δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από πάθηση που οφείλεται στην εμπόλεμη περίοδο 1945-50, έχουν, αφού τηρηθούν οι διατάξεις των άρθρων 1-5 του Κώδικα αυτού: παρ. 1 Ν.Δ. 2704/53

Για την εφαρμογή του άρθρου αυτού οι επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών θεωρούνται ότι τερματίστηκαν την 31 Δεκεμβρίου 1950. ΄Αρθρο 1 παρ. 7 Α.Ν. 835/1948.

Τα δικαιώματα που γεννήθηκαν από την ισχύ του επόμενου άρθρου κρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του. ΑΡΘΡΟ 27 Αστυνομικοί γενικά που έπαθαν με τις προϋποθέσεις του Ν. 23/1946 ΄Αρθρο 6 παρ. 1 Ν. 36/46, σε συνδ. με το άρθ. 4 Ν. 36/46.

Στρατιωτικοί της Χωροφυλακής, υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων, στρατιωτικοί άλλων όπλων ή Σωμάτων του Στρατού, οι οποίοι έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες τους, καθώς και πρόσθετοι αστυφύλακες οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τις τάξεις από 1ης Απριλίου 1946 μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1946 εξαιτίας σωματικής ανικανότητας ή τραύματος που προκλήθηκε λόγω της ιδιότητάς τους ή σε συμπλοκή με ληστρικές συμμορίες, ένοπλους στασιαστές, ένοπλα άτομα επικίνδυνα στη δημόσια ασφάλεια και τάξη, όργανα ξένων προπαγανδών, τα οποία δρουν ομαδικά ή μεμονωμένα, προάγονται Δημόσιας Τάξης για τους Αξιωματικούς της Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων ή με απόφαση του ίδιου Υπουργού, για τους οπλίτες Χωροφυλακής και τους κατώτερους αστυνομικούς υπαλλήλους. Για τους αξιωματικούς και οπλίτες του Στρατεύματος αρμόδιος είναι ο Υπουργός Εθνικής ΄Αμυνας. ΄Οσον αφορά τη συνταξιοδότηση τους, δικαιούνται πολεμική σύνταξη του βαθμού ο οποίος τελικά τους απονεμήθηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά για τις πολεμικές συντάξεις. ΄Αρθρο 6 παρ. 2 εδάφ. πρώτο Ν. 36/46.

Για τους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές της Χωροφυλακής ή του Στρατεύματος που έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες της, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την ενεργό υπηρεσία για σωματική ανικανότητα, που προήλθε από τραύμα κατά τις διατάξεις του άρθρου αυτού, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Ν. 4506/1930, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα. Γι΄ αυτούς που υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου και σε σχέση με την προαγωγή. ΄Αρθρο 4 παρ. 4 Ν. 36/46.

Οι αστυνομικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού, δικαιούνται να πάρουν την ίδια πολεμική σύνταξη, την οποία δικαιούνται και οι αξιωματικοί και οπλίτες της Χωροφυλακής, οι οποίοι έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις κατά την αντιστοιχία του Ν. 621/1943. ΑΡΘΡΟ 28 Αυτοί που έπαθαν στο εξωτερικό με τις προϋποθέσεις του Ν. 1718/1951 1718/1951.

Στρατιωτικοί γενικά οι οποίοι ανήκουν σε Μονάδες των Εθνικών ΄Ενοπλων Δυνάμεων, που δρουν στο εξωτερικό με εντολή της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι οποίοι γίνονται ανίκανοι, εξαιτίας τραυμάτων, ατυχημάτων ή οποιουδήποτε νοσήματος, τα οποία οφείλονται στην υπηρεσία τους στο εξωτερικό, δικαιούνται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού. ΄Αρθρο 1 παρ. 3 Ν. 1718/1951.

Ως χρόνος υπηρεσίας στο εξωτερικό για την εφαρμογή του άρθρου αυτού, θεωρείται αυτός που διανύθηκε από τη χρονολογία αναχώρησης του στρατιωτικού μέχρι την ημέρα επιστροφής του στην Ελλάδα. ΄Αρθρο 1 παρ. 4 Ν. 1718/1951.

