Νόμοι — ΦΕΚ A' 48/2003
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ F
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 48 27 Φεβρουαρίου 2003
ΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 3116
Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για την καταστολή τρομο?κρατικών βομβιστικών επιθέσεων.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή: Άρθρο πρώτο Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Διεθνής Σύμβαση για την καταστολή τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων, η οποία υπογράφη?κε από την Ελλάδα στη Νέα Υόρκη στις 12 Ιανουαρίου 1998, της οποίας το κείμενο σε πρωτότυπο στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική έχει ως εξής: 545 Λαμβάνοντας υπ' όψιν τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και την προαγωγή των σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας και της συνεργασίας μεταξύ των Κρατών, Ανησυχώντας βαθιά για την παγκόσμια κλιμάκωση των τρομοκρατικών ενεργειών σε κάθε μορφή και εκδήλωση τους. Υπενθυμίζοντας τη Διακήρυξη επ' ευκαιρία της πεντη?κοστής Επετείου των Ηνωμένων Εθνών στις 24 Οκτωβρί?ου 1995. Υπενθυμίζοντας επίσης τη Διακήρυξη για τα Μέτρα Εξάλειψης της Διεθνούς Τρομοκρατίας, που επισυνά?φθηκε στην απόφαση 49/60 της Γενικής Συνέλευσης της 9ης Δεκεμβρίου 1994, στην οποία, μεταξύ άλλων, "τα Κράτη Μέλη των Ηνωμένων Εθνών επαναβεβαιώνουν επί?σημα την κατηγορηματική καταδίκη όλων των ενεργειών, μεθόδων και πρακτικών τρομοκρατίας ως εγκληματικών και αδικαιολογήτων. από όπου και από όποιον κι αν τε?λούνται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που διακυβεύουν τις φιλικές σχέσεις μεταξύ Κρατών και λαών και απειλούν την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των Κρατών". Σημειώνοντας ότι η Διακήρυξη ενθάρρυνε επίσης τα Κράτη "να αναθεωρήσουν επειγόντως το πλαίσιο των υ?φισταμένων διεθνών νομικών διατάξεων για την πρόλη?ψη, καταστολή και εξάλειψη της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι υπάρχει ένα πλήρες νομικό πλαίσιο που καλύπτει όλες τις πτυχές του ζητήματος", Υπενθυμίζοντας επίσης την απόφαση 51/210 της Γενι?κής Συνέλευσης της 17ης Δεκεμβρίου 1996 και τη Διακή?ρυξη για τη Συμπλήρωση της Διακήρυξης 1994 για τα Μέτρα Εξάλειψης της Διεθνούς Τρομοκρατίας, που επι?συνάπτεται σε αυτήν. Σημειώνοντας επίσης ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις μέσω εκρηκτικών ή άλλων φονικών μηχανισμών εξαπλώ?νονται όλο και περισσότερο. Σημειώνοντας επίσης ότι οι υφιστάμενες πολυμερείς νομικές ρυθμίσεις δεν αντιμετωπίζουν επαρκώς αυτές τις επιθέσεις. Πεπεισμένα για την επείγουσα ανάγκη βελτίωσης της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ των Κρατούν για το σχε?διασμό και υιοθέτηση αποτελεσματικών και πρακτικών μέτρων για την πρόληψη τέτοιων τρομοκρατικών πράξε?ων, και για τη δίωξη και τιμωρία των δραστών τους. Θεωρώντας ότι η εμφάνιση αυτών των πράξεων είναι θέμα σοβαρής ανησυχίας για το σύνολο της διεθνούς κοι?νότητας. Σημειώνοντας ότι οι δραστηριότητες των στρατιωτικών δυνάμεων των Κρατών διέπονται από κανόνες διεθνούς δικαίου εκτός του πλαισίου της παρούσας Σύμβασης και ότι η εξαίρεση ορισμένων πράξεων από το πεδίο εφαρμο?γής της παρούσας Σύμβασης δεν παραβλέπει ούτε καθι?στά νόμιμες πράξεις, που κατά τα άλλα είναι παράνομες, ούτε εμποδίζει τη δίωξη σύμφωνα με άλλους νόμους. Συμφωνήσαν ως ακολούθους:
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης:
Ο όρος "κρατικές ή κυβερνητικές εγκαταστάσεις" ση?μαίνει οποιεσδήποτε μόνιμες ή προσωρινές εγκαταστά?σεις ή μέσα μεταφοράς που χρησιμοποιούνται ή κατα?λαμβάνονται από εκπροσώπους του Κράτους, μέλη της Κυβέρνησης, του νομοθετικού ή δικαστικού σώματος ή α?πό αξιωματούχους ή υπαλλήλους Κράτους ή κάθε άλλης δημόσιας αρχής ή φορέα ή από υπαλλήλους ή αξιωμα?τούχους διακυβερνητικού οργανισμού σε σχέση με τα ε?πίσημα καθήκοντα τους.
