Ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i szczegółowe warunki nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, a w szczególności: 1) tryb składania wniosków o nadanie uprawnień zawodowych, 2) sposób i warunki uznania praktyki zawodowej, 3) organizację działania komisji kwalifikacyjnej, 4) sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego i ustalania jego kosztów, 5) wzory świadectw tych uprawnień, 6) sposób prowadzenia i zakres danych centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe, - mając na uwadze potrzebę oceny umiejętności samodzielnego wykonywania prac zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami współczesnej wiedzy technicznej.

Art. 32.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 25 otrzymuje brzmienie:

Art. 25. 1. Przepisy art. 24 mogą być stosowane odpowiednio do uczelni niepaństwowej. 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb występowania uczelni niepaństwowej o dotacje, o których mowa w art. 24, uwzględniając w szczególności liczbę własnej kadry dydaktycznej, liczbę kształconych studentów, zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy materialnej uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu. 3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, może przyznać dotacje, o których mowa w ust. 2, określając ich wysokość i przeznaczenie.

2) w art. 33:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 3, określi, w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia, określając w szczególności: 1) formy kształcenia, na które mogą być kierowani obywatele polscy, i warunki, jakie muszą spełniać, aby ubiegać się o skierowanie, 2) formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia i zwrot kosztów przejazdów, 3) okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę, 4) warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę, 5) uprawnienia osób kierowanych za granicę pozostających w zatrudnieniu.

3) art. 42 otrzymuje brzmienie:

Art. 42. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej, określa, w drodze rozporządzenia: 1) warunki, jakim odpowiadać powinna uczelnia, aby utworzyć i prowadzić kierunek studiów, uwzględniając liczbę nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego zaliczanych do minimum kadrowego wraz z formą zatrudnienia, a także proporcje tych pracowników do liczby studentów na danym kierunku studiów oraz nazwy kierunków studiów, 2) minimalne wymagania programowe dla poszczególnych kierunków studiów wraz z ustaleniem tytułów zawodowych, uwzględniając sylwetkę absolwenta, ramowe treści nauczania dla poszczególnych przedmiotów objętych minimum programowym, zarówno w grupie przedmiotów ogólnych, podstawowych, jak i kierunkowych. 2. Rada Główna na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub z własnej inicjatywy: 1) wskazuje kierunki rozwoju szkolnictwa wyższego w zakresie badań naukowych, kształcenia kadr i dydaktyki oraz bazy materialnej uczelni, 2) opiniuje kryteria przyznawania uczelniom przez ministra dotacji i innych środków z budżetu państwa, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1-3, 3) opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących badań naukowych, szkolnictwa wyższego oraz stopni naukowych i tytułu naukowego, jak również projekty umów międzynarodowych dotyczących równoważności tytułów zawodowych oraz stopni naukowych i tytułu naukowego; projekty aktów normatywnych i umów międzynarodowych przedstawia Radzie Głównej minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, 4) wyraża opinie w innych sprawach dotyczących szkolnictwa wyższego, jak również wyraża opinie w sprawach przedstawionych jej przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub innych ministrów, senaty uczelni oraz ogólnopolskie przedstawicielstwo samorządów studenckich.

4) art. 81 otrzymuje brzmienie:

Art. 81. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, specjalności, w których na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić osobę nie spełniającą warunków, o których mowa w art. 80 ust. 2, a posiadającą wybitne twórcze osiągnięcia w pracy zawodowej poza uczelnią, oraz tryb postępowania przy jej zatrudnianiu w uczelni, uwzględniając w szczególności jednostki organizacyjne uczelni, w których osoby te mogą być zatrudnione, oraz jednostki uczestniczące w postępowaniu i ich kompetencje.

5) w art. 83 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje zawodowe, jakie powinna posiadać osoba zatrudniona na jednym ze stanowisk, o których mowa w art. 77 ust. 2, uwzględniając staż pracy i praktyki zawodowe.

6) w art. 109:

1. Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy po przepracowaniu co najmniej trzech lat w uczelni ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze nie przekraczającym jednorazowo jednego roku.

5a. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, określi, w drodze rozporządzenia, tryb orzekania o potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając w szczególności określenie podmiotu uprawnionego do orzekania o stanie zdrowia i sposób prowadzenia dokumentacji.

7) w art. 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formy pomocy przysługującej nauczycielowi akademickiemu podejmującemu studia podyplomowe oraz inne formy kształcenia zawodowego, uwzględniając w szczególności tryb kierowania, wymiar urlopu oraz zakres innych świadczeń, przysługujących osobie kształcącej się.

8) w art. 121:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady podziału funduszu, o którym mowa w ust. 2, oraz przyznawania nagród z tego funduszu, uwzględniając w szczególności rodzaje i wysokość przyznawania nagród oraz tryb składania wniosków.

1. Zasady podziału funduszu, o którym mowa w ust. 3, oraz przyznawania nagród z tego funduszu określa senat uczelni.

9) w art. 140 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może określić, w drodze rozporządzenia, zasady i warunki uczestniczenia wybitnie uzdolnionych uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów na kierunkach zgodnych z uzdolnieniami, zasady zaliczania tych zajęć, w tym również po przyjęciu na studia, określając w szczególności: tryb składania wniosków dotyczących uczestniczenia uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów, warunek zgody rodziców lub prawnych opiekunów ucznia, uprawnienia i obowiązki uczniów biorących udział w zajęciach oraz zakres i tryb zaliczania odbytych zajęć.

10) w art. 141:

1. Osoby ubiegające się o przyjęcie na studia wnoszą opłatę ustaloną przez rektora uczelni. Wysokość opłaty nie może przewyższać planowanych kosztów związanych z przeprowadzeniem postępowania rekrutacyjnego.

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość opłaty, o której mowa w ust. 6, uwzględniając zakres egzaminu, w tym konieczność przeprowadzenia testów dotyczących szczególnych wymogów stawianych kandydatom.

11) w art. 149 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzory dyplomów wydawanych przez uczelnie, uwzględniając rodzaje i kierunki studiów. 3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu studiów, w tym: 1) dokumenty przechowywane w teczce osobowej studenta, 2) zasady wydawania indeksu i legitymacji studenckiej oraz wzory tych dokumentów, 3) sposób dokumentowania przebiegu studiów w dokumentach uczelni, 4) sposób wydawania absolwentom dyplomu ukończenia studiów, 5) zasady dokonywania sprostowań treści dokumentów, 6) zasady dokonywania legalizacji dokumentów i organy uprawnione do dokonywania legalizacji, 7) zasady postępowania z dokumentami osób nieprzyjętych na studia.

Art. 33.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych w art. 32 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia: 1) sposób obsługi Centralnej Komisji, 2) sposób ustalania wysokości środków finansowych niezbędnych dla funkcjonowania Centralnej Komisji, 3) wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji, 4) zakres innych świadczeń przysługujących członkom Centralnej Komisji i powoływanym przez nią recenzentom, uwzględniając w szczególności, że: a) obsługę merytoryczną działalności Centralnej Komisji prowadzi Biuro Centralnej Komisji, a w zakresie spraw finansowych i gospodarczych - jednostki organizacyjne Ministerstwa Edukacji Narodowej, b) wysokość środków dla Centralnej Komisji planowana będzie corocznie w budżecie Ministerstwa Edukacji Narodowej, c) wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji ustali w relacji do maksymalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego określonego w przepisach o wynagrodzeniu nauczycieli akademickich obowiązujących w dniu 31 grudnia roku poprzedniego, d) przyzna członkom Centralnej Komisji prawo do diet i innych należności za czas odbywanych podróży na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Art. 34.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin położonych w strefie nadgranicznej, a także wzór tablicy określającej zasięg strefy nadgranicznej z napisem «Strefa nadgraniczna» i tablicy, o której mowa w art. 9 ust. 5, oraz zasady ich utrzymania przez Straż Graniczną.

