Verdrag inzake de beslechting van geschillen met betrekking tot investeringen tussen Staten en onderdanen van andere Staten

Hierbij wordt opgericht het Internationaal Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen (hierna te noemen het Centrum).

Het doel van het Centrum is, de gelegenheid te openen voor bemiddeling en arbitrage ter beslechting van geschillen met betrekking tot investeringen tussen Verdragsluitende Staten en onderdanen van andere Verdragsluitende Staten in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag.

De Raad van Bestuur wordt gevormd door de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten, en wel één van iedere Staat. Een plaatsvervanger kan als vertegenwoordiger optreden, wanneer de eigenlijke vertegenwoordiger afwezig of niet tot handelen in staat is.

Als geen ander daartoe is aangewezen, is elke door een Verdragsluitende Staat benoemde bestuurder en plaatsvervangende bestuurder van de Bank ex officio de vertegenwoordiger, onderscheidenlijk de plaatsvervangende vertegenwoordiger, van die Staat.

Onverminderd de bevoegdheden en taken, hem opgedragen in andere bepalingen van dit Verdrag, draagt de Raad van Bestuur zorg voor:

De Raad van Bestuur kan iedere commissie instellen, die hij nodig oordeelt.

De Raad van Bestuur oefent voorts alle andere bevoegdheden uit en verricht alle andere taken, die hij nodig oordeelt voor de uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag.

De Raad van Bestuur houdt jaarlijks een zitting en voorts zoveel andere zittingen als de Raad besluit of worden bijeengeroepen door de Voorzitter of bijeengeroepen door de Secretaris-Generaal op verzoek van tenminste vijf leden van de Raad.

Ieder lid van de Raad van Bestuur heeft één stem en behoudens de door dit Verdrag voorziene uitzonderingen, worden alle aan de Raad voorgelegde vraagstukken bij meerderheid der uitgebrachte stemmen beslist.

Bij alle zittingen van de Raad van Bestuur bestaat het quorum uit de helft der leden, vermeerderd met één lid.

De Raad van Bestuur kan bij een meerderheid van twee derden van zijn leden een procedure vaststellen, waarbij de Voorzitter een stemming door de Raad kan uitlokken zonder deze bijeen te roepen. Deze stemming wordt slechts als geldig beschouwd indien de meerderheid van de Raad zijn stem uitbrengt binnen de in genoemde procedure voorgeschreven termijnen.

De Secretaris-Generaal en de Plaatsvervangende Secretarissen-Generaal worden op voordracht van de Voorzitter gekozen door de Raad van Bestuur met een meerderheid van twee derden van zijn leden voor een tijdvak van ten hoogste zes jaar; zij zijn herkiesbaar. De Voorzitter stelt, na overleg met de leden van de Raad van Bestuur, voor elk ambt een of meer kandidaten voor.

Het ambt van Secretaris-Generaal en Plaatsvervangend Secretaris-Generaal is onverenigbaar met de uitoefening van een politieke functie. De Secretaris-Generaal en de Plaatsvervangende Secretarissen-Generaal kunnen uitsluitend met toestemming van de Raad van Bestuur andere ambten vervullen of andere beroepswerkzaamheden verrichten.

Wanneer de Secretaris-Generaal afwezig is of niet tot handelen in staat is, of wanneer het ambt vacant is, treedt de Plaatsvervangende Secretaris-Generaal op als Secretaris-Generaal.

Iedere Verdragsluitende Staat kan voor elke Lijst vier personen aanwijzen, die onderdaan van die Staat kunnen doch niet behoeven te zijn.

De Voorzitter kan tien personen aanwijzen voor iedere Lijst. De aldus voor een Lijst aangewezen personen dienen ieder van verschillende nationaliteit te zijn.

De voor de Lijsten aangewezen personen dienen van hoog zedelijk karakter en erkende deskundigen op het gebied van het recht, van de handel, de industrie of de financiën te zijn, op wier onafhankelijkheid van oordeel kan worden vertrouwd. Deskundigheid op juridisch gebied is van bijzonder belang voor de op de Lijst van Arbiters vermelde personen.

De Voorzitter houdt voorts bij zijn aanwijzing van personen voor de Lijsten rekening met het belang, dat op de Lijsten de voornaamste rechtsstelsels van de wereld en de belangrijkste vormen van economische bedrijvigheid zijn vertegenwoordigd.

