Ustawa z dnia 24 lutego 2006 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz ustawy - Ordynacja podatkowa

Art. 1.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

7) upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do przeprowadzania czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego zasięgu działania danego urzędu;

2) uchyla się art. 13a;

3) art. 24a otrzymuje brzmienie:

Art. 24a. W przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 8, postępowanie kontrolne przeprowadza i wydaje wynik kontroli, decyzję albo postanowienie dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik.

Art. 2.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 144 otrzymuje brzmienie:

Art. 144. Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem.

2) art. 181 otrzymuje brzmienie:

Art. 181. Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

Art. 3.

Do postępowań kontrolnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na podstawie art. 13a ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się, do czasu zakończenia tych postępowań, art. 10 ust. 2 pkt 7 i art. 24a tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 4.

Przepis art. 181 ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do materiałów zgromadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, które nie zostały prawomocnie zakończone.

Art. 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.