Ο όρος "εγκαταστάσεις υποδομής" σημαίνει οποιεσ?δήποτε δημόσιες ή ιδιωτικές εγκαταστάσεις που παρέχουν ή διανέμουν υπηρεσίες προς όφελος του κοινού, ό?πως ύδρευση. αποχέτευση, ενέργεια, καύσιμα η επικοι?νωνίες.
Ο όρος "εκρηκτικοί ή άλλοι φονικοί μηχανισμοί" ση?μαίνει: (α) Εκρηκτικό ή εμπρηστικό όπλο ή μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί, ή είναι ικανό, να προκαλέσει το θάνατο, σο?βαρό σωματικό τραυματισμό ή σημαντική υλική ζημία, ή (β) Όπλο ή μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί, ή είναι ικανό, να προκαλέσει το θάνατο, σοβαρό σωματικό τραυματι?σμό ή σημαντική υλική ζημία μέσο) της απελευθέρωσης, διασποράς ή επίδρασης τοξικών χημικών, βιολογικών πα?ραγόντων ή τοξινών ή παρόμοιων ουσιών ή ακτινοβολίας ή ραδιενεργού υλικού.
Ο όρος "στρατιωτικές δυνάμεις Κράτους" σημαίνει τις ένοπλες δυνάμεις Κράτους που είναι οργανωμένες, εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες σύμφωνα με το εσωτε?ρικό του δίκαιο με πρωταρχικό σκοπό την εθνική άμυνα ή ασφάλεια, και τα πρόσωπα που ενεργούν προς υποστή?ριξη αυτών των ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται υπό τις επίσημες διαταγές, έλεγχο και ευθύνη τους.
Ο όρος "τόπος δημόσιας χρήσης" σημαίνει τα τμήμα?τα, κτιρίων, γης, οδού, υδάτινης οδού ή άλλου τόπου που είναι προσβάσιμα ή ανοιχτά σε μέλη του κοινού, είτε συ?νεχώς είτε περιοδικώς ή περιστασιακά, και περιλαμβάνει κάθε εμπορικό. επιχειρηματικό, πολιτιστικό, ιστορικό, εκ?παιδευτικό, θρησκευτικό, κυβερνητικό, ψυχαγωγικό, προς αναψυχή ή παρόμοιο μέρος που είναι προσβάσιμο ή ανοιχτό για το κοινό.
Ο όρος "σύστημα δημοσίων μεταφορών" σημαίνει ό?λες τις εγκαταστάσεις, τα μέσα και τα όργανα, δημόσια ή ιδιωτικά, που χρησιμοποιούνται για δημοσίως διαθέσιμες υπηρεσίες για τη μεταφορά προσώπων ή φορτίων.
Άρθρο 2
Πρόσωπο τελεί αδίκημα υπό την έννοια της παρού?σας Σύμβασης αν το πρόσωπο αυτό παράνομα και σκόπι?μα παραδώσει, τοποθετήσει, πυροδοτήσει ή ενεργοποιή?σει εκρηκτικό ή άλλο φονικό μηχανισμό σε ή προς δημό?σιο χώρο, κρατική ή κυβερνητική εγκατάσταση, σύστημα δημόσιας μεταφοράς ή εγκατάσταση υποδομής: (α) Με σκοπό να προκαλέσει θάνατο ή σοβαρό σωματι?κό τραυματισμό, ή (β) Με σκοπό να προκαλέσει εκτεταμένη καταστροφή του εν λόγω χοίρου, εγκατάστασης ή συστήματος, όταν η εν λόγω καταστροφή καταλήγει ή είναι πιθανόν να κατα?λήξει σε μεγάλη οικονομική ζημία.