Οι διατάξεις των Ν. 2588/1921 και 4506/1930, όπως τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν μεταγενέστερα και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Π. Ναυτικό και την Π. Αεροπορία, εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς της παραγ. 1 αυτού του άρθρου. ΄Αρθρο 4 Ν. 3055/ 54.

Ιδιώτες που χρησιμοποιήθηκαν από τη Στρατιωτική Υπηρεσία για ψυχαγωγία του Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας και έπαθαν κατά την εκτέλεση αυτής τους της υπηρεσίας, εξομοιώνονται με στρατιώτες οι οποίοι έπαθαν με τις προϋποθέσεις των παρ. 1-2 αυτού του άρθρου και δικαιούνται πολεμική σύνταξη.

Οι διατάξεις αυτού του άρθρου εφαρμόζονται και για τους στρατιωτικούς γενικά οι οποίοι έπαθαν κατά την 21η Απριλίου 1967 και τη 13η Δεκεμβρίου 1967. ΑΡΘΡΟ 29 Αυτοί που έπαθαν στην Κύπρο ΄Αρθρο 1 Ν.Δ. 1142/ 72.

Στρατιωτικοί γενικά, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι εξαιτίας οποιουδήποτε παθήματος, όπως τραύματος, νοσήματος ή άλλου περιστατικού που προήλθε από οποιαδήποτε πολεμική δράση ή ενέργεια, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της διατεταγμένης υπηρεσίας τους στην Κύπρο από 1ης Δεκεμβρίου 1963 μέχρι τις 30 Ιουνίου 1968, δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο, η οποία κανονίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του άρθρου. Ν.Δ. 144/1974. Οι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου εφαρμόζονται και στους στρατιωτικούς που έπαθαν με τις ίδιες προϋποθέσεις μετά τις 30 Ιουνίου 1968. ΄Αρθρο 2 Ν.Δ. 1142/ 1972 (σχ. και το άρθρο 1 Ν.Δ. 144/ 74).

Οι διατάξεις του Ν. 2588/1921, του Ν. 4506/1930, του Ν.Δ. 426/1941 και του Α.Ν. 2646/1940, όπως αυτές τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, και οι αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για το Ναυτικό και την Αεροπορία εφαρμόζονται και στους στρατιωτικούς της προηγούμενης παραγράφου. ΄Αρθρο 3 Ν.Δ. 1142/72 (σχ. και το άρθ. 1 Ν.Δ. 144/74).

Στους έφεδρους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές, καθώς και στους οπλίτες των Ένοπλων Δυνάμεων που πήραν αναβολή για λόγους υγείας για τραύμα, κρυοπάγημα, ατύχημα ή οποιαδήποτε νόσο που προήλθε από την υπηρεσία τους στην Κύπρο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, χορηγείται το επίδομα που προβλέπεται από το Ν.Δ. 2208/1943, ύστερα από γνωμάτευση της οικείας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής. ΄Αρθρο 1 παρ. 2 Ν.Δ. 144/1974, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 1 Ν. 601/77.

Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και για τους έφεδρους έλληνες στρατιωτικούς που κατατάχθηκαν με τη θέλησή τους στον Κυπριακό Στρατό, οι οποίοι έγιναν ανίκανοι από οποιοδήποτε πάθημα κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στην Κύπρο από 20 Ιουλίου 1974 και μετά, εφόσον έχουν την Ελληνική Ιθαγένεια και δεν πήραν σύνταξη για την ίδια αιτία από το Κυπριακό Κράτος. ΑΡΘΡΟ 30 Ειδικές περιπτώσεις ΄Αρθρο 2 παρ. 2 Ν.Δ. 2704/1953, όπως συμπληρ. με το άρθ. 14 παρ. 8 Ν.Δ. 3768/57.

Αυτοί οι οποίοι έπαθαν οποτεδήποτε δικαιούνται να πάρουν την πολεμική σύνταξη των περιπτ. α΄, γ΄, δ΄ και ε΄ της παρ. 1 του άρθρου 26, εφόσον έγιναν ή γίνονται ανίκανοι:

