Ustawa z dnia 19 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

Art. 1.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

5a) dochody z tytułu zbycia przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. akcji i udziałów objętych przez Fundusz przed dniem 1 stycznia 2002 r.

2) po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:

Art. 13a. 1. Dysponent Funduszu może, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zaciągać kredyty i pożyczki na zaspokajanie roszczeń pracowniczych, o których mowa w art. 6. 2. Minister Skarbu Państwa, w ramach uzupełniania środków brakujących na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, może udzielać Funduszowi wsparcia finansowego ze środków finansowych gromadzonych na wyodrębnionym rachunku środków specjalnych, zgodnie z art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych , na zaspokajanie roszczeń pracowniczych, o których mowa w art. 6.

Art. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.