De aangewezen personen staan op de Lijst voor perioden van zes jaar, die kunnen worden verlengd.

Bij overlijden of aftreden van een der op de Lijsten vermelde personen heeft de autoriteit die deze persoon heeft aangewezen het recht, een opvolger aan te wijzen voor de resterende termijn.

De op de Lijsten vermelde personen blijven daarop vermeld tot hun opvolger is aangewezen.

Eenzelfde persoon kan op beide Lijsten worden vermeld.

Indien een persoon door verschillende Verdragsluitende Staten, of door één of meer Verdragsluitende Staten en tevens door de Voorzitter, is aangewezen voor eenzelfde Lijst, wordt hij geacht te zijn aangewezen door de autoriteit die hem het eerst heeft aangewezen. Indien hij echter onderdaan is van één der Staten die hem hebben aangewezen, wordt hij geacht door die Staat te zijn aangewezen.

Alle aanwijzingen worden ter kennis gebracht van de Secretaris-Generaal en hebben rechtsgevolg vanaf het tijdstip waarop deze kennisgeving is ontvangen.

De archieven van het Centrum zijn onschendbaar, onverschillig waar zij zich bevinden.

Elke Verdragsluitende Staat verleent het Centrum met betrekking tot zijn officiële verbindingen, een behandeling die tenminste even gunstig is als die welke hij aan andere internationale organisaties verleent.

Het Centrum, alsmede zijn tegoeden, eigendommen en inkomsten en de op grond van dit Verdrag door hen verrichte handelingen en transacties zijn vrijgesteld van alle belastingen en douanerechten. Het Centrum is eveneens vrijgesteld van elke aansprakelijkheid voor de invordering of betaling van belastingen of douanerechten.

Geen belasting wordt geheven op of in verband met de door het Centrum aan de Voorzitter of de leden van de Raad van Bestuur betaalde onkostenvergoedingen, of op of in verband met de salarissen, onkostenvergoedingen of andere emolumenten welke door het Centrum aan de ambtenaren of het overige personeel van het Secretariaat worden betaald, behalve voor zover het betreft hen, die onderdaan zijn van het land waar zij hun werkzaamheden verrichten.

Geen belasting wordt geheven op of in verband met de honoraria of onkostenvergoedingen, ontvangen door personen die optreden als bemiddelaars, arbiters of leden van een ingevolge artikel 52, lid 3, ingesteld Comité, in de gedingen die krachtens dit Verdrag plaatsvinden, indien het enige aanknopingspunt voor het opleggen van die belasting is de plaats waar het Centrum is gelegen of de plaats waar het geding plaatsvindt, of de plaats waar deze honoraria of vergoedingen worden betaald.

Het werkterrein van het Centrum omvat de beslechting van alle rechtsgeschillen tussen een Verdragsluitende Staat (of een samenstellend deel of een orgaan van die Staat, hetwelk als zodanig door die Verdragsluitende Staat aan het Centrum is aangewezen) en een onderdaan van een andere Verdragsluitende Staat, welke rechtstreeks voortvloeien uit een investering, en ten aanzien waarvan de partijen er schriftelijk in hebben toegestemd, deze aan het Centrum voor te leggen. Wanneer de partijen hun toestemming hebben gegeven, kan geen hunner deze eenzijdig intrekken.

Onder „onderdaan van een andere Verdragsluitende Staat” wordt verstaan:

Toestemming door een samenstellend deel of orgaan van een Verdragsluitende Staat behoeft de goedkeuring van die Staat, tenzij die Staat het Centrum mededeelt dat een dergelijke goedkeuring niet vereist is.

Elke Verdragsluitende Staat kan bij bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag of op ieder later tijdstip het Centrum in kennis stellen van de categorie of categorieën van geschillen welke naar het oordeel van die Staat al dan niet in aanmerking komen om aan het Centrum voorgelegd te worden. De Secretaris-Generaal deelt alle Verdragsluitende Staten deze kennisgeving terstond mede. Een dergelijke kennisgeving vormt niet de in lid 1 bedoelde toestemming.