Επίσης δικαιούνται πολεμική σύνταξη αυτοί που υπηρέτησαν στις ειδικές Μονάδες που προβλέπονται από το Ν. 1707/1951, εφόσον έγιναν ανίκανοι εξαιτίας τραύματος ή νοσήματος που οφείλεται στην υπηρεσία τους. Η σύνταξή τους κανονίζεται με βάση το βαθμό με τον οποίο αυτοί υπηρέτησαν στο Στρατό. Σε όσους από αυτούς δεν έχουν υπηρετήσει στο Στρατό απονέμεται σύνταξη στρατιώτη. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΡΘΡΟ 31 Γενικές διατάξεις Οι οικογένειες των προσώπων που αναφέρονται στα άρθρα 24, 26 μέχρι και 30, που πεθαίνουν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης καθώς και οι οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν ή πνίγηκαν ή εκτελέσθηκαν με τις προϋποθέσεις των άρθρων αυτών, δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 35 και 36 του Κώδικα αυτού. ΑΡΘΡΟ 32 Ειδικές διατάξεις ΄Αρθρο 4 εδαφ. πρώτο και δεύτερο Επίσης δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 και οι οικογένειες: Ν.Δ. 500/1941, σε συνδ. και με το άρθρ. 5 παρ. 2 Ν. 362/1943.

΄Οσοι κατά το διάστημα της κατοχής μεταβήκαν στη Μέση Ανατολή και αφού κατατάχθηκαν στις Εθνικές ΄Ενοπλες Δυνάμεις και εκπαιδεύτηκαν εθελοντικά σε ειδικές σχολές κατασκοπείας, αλεξιπτωτιστών, δολιοφθοράς κ.λπ., στάλθηκαν με ειδική αποστολή στην Ελλάδα και λόγω της δράσης τους κατά την εκτέλεση της αποστολής αυτής είχαν συλληφθεί από τους κατακτητές και εκτελέσθηκαν, προάγονται κατά ένα βαθμό, εφόσον έφεραν κατά το χρόνο της εκτέλεσής τους το βαθμό του αξιωματικού ή ανθυπασπιστή του Στρατού Ξηράς και τους αντίστοιχους βαθμούς του Π.Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας, οι δε οπλίτες του Στρατού Ξηράς και οι αντίστοιχοι του Π. Ναυτικού και της Π. Αεροπορίας που έφεραν μέχρι και το βαθμό του επιλοχία προάγονται στο βαθμό του ανθυπασπιστή. ΄Αρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν. 932/1949.

Η Εθνική δράση και ο ηρωϊκός τους θάνατος πρέπει να έχουν αναγνωρισθεί από τα Γενικά Επιτελεία των αρμόδιων κλάδων των ΄Ενοπλων Δυνάμεων. ΄Αρθρο 1 παρ. 3 Α.Ν. 932/1949.

Η προαγωγή των παραπάνω γίνεται με διάταγμα που προκαλείται από τον αρμόδιο Υπουργό, ύστερα από πρόταση των Γενικών Επιτελείων των αρμόδιων κλάδων που στηρίζεται στα στοιχεία που υπάρχουν σ΄αυτά για τη δράση εκείνων που εκτελέσθηκαν και για τις συνθήκες σύλληψης και εκτέλεσής τους χωρίς να τηρηθούν οι διατάξεις γενικά που υπάρχουν για προαγωγές και η προαγωγή τους αυτή θεωρείται ότι έγινε από την ημέρα που εκτελέσθηκαν. ΄Αρθρο 2 Α.Ν. 932/ 1949.

Στις οικογένειές τους χορηγείται πολεμική σύνταξη σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 στο βαθμό στον οποίο αυτοί προάγονται σύμφωνα με τα παραπάνω. ΑΡΘΡΟ 34 Οικογένειες στρατιωτικών αλλοδαπής ιθαγένειας ΄Αρθρο 8 παρ. 1 Α.Ν. 835/1948. Οι οικογένειες των στρατιωτικών γενικά που σκοτώθηκαν, πέθαναν ή εξαφανίσθηκαν ή κατέστησαν ανίκανοι στον πόλεμο του 19401945 ή με τις προϋποθέσεις των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παρ. 1 του άρθρου 26, έχουν δικαίωμα πολεμικής σύνταξης από το Δημόσιο ταμείο, σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 έστω και αν αυτές δεν έχουν αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. Έχει ληφθεί από το άρθρο 38 παρ. 1 Β.Δ. της 31.10.1935, σε συνδ. με τα άρθρα 16 Α.Ν. 2650/1940, 5 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, 12 Α.Ν. 2734/1940, 5 παρ. 4 Ν. 362/1943 και 70 παρ. 1 Α.Ν. 1854/1951.