2) w art. 16 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

1. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala morskie i stałe lotnicze przejścia graniczne oraz określa rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia, uwzględniając w szczególności umowy międzynarodowe. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, może: 1) ustalać na czas określony dodatkowe lotnicze przejścia graniczne, 2) zarządzić czasowe zamknięcie określonych przejść granicznych lub ograniczyć ruch przez te przejścia, ze względu na bezpieczeństwo państwa, zapewnienie bezpieczeństwa publicznego albo ochronę przed zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także zapobieganie szerzeniu się epidemii chorób zwierząt.

3) w art. 18 skreśla się ust. 2;

4) dodaje się art. 18a w brzmieniu:

Art. 18a. 1. Lot obcego wojskowego statku powietrznego może być wykonany na podstawie zezwolenia właściwego podmiotu i organu zarządzania ruchem lotniczym. 2. Każdy statek powietrzny, który przekroczył granicę państwową bez wymaganego zezwolenia, może być wezwany przez właściwy organ zarządzania ruchem lotniczym do: 1) opuszczenia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, 2) odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu, 3) lądowania na wskazanym mu przez ten organ lotnisku polskim. 3. Statek powietrzny, w przypadku niezastosowania się do wezwania, o którym mowa w ust. 2, może być: 1) przechwycony przez polski wojskowy statek powietrzny, zwany dalej statkiem przechwytującym. Przechwycenie polega na identyfikacji statku powietrznego, nawiązaniu z nim łączności radiowej i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu go na właściwy kierunek lotu lub wysokości albo wymuszeniu lądowania na wskazanym polskim lotnisku, 2) ostrzeżony strzałami ostrzegawczymi przez statek przechwytujący, a w przypadku dalszego niestosowania się do tego wezwania, może być zniszczony, 3) zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, w sytuacji: a) dokonywania czynnej agresji przy użyciu posiadanej broni przeciwko celom położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy: - przekroczył granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej, - dokonuje agresji z przestrzeni powietrznej na pełnym morzu, b) gdy nie posiada załogi na pokładzie. 4. Zmuszony do lądowania statek powietrzny, jego załogę, pasażerów, ich bagaż oraz ładunek służby lotniska przekazują do dyspozycji Straży Granicznej lub innych organów. 5. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską. Jeżeli umowy międzynarodowe właściwe w zakresie lotnictwa wiążące Rzeczpospolitą Polską zawierają odmienne postanowienia względem ustawy, stosuje się wówczas przepisy tych umów. 6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez własne i obce wojskowe statki powietrzne, w tym szczegółowe zasady: 1) postępowania wojskowych statków powietrznych w stosunku do statków powietrznych przekraczających granicę państwową bez wymaganego zezwolenia, 2) zniszczenia statków powietrznych naruszających przestrzeń powietrzną Rzeczypospolitej Polskiej przy użyciu różnych rodzajów środków ogniowych.

Art. 35.

W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 44:

1. Minister właściwy do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia, roczny plan emisji znaczków pocztowych, ustalając ich tematykę, kolejność wprowadzenia do obiegu oraz liczbę, uwzględniając w szczególności rocznice doniosłych zdarzeń przypadających w danym roku kalendarzowym oraz potrzeby eksploatacyjne Poczty Polskiej.

1. Minister właściwy do spraw łączności, w drodze rozporządzenia, może ustalać dopłaty do znaczków pocztowych emitowanych w formach wydawniczych, o których mowa w ust. 4, z przeznaczeniem wpływów na cele społeczne.

2) w art. 54 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady przewozu ładunków pocztowych kolejami, uwzględniając w szczególności możliwości przewozowe przedsiębiorstwa państwowego «Polskie Koleje Państwowe», plan przewozów ładunków pocztowych kolejami oraz warunki przewozu ładunków pocztowych.

Art. 36.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie w art. 71 § 4 otrzymuje brzmienie:

§ 4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przeprowadzania konkursu dla kandydatów na aplikantów notarialnych, w tym w szczególności termin ukazania się w prasie ogłoszenia o przeprowadzeniu konkursu, zawartość ogłoszenia, termin składania zgłoszeń, skład i zadania komisji konkursowej, etapy konkursu oraz szczegółowe zasady oceniania kandydatów.

Art. 37.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, ustanawia, w drodze rozporządzenia, strefy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z uwzględnieniem w szczególności terminów uznania strefy za niebezpieczną oraz wskazania dokładnych współrzędnych geograficznych tej strefy.

2) w art. 45:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia: 1) granice portów morskich od strony morza i ich red, z wyłączeniem portów wojennych, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4, 2) po zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin - granice portów morskich od strony lądu, - z uwzględnieniem współrzędnych geograficznych lub granicznych punktów geodezyjnych.

1. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, granice portów wojennych, z uwzględnieniem w szczególności wymogów obronności oraz wskazaniem dokładnych współrzędnych geograficznych tych portów.

3) art. 46 otrzymuje brzmienie:

Art. 46. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formy współpracy urzędów morskich z Marynarką Wojenną i Strażą Graniczną w zakresie wymienionym w art. 42 oraz w zakresie hydrografii i kartografii morskiej.

Art. 38.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych w art. 24 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru pielęgniarek i rejestru położnych, w tym dane zawierane w rejestrze, oraz sposób udostępniania danych wpisanych do rejestru.

Art. 39.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich art. 8 otrzymuje brzmienie:

Art. 8. 1. Postępowanie w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu aptekarza prowadzi okręgowa rada aptekarska, na której obszarze działania osoba zainteresowana zamierza wykonywać zawód aptekarza. 2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, wszczyna się na pisemny wniosek osoby zainteresowanej. 3. Uchwała okręgowej rady aptekarskiej o stwierdzeniu prawa wykonywania zawodu aptekarza jest podstawą do wydania odpowiedniego zaświadczenia ważnego na terenie całego kraju. 4. Aptekarz, który zrzekł się prawa wykonywania zawodu aptekarza lub zaprzestał wykonywania zawodu na czas nieokreślony, składa pisemne oświadczenie okręgowej radzie aptekarskiej. 5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach stwierdzania prawa wykonywania zawodu aptekarza oraz prowadzenia rejestrów aptekarzy i aptek, w tym organ właściwy do postępowania, warunki wszczęcia postępowania oraz dane, jakie powinno zawierać zaświadczenie.

Art. 40.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1991 r. o Krajowej Szkole Administracji Publicznej w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Szkole statut określający jej ustrój i organizację, zakres działania, zasady kształcenia, prawa i obowiązki słuchaczy oraz inne sprawy dotyczące jej działania, nieuregulowane w ustawie, uwzględniając rolę szkoły w systemie administracji państwa.

Art. 41.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 17 otrzymuje brzmienie:

Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, a za jego zgodą inni ministrowie, wojewodowie, organy jednostek samorządu terytorialnego, mogą, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie. 2. Instytucje, organizacje, osoby prawne lub fizyczne mogą, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych, tworzyć, przekształcać lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

2) w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych corocznie określi, w drodze rozporządzenia, wysokość środków finansowych i ich podział między podmioty, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ich wykorzystania wyłącznie dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej.

Art. 42.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 18a dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Regulamin porządkowy zakładu opieki zdrowotnej powinien określać w szczególności: 1) przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych z zapewnieniem właściwej dostępności i jakości tych świadczeń w jednostkach organizacyjnych zakładu opieki zdrowotnej, 2) organizację i zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych zakładu opieki zdrowotnej, w tym zakresy czynności pracowników oraz warunki współdziałania między tymi jednostkami dla zapewnienia sprawności funkcjonowania zakładu opieki zdrowotnej pod względem leczniczym, administracyjnym i gospodarczym, 3) warunki współdziałania z innymi zakładami opieki zdrowotnej w zakresie zapewnienia prawidłowości diagnostyki, leczenia pacjentów i ciągłości postępowania, 4) prawa i obowiązki pacjenta, 5) obowiązki zakładu opieki zdrowotnej w razie śmierci pacjenta.