Geen der Verdragsluitende Staten verleent diplomatieke bescherming of stelt een volkenrechtelijke eis met betrekking tot een geschil, dat een van zijn onderdanen en een andere Verdragsluitende Staat zijn overeengekomen aan arbitrage volgens dit Verdrag te onderwerpen of reeds onderworpen hebben, tenzij de andere Verdragsluitende Staat zich niet heeft gedragen overeenkomstig de inzake dat geschil gewezen uitspraak en deze niet heeft nagekomen.

Onder diplomatieke bescherming, bedoeld in lid 1, zijn niet begrepen de informele diplomatieke stappen, uitsluitend dienende om een beslechting van het geschil te vergemakkelijken.

Een Verdragsluitende Staat of een onderdaan van een Verdragsluitende Staat die een bemiddelingsprocedure wenst aanhangig te maken, wendt zich met een daartoe strekkend schriftelijk request tot de Secretaris-Generaal, die een afschrift van het request aan de andere partij zendt.

Het request bevat inlichtingen omtrent de punten van geschil, de hoedanigheid der partijen en hun toestemming tot bemiddeling in overeenstemming met de procedureregels voor het aanhangig maken van een bemiddelings- of arbitragegeding.

De Secretaris-Generaal schrijft het request in, tenzij hij, op grond van de in het request vervatte gegevens, van oordeel is dat het geschil duidelijk buiten het werkterrein van het Centrum valt. Hij stelt de partijen terstond in kennis van de inschrijving of de weigering van de inschrijving.

De Bemiddelingscommissie (hierna te noemen de Commissie) wordt zo spoedig mogelijk na de inschrijving van het request bedoeld in artikel 28, samengesteld.

Als bemiddelaars kunnen worden benoemd personen die niet op de Lijst van Bemiddelaars voorkomen, tenzij het een benoeming door de Voorzitter ingevolge artikel 30 betreft.

Op deze wijze benoemde bemiddelaars dienen te voldoen aan de in artikel 14, lid 1, gestelde eisen.

De Commissie beslist over haar bevoegdheid.

Elke exceptie, door een der partijen opgeworpen, inhoudende dat het geschil niet binnen het werkterrein van het Centrum, of om andere redenen niet binnen de bevoegdheid van de Commissie valt, wordt door de Commissie in overweging genomen, die bepaalt of zij behandeld zal worden als een preliminaire vraag dan wel gelijktijdig met de hoofdzaak zal dienen.

Het is de taak van de Commissie om de geschilpunten tussen de partijen op te helderen en te trachten een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te vinden. Daartoe kan de Commissie in iedere fase van het geding, en van tijd tot tijd, aan partijen aanbevelingen doen voor een regeling van het geschil. De partijen dienen te goeder trouw samen te werken met de Commissie ten einde haar in staat te stellen, haar werkzaamheden te verrichten, en dienen haar aanbevelingen in zeer ernstige overweging te nemen.

Indien de partijen overeenstemming bereiken, stelt de Commissie een rapport op, inhoudende de punten van geschil en vermeldende dat partijen tot overeenstemming zijn gekomen. Indien in enige fase van het geding de Commissie meent dat overeenstemming tussen partijen niet mogelijk is, sluit zij het geding en stelt een rapport op, vermeldende dat het geschil is onderworpen aan bemiddeling en dat partijen geen overeenstemming hebben bereikt. Indien een der partijen niet verschijnt of niet deelneemt aan het geding, sluit de Commissie het geding en stelt een rapport op, vermeldende dat die partij niet verschenen is of niet heeft deelgenomen aan het geding.

Een Verdragsluitende Staat of een onderdaan van een Verdragsluitende Staat die een arbitragegeding wenst aanhangig te maken, wendt zich met een daartoe strekkend schriftelijk request tot de Secretaris-Generaal, die een afschrift van het request aan de andere partij zendt.

Het request bevat inlichtingen omtrent de punten van geschil, de hoedanigheid der partijen en hun toestemming tot arbitrage in overeenstemming met de procedureregels voor het aanhangig maken van een bemiddelings- of arbitrageprocedure.

De Secretaris-Generaal schrijft het request in, tenzij hij op grond van de in het request vervatte gegevens van oordeel is, dat het geschil duidelijk buiten het werkterrein van het Centrum valt. Hij stelt de partijen terstond in kennis van de inschrijving of de weigering van de inschrijving.

Het Scheidsgerecht wordt zo spoedig mogelijk na de inschrijving van een request bedoeld in artikel 36 samengesteld.

Als arbiters kunnen worden benoemd personen die niet op de Lijst van Arbiters voorkomen, tenzij het een benoeming door de Voorzitter ingevolge artikel 38 betreft.

Op deze wijze benoemde arbiters dienen te voldoen aan de in artikel 14, eerste lid, gestelde eisen.

Het Scheidsgerecht beslist over zijn bevoegdheid.

Elke exceptie door een der partijen opgeworpen inhoudende dat het geschil niet binnen het werkterrein van het Centrum, of om andere redenen niet binnen de bevoegdheid van het Scheidsgerecht valt, wordt door het Scheidsgerecht in overweging genomen, dat bepaalt of zij behandeld dient te worden als een preliminaire vraag dan wel gelijktijdig met de hoofdzaak zal dienen.

Het Scheidsgerecht beslist over een geschil in overeenstemming met zodanige rechtsregels als door partijen zal zijn overeengekomen. Bij gebreke aan zulk een overeenstemming past het Scheidsgerecht het recht toe van de Verdragsluitende Staat, die partij is bij het geschil, waaronder mede dienen te worden verstaan diens regels betreffende het conflictenrecht, alsmede die volkenrechtelijke regels, welke van toepassing kunnen zijn op de zaak.

Het Scheidsgerecht mag niet weigeren, recht te spreken onder het motief van het stilzwijgen of de duisterheid van het recht.

De bepalingen der vorige leden doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van het Scheidsgerecht om een uitspraak ex aequo et bono te doen, indien de partijen zulks overeenkomen.

Indien een der partijen niet verschijnt of haar zaak niet uiteenzet, wordt dit niet beschouwd als een erkenning van de juistheid van de beweringen van de wederpartij.

Indien een der partijen niet verschijnt of haar zaak niet uiteenzet in enige fase van het geding, kan de wederpartij het Scheidsgerecht verzoeken de voorgelegde vragen toch te behandelen en een uitspraak te geven. Alvorens een uitspraak te geven, doet het Scheidsgerecht de partij die niet verschijnt of haar zaak niet uiteenzet, hiervan aanzegging, en verleent die partij uitstel, tenzij het ervan overtuigd is dat genoemde partij niet voornemens is te verschijnen of haar zaak uiteen te zetten.

Het Scheidsgerecht beslist over alle vragen met meerderheid van stemmen van al zijn leden.

De uitspraak wordt schriftelijk gegeven en wordt getekend door de leden van het Scheidsgerecht die daarvoor hebben gestemd.

De uitspraak behandelt alle aan het Scheidsgerecht voorgelegde vragen en bevat de redenen waarop zij is gegrond.

Ieder lid van het Scheidsgerecht kan aan de uitspraak hetzij zijn persoonlijke mening, onafhankelijk van het feit of hij het oordeel van de meerderheid al dan niet deelt, hetzij een verklaring van zijn afwijkend oordeel toevoegen.

Het Centrum publiceert de uitspraak niet dan met instemming van de partijen.

De Secretaris-Generaal doet onverwijld aan partijen gewaarmerkte afschriften van de uitspraak toekomen. De uitspraak wordt geacht te zijn gedaan op de dag waarop genoemde afschriften zijn verzonden.

Op verzoek van een der partijen binnen 45 dagen na de uitspraak, kan het Scheidsgerecht, na kennisgeving daarvan aan de wederpartij, beslissen inzake ieder vraagpunt waarover het heeft nagelaten in de uitspraak te beslissen, alsmede iedere verschrijving, verrekening of soortgelijke vergissing in de uitspraak herstellen. Deze beslissing vormt een deel van de uitspraak en wordt op dezelfde wijze als die uitspraak ter kennis gebracht van partijen. De in artikel 51, lid 2, en in artikel 52, lid 2, bedoelde termijnen beginnen te lopen vanaf het tijdstip van de desbetreffende beslissing.

Indien een geschil tussen de partijen rijst inzake de bedoeling of de betekenis van een uitspraak, kan een der partijen schriftelijk een request tot interpretatie van de uitspraak tot de Secretaris-Generaal richten.

Het request wordt zo mogelijk voorgelegd aan het Scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gewezen. Indien zulks niet mogelijk is, wordt een nieuw Scheidsgerecht gevormd overeenkomstig Afdeling 2 van dit Hoofdstuk. Het Scheidsgerecht kan, indien het van oordeel is dat de omstandigheden zulks vereisen, de tenuitvoerlegging van de uitspraak schorsen, totdat het zich heeft uitgesproken.