Αν αυτοί που αναφέρονται στα άρθρα 31 μέχρι 34 ήσαν έγγαμοι δικαιούνται σύνταξη:

Στη σύνταξη της χήρας και των τέκνων συμμετέχει σε κάθε περίπτωση και η χήρα μητέρα ή φυσική μητέρα εφόσον παραμένει άγαμη. ΄Αρθρο 3 παρ. 1 και 2 Ν. 1872/1944. Η χήρα μητέρα δικαιούται σύνταξη ή συμμετοχή στη σύνταξη της χήρας συζύγου και αν ακόμη έγινε χήρα μετά το θάνατο του γιού της. 2885/1941. Στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα που παρέχεται από το Δημόσιο ταμείο, συμμετέχει κατά το 1/4 ο πατέρας, και αν αυτός δεν υπάρχει ή έχει πεθάνει, η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι άγαμοι αδελφοί αυτού που πέθανε. ΄Αρθρο 1 παρ. 1 εδ. δεύτερο και 7 Α.Ν. 2885/1941. Το παραπάνω δικαίωμα του πατέρα, της χήρας μητέρας και των αδελφών αναγνωρίζεται με αίτησή τους και παραμένει ακόμη και όταν η χήρα σύζυγος και τα τέκνα παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη ή όταν δε συντρέχουν για τη χήρα σύζυγο οι όροι θεμελίωσης δικαιώματος σε σύνταξη. ΄Αρθρο 1 παρ. 1 εδ. τρίτο Α.Ν. 2885/ 1941. Αν τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας παύουν να υπάρχουν ή χάσουν με οποιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα σε σύνταξη, το μερίδιο της πατρικής οικογένειας προσαυξάνει τη σύνταξη της χήρας συζύγου. ΄Αρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν. 2885/1941 (πρόβλ. άρθρ. 604 εδ. 1 Κ.Πολ.Δικ.) Η παραπάνω συμμετοχή του πατέρα, της χήρας μητέρας ή των αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου χωρίς τέκνα, ορίζεται στο 1/2 της σύνταξης της χήρας, εφόσον είχε εγερθεί αγωγή διαζυγίου μεταξύ των συζύγων και η σχετική δίκη καταργήθηκε λόγω θανάτου του άνδρα. ΄Αρθρο 1 παρ. 3 Α.Ν. 2885/1941. Στην περίπτωση κατά την οποία η αναγνώριση δικαιώματος συμμετοχής του πατέρα ή της χήρας μητέρας ή των άγαμων αδελφών στη σύνταξη της χήρας συζύγου ή της χήρας συζύγου και των τέκνων ή των τέκνων μόνο γίνεται μετά τον κανονισμό σύνταξης των προσώπων αυτών, η καταβολή του μεριδίου συμμετοχής αρχίζει από τη χρονολογία έκδοσης της σχετικής πράξης ή απόφασης. ΄Αρθρο 6 Α.Ν. 1294/ 1942. Τα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας για τα οποία έχει αναγνωρισθεί δικαίωμα συμμετοχής σύμφωνα με τις διατάξεις αυτής της παραγράφου, μπορούν σε κάθε περίπτωση να παραιτηθούν από το δικαίωμα αυτό, οπότε η σύνταξη καταβάλλεται αμείωτη στη χήρα σύζυγο και τα τέκνα. Η παραίτηση αυτή δεν μπορεί να ανακληθεί από αυτόν που παραιτήθηκε, ο οποίος χάνει ανέκκλητα το δικαίωμα σε συμμετοχή, χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα εκείνων που είναι διάδοχοι στο δικαίωμα συμμετοχής. ΄Αρθρο 1 παρ. 6 Α.Ν. 1902/1990.

Οι θυγατέρες και οι άγαμες αδελφές, που έχουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα από γονείς ή αδέλφια που έπαθαν από πολεμικό ή άλλο γεγονός που εξομοιώνεται με αυτό, το οποίο επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 1983 και θεμελιώνει δικαίωμα σύνταξης, αποκτούν το δικαίωμα αυτό με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που αποκτούν το ίδιο δικαίωμα και τα αγόρια. ΄Αρθρα 1 Α.Ν. 2650/ 1940, όπως αντικ. με το άρθρο 1 Ν.Δ. 1260/1942, 6 και 16 Α.Ν. 2650/1940, σε συνδ. με το άρθρ. 39 παρ. 1 του Β.Δ. της 31.10.1935.