Πρόσωπο τελεί επίσης αδίκημα αν το πρόσωπο αυτό επιχειρήσει να τελέσει αδίκημα που αναφέρεται στην πα?ράγραφο 1.
Πρόσωπο τελεί επίσης αδίκημα, αν το πρόσωπο αυ?τό: (α) Συμμετέχει ως συνεργός σε αδίκημα που αναφέρε?ται στην παράγραφο 1 ή 2, ή 560 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) στην παράγραφο 1 ή 2 από ομάδα προσώπων που ενερ?γούν με κοινό σκοπό. Η συνεισφορά αυτή προϋποθέτει πρόθεση και είτε γίνεται για την προώθηση της γενικής ε?γκληματικής δραστηριότητας είτε για σκοπό της ομάδας είτε γίνεται με επίγνωση της πρόθεσης της ομάδας να τε?λέσει το εν λόγο3 αδίκημα ή αδικήματα.
Άρθρο 3
Η παρούσα Σύμβαση δεν εφαρμόζεται όταν το αδίκημα τελείται εντός ενός μόνο Κράτους, όταν ο φερόμενος ως δράστης και τα θύματα είναι υπήκοοι του εν λόγω Κρά?τους, όταν ο φερόμενος ως δράστης βρίσκεται στην επι?κράτεια του εν λόγω Κράτους και όταν κανένα άλλο Κρά?τος δεν νομιμοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 6, παρά?γραφος 1, ή το άρθρο 6, παράγραφος 2. της παρούσας Σύμβασης να ασκήσει δικαιοδοσία, με εξαίρεση ότι οι δια?τάξεις των άρθρων 10 έως 15 θα εφαρμόζονται, όπως αρ?μόζει, για τις περιπτώσεις αυτές.
Άρθρο 4
Κάθε Κράτος Μέρος υιοθετεί τα μέτρα που είναι απα?ραίτητα: (α) Για να θεσπίσει ως ποινικά αδικήματα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 της παρούσας Σύμβασης, (β) Για να καταστήσει αυτά τα αδικήματα αξιόποινα με κατάλληλες ποινές που λαμβάνουν υπ' όψιν τη σοβαρή φύση των αδικημάτων αυτών.
Άρθρο 5
Κάθε Κράτος Μέρος υιοθετεί τα μέτρα που είναι απα?ραίτητα, συμπεριλαμβανομένης, αν χρειάζεται, της εθνι?κής νομοθεσίας, για να διασφαλίσει ότι οι αξιόποινες πρά?ξεις εντός του πλαισίου της παρούσας Σύμβασης, ιδίως όταν προορίζονται ή προμελετώνται για να προκαλέσουν κατάσταση τρόμου στο ευρύ κοινό ή σε ομάδα προσώπων ή σε συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν δικαιολογούνται σε κα?μία περίπτωση από παραμέτρους πολιτικές, φιλοσοφι?κές. ιδεολογικές, φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές ή άλ?λες παρόμοιας φύσης και τιμωρούνται με ποινές σύμφω?νες με τη σοβαρή φύση τους.
Άρθρο 6
Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα μέτρα που είναι α?παραίτητα για να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 όταν: (α) Το αδίκημα τελείται στην επικράτεια του εν λόγω Κράτους, ή (β) Το αδίκημα τελείται επί πλοίου που φέρει τη σημαία του εν λόγω Κράτους ή σε αεροσκάφος που έχει νηολο?γηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω Κράτους κα?τά το χρόνο τέλεσης του αδικήματος, ή (γ) Το αδίκημα τελείται από υπήκοο του εν λόγω Κρά?τους.