Elk der partijen kan schriftelijk aan de Secretaris-Generaal een request tot revisie van de uitspraak richten, wegens het aan het licht treden van een feit van dien aard dat het de uitspraak beslissend kan beïnvloeden, mits dit feit aan het Scheidsgerecht en aan de verzoekende partij niet bekend was toen de uitspraak werd gewezen, en mits de laatste dit feit niet had behoren te kennen.

Het verzoekschrift wordt ingediend binnen 90 dagen na het aan het licht treden van dit nieuwe feit en in elk geval binnen 3 jaar na de datum van de uitspraak.

Het verzoekschrift wordt zo mogelijk voorgelegd aan het Scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gewezen. Indien zulks niét mogelijk is, wordt een nieuw Scheidsgerecht gevormd overeenkomstig Afdeling 2 van dit Hoofdstuk.

Het Scheidsgerecht kan, indien het van oordeel is dat de omstandigheden zulks vereisen, de tenuitvoerlegging van de uitspraak schorsen, totdat het zich heeft uitgesproken. Indien de verzoekende partij in zijn request vraagt om schorsing van de tenuitvoerlegging van de uitspraak, wordt de tenuitvoerlegging voorlopig opgeschort, totdat het Scheidsgerecht over dit verzoek heeft beslist.

Elk der partijen kan schriftelijk de Secretaris-Generaal verzoeken om vernietiging van de uitspraak om een der volgende redenen:

Het verzoekschrift wordt ingediend binnen 120 dagen na de datum van de uitspraak tenzij de nietigverklaring wordt gevraagd wegens corruptie; in dat geval dient het verzoekschrift te worden ingediend binnen 120 dagen na ontdekking van de corruptie en in elk geval binnen 3 jaar na de datum van de uitspraak.

Na ontvangst van het verzoekschrift benoemt de Voorzitter terstond uit de Lijst van Arbiters een Comité ad hoc, bestaande uit drie leden. De leden van dit Comité mogen geen deel hebben uitgemaakt van het Scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gewezen, noch dezelfde nationaliteit bezitten als een der leden van dit Scheidsgerecht, noch ook die van de Staat die partij is bij het geschil of van de Staat waarvan een onderdaan partij is bij het geschil, noch zijn aangewezen voor de Lijst van Arbiters door een van deze beide Staten, noch als bemiddelaar in hetzelfde geding zijn opgetreden. Het Comité is bevoegd, de uitspraak geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren wegens een der in lid 1 van dit artikel genoemde redenen.

De bepalingen van de artikelen 41—45, 48, 49, 53 en 54 van hoofdstuk VI en VII zijn mutatis mutandis van toepassing op het geding voor het Comité.

Het Comité kan, indien het van oordeel is dat de omstandigheden zulks vereisen, besluiten de tenuitvoerlegging van de uitspraak te schorsen totdat het uitspraak heeft gedaan. Indien de verzoekende partij in zijn verzoekschrift om schorsing van de tenuitvoerlegging van de uitspraak vraagt, wordt de tenuitvoerlegging voorlopig geschorst totdat het Comité over dit verzoek heeft beslist.

Indien de uitspraak wordt vernietigd, wordt het geschil op verzoek van een van beide partijen aan een nieuw Scheidsgerecht, ingesteld overeenkomstig Afdeling 2 van dit Hoofdstuk, voorgelegd.

De uitspraak is bindend voor partijen en niet onderworpen aan beroep of enig ander rechtsmiddel met uitzondering van die voorzien in dit Verdrag.

Voor de toepassing van deze Afdeling, omvat „de uitspraak” mede iedere beslissing tot interpretatie, revisie of nietigverklaring van de uitspraak, genomen overeenkomstig artikel 50, 51 of 52.

Iedere Verdragsluitende Staat erkent een ingevolge dit Verdrag gewezen uitspraak als bindend en draagt zorg voor de tenuitvoerlegging op zijn grondgebied van de financiële verplichtingen die deze uitspraak oplegt als ware zij een in kracht van gewijsde gegaan vonnis van een gerecht van die Staat. Een Verdragsluitende Staat die het karakter draagt van een bondsstaat, kan zulk een uitspraak ten uitvoer leggen door tussenkomst van zijn federale gerechten en bepalen dat deze een dergelijke uitspraak moeten behandelen als ware zij een in kracht van gewijsde gegaan vonnis van de gerechten van een der samenstellende delen van die Staat.