Αν αυτός που πέθανε ήταν άγαμος, δικαιούται σύνταξη:

Σε περίπτωση που οι γονείς έχουν πάρει διαζύγιο δικαιούται σύνταξη η μητέρα και οι αδελφές ή οι αδελφοί που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, αν αυτός που πέθανε αποδεδειγμένα συζούσε με αυτούς ή τους συντηρούσε και τους προστάτευε πριν από το θάνατό του, αν δε αυτός συντηρούσε και τους δύο γονείς του η σύνταξη ανήκει και στους δύο. Αν δε συντηρούσε κανένα από αυτούς ή δε συζούσε με κανένα, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. ΄Αρθρο 1 παρ. 4 Α.Ν. 2885/1941.

΄Οσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο εφαρμόζονται και όταν ο πατέρας αποδεδειγμένα δε συζούσε με τη σύζυγο και τα τέκνα του. Επίσης στην περίπτωση κατά την οποία ο πατέρας τέλεσε νέο γάμο μετά το θάνατο της συζύγου του, τη σύνταξη δικαιούνται οι άγαμες αμφιθαλείς αδελφές αυτού που πέθανε, αν ζούσαν χωριστά και αυτός αποδεδειγμένα συζούσε με αυτές ή τις συντηρούσε πριν από το θάνατό του.

Η πατρική οικογένεια των προσώπων που τελούν σε χηρεία χωρίς τέκνα ή σε διάζευξη χωρίς τέκνα, εξομοιώνονται όσον αφορά το δικαίωμα σε σύνταξη με την πατρική οικογένεια των αγάμων. ΑΡΘΡΟ 37 Οικογένειες πολιτικώς επιστρατευμένων ΄Αρθρο 2 παρ. 2 Α.Ν. 2666/1940.

Μετά το θάνατο των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 25 του Κώδικα αυτού, η σύνταξή τους μεταβιβάζεται κατά το μισό στη χήρα σύζυγο ή στην ορφανή άγαμη θυγατέρα ή στο ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι. ΄Αρθρο 2 παρ. 3 Α.Ν. 2666/1940, σε συνδ. με το άρθρ. 2 του Ν. 812/1943. Ο πατέρας τους δικαιούται σύνταξη εφόσον είναι άπορος και ανίκανος για εργασία και τον συντηρούσε αυτός που πέθανε ή εφόσον είναι άπορος και διανύει το 60ο έτος της ηλικίας του και άνω. ΄Οταν δεν υπάρχει πατέρας δικαιούται σύνταξη η χήρα μητέρα, οι άγαμες αδελφές και οι ανήλικοι και άγαμοι αδελφοί, εφόσον αυτοί είναι άποροι και συντηρούνταν ή θα συντηρούνταν από το τέκνο ή τον αδελφό τους που πέθανε. Α.Ν. 2666/1940.

Από το δημόσιο Ταμείο δικαιούνται επίσης σύνταξη η χήρα σύζυγος ή η άγαμη θυγατέρα ή το ορφανό ανήλικο και άγαμο αγόρι..

Για τον υπολογισμό της σύνταξης των οικογενειών του άρθρου αυτού αυτός που πέθανε σύμφωνα με τα παραπάνω εξομοιώνεται με στρατιώτη. ΄Αρθρο 2 παρ. 1 Α.Ν. 2885/1941.

Η σύνταξη της πατρικής οικογένειας παρέχεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού μόνο αν αυτός που έπαθε ήταν άγαμος. όπως αντικ. με το άρθρ. 13 Ν. 812/1943.

Για την εφαρμογή αυτού του άρθρου ο χαρακτηρισμός ως άπορου, αφήνεται στην ελεύθερη κρίση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις, την οποία σχηματίζει από τα νόμιμα δικαιολογητικά που θέτονται υπόψη του. ΑΡΘΡΟ 38 Οικογένειες συνταξιούχων που έχουν πεθάνει ή απαχθεί στην εμπόλεμη περίοδο ΄Αρθρο 4 παρ. 1 Α.Ν. 1119/1946, σε συνδ. με το άρθρο 7 παρ. 2 ΠΥΣ 188/1961 που κυρώθ. με το άρθρ. 37 Ν.Δ. 4242/1962.

