LegalizeUstawa z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Tworzy się Wojskowe Służby Informacyjne jako wyodrębnioną i wyspecjalizowaną służbę wchodzącą w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojskowe Służby Informacyjne są służbą specjalną i służbą ochrony państwa właściwą w sprawach obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Działalność Wojskowych Służb Informacyjnych podlega kontroli Sejmu.
Nazwa „Wojskowe Służby Informacyjne” oraz jej skrót „WSI” przysługują wyłącznie Wojskowym Służbom Informacyjnym.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) Siły Zbrojne - Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej;
2) WSI - Wojskowe Służby Informacyjne;
3) żołnierze WSI - żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową na stanowiskach służbowych w jednostkach organizacyjnych WSI;
4) Sąd - Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie;
5) Kpk - ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego .
Rozdział 2. Zakres działania i organizacja Wojskowych Służb Informacyjnych
Art. 3.
Do zadań WSI należy:
1) rozpoznawanie, zapobieganie oraz zwalczanie zewnętrznych i wewnętrznych zagrożeń godzących w niepodległość państwa i niepodzielność jego terytorium, bezpieczeństwo i nienaruszalność jego granic oraz w obronność państwa i bezpieczeństwo Sił Zbrojnych;
2) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie, podlegających orzecznictwu sądów wojskowych, przestępstw:
przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw wojennych,
szpiegostwa, terroryzmu, przestępstw określonych w części wojskowej Kodeksu karnego i innych przestępstw przeciwko obronności państwa albo popełnionych na szkodę państwa sojuszniczego,
przeciwko ochronie informacji niejawnych, dotyczących obronności państwa,
w dziedzinie badań naukowych i prac rozwojowych oraz produkcji i obrotu towarami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym, realizowanych przez przedsiębiorców, szkoły wyższe i jednostki badawczo-rozwojowe nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, a także przez inne jednostki organizacyjne prowadzące badania naukowe lub prace rozwojowe albo wykonujące produkcję lub usługi na potrzeby obronności państwa lub Sił Zbrojnych,
nielegalnego wytwarzania, posiadania i obrotu bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi, jak również środkami masowej zagłady, w obrocie krajowym i międzynarodowym
- oraz współdziałanie w tym zakresie z organami powołanymi do ścigania ich sprawców;
3) realizowanie, w granicach swojej właściwości określonej w przepisach ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych , zadań służby ochrony państwa oraz zadań związanych z pełnieniem przez Szefa WSI funkcji krajowej władzy bezpieczeństwa, w zakresie ochrony informacji niejawnych w stosunkach międzynarodowych, dotyczących spraw obronności państwa;
4) uzyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie, analizowanie i przekazywanie właściwym organom informacji mogących mieć istotne znaczenie dla obronności państwa oraz zdolności bojowej i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych;
5) rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń występujących w rejonach napięć, kryzysów i konfliktów międzynarodowych, mających wpływ na obronność państwa, oraz podejmowanie działań w celu eliminowania tych zagrożeń;
6) ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych, a także żołnierzy wykonujących zadania służbowe oraz pełniących służbę poza granicami państwa;
7) prowadzenie wywiadu i kontrwywiadu radioelektronicznego oraz kryptoanaliza i kryptografia;
8) realizowanie przedsięwzięć wynikających z sojuszy i układów wojskowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
9) uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych dotyczących rozbrojenia;
10) współdziałanie w organizowaniu polskich przedstawicielstw wojskowych za granicą oraz utrzymywanie kontaktów z członkami wojskowego korpusu dyplomatycznego akredytowanymi w Rzeczypospolitej Polskiej;
11) podejmowanie innych działań określonych w odrębnych ustawach i umowach międzynarodowych.
Zadania, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem pkt 3, są realizowane wyłącznie na rzecz lub w interesie Sił Zbrojnych, w związku z ich działalnością na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami.
W czasie stanów nadzwyczajnych, w razie ogłoszenia powszechnej lub częściowej mobilizacji, oraz w czasie wojny WSI wykonują także inne zadania wynikające z odrębnych przepisów.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, formy i metody wykonywania przez WSI zadań, o których mowa w ust. 1.
Art. 4.