Ένα Κράτος Μέρος μπορεί επίσης να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί τέτοιων αδικημάτων όταν: (α) Το αδίκημα τελείται κατά υπηκόου του εν λόγω Κρά?τους, ή (β) Το αδίκημα τελείται κατά Κρατικής ή κυβερνητικής εγκατάστασης του εν λόγω Κράτους στο εξωτερικό, συ?μπεριλαμβανομένης της πρεσβείας ή άλλων διπλωματι?κών ή προξενικών εγκαταστάσεων του εν λόγω Κράτους, ή (γ) Το αδίκημα τελείται από άπατρι ο οποίος έχει τη συ?νήθη διαμονή του στην επικράτεια του εν λόγω Κράτους, ή (δ) Το αδίκημα τελείται σε μια προσπάθεια να υποχρεω?θεί το εν λόγω Κράτος να κάνει ή να μην κάνει κάποια ε?νέργεια, ή (ε) Το αδίκημα τελείται σε αεροσκάφος που χρησιμο?ποιείται από την Κυβέρνηση του εν λόγο) Κράτους.
Κατά την επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώ?ρηση στην παρούσα Σύμβαση, κάθε Κράτος Μέρος γνω?στοποιεί στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών τη δικαιοδοσία που θεμελίωσε σύμφωνα με την παράγραφο 2 στο εθνικό του δίκαιο. Σε περίπτωση αλλαγής, το εν λό?γω Κράτος Μέρος ενημερώνει αμέσως το Γενικό Γραμ?ματέα.
Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει επίσης τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του ε?πί των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 σε πε?ριπτώσεις όπου ο φερόμενος ως δράστης είναι παρών στην επικράτεια του και δεν εκδίδει το πρόσωπο αυτό σε άλλα Κράτη Μέρη που έχουν θεμελιώσει τη δικαιοδοσία τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2.
Η παρούσα Σύμβαση δεν αποκλείει την άσκηση ποινι?κής δικαιοδοσίας που έχει θεμελιώσει οποιοδήποτε Κρά?τος Μέρος σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.
Άρθρο 7
Ένα Κράτος Μέρος, άμα τη λήψει πληροφοριών ότι έ?να πρόσωπο που τέλεσε ή που φέρεται ότι τέλεσε αδίκη?μα που προβλέπεται στο άρθρο 2 μπορεί να βρίσκεται στην επικράτεια του, λαμβάνει τα μέτρα που είναι απα?ραίτητα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο για να ερευνή?σει τα γεγονότα που περιέχονται στις πληροφορίες.
Με την προϋπόθεση ότι οι περιστάσεις το απαιτούν, το Κράτος Μέρος στην επικράτεια του οποίου είναι πα?ρών ο δράστης ή ο φερόμενος ως δράστης, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο για να διασφαλίσει την παρουσία του εν λόγω προσώπου για το σκοπό της δίωξης ή έκδοσης.
Κάθε πρόσωπο σε σχέση με το οποίο λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δικαιούται: (α) Να επικοινωνήσει χωρίς καθυστέρηση με τον πλη?σιέστερο αρμόδιο εκπρόσωπο του Κράτους του οποίου το πρόσωπο αυτό είναι υπήκοος ή το οποίο έχει διαφορε?τικά εξουσιοδοτηθεί να προστατεύει τα δικαιώματα του εν λόγω προσώπου ή. αν πρόκειται για απάτριδα, με τον εκπρόσωπο του Κράτους στην επικράτεια του οποίου δια?μένει συνήθως το πρόσωπο αυτό, (β) Να δεχθεί επίσκεψη από εκπρόσωπο του εν λόγω Κράτους. (γ) Να ενημερωθεί για τα δικαιώματα του σύμφωνα με τις υποπαραγράφους(α) και (β).
Τα δικαιώματα, που αναφέρονται στην παράγραφο 3 ασκούνται σύμφωνα με τους νόμους και κανονισμούς του Κράτους στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται ο δρά?στης ή ο φερόμενος ως δράστης, υπό τον όρο ότι οι εν λό?γω νομοί και κανονισμοί πρέπει να επιτρέπουν την υλο?ποίηση των σκοπών που εξυπηρετούν τα δικαιώματα τα ο?ποία χορηγούνται από την παράγραφο 3. ΦΕΚ 48 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 561
Όταν ένα Κράτος Μέρος, σύμφωνα με το παρόν άρ?θρο. συλλάβει ένα πρόσωπο, ενημερώνει αμέσως, απ' ευ?θείας ή μέσω του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Ε?θνών. τα Κράτη Μέρη που έχουν θεμελιώσει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 6. παράγραφος 1 και 2, και. αν το θεωρεί ενδεδειγμένο, κάθε άλλο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, σχετικά με το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό έχει συλληφθεί και σχετικά με τις περιστάσεις που δικαιολο?γούν την κράτηση του εν λόγω προσώπου. Το Κράτος που κάνει την έρευνα που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ε?νημερώνει χωρίς καθυστέρηση τα εν λόγω Κράτη Μέρη σχετικά με τα πορίσματα της έρευνας και δηλώνει αν προ?τίθεται να ασκήσει τη δικαιοδοσία του.
