Ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych

Typ Ustawa
Ogłoszono 2002-11-23
Status Obowiązujący
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API
Art. 1.
1.

Ustawa określa zasady i tryb restrukturyzacji zobowiązań operatorów eksploatujących stacjonarne publiczne sieci telefoniczne z tytułu opłat za udzielenie koncesji na świadczenie strefowych usług telekomunikacyjnych oraz związanych z nimi opłat prolongacyjnych, przez ich:

1) umarzanie, w związku z poniesieniem nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę telekomunikacyjną;

2) zamianę na udziały albo akcje lub obligacje.

2.

Ustawę stosuje się do zobowiązań określonych w ust. 1, których termin płatności został określony:

1) w decyzji o udzieleniu koncesji, przekształconej na podstawie art. 142 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne w zezwolenie telekomunikacyjne, lub

2) w decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw łączności

i przypada po dniu wejścia w życie ustawy.

3.

Ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub upadłości.

Art. 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) „grupie kapitałowej” - rozumie się przez to grupę kapitałową, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ;

2) „Klasyfikacji Środków Trwałych” - rozumie się przez to klasyfikację, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej ;

3) „kwocie podwyższenia” - rozumie się przez to wartość nominalną udziałów albo akcji, o którą podwyższony ma zostać kapitał zakładowy operatora albo jego podmiotu dominującego, w celu zaoferowania Skarbowi Państwa objęcia udziałów albo akcji;

4) „operatorze” - rozumie się przez to przedsiębiorcę eskploatującego stacjonarną publiczną sieć telefoniczną w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo telekomunikacyjne, na którym ciąży obowiązek uiszczenia opłaty koncesyjnej;

5) „opłacie prolongacyjnej” - rozumie się przez to opłatę prolongacyjną, ustaloną na podstawie art. 57 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z odroczeniem terminu płatności raty opłaty koncesyjnej;

6) „podmiocie dominującym” - rozumie się przez to jednostkę dominującą, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości;

7) „podmiocie powiązanym” - rozumie się przez to każdy podmiot będący wraz z operatorem od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 2, do dnia złożenia dokumentacji, o której mowa w art. 8, członkiem tej samej grupy kapitałowej;

8) „promesie umorzenia” - rozumie się przez to przyrzeczenie wydania pozytywnej decyzji o umorzeniu;

9) „racie opłaty koncesyjnej” - rozumie się przez to ratę opłaty, której obowiązek uiszczenia przez operatora powstał w związku z przyznaniem operatorowi koncesji na świadczenie strefowych usług telekomunikacyjnych w stacjonarnych publicznych sieciach telefonicznych;

10) „umorzeniu” - rozumie się przez to decyzję ministra właściwego do spraw łączności wydaną na podstawie przepisów art. 67 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz przepisów niniejszej ustawy.

Art. 3.
1.

Minister właściwy do spraw łączności na wniosek operatora odracza, w drodze decyzji, termin płatności zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, udzielając jednocześnie promesy umorzenia tych zobowiązań - na zasadach oraz warunkach określonych w niniejszej ustawie.

2.

Wszczęcie postępowania następuje na wniosek operatora, złożony przed upływem terminu płatności, o którym mowa w art. 1 ust. 2, nie później jednak niż przed dniem 31 grudnia 2004 r.

3.

Wniosek powinien zawierać w szczególności:

1) określenie rodzaju, zakresu i wysokości deklarowanych nakładów inwestycyjnych, ze wskazaniem podmiotów, które będą uczestniczyć w ich ponoszeniu, oraz źródeł pochodzenia środków przeznaczonych na finansowanie nakładów inwestycyjnych;

2) określenie wysokości nakładów inwestycyjnych, które mają być poniesione w każdym roku, jeżeli całkowity okres ponoszenia tych nakładów jest dłuższy niż jeden rok;

3) określenie przedmiotu inwestycji i obszarów, na których mają być poniesione nakłady inwestycyjne;

4) harmonogram realizacji inwestycji i ponoszenia nakładów inwestycyjnych;

5) oświadczenie o zamiarze skorzystania z innej, przewidzianej w ustawie formy restrukturyzacji.

4.

Do wniosku operator dołącza informację o swojej bieżącej sytuacji finansowej, w tym:

1) dane identyfikujące dłużników i wierzycieli;

2) informację o wysokości tych wierzytelności i wymaganych długów;

3) harmonogram spłaty wymaganych zobowiązań;

4) kopię ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wraz z informacją o ustanowionych na nich obciążeniach.

5.

Do wniosku operator powinien dołączyć plan inwestycyjny oraz oświadczenie zawierające zobowiązanie, że w deklarowanym okresie, nie dłuższym jednak niż cztery lata od dnia złożenia wniosku, poniesie on nakłady inwestycyjne o wartości odpowiadającej co najmniej kwocie wymaganych w tym okresie rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej lub że poniesie je podmiot powiązany.

6.

W przypadku gdy nakłady inwestycyjne ma ponieść podmiot powiązany, do wniosku operator jest obowiązany dołączyć również oświadczenie podmiotu powiązanego o wyrażeniu zgody na rozliczenie przez operatora nakładów inwestycyjnych poniesionych przez ten podmiot. Wyrażenie zgody nie pozbawia podmiotu powiązanego będącego operatorem prawa do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 2.

7.

Operator, deklarując wysokość nakładów inwestycyjnych, uwzględnia zasady obliczania ich wartości określone w art. 7.

8.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 i 6, może obejmować również nakłady poniesione przed dniem złożenia oświadczenia, z wyłączeniem nakładów poniesionych przed dniem 1 stycznia 2001 r.

Art. 4.
1.

Minister właściwy do spraw łączności, uwzględniając w całości lub w części wniosek operatora, w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, określa w szczególności:

1) kwotę raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, która podlega odroczeniu;

2) całkowity okres ponoszenia zadeklarowynych nakładów inwestycyjnych;

3) rodzaj, zakres i wysokość nakładów inwestycyjnych, które mają zostać poniesione, ze wskazaniem podmiotów, które będą uczestniczyć w ich ponoszeniu;

4) wysokość nakładów inwestycyjnych, które mają być poniesione przez operatora w każdym roku, jeżeli całkowity okres ponoszenia tych nakładów jest dłuższy niż rok;

5) przedmiot inwestycji i obszary, na których mają być poniesione nakłady inwestycyjne.

2.

W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, minister właściwy do spraw łączności udziela również promesy umorzenia raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej w wysokości określonej w ust. 1 pkt 1, pod warunkiem poniesienia nakładów inwestycyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

3.

W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, nie udziela się opłat prolongacyjnych.

4.

Minister właściwy do spraw łączności odmawia wydania decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że operator nie poniesie zadeklarowanych nakładów inwestycyjnych bądź też poniesienie zadeklarowanych nakładów nie przyczyni się do rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej lub do zwiększenia konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych.

Art. 5.

W przypadku ogłoszenia upadłości operatora lub wszczęcia postępowania likwidacyjnego, decyzja, o której mowa w art. 3 ust. 1, wygasa i należności z tytułu raty opłaty koncesyjnej i opłat prolongacyjnych stają się natychmiast wymagalne.

Art. 6.
1.

Nakładami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 3 ust. 3, mogą być nakłady poniesione na:

1) wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych lub środków trwałych w budowie, w rozumieniu przepisów 9 rachunkowości, zaliczanych według Klasyfikacji Środków Trwałych do:

a)

budynków transportu i łączności,

b)

rurociągów i linii telekomunikacyjnych oraz linii elektroenergetycznych dalekiego zasięgu,

c)

rurociągów sieci rozdzielczej oraz linii kablowych rozdzielczych,

d)

zespołów komputerowych,

e)

urządzeń i aparatury radionadawczej,

f)

urządzeń teletransmisji przewodowej,

g)

urządzeń telefonicznych,

h)

innych urządzeń teletechnicznych i radiotechnicznych,

i)

elementów wyposażenia i osprzętu niezbędnych do prawidłowego działania, jak urządzenia zasilające, klimatyzacyjne i zabezpieczające

2) nabycie w drodze zakupu lub w inny odpłatny sposób środków trwałych lub środków trwałych w budowie, wymienionych w pkt 1.

2.

Nie stanowią nakładów inwestycyjnych w rozumieniu niniejszej ustawy nakłady, o których mowa w ust. 1, jeżeli dotyczą nakładów, których wartość stanowiła wcześniej podstawę wydania decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1.

3.

Nie stanowią nakładów inwestycyjnych wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli sprzedaż środków trwałych oraz środków trwałych w budowie następuje między spółkami wchodzącymi w skład jednej grupy kapitałowej.

Art. 7.
1.

Wartość nakładów inwestycyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3, poniesionych na środki trwałe oraz środki trwałe w budowie wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1, stanowi, wyrażona w euro, przeliczona stosownie do postanowień ust. 2 i 3, suma:

1) kosztów ich wytworzenia;

2) ceny ich nabycia;

3) ceny sprzedaży netto tych środków - w przypadku przejęcia aportu w formie rzeczowej lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

2.

Wartość nakładów inwestycyjnych operatora przelicza się, przyjmując jako 1 euro:

1) każde 1 euro nakładów inwestycyjnych poniesionych na obszarze miast liczących w dniu wejścia w życie ustawy 100 000 mieszkańców i więcej;

2) każde 0,5 euro nakładów inwestycyjnych poniesionych na obszarze miast liczących w dniu wejścia w życie ustawy mniej niż 100 000 mieszkańców;

3) każde 0,4 euro nakładów inwestycyjnych poniesionych na obszarach powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w przypadku, kiedy źródłem finansowania są wyłącznie środki własne operatora lub kredyty komercyjne lub komercyjne papiery wartościowe;

4) każde 0,35 euro nakładów inwestycyjnych poniesionych na obszarach wiejskich;

5) każde 0,25 euro nakładów inwestycyjnych poniesionych:

a)

na obszarach powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną w przypadku kiedy źródłem finansowania są przynajmniej w 25% środki pochodzące z pomocy bezzwrotnej międzynarodowych instytucji finansowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub z którymi podpisała umowę o współpracy,

b)

bezpośrednio w związku z uruchomieniem szerokopasmowego dostępu do internetu w szkołach i placówkach oświatowych w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty .

3.

Wartość nakładów inwestycyjnych przelicza się według średniego kursu euro, ustalanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym nastąpi złożenie dokumentacji, o której mowa w art. 8.

Art. 8.
1.

Operator, który uzyskał decyzję, o której mowa w art. 3 ust. 1, jest zobowiązany, w terminie trzech miesięcy po upływie każdego roku od dnia wydania tej decyzji albo w terminie trzech miesięcy od zakończenia okresu, w którym był zobowiązany ponieść nakłady inwestycyjne, jeżeli okres ten jest krótszy od roku, złożyć sprawozdanie wraz z dokumentacją, potwierdzające rodzaj, zakres i wysokość poniesionych nakładów inwestycyjnych w danym okresie.

2.

Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania wskazującego rodzaj, zakres i wysokość poniesionych przez operatora nakładów inwestycyjnych oraz wykaz składanej z nim dokumentacji, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie możliwości weryfikacji faktu poniesienia nakładów, ich rodzaju, zakresu i wysokości oraz umiejsowienia, z uwzględnieniem art. 7.

Art. 9.
1.

W okresie od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, do dnia umorzenia raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej minister właściwy do spraw łączności może kontrolować rodzaj, zakres i wysokość nakładów inwestycyjnych ponoszonych przez operatora lub podmiot powiązany.

2.

W ramach kontroli minister właściwy do spraw łączności może powierzyć wykonanie czynności kontrolnych dotyczących rodzaju i zakresu nakładów inwestycyjnych realizowanych przez operatora lub podmiot powiązany Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty.

3.

Do kontroli oraz wykonywanych w jej ramach czynności kontrolnych stosuje się odpowiednio przepisy działu VI Ordynacji podatkowej. Koszty biegłego lub biegłych, powoływanych w toku kontroli w celu zbadania wysokości nakładów inwestycyjnych realizowanych przez operatora lub podmiot powiązany, ponosi operator.

4.

Jeżeli kontrola stwierdzi, że rzeczywiste nakłady inwestycyjne w danym okresie będą niższe od kwoty nakładów inwestycyjnych ustalonych w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, minister właściwy do spraw łączności może wydać decyzję o zabezpieczeniu zapłaty raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej.

5.

W decyzji o zabezpieczeniu zapłaty raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej określa się przybliżoną kwotę zobowiązania operatora, wyliczoną zgodnie z art. 10 ust. 5. Art. 33 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Art. 10.
1.

Minister właściwy do spraw łączności dokonuje weryfikacji złożonych przez operatora sprawozdania i dokumentacji, o których mowa w art. 8, w terminie miesiąca od dnia ich złożenia. Art. 9 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2.

W terminie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw łączności z urzędu, w drodze decyzji, w zależności od wyników weryfikacji:

1) umarza raty opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej do wysokości faktycznie poniesionych w danym okresie lub w danym roku przez operatora lub podmiot powiązany nakładów inwestycyjnych, obliczonych zgodnie z art. 7, lub

2) stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, w zakresie, w jakim nakłady inwestycyjne zadeklarowane w danym okresie lub w danym roku nie znalazły pokrycia w faktycznie poniesionych w tym okresie przez operatora lub podmiot powiązany nakładach inwestycyjnych, obliczonych zgodnie z art. 7.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 1, dotyczy w pierwszej kolejności rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, które były najwcześniej wymagalne.

4.

Na wniosek operatora, w szczególności w przypadku poniesienia przez niego wyższych nakładów inwestycyjnych od deklarowanych, decyzja o umorzeniu może dotyczyć również rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, których termin płatności jeszcze nie nastąpił.

5.

Jeżeli wartość poniesionych przez operatora nakładów inwestycyjnych jest niższa od wartości przypadających na dany okres nakładów określonych w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, operator jest zobowiązany wpłacić tę różnicę wraz z odsetkami, naliczonymi według zasad określonych w ust. 6.

6.

W przypadku określonym w ust. 5, od terminu płatności, o którym mowa w art. 1 ust. 2, nalicza się odsetki w wysokości jak dla zaległości podatkowych. Art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.