Minister Obrony Narodowej określa kierunki działania WSI.
Szef WSI przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej:
1) roczny plan działania na rok następny - najpóźniej na 3 miesiące przed końcem roku kalendarzowego;
2) sprawozdanie z działalności WSI za poprzedni rok kalendarzowy - corocznie do dnia 31 stycznia następnego roku.
Art. 5.
Realizując zadania, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 4, 5, 7 i 8, WSI uwzględniają w szczególności operacyjno-taktyczne potrzeby Sił Zbrojnych.
WSI przy realizacji swoich zadań współdziałają:
1) ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi komórkami organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej oraz dowódcami rodzajów Sił Zbrojnych, okręgów wojskowych, garnizonów wojskowych i jednostek wojskowych;
2) z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych;
3) z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych;
4) z odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;
5) z innymi organami, służbami i instytucjami uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.
Współdziałanie WSI z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencją Wywiadu oraz Żandarmerią Wojskową regulują odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu i ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych .
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb współdziałania WSI z organami, służbami, instytucjami i jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, uwzględniając właściwość tych organów oraz WSI.
Minister Obrony Narodowej, mając na uwadze przepisy ustawy, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, określi, w drodze zarządzenia, zakres i tryb współdziałania WSI z organami wojskowymi, o których mowa w ust. 2 pkt 1, z uwzględnieniem właściwości tych organów oraz WSI.
Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw zagranicznych określą, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, zakres i tryb współdziałania WSI z organami, służbami i instytucjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając właściwość tych organów oraz WSI, a także niejawny charakter tego współdziałania.
Art. 6.
Szef WSI w celu realizacji zadań WSI, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej, może podejmować współdziałanie i zawierać porozumienia z właściwymi organami, służbami i instytucjami krajowymi oraz zagranicznymi.
Art. 7.
Instytucje państwowe, organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego, dowódcy (szefowie) jednostek (instytucji) wojskowych oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności publicznej są obowiązani, w zakresie swojego działania, do współdziałania z WSI, a w szczególności do udzielania pomocy w realizacji zadań WSI.
Art. 8.
Szefa WSI wyznacza na stanowisko służbowe i zwalnia z niego Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, Kolegium do Spraw Służb Specjalnych i sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
Zastępców Szefa WSI wyznacza na stanowiska służbowe i zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej, na wniosek Szefa WSI, po zasięgnięciu opinii sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
Minister Obrony Narodowej wyznacza Szefa WSI i jego zastępców spośród żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową jako służbę stałą.
Art. 9.
Szef WSI podlega bezpośrednio Ministrowi Obrony Narodowej.
Szef WSI jest przełożonym wszystkich żołnierzy WSI.
Szef WSI kieruje WSI bezpośrednio lub przez swoich zastępców.
Art. 10.
Strukturę WSI tworzą następujące piony funkcjonalne:
1) analityczno-informacyjny;
2) wywiadu wojskowego;
3) kontrwywiadu wojskowego;
4) ochrony informacji niejawnych;
5) zabezpieczenia;
6) przedstawicielstw wojskowych;
7) dowódczo-sztabowy.
Art. 11.
W skład WSI wchodzą następujące jednostki organizacyjne:
1) Inspektorat WSI;
2) terenowe jednostki organizacyjne WSI;
3) specjalistyczne jednostki organizacyjne WSI.
Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzeń:
1) nadaje statut WSI, który określa ich strukturę i organizację wewnętrzną;
2) określa zakres działania Inspektoratu WSI;
3) tworzy i znosi terenowe oraz specjalistyczne jednostki organizacyjne WSI;
4) określa etaty zbiorcze WSI, które ustalają liczbę, rodzaje i rangi stanowisk służbowych występujących w jednostkach organizacyjnych WSI, a także kwalifikacje wymagane na tych stanowiskach.
Szef WSI może tworzyć zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb działania.
Art. 12.
Działalność WSI, z zastrzeżeniem ust. 3, jest finansowana z budżetu państwa w części Obrona narodowa.
Koszty realizacji zadań WSI, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich jawności - nie mogą być stosowane przepisy ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych , ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych , są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu operacyjnego WSI.
W celu wspierania realizacji zadań WSI tworzy się środek specjalny Szefa WSI, którego wpływy pochodzą z realizacji zadań i przedsięwzięć wykonywanych we współpracy ze służbami specjalnymi innych państw.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzeń niepodlegających ogłoszeniu:
1) szczegółowe zasady tworzenia, ewidencjonowania i gospodarowania funduszem operacyjnym WSI, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając mienie nabyte ze środków tego funduszu;
2) szczególne zasady planowania, ewidencjonowania i wydatkowania środka specjalnego, o którym mowa w ust. 3, oraz sposób jego rozliczania z budżetem państwa.
Art. 13.
Materiały archiwalne oraz inną dokumentację WSI przechowuje się w archiwum wyodrębnionym WSI.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady i tryb postępowania z materiałami archiwalnymi i inną dokumentacją WSI oraz warunki dostępu do zasobów archiwum wyodrębnionego WSI i korzystania z tych zasobów, uwzględniając w szczególności przepisy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach oraz o ochronie informacji niejawnych.
Art. 14.
Legitymacja żołnierza WSI jest dokumentem potwierdzającym pełnienie czynnej służby wojskowej przez żołnierza WSI na stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej WSI oraz posiadanie przez niego uprawnień wynikających z zakresu działania WSI.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych zawartych w legitymacji żołnierza WSI, wzór tej legitymacji, organ właściwy do jej wydawania, wymiany i unieważniania oraz przypadki, w których podlega ona wymianie, zwrotowi lub unieważnieniu, a także tryb postępowania w razie jej utraty, jak również sposób posługiwania się tą legitymacją, uwzględniając przepisy o wojskowych dokumentach osobistych żołnierzy zawodowych.
Art. 15.
Świętem WSI jest dzień 25 października.
Art. 16.
WSI posiadają swój znak.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku WSI i sposób jego używania, uwzględniając przepisy o znakach Sił Zbrojnych.
Rozdział 3. Uprawnienia i obowiązki żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych
Art. 17.
W granicach zadań, o których mowa w art. 3 ust. 1, żołnierze WSI wykonują:
1) czynności analityczno-informacyjne,
2) czynności operacyjno-rozpoznawcze,
3) czynności wynikające z przepisów o ochronie informacji niejawnych,
4) inne czynności służbowe wynikające z przepisów o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
- zgodnie z zakresami działania jednostek organizacyjnych WSI, w których pełnią służbę, oraz zakresami obowiązków przypisanych do zajmowanych stanowisk służbowych.
Art. 18.
Żołnierze WSI w toku wykonywania czynności służbowych mają obowiązek respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony wolności, praw człowieka i obywatela, a także działania w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osoby, wobec której czynności te są podejmowane.
Art. 19.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez WSI wskazują, że sprawa będąca ich przedmiotem należy do zakresu działania innych organów, służb lub instytucji, WSI przekazują uzyskane informacje i materiały właściwemu podmiotowi.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez organy, służby lub instytucje uprawnione do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych wskazują, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności należy do zakresu działania WSI, podmioty te przekazują uzyskane informacje i materiały WSI.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez WSI potwierdzają popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo wykroczenia lub wykroczenia skarbowego, przekazują one uzyskane informacje i materiały odpowiednio prokuratorowi, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji lub Straży Granicznej.
Art. 20.
Żołnierze WSI, wykonując czynności operacyjno-rozpoznawcze, mają prawo do:
1) wydawania poleceń określonego zachowania się, w granicach niezbędnych do wykonania czynności, o których mowa w pkt 2-6;
2) legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
3) dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagażu osobistego, a także sprawdzania ładunku w środkach transportu lądowego, powietrznego i wodnego, z wyjątkiem środków transportu przewożących znaki pieniężne, w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia co do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary;
4) monitorowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych:
obrazu zdarzeń związanych z zakresem działania WSI w miejscach publicznych,
dźwięku towarzyszącego zdarzeniom, o których mowa w lit. a;
5) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego, dowódców (szefów) jednostek (instytucji) wojskowych oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani, w zakresie swojego działania, do udzielania nieodpłatnie tej pomocy w ramach obowiązujących przepisów prawa;
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.