Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych

Typ Ustawa

Ogłoszono 2009-08-27

Status Obowiązujący

Wydawca SEJM

Źródło Dziennik Ustaw

artykuły 123

Minister właściwy do spraw działu administracji rządowej, którego dotyczy sektorowy projekt informatyczny, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw informatyzacji, może wystąpić z wnioskiem do Rady Ministrów o ustanowienie sektorowego projektu informatycznego, który ma być realizowany w okresie dłuższym niż rok, jako programu wieloletniego w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

Art. 68.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym po art. 188 dodaje się art. 188a w brzmieniu:

Art. 188a. 1. Podręczniki akademickie mogą być dofinansowywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. 2. W przypadku gdy ustawa budżetowa ustali dotacje przedmiotowe do podręczników akademickich, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ustala, w drodze rozporządzenia, stawki oraz określa szczegółowy sposób oraz tryb udzielania i rozliczania dotacji, mając na względzie ułatwienie studentom dostępu do materiałów dydaktycznych.

Art. 69.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych;

2) w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Kontroli w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlegają osoby pełniące funkcje publiczne, jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych otrzymujące środki publiczne, a także przedsiębiorcy.

Art. 70.

W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:

Rozdział 4 Zakres oraz tryb zaspokajania roszczeń pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych”;

2) art. 23 otrzymuje brzmienie:

Art. 23. 1. Przekazanie środków finansowych Funduszu na wypłatę świadczeń, a także wypłata świadczeń ze środków Funduszu, powoduje z mocy prawa przejście na marszałka województwa, działającego w imieniu dysponenta Funduszu, roszczenia wobec pracodawcy, likwidatora lub innej osoby zarządzającej majątkiem pracodawcy lub roszczenia do masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń. 2. Przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń roszczenia należne Funduszowi korzystają z takiej samej ochrony prawnej, jaką odrębne przepisy przewidują dla należności za pracę. 3. Dysponent Funduszu może na wniosek marszałka województwa określić warunki zwrotu wypłaconych świadczeń, jak również odstąpić w całości lub w części od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń i naliczonych, a niespłaconych odsetek od nieterminowych płatności, gdy dochodzi zwrotu lub prowadzi postępowanie egzekucyjne w stosunku do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, pracodawców, którzy trwale zaprzestali prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na pozostawanie w stanie likwidacji lub upadłości, jeżeli podjęcie takiej decyzji przez dysponenta Funduszu: 1) prowadzi do odzyskania zwrotu wyższej kwoty niż gdyby takiej decyzji nie podjęto lub 2) dochodzenie zwrotu jest związane z poniesieniem kosztów znacznie przewyższających wysokość dochodzonej kwoty, lub 3) w przypadku osób fizycznych - gdy osoba ta wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną, w tym uzyskiwanie dochodu uniemożliwiającego spłacenie należności Funduszowi, nie jest w stanie spłacić należności jednorazowo lub w całości, ponieważ spowodowałoby to zbyt dotkliwe skutki dla niej i jej rodziny, w szczególności pozbawiłoby tę osobę i jej rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. 4. Dysponent Funduszu może także, w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis, określić warunki zwrotu wypłaconych świadczeń, gdy dochodzi zwrotu lub prowadzi postępowanie egzekucyjne w stosunku do pracodawców prowadzących działalność gospodarczą zmierzającą do zaspokojenia wierzycieli w ramach trwającego procesu likwidacyjnego albo postępowania upadłościowego, w tym szczególnie w przypadku upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, jeżeli określenie warunków zwrotu należności Funduszu, polegające w szczególności na wyrażeniu zgody na spłatę należności w ratach lub na spłatę należności w ratach z jednoczesnym zawieszeniem na czas zwrotu naliczania odsetek, prowadzi do odzyskania zwrotu wyższej kwoty niż gdyby dysponent Funduszu dochodził spłaty należności jednorazowo w pełnej jej wysokości. 5. Dysponent Funduszu może umorzyć należność w całości lub w części w przypadkach całkowitej jej nieściągalności, na wniosek marszałka województwa, gdy: 1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji należności lub 2) osoba fizyczna zmarła, nie pozostawiając żadnego majątku, lub pozostawiła ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów i jednocześnie nie ma spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, lub 3) osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, została wykreślona z właściwego rejestru, przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie, lub 4) sąd upadłościowy wydał postanowienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, lub o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. a. 6. Dysponent Funduszu umarza należność w całości, gdy postępowanie egzekucyjne zostało umorzone w całości z urzędu. 7. Całkowita nieściągalność zachodzi również w przypadku, gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna, o których mowa w ust. 5 pkt 3, pomimo niewykreślenia z właściwego rejestru, faktycznie nie istnieje. 8. W razie wystąpienia przesłanek, o których mowa w ust. 3-7, marszałek wnioskuje do dysponenta Funduszu o określenie warunków zwrotu, odstąpienie od dochodzenia zwrotu, umorzenie. 9. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do wypłaty świadczeń w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1. 10. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 8, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowości i szybkości postępowania.