Οι οικογένειες των συνταξιούχων του Δημοσίου γενικά, που πέθαναν εξαιτίας οποιουδήποτε γεγονότος που οφείλεται στην εμπόλεμη κατάσταση, όπως τα γεγονότα αυτά καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία για πολεμικές συντάξεις ή πέθαναν με τις προϋποθέσεις της περιπτ. ιγ΄ του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού δικαιούνται, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους, ολόκληρη τη σύνταξη αυτού που πέθανε, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου

Για τα υπόλοιπα εφαρμόζονται οι διατάξεις που ρυθμίζουν το δικαίωμα σε σύνταξη αυτού που πέθανε και εφόσον δεν δικαιούνται μεγαλύτερη σύνταξη με βάση άλλες διατάξεις. ΄Αρθρο 4 παρ. 2

Οι συνταξιούχοι γενικά του Δημοσίου που έχουν απαχθεί ως όμηροι από τις Αρχές κατοχής ή από ένοπλες οργανώσεις ή ομάδες πριν από την απελευθέρωση της χώρας ή μετά από αυτή, των οποίων η τύχη αγνοείται, ή εξαφανίσθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο κατά την πολεμική περίοδο, θεωρούνται για τον κανονισμό της σύνταξης που ανήκει στις οικογένειές τους σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, ότι πέθαναν κατά την ημέρα της απαγωγής τους ως ομήρων ή της τελευταίας είδησης γι΄αυτούς. ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ - ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΑΘΗΜΑΤΟΣ ΑΡΘΡΟ 39 Πιστοποιητικό νοσηλείας ΄Αρθρο 7 παρ. 1 Α.Ν. 2734/1940 (για τους αξιωματικούς ισχύει από την παρ. 6 άρθρ. 1 Ν. 362/1943).

Τα στρατιωτικά νοσοκομεία που νοσηλεύουν στρατιωτικούς είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν απαραίτητα κάθε έναν απ΄αυτούς κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο ή την οικογένειά του σε περίπτωση θανάτου του στο νοσοκομείο, με πιστοποιητικό που εκδίδεται σε ειδικά αριθμημένα έντυπα, εκτυπώνεται σε δημόσιο χαρτί, παρέχεται δωρεάν και στηρίζεται στα στοιχεία που τηρούνται σ΄αυτά. Στο πιστοποιητικό αυτό εμφανίζεται η νοσηλεία στο νοσοκομείο, η διάρκειά της, η νόσος ή τα τραύματα για τα οποία νοσηλεύθηκε, οι ενδείξεις ανικανότητας που τυχόν υπάρχουν απ΄αυτήν, καθώς και η σχέση τους με τις κακουχίες του πολέμου ή την εκτέλεση της στρατιωτικής υπηρεσίας του στρατιωτικού στον πόλεμο.

Τα στρατιωτικά και πολιτικά νοσοκομεία είναι υποχρεωμένα να εφοδιάζουν με όμοιο πιστοποιητικό και όσους ιδιώτες ή στρατιωτικούς νοσηλεύονται από τραύματα που έχουν προέλθει από αεροπορική επιδρομή ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική ενέργεια. ΑΡΘΡΟ 40 Σχέση παθήματος με την υπηρεσία ΄Αρθρο 9 παρ. 1

Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή αποφαίνεται για τη σχέση της νόσου ή της σωματικής βλάβης με τις κακουχίες της στρατιωτικής υπηρεσίας στον πόλεμο ή με την εκτέλεση στρατιωτικής υπηρεσίας γενικά στον πόλεμο, ύστερα από εξέταση αυτού που έπαθε εφόσον αυτός βρίσκεται στη ζωή, και σε συνδυασμό με το πιστοποιητικό που αναγράφεται στο προηγούμενο άρθρο. ΄Αρθρο 9 παρ. 2 Α.Ν. 2734/1940, όπως αντικ. με το άρθρ. 4 παρ. 5 Α.Ν. 2885/1941, σε συνδ. με τα άρθρ. 9 παρ. 3 Α.Ν. 2734/40, 1 παρ. 6 Ν. 362/43, 6 παρ. 2 εδαφ. δεύτ. Α.Ν. 2666/40.