2) dodaje się art. 19b w brzmieniu:

Art. 19b. 1. W zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych pacjent ma prawo przechowywać wartościowe rzeczy w depozycie zakładu opieki zdrowotnej. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki postępowania z depozytami, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności: 1) zakres spisu przedmiotów oddanych do depozytu, 2) sposób zabezpieczenia przedmiotów oddawanych do depozytu, 3) zasady prowadzenia księgi depozytów, 4) tryb postępowania z nieodebranymi depozytami.

3) dodaje się art. 21a w brzmieniu:

Art. 21a. 1. Dzieci narodzone w szpitalu oraz dzieci w wieku do 7 lat przyjmowane do szpitala zaopatrywane są w znaki tożsamości. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb zaopatrywania dzieci, o których mowa w ust. 1, w znaki tożsamości oraz zasady postępowania w razie stwierdzenia braku tych znaków.

4) art. 28 otrzymuje brzmienie:

Art. 28. 1. Pogotowie ratunkowe udziela świadczeń zdrowotnych w razie wypadku, urazu, porodu, nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, powodujących zagrożenie życia. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, obowiązki personelu pogotowia ratunkowego w razie uzasadnionego przypuszczenia, że wypadek pozostaje w bezpośrednim związku z czynem przestępczym, uwzględniając w szczególności: 1) obowiązki dyspozytora biura wezwań, 2) obowiązki personelu zespołu wyjazdowego, 3) obowiązki pozostałych pracowników pogotowia.

5) art. 36 otrzymuje brzmienie:

Art. 36. Tworzenie, przekształcenie i likwidacja publicznego zakładu opieki zdrowotnej następuje w drodze rozporządzenia właściwego organu administracji rządowej albo w drodze uchwały właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej, uwzględniając w szczególności sprawy wskazane w art. 38 i 43 ustawy.

6) użyty w art. 38 w ust. 1, w art. 43 w ust. 1 dwukrotnie i w ust. 2-4 oraz w art. 60 w ust. 3 i 5 w różnych przypadkach wyraz „zarządzenie” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „rozporządzenie”;

7) w art. 43a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia albo Minister Obrony Narodowej po uzyskaniu opinii rektora uczelni, z zastrzeżeniem art. 43b ust. 5, nadaje, w drodze rozporządzenia, statut szpitalowi klinicznemu, o którym mowa w ust. 1, ze szczególnym uwzględnieniem określenia udziału szpitala klinicznego w prowadzeniu badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych, sposobu realizacji celów naukowych i dydaktycznych, zakresu świadczeń zdrowotnych, obszaru działania szpitala klinicznego oraz zakresu uczestnictwa w przygotowywaniu osób do wykonywania zawodu medycznego.

8) w art. 43b:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje, w drodze rozporządzenia, rektorowi właściwej państwowej uczelni medycznej, państwowej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na jego wniosek, obowiązki i uprawnienia wobec szpitala klinicznego prowadzonego w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, z wyjątkiem obowiązków i uprawnień określonych w art. 36, 44c, 53 ust. 2, art. 53a, 55 ust. 2 i art. 60 ust. 3 i 4, z zastrzeżeniem ust. 2.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w drodze rozporządzenia, odebrać właściwemu rektorowi przekazane obowiązki i uprawnienia w sytuacji, gdy szpital kliniczny zaprzestał działalności, do której realizacji został utworzony, lub znacznie ją ograniczył lub gdy nie może we własnym zakresie pokryć ujemnego wyniku finansowego.

9) w art. 50 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki sprawowania zarządu częścią mienia państwowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności cel przekazania mienia.

10) w art. 54 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przekazywania samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki zdrowotnej środków publicznych oraz sposób kontroli ich wykorzystania, uwzględniając w szczególności elementy umowy oraz kontrolę pod kątem oceny prawidłowości realizacji zadań oraz sposobu wydatkowania środków publicznych.

Art. 43.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki tworzenia, organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego, uwzględniając umożliwienie uczniom godzenia zajęć sportowych z nauką, w szczególności poprzez odpowiednią organizację zajęć dydaktycznych.

2) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi ponadto, w drodze rozporządzenia: 1) ramowe plany nauczania, w tym wymiar godzin do dyspozycji dyrektora szkoły, z uwzględnieniem w szczególności obowiązującego wymiaru godzin zajęć edukacyjnych dla poszczególnych etapów edukacyjnych, a także wymiaru godzin zajęć rewalidacyjnych dla uczniów niepełnosprawnych, 2) podstawy programowe: wychowania przedszkolnego, kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół, kształcenia w profilach w liceach profilowanych, kształcenia w poszczególnych zawodach i profilach kształcenia zawodowego, uwzględniając w szczególności zestawy celów i treści nauczania, umiejętności uczniów, a także zadania wychowawcze szkoły w dostosowaniu do poszczególnych etapów kształcenia i typów szkół oraz zawodów i profili kształcenia zawodowego, 3) warunki i tryb dopuszczania do użytku szkolnego programów nauczania, programów wychowania przedszkolnego i podręczników oraz zalecania środków dydaktycznych, z uwzględnieniem konieczności uzyskiwania przed dopuszczeniem programów lub podręczników oraz zaleceniem środków dydaktycznych opinii specjalistów z zakresu poszczególnych dziedzin, 4) warunki i sposób oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, uwzględniające w szczególności kompetencje okręgowych komisji egzaminacyjnych, a także możliwość ustalania przez szkoły wewnątrzszkolnego systemu oceniania, 5) sposób prowadzenia przez szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzaje tej dokumentacji, uwzględniające w szczególności ewidencję dzieci i młodzieży podlegających obowiązkowi szkolnemu i obowiązkowi nauki, a także stanowiące podstawę wydawania uczniom świadectw i dyplomów, 6) warunki prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez szkoły i placówki, uwzględniające możliwość wprowadzania nowych rozwiązań programowych, organizacyjnych i metodycznych w zakresie działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, a także wprowadzania odmiennych od powszechnie obowiązujących warunków działania i organizacji szkół i placówek, 7) organizację roku szkolnego, uwzględniającą terminy rozpoczynania i kończenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, przerw świątecznych i ferii szkolnych, 8) organizację oraz sposób przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad, uwzględniając, że konkursy, turnieje i olimpiady powinny służyć odkrywaniu i rozwijaniu uzdolnień uczniów, pobudzaniu twórczego myślenia, wspomaganiu zdolności stosowania zdobytej wiedzy w praktycznym działaniu, a także lepszemu przygotowaniu uczniów do nauki w szkołach wyższego stopnia lub do wykonywania zawodu, 9) warunki organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla uczniów niepełnosprawnych w szkołach i placówkach ogólnodostępnych, integracyjnych i specjalnych, uwzględniając szczególne potrzeby edukacyjne tych uczniów, 10) standardy wymagań będące podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów, z uwzględnieniem zasady, że wymagania powinny uwzględniać cele i zadania edukacyjne, zakres treści nauczania oraz umiejętności i osiągnięcia uczniów zawarte w odpowiednich podstawach programowych, 11) zasady udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkołach i placówkach, które powinny tworzyć warunki dla zaspokajania potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów, w szczególności wspomagać rozwój uczniów i efektywność uczenia się.

3) w art. 30 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na stanowisko kuratora oświaty oraz tryb pracy komisji konkursowej.

4) art. 44 otrzymuje brzmienie:

Art. 44. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których nie tworzy się rady pedagogicznej ze względu na specyficzną organizację pracy szkoły lub placówki.

5) w art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których w skład rady szkoły lub placówki nie wchodzą rodzice lub uczniowie ze względu na specyficzną organizację pracy i zadania szkoły lub placówki bądź brak możliwości wyłonienia stałej reprezentacji rodziców lub uczniów.