Άρθρο 8
Το Κράτος Μέρος στην επικράτεια του οποίου βρί?σκεται ο φερόμενος ως δράστης, στις περιπτώσεις στις ο?ποίες εφαρμόζεται το άρθρο 6. αν δεν εκδώσει το εν λό?γω άτομο, υποχρεούται, χωρίς καμία εξαίρεση και άσχε?τα αν το αδίκημα τελέστηκε στην επικράτεια του ή όχι, να υποβάλει την υπόθεση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρη?ση στις αρμόδιες αρχές του με σκοπό τη δίωξη, μέσω δια?δικασιών που είναι σύμφωνες με τους νόμους του εν λό?γω Κράτους. Οι αρχές αυτές λαμβάνουν την απόφασή τους με τον ίδιο τρόπο όπως και στη περίπτωση κάθε άλ?λου αδικήματος σοβαρής φύσης, σύμφωνα με τη νομο?θεσία του εν λόγω Κράτους.
Όταν το εθνικό δίκαιο ενός Κράτους Μέρους του επι?τρέπει να εκδώσει ή άλλως να παραδώσει έναν από τους υπηκόους του μόνο υπό τον όρο ότι το άτομο θα επιστρα?φεί στο εν λόγω Κράτος για να εκτίσει την ποινή που θα ε?πιβληθεί ως αποτέλεσμα της δίκης ή της διαδικασίας για την οποία ζητήθηκε η έκδοση ή η παράδοση του προσώ?που, και το εν λόγω Κράτος καθώς και το Κράτος που ζη?τά την έκδοση του προσώπου συμφωνήσουν για την επι?λογή αυτή και τους άλλους όρους που μπορεί να θεωρή?σουν κατάλληλους, αυτή η υπό όρους έκδοση ή παράδοση είναι επαρκής για να απαλλαγεί από την υποχρέωση της παραγράφου 1.
Άρθρο 9
Τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θεωρεί?ται ότι περιλαμβάνονται σ' αυτά για τα οποία χωρεί έκδο?ση σε κάθε συνθήκη έκδοσης που υφίσταται μεταξύ οποι?οσδήποτε από τα Κράτη Μέρη πριν την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης. Τα Κράτη Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμπεριλάβουν τα εν λόγω αδικήματα ως αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση σε κάθε συνθήκη έκδοσης που πρόκειται να συνάψουν μεταγενέστερα με?ταξύ τους.
Όταν ένα Κράτος Μέρος, που εξαρτά την έκδοση α?πό την ύπαρξη σχετικής συνθήκης, λάβει αίτημα έκδοσης από άλλο Κράτος Μέρος με το οποίο δεν έχει συνάψει συνθήκη έκδοσης, το Κράτος-αποδέκτης του αιτήματος μπορεί, κατ' επιλογή του. να θεωρήσει την παρούσα Σύμ?βαση ως τη νομική βάση για την έκδοση σε σχέση με τα α?δικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2. Η έκδοση υπό?κειται στις άλλες προϋποθέσεις που προβλέπει το δίκαιο του Κράτους-αποδέκτη του αιτήματος.
Τα Κράτη Μέρη που δεν εξαρτούν την έκδοση από την ύπαρξη συνθήκης αναγνωρίζουν τα αδικήματα που ανα?φέρονται στο άρθρο 2 ως αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση μεταξύ τους, υποκείμενα στις προϋποθέσεις που προβλέπει το δίκαιο του Κράτους-αποδέκτη του αιτήμα?τος.
Αν αυτό είναι απαραίτητο, τα αδικήματα που αναφέ?ρονται στο άρθρο 2 θεωρείται, για τους σκοπούς της έκ?δοσης μεταξύ Κρατών Μερών, ότι τελέστηκαν όχι μόνο στον τόπο όπου έγιναν αλλά και στην επικράτεια των Κρα?τών που έχουν θεμελιώσει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 6. παράγραφοι 1 και 2.
