Ustawa z dnia 6 grudnia 2002 r. o świadczeniu usług ratownictwa medycznego

Typ Ustawa
Ogłoszono 2002-12-06
Status expired
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
Historia nowelizacji JSON API
Art. 1.

Ustawa określa jednostki świadczące usługi ratownictwa medycznego i zasady ich finansowania.

Art. 2.

Usługami ratownictwa medycznego są działania podejmowane przez jednostki, o których mowa w art. 3, służące ratowaniu osób w stanie nagłego zagrożenia życia lub zdrowia.

Art. 3.

Jednostkami świadczącymi usługi ratownictwa medycznego są:

1) szpitalne oddziały ratunkowe;

2) zespoły ratownictwa medycznego, w tym lotnicze pogotowie ratunkowe;

3) centra powiadamiania ratunkowego.

Art. 4.
1.

Centrum powiadamiania ratunkowego jest zintegrowanym stanowiskiem dyspozytorskim służb ratowniczych.

2.

Do zadań centrum powiadamiania ratunkowego w zakresie usług ratownictwa medycznego należy w szczególności:

1) przyjmowanie powiadomień o stanach nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, ustalanie priorytetów i niezwłoczne wydawanie dyspozycji jednostkom, o których mowa w art. 3 pkt 1 i 2;

2) przekazywanie niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy, w szczególności przed przybyciem zespołu ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia;

3) przekazywanie kierującemu działaniami ratowniczymi niezbędnych informacji ułatwiających podejmowanie rozstrzygnięć na miejscu zdarzenia;

4) przekazywanie niezbędnych informacji o stanach zagrożenia życia lub zdrowia innym jednostkom wykonującym zadania w zakresie ratownictwa medycznego;

5) koordynacja medycznych działań ratowniczych podejmowanych przez poszczególne jednostki, o których mowa w art. 3 pkt 1 i 2, a także działań podejmowanych przez inne jednostki uczestniczące w działaniach ratowniczych.

3.

Liczba i rozmieszczenie centrów powiadamiania ratunkowego na terenie województwa ustalana jest przez właściwego wojewodę lub właściwych wojewodów w porozumieniu, w ramach środków finansowych, o których mowa w art. 8.

4.

Dopuszcza się tworzenie centrów powiadamiania ratunkowego obejmujących obszar sąsiadujących powiatów na podstawie porozumienia między tymi powiatami. W powiecie objętym na podstawie porozumienia zasięgiem działania centrum powiadamiania ratunkowego z innego powiatu nie organizuje się centrum powiadamiania ratunkowego.

5.

W porozumieniu, o którym mowa w ust. 3 i 4, określa się w szczególności:

1) datę i miejsce jego zawarcia;

2) strony porozumienia;

3) okres, na jaki zawarto porozumienie;

4) miejsce utworzenia centrum powiadamiania ratunkowego;

5) sposób finansowania, z uwzględnieniem uczestnictwa w ponoszeniu kosztów bieżącego funkcjonowania centrum oraz niezbędnych inwestycji;

6) zasady powoływania i odwoływania osób sprawujących bezpośredni nadzór nad funkcjonowaniem centrum powiadamiania ratunkowego;

7) zasady współpracy z jednostkami i instytucjami współdziałającymi przy wykonywaniu zadań z zakresu ratownictwa medycznego.

6.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 4, wymaga dla swojej ważności zatwierdzenia przez wojewodę. Wojewoda zatwierdza porozumienie nie później niż w terminie zatwierdzania rocznych powiatowych planów zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych.

Art. 5.
1.

Świadczenia zdrowotne, udzielane osobom objętym powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym w ramach usług ratownictwa medycznego, finansowane są na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

2.

Kasy chorych zawierają umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w szpitalnych oddziałach ratunkowych oraz przez zespoły ratownictwa medycznego, włączonych do systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki finansowania świadczeń zdrowotnych udzielanych w szpitalnym oddziale ratunkowym i zespole ratownictwa medycznego, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia ciągłej gotowości tych jednostek do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz rodzaj udzielanych świadczeń.

4.

Jednostki lotniczego pogotowia ratunkowego są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

5.

Finansowanie, o którym mowa w ust. 4, odbywa się na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw zdrowia a jednostką lotniczego pogotowia ratunkowego.

6.

Do umowy, o której mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 6.

W ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym po art. 44a dodaje się art. 44b w brzmieniu:

Art. 44b. Do dnia 31 grudnia 2004 r. nie stosuje się przepisów ustawy, z wyjątkiem art. 3, art. 22 i 23, art. 24 ust. 1-5 i 9-13, art. 35, art. 39 pkt 2, art. 41 i art. 44 ust. 1-3.

Art. 7.

Wydatki pozapłacowe w centrach powiadamiania ratunkowego, które spełniają wymagania ustawy oraz zostały dofinansowane od roku 2002 w ramach programu „Zintegrowane Ratownictwo Medyczne”, finansowane są z rezerwy celowej budżetu państwa w formie dotacji celowej na zadania z zakresu administracji rządowej dla właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

Art. 8.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.