6) w art. 55 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których nie tworzy się samorządu uczniowskiego ze względu na konieczność stosowania w szkole lub placówce specjalnej organizacji nauki i metod pracy, a także ze względów wychowawczych, opiekuńczych i resocjalizacyjnych.

7) w art. 60 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w stosunku do szkół artystycznych - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia, ramowe statuty szkół i placówek publicznych, uwzględniając w szczególności ogólne zasady organizacji szkoły lub placówki, a także zakresy spraw, które powinny być ustalone w statucie szkoły lub placówki.

8) w art. 66 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 1, oraz organizację indywidualnego programu lub toku nauki, uwzględniając umożliwienie uczniom szczególnie uzdolnionym rozwoju ich uzdolnień oraz ukończenie szkoły w skróconym czasie.

9) w art. 68c ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, może określić, w drodze rozporządzenia, inne stowarzyszenia naukowo-techniczne oraz zawodowe uprawnione do nadawania stopni specjalizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, i szczegółowy tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając w szczególności możliwość dokonania oceny dorobku zawodowego osób ubiegających się o nadanie stopnia specjalizacji zawodowej.

10) w art. 93 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb nostryfikacji świadectw uzyskanych za granicą, w szczególności uwzględniając porównanie okresów nauki odpowiadających okresom nauki w szkołach polskich.

11) w art. 94 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki kierowania uczniów i nauczycieli za granicę w celach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem możliwości przyznawania stypendiów i innych świadczeń tym osobom.

Art. 44.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 32 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) o których mowa w ust. 2 pkt 2, tworzy, łączy, dzieli, likwiduje oraz określa ich zasięg terytorialny, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Dyrektora Generalnego,

2) art. 44 otrzymuje brzmienie:

Art. 44. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Lasom Państwowym, określając w nim w szczególności zasady i tryb działania oraz organy wewnętrzne, mając na uwadze stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji zadań przez Lasy Państwowe.

3) w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) stanowiska i wymagania kwalifikacyjne, szczegółowe zasady wynagradzania i stopnie służbowe Służby Leśnej oraz szczegółowy tryb nadawania, obniżania i pozbawiania stopni służbowych, uwzględniając właściwe proporcje między wymaganiami kwalifikacyjnymi, stanowiskami i odpowiadającymi im składnikami wynagrodzenia, które pozwolą na właściwe zatrudnienie w Lasach Państwowych, 2) stanowiska Służby Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie, oraz szczegółowe zasady i tryb przyznawania i zwalniania tych mieszkań, kierując się zasadą racjonalnej gospodarki zasobami mieszkaniowymi, przy uwzględnieniu uzasadnionych potrzeb mieszkaniowych, a także ułatwieniu pełnienia obowiązków służbowych przez niektórych pracowników Służby Leśnej.

4) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze decyzji, wysokość obciążeń, o których mowa w ust. 1.

5) w art. 57 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Dyrektora Generalnego, w drodze decyzji, ustala corocznie Lasom Państwowym wielkość odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. Dyrektor Generalny może ustalać wielkość odpisu dla poszczególnych dyrekcji regionalnych, a dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - dla poszczególnych nadleśnictw.

Art. 45.

W ustawie z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Aptekarskiej i Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, może, w drodze rozporządzenia, uznać za środki farmaceutyczne i materiały medyczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 środki i materiały, biorąc w szczególności pod uwagę przeznaczenie i wykorzystanie tych środków i materiałów.

2) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i formy reklamy i informacji o środkach farmaceutycznych i materiałach medycznych, uwzględniając w szczególności: 1) niezbędne dane, jakie reklama ma zawierać, 2) informacje, których reklama nie może przekazywać, 3) sposób przekazywania informacji, 4) osoby i jednostki organizacyjne, których udział w reklamie jest niedopuszczalny.

3) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Wpisowi do rejestru nie podlegają: 1) leki recepturowe, 2) leki gotowe, określone przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia: a) w których skład wchodzą pojedyncze, nieprzetworzone surowce farmaceutyczne, z tym że w przypadku surowców roślinnych mogą one być w postaci rozdrobnionej, b) będące preparatami galenowymi, płynami infuzyjnymi wytwarzanymi w zakładach opieki zdrowotnej lub lekami złożonymi, 3) surowce farmaceutyczne, dla których ustanawiane są wymagania dotyczące jakości w trybie przepisu art. 17, 4) leki homeopatyczne, 5) inne środki farmaceutyczne i materiały medyczne określone przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, uwzględniając leki, których skład nie wymaga szczegółowych badań klinicznych.

4) w art. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb działania Komisji, sposób podejmowania przez nią uchwał, a także szczegółowe zasady wynagradzania jej członków, uwzględniając w szczególności: 1) liczbę osób wchodzących w skład Komisji, 2) zadania prezydium Komisji, 3) zadania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Komisji.

5) w art. 13:

1. Za wpisanie środka farmaceutycznego lub materiału medycznego do rejestru oraz za przedłużenie ważności wpisu pobiera się opłatę.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wpis oraz tryb jej uiszczania, ze szczególnym uwzględnieniem zróżnicowania wysokości opłaty za ocenę dokumentacji rejestracyjnej i przedłużenie ważności wpisu do rejestru.

6) w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Komisji i Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań laboratoryjnych i klinicznych, uwzględniając w szczególności wyposażenie i kadrę tych jednostek oraz szczegółowe warunki przeprowadzania tych badań, z uwzględnieniem zakresu i metod tych badań.

7) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, wykazy leków przeznaczonych wyłącznie do stosowania w zakładzie opieki zdrowotnej, uwzględniając, że ich przyjmowanie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza.

8) w art. 19:

1. Wydanie koncesji, o których mowa w ust. 1, podlega opłacie.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie koncesji, uwzględniając jej zróżnicowanie w zależności od rodzaju wytwarzanego środka farmaceutycznego lub materiału medycznego. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie koncesji w zakresie wytwarzania środków farmaceutycznych i materiałów medycznych stosowanych wyłącznie u zwierząt, uwzględniając jej zróżnicowanie w zależności od rodzaju wytwarzanego środka farmaceutycznego lub materiału medycznego.

9) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przedłużania terminu ważności środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, uwzględniając w szczególności: 1) jednostki uprawnione do przedłużania terminu ważności środków farmaceutycznych lub materiałów medycznych, 2) sposób sporządzania wykazu środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, którym przedłużono termin ważności, oraz tryb jego prowadzenia.

10) w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Rady Krajowej Federacji Konsumentów, określi, w drodze rozporządzenia, wykazy środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, które mogą być przedmiotem obrotu detalicznego poza aptekami, rodzaj placówek, w których wyroby te mogą być rozprowadzane, oraz określi wymogi, jakim powinny odpowiadać lokal i wyposażenie takiej placówki, oraz kwalifikacje zawodowe prowadzącego placówkę, uwzględniając w szczególności rodzaj środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, które mają być przedmiotem obrotu.

11) w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) typy aptek oraz zakres i rodzaj czynności należących do aptek poszczególnych typów, 2) wymagania dotyczące lokali i wyposażenia aptek, uwzględniając w szczególności: a) rodzaj działalności prowadzonej przez poszczególne typy aptek, b) wielkość powierzchni funkcjonalnej lokalu apteki, c) rodzaj pomieszczeń, jakie powinna posiadać apteka, d) wyposażenie apteki w zależności od jej typu.

12) w art. 39 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, środki farmaceutyczne i materiały medyczne, które mogą być wydawane przez apteki bez recepty lekarskiej, oraz szczegółowe zasady wydawania przez apteki leków i materiałów medycznych, uwzględniając w szczególności: 1) sposób wydawania leków osobom fizycznym oraz uprawnionym jednostkom organizacyjnym, 2) obowiązki pracownika realizującego receptę, 3) czas przechowywania recept i zapotrzebowań.

13) art. 41 otrzymuje brzmienie:

Art. 41. Kierownik apteki: 1) odpowiada za wydawanie, przechowywanie, oznakowanie i tożsamość środków farmaceutycznych i materiałów medycznych oraz za organizację pracy w aptece, zapewniającą prawidłowe sporządzanie leków recepturowych, wytwarzanie leków gotowych oraz udzielanie informacji o lekach, 2) ma obowiązek przekazywania organom Inspekcji Farmaceutycznej wszelkich informacji o niepożądanym działaniu środka farmaceutycznego lub materiału medycznego, 3) prowadzi ewidencję zatrudnionych w aptece osób wymienionych w art. 40 ust. 3.

14) dodaje się art. 41a w brzmieniu:

Art. 41a. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór ewidencji, o której mowa w art. 41 pkt 3, uwzględniając w szczególności niezbędne dane dotyczące aptekarza, w tym dane dotyczące przebiegu jego pracy zawodowej.

15) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania kontroli przyjmowanych i wydawanych środków farmaceutycznych i materiałów medycznych oraz warunki ich transportowania, uwzględniając w szczególności: 1) obowiązki przyjmującego i wydającego środki farmaceutyczne i materiały medyczne, 2) wymagania dotyczące transportu środków farmaceutycznych i materiałów medycznych.

16) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do środków farmaceutycznych i materiałów medycznych stosowanych wyłącznie u zwierząt, leki gotowe i inne środki farmaceutyczne i materiały medyczne, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2 i 5, które nie podlegają wpisowi do rejestru, biorąc pod uwagę w szczególności skład i zastosowanie środka lub materiału.

17) w art. 64 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób prowadzenia książki kontroli, zasady dokonywania w niej wpisów oraz tryb powiadamiania o usunięciu stwierdzonych uchybień, uwzględniając w szczególności elementy, które powinien zawierać wpis.

Art. 46.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Miar wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe i obwodowe urzędy miar oraz okręgowe i obwodowe urzędy probiercze, a także określa ich obszar działania i siedziby, z uwzględnieniem ekonomicznych warunków działania tych urzędów oraz potrzeb gospodarki i ludności.

2) art. 6 otrzymuje brzmienie:

Art. 6. 1. Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Urzędu, określający jego strukturę organizacyjną oraz tryb pracy. 2. Prezes Urzędu ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny Urzędu, określający zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych Urzędu oraz jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Prezesa Urzędu.

Art. 47.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo o miarach wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, nazwy, definicje i oznaczenia legalnych jednostek miar, uwzględniając nazwy i oznaczenia przedrostków służących do tworzenia wielokrotności i podwielokrotności tych jednostek miar oraz zasady pisowni oznaczeń legalnych jednostek miar.

2) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustanawia państwowe wzorce jednostek miar, do których są odnoszone przyrządy pomiarowe kontrolne i użytkowe, według hierarchicznych układów sprawdzań, ustalając w szczególności dokumentację wzorców zawierającą świadectwo wzorca wraz z załącznikami, którymi są hierarchiczny układ sprawdzań, dokumentacja techniczna, instrukcja obsługi i księga wzorca, oraz wskazuje miejsce stosowania i przechowywania wzorca i osobę za niego odpowiedzialną.

3) art. 8 otrzymuje brzmienie:

Art. 8. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia: 1) wymagania techniczne i metrologiczne, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe podlegające kontroli metrologicznej, uwzględniając warunki właściwego stosowania tych przyrządów oraz okresy ważności dowodów kontroli, 2) metody oraz przebieg sprawdzania lub badania zgodności właściwości przyrządów pomiarowych z wymaganiami, o których mowa w pkt 1, uwzględniając stosowane wyposażenie pomiarowe oraz sposób dokumentowania wyników.

4) art. 10 otrzymuje brzmienie:

Art. 10. 1. Przyrządy pomiarowe stosowane: 1) w obrocie publicznym do wyznaczania ilości albo jakości rzeczy w celu uzyskania prawidłowej podstawy do rozliczeń, 2) przy produkcji i badaniu środków leczniczych, 3) przy czynnościach urzędowych - podlegają legalizacji. 2. Legalizacja jest sprawdzeniem, stwierdzeniem i poświadczeniem przez organ administracji miar, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania techniczne i metrologiczne i może być stosowany do celów określonych w ust. 1. 3. Dowodem legalizacji jest cecha legalizacyjna umieszczona na przyrządzie albo świadectwo legalizacji. 4. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, przyrządy podlegające legalizacji oraz wzory cech i świadectw legalizacji, z uwzględnieniem znaczenia i zakresu stosowania ich do celów określonych w ust. 1.

5) w art. 11:

1. Przyrządy pomiarowe mające znaczenie dla bezpieczeństwa życia, ochrony zdrowia i ochrony środowiska podlegają obowiązkowi uwierzytelnienia.

1. Dowodem uwierzytelnienia jest cecha umieszczona na przyrządzie albo świadectwo uwierzytelnienia.

1. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, przyrządy podlegające obowiązkowi uwierzytelnienia oraz wzory cech i świadectw uwierzytelnienia z uwzględnieniem znaczenia i zakresu stosowania ich do celów, o których mowa w ust. 1.

6) w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

1. Obowiązkowi zatwierdzenia typu podlegają produkowane w kraju lub sprowadzane z zagranicy przyrządy pomiarowe, podlegające legalizacji lub obowiązkowi uwierzytelnienia. 2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, przyrządy inne niż wymienione w ust. 1 jako podlegające obowiązkowi zatwierdzenia typu, ze względu na stosowanie ich do celów określonych w art. 10 ust. 1 lub w art. 11 ust. 1, a także ich znaczenie dla gospodarki.

7) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia: 1) warunki i tryb zgłaszania przyrządów pomiarowych do legalizacji, uwierzytelnienia lub zatwierdzenia typu, ustalając w szczególności podmioty uprawnione do zgłaszania przyrządów pomiarowych, częstotliwość i miejsce dokonywania kontroli metrologicznych oraz badania i wymaganą dokumentację, uwzględniając terminy dokonywania zgłoszenia, obowiązki zgłaszającego i tryb postępowania w tych sprawach, 2) znak typu przyrządu pomiarowego i sposób jego umieszczenia, z uwzględnieniem: w szczególności wzoru znaku, daty i kolejności nadania oraz miejsca jego umieszczenia.

8) art. 18 otrzymuje brzmienie:

Art. 18. Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, wymagania inne niż metrologiczne, jakie powinny spełniać przyrządy pomiarowe stosowane w ochronie zdrowia, warunkujące dopuszczenie ich do stosowania.

9) w art. 20 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

1. Pobiera się opłaty za czynności organów i urzędów administracji miar związane z: 1) legalizacją, uwierzytelnieniem i zatwierdzeniem typu oraz uznawaniem za równoważne tym formom kontroli metrologicznej odpowiednich kontroli przyrządów pomiarowych, wykonywanych przez zagraniczne instytucje metrologiczne, 2) sprawdzaniem, wzorcowaniem (kalibracją) i wykonywaniem ekspertyz przyrządów pomiarowych oraz badaniem przyrządów pomiarowych i wydawaniem certyfikatów zgodności w ramach systemu Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej, 3) wytwarzaniem i sprawdzaniem materiałów odniesienia (wzorców właściwości chemicznych i fizycznych), 4) ustanawianiem i sprawowaniem nadzoru nad państwowymi wzorcami jednostek miar, stosowanymi i przechowywanymi poza Urzędem, 5) akredytacją laboratoriów pomiarowych, 6) szkoleniem z dziedziny metrologii. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich pobierania.

Art. 48.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo probiercze wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 5 otrzymuje brzmienie:

Art. 5. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia: 1) próby dla wyrobów z metali szlachetnych, uwzględniając zasadę określoną w art. 3 i 4, 2) wymagania, jakim powinny odpowiadać wyroby z metali szlachetnych zgłaszane do badania i cechowania, tryb zgłaszania, metody badania i sposoby cechowania tych wyrobów oraz wzory cech probierczych, z uwzględnieniem w szczególności obowiązków podmiotów zobowiązanych do zgłaszania wyrobów, sposób określania zawartości metali szlachetnych w tych wyrobach, kryteria doboru cech probierczych do rodzaju wyrobów oraz opis wizerunków cech, 3) sposób postępowania z wyrobami z metali szlachetnych nie odpowiadającymi najniższej próbie, ustalonej zgodnie z pkt 1, uwzględniając w szczególności możliwość oznaczenia ich znakiem MET lub wydania świadectwa badania oraz sposób postępowania z wyrobami nie odpowiadającymi próbom deklarowanym przez podmioty zgłaszające.

2) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określa, w drodze rozporządzenia, kryteria kwalifikacji wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając w szczególności wyroby mające wartość historyczną lub artystyczną, które zostały wytworzone co najmniej 36 lat przed dniem powstania obowiązku zgłaszania ich do badania i cechowania w celu wprowadzenia do obrotu handlowego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

3) w art. 9 w ust. 1 wyrazy „2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie handlowym stanowią parę” zastępuje się wyrazami „5 gramów”;

4) w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

1. Pobiera się opłaty za czynności organów i urzędów administracji probierczej związane z: 1) badaniem stopów metali szlachetnych i wyrobów wykonywanych z takich stopów, 2) cechowaniem zbadanych wyrobów i stopów, 3) dokonywaniem ekspertyz wyrobów i stopów. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich pobierania.

Art. 49.

W ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 7 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz urzędów skarbowych uprawnionych do wydawania i sprzedaży banderol lub wydawania upoważnień do wydawania banderol podatkowych i legalizacyjnych, 2) wzór wniosku, o którym mowa w ust. 3.

2) w art. 9 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. W przypadku gdy składający wniosek o wydanie lub o sprzedaż banderol nie będzie odbierał ich osobiście, do wniosku załącza również upoważnienie do odbioru dla określonej osoby, z podaniem jej imienia i nazwiska, miejsca zamieszkania oraz rodzaju i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość tej osoby.

3) art. 26 otrzymuje brzmienie:

Art. 26. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, objętych klasyfikacją Systematycznego wykazu wyrobów oraz Polską scaloną nomenklaturą towarową handlu zagranicznego.

Art. 50.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) kategorie prac geologicznych, 2) kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób wykonujących, dozorujących i kierujących określonymi kategoriami prac geologicznych, 3) sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji, 4) tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, 5) wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji, sposób ich uiszczania oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji egzaminacyjnej - uwzględniając wymagania w zakresie bezpieczeństwa powszechnego, prawidłowości wykonywanych prac geologicznych oraz potrzeby ochrony środowiska.

2) w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru obszarów górniczych, dane podlegające wpisowi do rejestru obszarów górniczych oraz dokumenty przechowywane w rejestrze obszarów górniczych, a także zakres i sposób udostępniania danych zawartych w tym rejestrze, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony złóż kopalin przed zagospodarowaniem niezgodnym z ich przeznaczeniem oraz potrzebą powszechnego udostępniania informacji.

3) w art. 58 skreśla się ust. 2;

4) w art. 64 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu zakładu górniczego, ze wskazaniem szczególnych wymagań dotyczących podziemnych zakładów górniczych, odkrywkowych zakładów górniczych i zakładów górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, 2) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu sporządzanego w formie uproszczonej, 3) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu likwidowanego zakładu górniczego, 4) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu zakładu: a) prowadzącego bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze, b) prowadzącego składowanie odpadów w podziemnych wyrobiskach górniczych, c) wykonującego roboty geologiczne, z uwzględnieniem specyfiki prowadzenia tych prac na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, 5) okresy, na jakie mają być sporządzane plany ruchu, 6) tryb sporządzania planu ruchu i jego zmiany oraz tryb i terminy przedkładania planu ruchu (zmiany planu ruchu) do zatwierdzenia - określając szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa higieny pracy pracowników zakładu górniczego, prawidłowej i racjonalnej gospodarki złożem, ochrony środowiska wraz z obiektami budowlanymi i zapobiegania szkodom i ich naprawiania.

5) w art. 68 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) kwalifikacje osób, o których mowa w ust. 1, uwzględniając kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób kierownictwa i dozoru ruchu w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych oraz w działach ruchu tych zakładów, 2) sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji osób, o których mowa w ust. 1, uwzględniając tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji i sposób ich uiszczania, tryb stwierdzania kwalifikacji oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji egzaminacyjnych.

6) w art. 69 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentacji mierniczo-geologicznej, jaką jest obowiązany posiadać przedsiębiorca, uwzględniając dokumenty, które wchodzą w skład tej dokumentacji w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych, sposób i terminy jej sporządzania i uzupełniania oraz zakres obowiązku jej udostępniania organom administracji geologicznej i nadzoru górniczego, wymagania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych dla potrzeb sporządzania tej dokumentacji, a także zasady i tryb postępowania z dokumentacją po likwidacji zakładu górniczego oraz udostępniania tej dokumentacji, jak również przypadki, w których organ nadzoru górniczego może wyrazić zgodę na sporządzenie lub nakazać sporządzenie innych dokumentów.

7) w art. 70 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od mierniczego górniczego i geologa górniczego, sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji, tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomości kandydatów, zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji i sposób ich uiszczania, tryb stwierdzania kwalifikacji oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji egzaminacyjnych.

8) w art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia: 1) kryteria oceny występujących w zakładach górniczych zagrożeń naturalnych, natężenia występowania zagrożeń, przestrzeni ich występowania i rodzaju zakładu górniczego, a także szczegółowe zasady zaliczania tych zagrożeń przez właściwe organy nadzoru górniczego do poszczególnych stopni, kategorii i klas zagrożeń, 2) sposób zaliczania złóż, ich części lub wyrobisk do poszczególnych stopni, kategorii i klas zagrożeń, 3) przypadki, w których zaliczeń może dokonywać kierownik ruchu zakładu górniczego - kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zakładu górniczego, ruchu tego zakładu i bezpieczeństwa powszechnego.

9) w art. 107 ust. 4. otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Wyższemu Urzędowi Górniczemu, określając w nim w szczególności zasady i tryb działania oraz organy wewnętrzne, mając na uwadze stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji zadań przez Wyższy Urząd Górniczy.

10) w art. 108 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Rady Ministrów może, w drodze rozporządzenia, tworzyć i znosić specjalistyczne urzędy górnicze obejmujące niektóre dziedziny działalności urzędów górniczych, określając ich nazwę, właściwość i siedzibę.

Art. 51.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz towarów, o których mowa w ust. 3.

2) art. 5 otrzymuje brzmienie:

Art. 5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat wyrównawczych od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy, biorąc w szczególności pod uwagę stawki celne oraz podatki i opłaty, jakie obciążają towary przywożone z zagranicy.

Art. 52.

W ustawie z dnia 11 maja 1994 r. o zadaniach zleconych gminie, związanych z organizacją i prowadzeniem spisów rolnych art. 2 otrzymuje brzmienie:

Art. 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy i sposób wykonania zadań, o którym mowa w art. 1 pkt 3, uwzględniając formy i zakres współdziałania urzędów statystycznych przy aktualizowaniu danych zawartych w wykazach indywidualnych gospodarstw rolnych i działek rolnych.

Art. 53.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów budowlanych, o których mowa w ust. 2 pkt 2.

2) art. 11 otrzymuje brzmienie:

Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia wydzielanych przez materiały budowlane, urządzenia i elementy wyposażenia w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, może określić, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych w pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt.

3) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego, oraz listę obiektów budowlanych i kryteria techniczne, jakimi powinien kierować się organ podczas nakładania na inwestora obowiązku ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego.

4) w art. 32 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę, uwzględniając w szczególności dokumenty inwestora, określone w ust. 1.

5) w art. 34 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego, 2) szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych.”;

6) w art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia dzienników budowy, montażu i rozbiórki oraz osoby upoważnione do dokonywania w nich wpisów, a także dane, jakie powinna zawierać tablica informacyjna.

7) w art. 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór książki obiektu budowlanego i sposób jej prowadzenia.

8) w art. 84b ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Kontrolę działalności organów administracji architektoniczno-budowlanej wykonują Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, który wykonuje tę kontrolę w stosunku do starosty.

9) w art. 88a w pkt 2 skreśla się wyrazy „stopnia wojewódzkiego”.

Art. 54.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast powołuje Przewodniczącego i członków komisji, o której mowa w ust. 2, oraz ustala, w drodze zarządzenia, regulamin komisji, uwzględniając jej organizację i zasady działania.

2) w art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i wzory dokumentów stosowanych w pracach planistycznych oraz zakres i rodzaje dokumentów wymaganych w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, uwzględniając w szczególności: 1) dokumenty związane z podjęciem prac planistycznych, 2) dokumenty sporządzane w toku opracowywania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 3) dokumenty wymagane przy składaniu wniosków o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

3) w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, w drodze zarządzenia, powołuje komisję do przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, w tym egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uwzględniając kwalifikacje i wiedzę członków komisji.

Art. 55.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego art. 6 otrzymuje brzmienie:

Art. 6. 1. Samorząd województwa zgodnie z potrzebami wynikającymi w szczególności z liczby i struktury społecznej ludności województwa tworzy i prowadzi zakłady psychiatrycznej opieki zdrowotnej. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, docelową sieć zakładów psychiatrycznej opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności ich dostępność oraz sposób finansowania.

Art. 56.

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, skład Komisji, uwzględniając przedstawicieli centralnych organów administracji rządowej, ponadzakładowych organizacji związkowych uznanych za reprezentatywne na podstawie przepisów art. 241^17^ § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 Kodeksu pracy oraz konfederacji pracodawców, tryb powoływania jej członków na wniosek właściwych ministrów, Głównego Inspektora Pracy oraz statutowych organów organizacji związkowych i pracodawców, zasady jej działania w celu udzielania stronom zamierzającym zawrzeć układ zbiorowy pracy pomocy w formie doradztwa i konsultacji oraz zasady zwrotu zamiejscowym członkom Komisji i innym osobom biorącym udział w jej pracach kosztów podróży.

Art. 57.

W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w art. 12:

5a. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w ust. 5, za przedwczesny wyrąb drzewostanu, uwzględniając wartość drzewostanów, stopień zadrzewienia drzewostanu w wieku wyrębu faktycznego, powierzchnię drzewostanu oraz aktualną cenę sprzedaży 1 m^3^ drewna.

Art. 58.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 8:

2) wieloletnie łowieckie plany hodowlane uwzględniające zasadę optymalnego gospodarowania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony lasu przed szkodami wyrządzonymi przez te zwierzęta, które sporządzają dla sąsiadujących ze sobą obwodów łowieckich o zbliżonych warunkach przyrodniczych (rejony hodowlane) dyrektorzy regionalnych dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w porozumieniu z wojewodami i Polskim Związkiem Łowieckim.

1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady sporządzania rocznych planów łowieckich i wieloletnich łowieckich planów hodowlanych oraz zatwierdzania rocznych planów łowieckich, uwzględniając zasadę optymalnego gospodarowania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony lasu przed szkodami wyrządzanymi przez te zwierzęta.

2) w art. 19:

2) złożenie z wynikiem pozytywnym przez organizatora turystyki lub osobę przez niego zatrudnioną egzaminu ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody.

1. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przeprowadza komisja powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska, który określi, w drodze rozporządzenia, zakres oraz sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu, który obejmować powinien znajomość przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki łowieckiej oraz przepisów dotyczących posiadania i posługiwania się bronią.

3) w art. 28 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przekazywania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawiania, uwzględniając tryb postępowania, jednostkom, których zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów, o których mowa w ust. 2.

4) w art. 30:

2a. Czynsz dzierżawny ustala się, w zależności od kategorii obwodu łowieckiego, mnożąc ilość hektarów obszaru dzierżawionego obwodu łowieckiego przez równowartość pieniężną żyta, stosując wskaźnik przeliczeniowy, który nie może być wyższy niż 0,07q żyta za 1 hektar.

1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia: 1) zasady kategoryzacji obwodów łowieckich, uwzględniając liczebność poszczególnych gatunków zwierzyny w określonych środowiskach jej bytowania, rodzaj i wielkość jej pozyskania oraz nasilenie czynników antropogenicznych, 2) szczegółowe zasady ustalenia czynszu dzierżawnego, uwzględniając powierzchnię i kategorię obwodu łowieckiego, stosując za podstawę do wyliczeń cenę żyta ustaloną na podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz. 926 oraz z 1998 r. Nr 108, poz. 681), 3) szczegółowe zasady ustalania partycypacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając niezrealizowanie rocznego planu łowieckiego w zakresie pozyskania: łosi, jeleni, danieli i saren, przy czym nie może ona przekroczyć 10% wartości wpływów ze sprzedaży tusz tych gatunków w roku poprzednim.

5) w art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby używania, ewidencjonowania i przechowywania w siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej krótkiej, amunicji i ręcznych miotaczy gazu. Rozporządzenie powinno określać szczegółowe wymogi dotyczące przechowywania, używania, ewidencjonowania w siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej krótkiej, amunicji do tej broni oraz ręcznych miotaczy gazu, a także wzory dokumentów niezbędnych do ewidencjonowania broni i amunicji oraz ręcznych miotaczy gazu, jej wydawania i zdania, jak również warunki techniczne, jakim powinien odpowiadać magazyn broni.

6) w art. 42 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Bezpośrednio po dostarczeniu przez uprawnionego do wykonywania polowania pozyskanej zwierzyny do punktu skupu osoba go prowadząca obowiązana jest oznakować tusze łosi, jeleni, danieli, muflonów, saren i dzików.

7) w art. 43 w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „uwzględniając istniejące polskie zwyczaje łowieckie oraz kierując się troską o bezpieczeństwo osób i mienia.”;

8) art. 49 otrzymuje brzmienie:

Art. 49. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania przy szacowaniu szkód w uprawach i płodach rolnych oraz wypłat odszkodowań za szkody, uwzględniając terminy zgłoszenia szkody, obowiązek szacowania wstępnego i ostatecznego oraz obszar uszkodzonej uprawy.

Art. 59.

W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakłady opieki zdrowotnej lub inne jednostki organizacyjne prowadzące krajowe listy osób oczekujących na przeszczepienie określonych komórek, tkanek i narządów, uwzględniając w szczególności profil działania zakładów.

2) w art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia nadaje Krajowej Radzie Transplantacyjnej, w drodze rozporządzenia, statut określający czas trwania kadencji, szczegółowy zakres, organizację i tryb działania oraz określa zasady wynagradzania za udział w pracach Krajowej Rady Transplantacyjnej.

Art. 60.

W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, wykaz dyscyplin i dziedzin sportu, w których mogą działać polskie związki sportowe, oraz szczegółowe warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 4, uwzględniając tendencje światowe do tworzenia się nowych dyscyplin.

2) w art. 19 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

1. Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Urzędu Ochrony Państwa oraz Szefowi Obrony Cywilnej Kraju. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy program zajęć dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 3, ustalając wykaz jednostek organizacyjnych, które będą realizować plany i programy zajęć wychowania fizycznego.

3) w art. 22 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb zaliczania okresów pobierania stypendiów sportowych do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze wynikające ze stosunku pracy. 6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokość stypendiów sportowych, o których mowa w ust. 4, uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego stypendium, skutki ich niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości stypendium.

4) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia, zasady współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży, uwzględniając rodzaje zawodów i szczeble rozgrywek oraz warunki uczestnictwa zawodników.

5) w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przyznawania i pozbawiania licencji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wymogi do uzyskania licencji, okres jej ważności, dokument przyznający licencję, przypadki, kiedy polski związek sportowy może pozbawić zawodnika licencji, oraz określi organ odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.

6) w art. 27 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

1. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego do czynnej służby wojskowej, ustalając ośrodki, w których będzie prowadzone szkolenie sportowe, system zatwierdzania planów szkoleniowych oraz obowiązki związane z ubezpieczeniem zawodników.

7) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze w rozporządzenia, rodzaje wyróżnień i wysokość nagród, o których mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i tryb ich przyznawania, uwzględniając osiągnięcia sportowe, za które zawodnicy otrzymują nagrody, oraz organ przyznający wyróżnienia i nagrody.

8) w art. 42 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki prowadzenia działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej, uwzględniając kwalifikacje osób prowadzących działalność w tej dziedzinie, ich prawa i obowiązki, oraz podstawowe założenia organizacyjne.

9) w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje, stopnie i tytuły zawodowe w dziedzinie kultury fizycznej oraz szczegółowe zasady i tryb ich uzyskiwania, uwzględniając stopnie trenerskie i specjalizacje instruktorskie, warunki uzyskiwania tych stopni i tytułów oraz tytułu menedżera sportu, a także jednostki uprawnione do prowadzenia kursów specjalistycznych i dokumenty stwierdzające posiadane kwalifikacje.

10) w art. 45 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania odznaczeń, wyróżnień i nagród, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając rodzaje odznak i wyróżnień, rodzaje i wysokość nagród oraz tryb ich uzyskiwania, a także osiągnięcia, za które mogą być przyznane nagrody.

11) w art. 46 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji sędziego sportowego, uwzględniając okres ważności licencji, wzór dokumentu potwierdzającego jej uzyskanie, przypadki, kiedy polski związek sportowy może pozbawić sędziego licencji, oraz organ odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.

12) w art. 48:

1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwana dalej «Komisją».

1a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, powołuje, w drodze rozporządzenia, Komisję, o której mowa w ust. 1, uwzględniając kwalifikacje członków Komisji w dziedzinie medycyny, kultury fizycznej, sportu, biologii lub prawa.

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb działania Komisji, uwzględniając tryb przeprowadzania kontroli antydopingowej, sposób podejmowania uchwał w sprawach dotyczących interpretacji wyników kontroli antydopingowej oraz możliwość powoływania podkomisji.

13) w art. 49 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszanie przepisów antydopingowych, uwzględniając obowiązki zawodnika dotyczące poddania się kontroli antydopingowej, sankcje za odmowę poddania się tym badaniom oraz sankcje dla zawodnika, u którego wykryto stosowanie zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe oraz kompetencje organów dyscyplinarnych. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, placówki odpowiedzialne za przeprowadzanie analiz antydopingowych oraz tryb, sposób i zasady odpłatności za kontrolne badania antydopingowe, uwzględniając warunki, jakie powinny spełnić te placówki.

14) w art. 50:

1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i zasady sprawowania opieki medycznej nad osobami uczestniczącymi w zajęciach wychowania fizycznego, sportowych i rekreacyjnych oraz w imprezach sportowych i rekreacyjnych.

2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki sanitarnohigieniczne obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz zasady sprawowania nadzoru nad ich przestrzeganiem.

Art. 61.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych dodaje się art. 8a w brzmieniu:

Art. 8a. 1. Środki pochodzące z pobieranej od wierzycieli opłaty w wysokości 5% od kwot ściągniętych w trybie egzekucyjnym, a także wpłaconych w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych oraz z opłat za czynności egzekucyjne urzędów skarbowych i opłaty manipulacyjnej, przeznacza się na wydatki związane z prowadzeniem egzekucji administracyjnej, na wynagrodzenia prowizyjne pracowników urzędów skarbowych wykonujących egzekucję administracyjną należności pieniężnych oraz na finansowanie przedsięwzięć usprawniających egzekucję administracyjną. 2. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w formie środków specjalnych, których dysponentami są naczelnicy urzędów skarbowych. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej środkami specjalnymi, o których mowa w ust. 1, ustalając: 1) rodzaje wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z prowadzeniem egzekucji administracyjnej, uwzględniając specyfikę działalności oraz potrzebę zapewnienia motywacyjnego systemu wynagradzania pracowników wykonujących egzekucję administracyjną, 2) obowiązki w zakresie sporządzania planów finansowych obejmujących przychody i wydatki, 3) przypadki, w których może nastąpić przekazanie środków specjalnych na usprawnienie funkcjonowania innych urzędów skarbowych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia skuteczności i ciągłości wykonywania egzekucji administracyjnej.

Art. 62.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

Art. 63.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów dodaje się art. 12a w brzmieniu:

Art. 12a. Prezes Rady Ministrów, na wniosek właściwego członka Rady Ministrów, może tworzyć komisje do kodyfikacji dziedzin prawa.

Art. 64.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych art. 7 otrzymuje brzmienie:

Art. 7. 1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa jego wewnętrzną organizację i tryb pracy oraz wykaz komórek organizacyjnych, uwzględniając w szczególności zadania Centrum określone w art. 2 ust. 1 pkt 1, w tym zasady współpracy z samorządami województw, placówkami naukowymi i szkołami wyższymi oraz instytucjami międzynarodowymi. 2. Prezes Centrum ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny Centrum określający zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych Centrum. 3. Dyrektor Generalny zatwierdza wewnętrzne regulaminy organizacyjne komórek organizacyjnych Centrum. 4. Prezes Centrum może, w drodze zarządzenia, tworzyć komisje, rady i zespoły jako organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze o charakterze stałym albo doraźnym, określając cel powołania, zakres zadań i tryb pracy tych organów.

Art. 65.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza art. 47 otrzymuje brzmienie:

Art. 47. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, może określić, w drodze rozporządzenia, zasady postępowania lekarzy w sytuacjach związanych ze szczególnym zagrożeniem zdrowia publicznego, uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres zagrożenia.

Art. 66.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

1. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, obiekty, urządzenia i instalacje wchodzące w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej z uwzględnieniem usytuowania obiektów, urządzeń i instalacji oraz w zależności od ich rodzaju, ilości lub wymiarów.

Art. 67.

W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny w art. 293 skreśla się § 2.

Art. 68.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postępowania zmierzającego do realizacji celów, jakim ma służyć wykonanie kary pozbawienia wolności.

2) w art. 83 § 3 otrzymuje brzmienie:

§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, powołuje ośrodki diagnostyczne, o których mowa w § 2, oraz określi zasady organizacji i warunki przeprowadzania badań w tych ośrodkach. Rozporządzenie uwzględni potrzebę: 1) wyjaśnienia psychologicznych i socjologicznych procesów zachowania skazanego, 2) zdiagnozowania ewentualnych zaburzeń psychicznych skazanego, 3) określenia ewentualnego postępowania leczniczego i rehabilitacyjnego - w celu podjęcia właściwej decyzji klasyfikacyjnej i określenia warunków indywidualnego oddziaływania na skazanego.

3) w art. 87 w § 5 wyraz „zarządzenia” zastępuje się wyrazem „rozporządzenia”;

4) w art. 249:

§ 3. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia: 1) sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych, 2) normy wyżywienia w zakładach karnych i aresztach śledczych, dzienne stawki budżetowe dla tych norm oraz zasady wydawania posiłków, 3) warunki bytowe osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, mając na uwadze zapewnienie osadzonym odzieży, obuwia, środków higieny, a także wyposażenie pomieszczeń w podstawowy sprzęt kwaterunkowy, 4) sposoby rozpatrywania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, a także ich ewidencję i dokumentowanie, 5) sposoby ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczeństwa zakładów karnych i aresztów śledczych, mając na względzie obowiązki funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej i przywięziennych zakładów pracy, sposoby postępowania ze skazanymi, tymczasowo aresztowanymi i ukaranymi, a także warunki wstępu na teren zakładów karnych i aresztów śledczych osób nie będących funkcjonariuszami lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami przywięziennych zakładów pracy.