Οι διατάξεις όλων των συνθηκών και συμφωνιών έκ?δοσης μεταξύ Κρατών Μερών σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θεωρείται ότι τροποποιή?θηκαν μεταξύ των Κρατών Μερών στο βαθμό που δεν είναι συμβατές με την παρούσα Σύμβαση.
Άρθρο 10
Τα Κράτη Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο το μεγα?λύτερο δυνατό βαθμό συνδρομής σε σχέση με ανακρί?σεις ή ποινικές διαδικασίες ή διαδικασίες έκδοσης που ε?γείρονται σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 συμπεριλαμβανομένης της συνδρομής για τη λήψη αποδείξεων που είναι στη διάθεση τους και είναι απαραίτητες για τη διαδικασία.
Τα Κράτη Μέρη εκτελούν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από την παράγραφο 1. σύμφωνα με τυχόν συνθήκες ή άλλους συμφωνίες αμοιβαίας νομικής συν?δρομής που μπορεί να υφίστανται μεταξύ τους. Αν δεν υ?πάρχουν τέτοιες συνθήκες ή συμφωνίες, τα Κράτη Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο συνδρομή σύμφωνα με το ε?θνικό τους δίκαιο.
Άρθρο 11
Κανένα από τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 δεν θεωρείται, για τους σκοπούς της έκδοσης ή της α?μοιβαίας δικαστικής συνδρομής, ως πολιτικό αδίκημα ή ως αδίκημα που συνδέεται με πολιτικό αδίκημα ή ως αδί?κημα με πολιτικά κίνητρα. Συνακόλουθα. το αίτημα έκδο?σης ή αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής που στηρίζεται σε τέτοιο αδίκημα δεν μπορεί να απορριφθεί με μοναδικό λόγο ότι αφορά πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα που συνδέε?ται με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα με πολιτικά κίνητρα.
Άρθρο 12
Κανένα σημείο της παρούσας Σύμβασης δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει την υποχρέωση έκδοσης ή παροχής αμοιβαίας νομικής συνδρομής, αν το Κράτος Μέρος - αποδέκτης του αιτήματος έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι το αίτημα έκδοσης για τα αδική?ματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 ή αμοιβαίας νομικής συνδρομής σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα έγινε με σκοπό τη δίωξη ή τιμωρία προσώπου λόγω της φυλής. θρησκείας, υπηκοότητας, εθνικής καταγωγής ή πολιτικής γνώμης του προσώπου αυτού ή ότι η συμμόρφωση με το αίτημα θα έβλαπτε τη θέση του εν λόγω προσώπου για ο?ποιονδήποτε από τους λόγους αυτούς.
Άρθρο 13
Πρόσωπο που κρατείται ή εκτίει ποινή στην επικρά?τεια ενός Κράτους Μέρους, η παρουσία του οποίου σε άλ?562 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) (β) Αν οι αρμόδιες αρχές και των δύο Κρατών συμφω?νήσουν, υπό τους όρους που τα εν λόγω Κράτη θα θεω?ρήσουν ενδεδειγμένους.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου: (α) Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο έχει την εξουσία και υποχρέωση να το φυλάξει υπό κράτηση, εκτός αν άλλως ζητηθεί ή εξουσιοδοτηθεί από το Κράτος από το οποίο μεταφέρθηκε το πρόσωπο, (β) Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο εκ?πληρώνει χωρίς καθυστέρηση την υποχρέωση του να επι?στρέψει το πρόσωπο στη φύλαξη του Κράτους από το ο?ποίο μεταφέρθηκε, όπως προηγουμένως ή όπως αλλιώς έχει συμφωνηθεί, από τις αρμόδιες αρχές των δύο Κρα?τών, (γ) Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο δεν μπορεί να ζητήσει από το Κράτος από το οποίο αυτό με?ταφέρθηκε να κινήσει διαδικασία έκδοσης για την επι?στροφή αυτού του προσώπου, (δ) Ο υπό κράτηση χρόνος στο Κράτος στο οποίο μετα?φέρθηκε το εν λόγω πρόσωπο προσμετράται στην ποινή που εκτίει στο Κράτος από το οποίο μεταφέρθηκε.