Η Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να διατάζει συμπληρωματική διοικητική ή υγειονομική έρευνα, καθώς και την εισαγωγή αυτού που έπαθε σε στρατιωτικό νοσοκομείο για ειδική εξέταση και παρακολούθηση. ΄Αρθρο 2 παρ. 1 Ν.Δ. 600/41.

Η αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή εκδίδει τη γνωμάτευσή της μόνο όταν διαπιστωθεί από αυτή ότι η παραπέρα παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο είναι άσκοπη από άποψη θεραπείας. ΄Εχει ληφθεί από το άρθρο 2 παρ. 1 Ν. 2125/1952.

Επανεξέταση αυτού που έπαθε από την αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή μπορεί να διαταχθεί σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 122 του Κώδικα αυτού. ΄Αρθρο 9 παρ. 3 Α.Ν. 2665/1940, σε συνδ. και με τα άρθρα 3 παρ. 1 Α.Ν. 2650/1940, 2 παρ. 4 Α.Ν. 2885/1941, 1 παρ. 6 Ν. 362/43, 6 παρ. 3 Α.Ν. 2666/1940.

Οι γνωματεύσεις της αρμόδιας Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής είναι υποχρεωτικές για τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις. ΄Αρθρο 6 Ν. 362/43. Η επιτροπή σχηματίζει γνώμη για τη σχέση της νόσου με τις κακουχίες του πολέμου λαμβάνοντας υπόψη μόνο το είδος της νόσου και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε αυτή και αποφαίνεται κατά την επιστημονική της κρίση, η οποία στην περίπτωση αυτή δεν υπόκειται σε έλεγχο, και ανεξάρτητα από τους χρονικούς περιορισμούς που τυχόν ορίζει ο νόμος για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης. Α.Ν. 2665/40, 7 Α.Ν. 2666/40, 1 παρ. 6 Ν. 362/43.

Αν υπάρχει αμφιβολία για τη σχέση του θανάτου ή του παθήματος με το πολεμικό τραύμα τότε αποφαίνονται τα όργανα που δικαιοδοτούν ή αποφασίζουν για τις συντάξεις, μετά από την προαναφερόμενη γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής.

Η σχέση του παθήματος με την ιδιότητα ως στρατιωτικών ή υπαλλήλων αυτών που αναφέρονται στην περίπτ. ιε΄ της παρ. 1 του άρθρου 24 του Κώδικα αυτού, κατ΄ εξαίρεση αποδεικνύεται με πιστοποιητικό της αρμόδιας πολιτικής ή στρατιωτικής ή αστυνομικής Αρχής το οποίο εξάγεται από τα στοιχεία που τυχόν υπάρχουν σ΄αυτές ή από ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις. Η οριστική κρίση για τη σχέση αυτής ανήκει σε κάθε περίπτωση στα όργανα που αποφασίζουν ή δικαιοδοτούν για τις συντάξεις. ΄Αρθρο 60 παρ. 8 Β.Δ. της 31.10.35, όπως αντικ. με το άρθρ. 6 Α.Ν. 1635/39, σε συνδ. με το άρθρ. 16 Α.Ν. 2650/40 και άρθρ. 70 Α.Ν. 1854/1951.

Είναι άκυρη η επανάληψη όλης της διαδικασίας για κανονισμό πολεμικής σύνταξης εκτός αν πραγματοποιήθηκε ύστερα από πράξη ή απόφαση του οργάνου που δικαιοδοτεί ή αποφασίζει για τις συντάξεις. ΑΡΘΡΟ 41 Ειδικές διατάξεις ΄Αρθρα 6 παρ. 1 εδαφ. πρώτο και 7 Α.Ν. 2666/40, όπως ισχύουν μετά τα άρθρα 2 και 5 του Ν. 812/1943.

Κατ΄ εξαίρεση το ποσοστό ανικανότητας καθώς και η σχέση του τραυματισμού τους με την εκτέλεση της υπηρεσίας αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 25 και των οικογενειών όσων από αυτούς πέθαναν ή σκοτώθηκαν ή εξαφανίσθηκαν καθορίζεται με την επιφύλαξη της περ. α΄ της παρ. 2 του άρθρου 37 σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 με βάση τον πίνακα που προσαρτάται στον κώδικα αυτόν, από τριμελή επιτροπή που εδρεύει σε κάθε Νομαρχία και αποτελείται: