LegalizeUstawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Zakład leczniczy dla zwierząt jest placówką ochrony zdrowia i dobrostanu zwierząt utworzoną w celu świadczenia usług z zakresu medycyny weterynaryjnej, zwanych dalej „usługami weterynaryjnymi”, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 3, wyposażoną w środki majątkowe, a w szczególności w pomieszczenia, aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu świadczonych usług.
Zakład leczniczy dla zwierząt może być utworzony i utrzymywany również w celu realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu ze świadczeniem usług weterynaryjnych.
Do zakładów leczniczych dla zwierząt nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej .
Art. 2.
Usługa weterynaryjna jest czynnością mającą na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności, polegającą w szczególności na:
1) badaniu stanu zdrowia zwierząt;
2) rozpoznawaniu, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zwierząt;
3) leczeniu zwierząt;
4) udzielaniu porad i konsultacji;
5) pielęgnacji zwierząt;
6) wydawaniu opinii i orzeczeń;
7) wykonywaniu czynności związanych z określeniem zdolności rozrodczych zwierząt i ich zaburzeń oraz biotechniką rozrodu;
8) wykonywaniu detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt, na zasadach określonych w odrębnych przepisach;
9) wykonywaniu badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych, zwanym dalej „usługami laboratoryjnymi”.
Usługi weterynaryjne mogą być świadczone przez lekarza weterynarii posiadającego prawo wykonywania zawodu, z zastrzeżeniem art. 3, w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.
Art. 3.
W zakładzie leczniczym dla zwierząt osoba, która posiada tytuł technika weterynarii, może wykonywać, z zastrzeżeniem ust. 2, następujące czynności z zakresu świadczonych w nim usług weterynaryjnych:
1) pobieranie prób do badań laboratoryjnych;
2) czynności pomocnicze przy wykonywaniu sekcji zwłok zwierzęcych;
3) udzielanie pierwszej pomocy w przypadkach:
niedyspozycji żołądkowo-jelitowych o przebiegu ostrym z zagrożeniem życia zwierzęcia,
zadławienia,
zranienia lub złamania,
porodu niewymagającego cięcia płodu lub zabiegu chirurgicznego;
4) wykonywanie badań klinicznych w zakresie niezbędnym do udzielenia pierwszej pomocy;
5) podawanie leków przepisanych przez lekarza weterynarii lub dostępnych bez recepty;
6) asystowanie przy zabiegach chirurgicznych;
7) opieka nad zwierzętami leczonymi w warunkach ambulatoryjnych i stacjonarnych;
8) wykonywanie zabiegów sanitarnohigieniczych i fizykoterapeutycznych.
Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 6 i 7, są wykonywane pod nadzorem lekarza weterynarii.
Art. 4.
Zakładem leczniczym dla zwierząt jest:
1) gabinet weterynaryjny;
2) przychodnia weterynaryjna;
3) lecznica weterynaryjna;
4) klinika weterynaryjna;
5) weterynaryjne laboratorium diagnostyczne.
Weterynaryjne laboratorium diagnostyczne jest przeznaczone do świadczenia usług laboratoryjnych, w szczególności badań diagnostycznych, na rzecz innych zakładów leczniczych dla zwierząt lub innych podmiotów.
Weterynaryjne laboratorium diagnostyczne nie może świadczyć usług weterynaryjnych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1-8.
Rozdział 2. Tworzenie i organizacja zakładów leczniczych dla zwierząt
Art. 5.
Zakład leczniczy dla zwierząt może być utworzony i prowadzony przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
Kierownikiem zakładu leczniczego dla zwierząt, zwanym dalej „kierownikiem zakładu”, może być wyłącznie lekarz weterynarii posiadający prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 13.
Zakład leczniczy dla zwierząt utworzony i prowadzony przez osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej zajmującą się produkcją zwierząt może świadczyć usługi weterynaryjne wyłącznie dla zwierząt hodowanych przez tę osobę lub jednostkę, jednak nie może wystawiać certyfikatów o stanie zdrowia tych zwierząt dla celów związanych z obrotem zwierzętami.
Art. 6.
Zakład leczniczy dla zwierząt posiada stałą siedzibę spełniającą warunki, o których mowa w art. 7-11, wyposażoną odpowiednio do zakresu świadczonych usług weterynaryjnych albo w przypadku weterynaryjnego laboratorium diagnostycznego - usług laboratoryjnych.
Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt jest obowiązany do dbałości o ochronę środowiska oraz do ewidencjonowania i magazynowania odpadów na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Zakłady lecznicze dla zwierząt podlegają oznaczeniu. Szczegółowe zasady oznaczania zakładów leczniczych dla zwierząt określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając ich podział, o którym mowa w art. 4 ust. 1.
Art. 7.
Gabinet weterynaryjny jest wyposażony w szczególności w:
1) pokój przyjęć z poczekalnią;
2) aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu świadczonych usług weterynaryjnych;
3) sprzęt i urządzenia do przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
4) zaplecze sanitarne i socjalne.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej oraz ogólnokrajowych organizacji zrzeszających osoby wykonujące zawody z zakresu medycyny weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez gabinet weterynaryjny usług weterynaryjnych oraz bezpieczeństwo epizootyczne i epidemiologiczne.
Art. 8.
Przychodnia weterynaryjna jest wyposażona w szczególności w:
1) pokój przyjęć z poczekalnią;
2) salę zabiegową;
3) aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu świadczonych usług weterynaryjnych;
4) sprzęt i urządzenia do przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
5) zaplecze sanitarne i socjalne.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej oraz ogólnokrajowych organizacji zrzeszających osoby wykonujące zawody z zakresu medycyny weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez przychodnię weterynaryjną usług weterynaryjnych oraz bezpieczeństwo epizootyczne i epidemiologiczne.
Art. 9.
Lecznica weterynaryjna jest wyposażona w szczególności w:
1) pomieszczenie do stacjonarnego leczenia, obserwacji i izolacji zwierząt dostosowane do gatunków leczonych zwierząt;
2) pokój przyjęć z poczekalnią;
3) aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu świadczonych usług weterynaryjnych;
4) salę zabiegowo-operacyjną;
5) sprzęt i urządzenia do przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
6) magazyn środków i sprzętu dezynfekcyjnego;
7) zaplecze sanitarne i socjalne.
Lecznica weterynaryjna zapewnia całodobową obserwację i leczenie zwierząt.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej
oraz ogólnokrajowych organizacji zrzeszających osoby wykonujące zawody z zakresu medycyny weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez lecznicę weterynaryjną usług weterynaryjnych oraz bezpieczeństwo epizootyczne i epidemiologiczne.
Art. 10.
Klinika weterynaryjna jest wyposażona w szczególności w:
1) pomieszczenie do stacjonarnego leczenia, obserwacji i izolacji zwierząt dostosowane do gatunków leczonych zwierząt;
2) poczekalnie;
3) gabinety zabiegowe;
4) salę operacyjną;
5) magazyn produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
6) magazyn środków i sprzętu dezynfekcyjnego;
7) aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu świadczonych usług specjalistycznych;
8) aparaturę i sprzęt diagnostyczny;
9) zaplecze sanitarne, socjalne i gospodarcze.
Klinika weterynaryjna zapewnia całodobową obserwację i leczenie zwierząt.
W klinice weterynaryjnej usługi weterynaryjne świadczy co najmniej trzech lekarzy weterynarii, w tym jeden lekarz z tytułem specjalisty w zakresie usług weterynaryjnych świadczonych przez klinikę.
Klinika weterynaryjna współpracuje w zakresie świadczonych usług weterynaryjnych z innymi zakładami leczniczymi dla zwierząt, a w szczególności przyjmuje pacjentów skierowanych przez te zakłady do leczenia.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej oraz ogólnokrajowych organizacji zrzeszających osoby wykonujące zawody z zakresu medycyny weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez klinikę weterynaryjną usług weterynaryjnych oraz bezpieczeństwo epizootyczne i epidemiologiczne.
Art. 11.
Weterynaryjne laboratorium diagnostyczne jest wyposażone w szczególności w:
1) pokój przyjęć prób do badań diagnostycznych;
2) salę laboratoryjną;
3) aparaturę i sprzęt dostosowane do zakresu wykonywanych badań;
4) sprzęt i urządzenia do przechowywania używanych środków i materiałów;
5) zaplecze sanitarne i socjalne.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej oraz ogólnokrajowych organizacji zrzeszających osoby wykonujące zawody z zakresu medycyny weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wymagania, o których mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez weterynaryjne laboratorium diagnostyczne usług laboratoryjnych.
Art. 12.
Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić:
1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadgimnazjalnych;
2) szkolenie praktyczne studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej w zakresie wynikającym z programu studiów;
3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii;
4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii.
Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1.
Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 13.
Gabinetem weterynaryjnym kieruje lekarz weterynarii posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii.
Przychodnią weterynaryjną kieruje lekarz weterynarii posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz co najmniej roczny okres pracy w zawodzie lekarza weterynarii.
Lecznicą weterynaryjną kieruje lekarz weterynarii posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz co najmniej 2-letni okres pracy w zawodzie lekarza weterynarii.
Kliniką weterynaryjną lub weterynaryjnym laboratorium diagnostycznym kieruje lekarz weterynarii posiadający prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii oraz co najmniej 5-letni okres pracy w zawodzie lekarza weterynarii.
Lekarz weterynarii może kierować tylko jednym zakładem leczniczym dla zwierząt.
Art. 14.
Lekarz weterynarii nie może równocześnie wykonywać zawodu w zakładzie leczniczym dla zwierząt i w hurtowni farmaceutycznej prowadzącej obrót produktami leczniczymi, paszami leczniczymi i wyrobami medycznymi stosowanymi wyłącznie u zwierząt.
Art. 15.
Organizację i funkcjonowanie zakładu leczniczego dla zwierząt określa regulamin nadany przez podmiot, który utworzył zakład.
W regulaminie zakładu leczniczego dla zwierząt określa się w szczególności:
1) podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt;
2) nazwę zakładu leczniczego dla zwierząt odpowiadającą zakresowi świadczonych usług weterynaryjnych;
3) cel i zadania zakładu leczniczego dla zwierząt;
4) siedzibę i obszar działania;
5) rodzaj i zakres świadczonych usług weterynaryjnych;
6) organizację wewnętrzną zakładu leczniczego dla zwierząt;
7) zasady i tryb prowadzenia szkoleń, o których mowa w art. 12.
O zmianach w regulaminie zakładu leczniczego dla zwierząt podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt jest obowiązany każdorazowo w terminie 30 dni od dnia ich wprowadzenia powiadomić okręgową radę lekarsko-weterynaryjną.
Rozdział 3. Ewidencja zakładów leczniczych dla zwierząt
Art. 16.
Zakład leczniczy dla zwierząt świadczy usługi weterynaryjne po uzyskaniu wpisu do ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, zwanej dalej „ewidencją”.
Ewidencję prowadzi właściwa ze względu na miejsce siedziby zakładu leczniczego dla zwierząt okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna.
Ewidencja jest jawna.
Ewidencja zawiera:
1) nazwę zakładu leczniczego dla zwierząt oraz jego adres i numer telefonu;
2) siedzibę zakładu leczniczego dla zwierząt;
3) imię i nazwisko kierownika zakładu;
4) liczbę pracowników, w tym lekarzy weterynarii i personelu pomocniczego.
Za wpis do ewidencji okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna pobiera opłatę.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy sposób prowadzenia ewidencji oraz otrzymywania z niej wypisu, mając na względzie dostępność ewidencji;
2) wysokość opłaty za wpis do ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, o której mowa w ust. 5, uwzględniając rodzaj zakładu dla zwierząt podlegającego wpisowi.
Art. 17.
Podstawą podjęcia przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną uchwały w sprawie wpisu zakładu leczniczego dla zwierząt do ewidencji jest wniosek kierownika zakładu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) nazwę zakładu leczniczego dla zwierząt;
2) regulamin zakładu leczniczego dla zwierząt;
3) siedzibę, adres i numer telefonu zakładu leczniczego dla zwierząt;
4) informację o rodzaju i zakresie świadczonych usług weterynaryjnych;
5) oświadczenie kierownika zakładu, że kierowany przez niego zakład leczniczy dla zwierząt spełnia wymagania określone odpowiednio w art. 7-11;
6) imię i nazwisko kierownika zakładu;
7) liczbę pracowników, w tym lekarzy weterynarii i personelu pomocniczego.
Odmowa wpisu do ewidencji następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 18.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.