To πρόσωπο, το οποίο πρόκειται να μεταφερθεί, σύμ?φωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, ανεξάρτητα από την υπηκοότητα του, δεν μπορεί να διωχθεί ή να κρα?τηθεί ή να υποβληθεί σε άλλο περιορισμό της προσωπι?κής του ελευθερίας στην επικράτεια του Κράτους στο ο?ποίο αυτό μεταφέρεται για πράξεις ή καταδίκες προγενέ?στερες της αναχώρησης του από την επικράτεια του Κράτους από το οποίο μεταφέρεται, εκτός αν συμφωνή?σει προς τούτο το τελευταίο αυτό Κράτος.
Άρθρο 14
Κάθε πρόσωπο το οποίο κρατείται ή σχετικά με το οποίο λαμβάνονται μέτρα ή διεξάγονται διαδικασίες σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση λαμβάνει εγγυήσεις δίκαιης με?ταχείρισης. συμπεριλαμβανομένης της απολαυής όλων των δικαιωμάτων και εγγυήσεων σύμφωνα με το δίκαιο του Κράτους στην επικράτεια του οποίου το πρόσωπο αυ?τό είναι παρόν και τις ισχύουσες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Άρθρο 15
Τα Κράτη Μέρη συνεργάζονται για την πρόληψη των α?δικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2, και συγκεκρι?μένα: (α) Λαμβάνοντας όλα τα εφικτά μέτρα, συμπεριλαμβα?νομένης, αν χρειαστεί, της προσαρμογής της εθνικής νο?μοθεσίας τους, για την πρόληψη και αντιμετώπιση της προετοιμασίας στις αντίστοιχες επικράτειες τους για την διάπραξη αυτών των αδικημάτων εντός ή εκτός της επι?κράτειάς τους, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την απαγόρευση στις επικράτειες τους παράνομων δραστη?ριοτήτων προσώπων, ομάδων και οργανώσεων που εν?θαρρύνουν, υποκινούν, οργανώνουν, εσκεμμένα χρημα?τοδοτούν ή συμμετέχουν στη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2, (β) Ανταλλάσσοντας ακριβείς και επαληθευμένες πλη?ροφορίες σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία. και συ?ντονίζοντας διοικητικά και άλλα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψη της τέλεσης των αδικημάτων που ανα?φέρονται στο άρθρο 2. (γ) Οσάκις απαιτείται, μέσω έρευνας και ανάπτυξης σχετικά με τις μεθόδους ανίχνευσης εκρηκτικών και άλ?λων βλαβερών ουσιών που μπορεί να προκαλέσουν θάνα?το ή σωματικό τραυματισμό, μέσου διαβουλεύσεων για την ανάπτυξη προδιαγραφών σήμανσης των εκρηκτικών για την εξακρίβωση της προέλευσης τους σε μετεκρηκτι?κές έρευνες, μέσω ανταλλαγής πληροφοριών για προλη?πτικά μέτρα, συνεργασίας και μεταφοράς τεχνολογίας. ε?ξοπλισμού και σχετικών υλικών.
Άρθρο 16
Το Κράτος Μέρος στο οποίο διώκεται ο φερόμενος ως δράστης, γνωστοποιεί σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο ή τις εφαρμοστέες δικονομικές διατάξεις, την τελική έκβα?ση της διαδικασίας στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος διαβιβάζει τις πληροφορίες στα άλλα Κράτη Μέρη.
Άρθρο 17
Τα Κράτη Μέρη εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση με τρόπο σύμφωνο με τις αρχές της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας των Κρατών καθώς και εκείνες της μη επέμβασης στις ε?σωτερικές υποθέσεις των άλλων Κρατών.
Άρθρο 18
Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν παρέχει σε Κράτος Μέρος το δικαίωμα να αναλάβει στην επικράτεια άλλου Κράτους Μέρους την άσκηση δικαιοδοσίας ή άλ?λων λειτουργιών που επιφυλάσσονται αποκλειστικά στις αρχές του άλλου Κράτους Μέρους από το εθνικό του δί?καιο.