Ten einde erkenning en tenuitvoerlegging van een uitspraak op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat te verkrijgen, dient de betrokken partij een door de Secretaris-Generaal gewaarmerkt afschrift van de beslissing over te leggen aan een bevoegd nationaal gerecht of aan een andere autoriteit, door genoemde Staat voor dat doel aangewezen. Iedere Verdragsluitende Staat doet de Secretaris-Generaal mededeling van de aanwijzing voor dat doel van het bevoegde gerecht of de andere autoriteit, en van eventuele veranderingen in deze aanwijzing.

De tenuitvoerlegging van de uitspraak wordt beheerst door de wetgeving betreffende de tenuitvoerlegging van vonnissen, van kracht in de Staat op wiens grondgebied de tenuitvoerlegging wordt verlangd.

Nadat een Commissie of een Scheidsgerecht is samengesteld en het geding is begonnen, blijft de samenstelling daarvan ongewijzigd. Ingeval echter van overlijden, onvermogen of aftreden van een bemiddelaar of een arbiter, wordt in de vacature voorzien overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk III, Afdeling 2, of van Hoofdstuk IV, Afdeling 2.

Een lid van een Commissie of van een Scheidsgerecht blijft zijn werkzaamheden als zodanig vervullen, ook al is zijn naam afgevoerd van de Lijst.

Indien een bemiddelaar of een arbiter, benoemd door een der partijen, ontslag neemt zonder toestemming van de Commissie of het Scheidsgerecht waarvan hij lid was, voorziet de Voorzitter in de vacature door een der op de desbetreffende Lijst vermelde personen aan te wijzen.

Iedere Commissie en ieder Scheidsgerecht stelt de honoraria en onkostenvergoedingen van zijn leden vast, binnen door de Raad van Bestuur van tijd tot tijd opgestelde grenzen, en na overleg met de Secretaris-Generaal.

Het bepaalde in het vorige lid sluit niet uit, dat partijen bij voorbaat, met de Commissie of het Scheidsgerecht, de honoraria en onkostenvergoedingen van zijn leden overeenkomen.

Bij een bemiddelingsgeding worden de honoraria en onkostenvergoedingen van de leden van de Commissie, alsmede de wegens gebruikmaking van de diensten van het Centrum verschuldigde bedragen, voor gelijke delen door partijen gedragen. Iedere partij draagt alle andere kosten die zij in verband met het geding maakt.

Bij een arbitragegeding stelt het Scheidsgerecht, tenzij partijen anders overeenkomen, het bedrag der door hen in verband met het geding gemaakte kosten vast en beslist over de wijze van verdeling en betaling van genoemde kosten, van de honoraria en de onkostenvergoedingen van de leden van het Scheidsgerecht, alsmede van de bedragen verschuldigd wegens gebruikmaking van de diensten van het Centrum. Dit besluit vormt een deel van de uitspraak.

Indien de Raad van Bestuur daartoe met een meerderheid van twee derden van zijn leden besluit, wordt de voorgestelde wijziging aan alle Verdragsluitende Staten toegezonden ter bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. Iedere wijziging treedt in werking 30 dagen nadat de depositaris van dit Verdrag aan de Verdragsluitende Staten kennisgeving heeft verzonden van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging door alle Verdragsluitende Staten.

Geen wijziging kan afbreuk doen aan de rechten en verplichtingen krachtens dit Verdrag van een Verdragsluitende Staat, een samenstellend deel of een orgaan van die Staat, of van een onderdaan van een Verdragsluitende Staat, die voortvloeien uit toestemming tot de bevoegdheid van het Centrum, gegeven vóór het tijdstip waarop zulk een wijziging in werking treedt.

Dit Verdrag wordt door de ondertekenende Staten in overeenstemming met hun grondwettelijke procedures bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd.

Dit Verdrag treedt in werking 30 dagen na het tijdstip van nederlegging van de 20ste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. Ten aanzien van Staten die op een later tijdstip hun akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring nederleggen, treedt het in werking 30 dagen na het tijdstip van die nederlegging.