Άρθρο 19
Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν θίγει άλ?λα δικαιώματα, υποχρεώσεις και ευθύνες των Κρατών και ατόμων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ιδιαίτερα τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.
Οι δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων στη διάρ?κεια ένοπλης σύγκρουσης, όπως οι όροι αυτοί νοούνται σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, και οι οποί?ες διέπονται από το δίκαιο αυτό, εξαιρούνται από τις ρυθ?μίσεις της παρούσας Σύμβασης, καθώς και οι δραστηριό?τητες των στρατιωτικών δυνάμεων ενός Κράτους κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους, στο μέτρο που διέπονται από άλλους κανόνες διεθνούς δικαίου.
Άρθρο 20
Κάθε διαφορά μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Κρατών Μερών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της παρού?σας Σύμβασης η οποία δεν μπορεί να διευθετηθεί με δια?πραγματεύσεις εντός ευλόγου χρόνου, υποβάλλεται σε διαιτησία μετά από αίτημα ενός εξ αυτών. Αν, εντός έξι μη?νών από την ημερομηνία του αιτήματος διαιτησίας, τα μέ?ρη δεν μπορούν να συμφωνήσουν για τη συγκρότηση της διαιτησίας, οποιοδήποτε από τα μέρη μπορεί να παρα?πέμψει τη διαφορά στο Διεθνές Δικαστήριο, μετά από αί?τηση, σύμφωνα με το Καταστατικό του Δικαστηρίου. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 563 δεν δεσμεύονται από την παράγραφο 1 σε σχέση με οποιοδήποτε Κράτος Μέρος που εκφράζει αυτή την επι?φύλαξη.
Κάθε Κράτος που έχει εκφράσει επιφύλαξη σύμφωνα με την παράγραφο 2 μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να αποσύ?ρει την επιφύλαξη με γνωστοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρο 21
Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη από 12 Ιανουαρίου 1998 έως 31 Δεκεμβρίου 1999 στην Έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Η παρούσα Σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Τα έγγραφα κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή για προσχώρηση από οποιοδήποτε Κράτος. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρο 22
Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή η?μέρα μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εικοστού δεύ?τερου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Για κάθε Κράτος που κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στη Σύμβαση μετά την κατάθεση του εικο?στού δεύτερου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρι?σης ή προσχώρησης, η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τρια?κοστή ημέρα μετά την κατάθεση από το εν λόγω Κράτος του εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προ?σχώρησής του.
Άρθρο 23
Κάθε Κράτος Μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα Σύμβαση με γραπτή γνωστοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Η καταγγελία αρχίζει να ισχύει ένα έτος μετά την η?μερομηνία παραλαβής της γνωστοποίησης από τον Γενι?κό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρο 24
Το πρωτότυπο της παρούσας Σύμβασης, της οποίας το Αραβικό, Κινεζικό, Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό και Ισπανικό κείμενο είναι εξ ίσου αυθεντικά, κατατίθεται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος αποστέλλει ε?πικυρωμένα αντίγραφα της σε όλα τα Κράτη. ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ, οι υπογεγραμμένοι, δεό?ντως εξουσιοδοτημένοι από τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις τους, υπέγραψαν την παρούσα Σύμβαση, που άνοιξε για υπογραφή στη Νέα Υόρκη στις 12 Ιανουαρίου 1998. Άρθρο δεύτερο Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευ?σή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και της Σύμ?βασης που κυρώνεται από την πλήρωση των προϋποθέ?σεων του άρθρου 22 αυτής. Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεση του ως νόμου του Κράτους. Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 2003
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ Φ. ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟΣ Μ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ Θεωρήθηκε και τέθηκε η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 2003
Η ανάγνωση του παρόντος εγγράφου δεν αντικαθιστά την ανάγνωση του αντίστοιχου τεύχους της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Δεν αναλαμβάνουμε ευθύνη για τυχόν ανακρίβειες που οφείλονται στη μετατροπή του πρωτοτύπου σε αυτή τη μορφή.
Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται υπό τους όρους επαναχρησιμοποίησης που ορίζει η ίδια η πηγή ΦΕΚ, όχι υπό άδεια της Legalize ούτε υπό άδεια δημόσιου τομέα.
ΦΕΚ
Δημόσιος τομέας (επίσημα κρατικά κείμενα)