3) w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

4) w art. 25 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

Wymienione w ust. 1 i 2 dochody i przychody są przekazywane na rachunek bankowy Funduszu.

5) w art. 27 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:

Dysponent Funduszu przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy samorządu województwa środki Funduszu na realizację zadań związanych z zaspokojeniem roszczeń pracowniczych, a także dochodzeniem ich zwrotu w zakresie i na zasadach określonych w ustawie, środki na sfinansowanie kosztów zatrudnienia osób, o których mowa w art. 31 ust. 3, oraz na sfinansowanie kosztów obsługi związanych z realizacją zadań. 4. Środki Funduszu przekazywane na rachunek bankowy mogą być wykorzystywane wyłącznie na zadania określone w ust. 3.

6) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu:

Art. 27a. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji dotyczących gospodarki środkami Funduszu, przekazywanych przez marszałków województw dysponentowi Funduszu, oraz terminy ich przekazywania, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowej gospodarki środkami Funduszu.

7) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Poboru składek na Fundusz dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresach miesięcznych, łącznie ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a kwoty pobrane tytułem składek przekazuje na rachunek Funduszu w terminie do 15 dnia następnego miesiąca.

8) tytuł rozdziału 7 otrzymuje brzmienie:

Rozdział 7 Zadania władzy publicznej”;

9) art. 31 otrzymuje brzmienie:

Art. 31. 1. Określone w ustawie zadania z zakresu ochrony roszczeń pracowniczych realizuje minister właściwy do spraw pracy oraz marszałkowie województw przy pomocy Wojewódzkich Urzędów Pracy. 2. Marszałkowie województw sporządzają corocznie, w terminach określonych przez dysponenta Funduszu, wkłady do planów finansowych. 3. Marszałkowie województw otrzymują środki na wynagrodzenia pracowników wykonujących zadania w zakresie ochrony roszczeń pracowniczych oraz na pozostałe koszty obsługi na podstawie limitów określonych przez dysponenta funduszu w oparciu o plan finansowy Funduszu.

10) uchyla się art. 32-38;

11) po art. 39 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu:

Rozdział 7a Kontrola Art. 39a. 1. Dysponent Funduszu może przeprowadzać u marszałka województwa kontrole w zakresie: 1) wydatkowania środków Funduszu zgodnie z przeznaczeniem; 2) przestrzegania zasad i trybu wydatkowania środków Funduszu; 3) właściwego dokumentowania oraz rozliczania otrzymanych i wydatkowanych środków Funduszu; 4) prawidłowości dochodzenia roszczeń na rzecz Funduszu; 5) prawidłowości wykonania planu finansowego. 2. Kontrolowany jest obowiązany udostępnić wszelkie dokumenty i udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli. Art. 39b. 1. Czynności, o których mowa w art. 39a, w imieniu i z upoważnienia dysponenta Funduszu przeprowadza pracownik urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy, zwany dalej „kontrolerem”. 2. Kontroler, przeprowadzając czynności, o których mowa w art. 39a, jest obowiązany do okazania legitymacji służbowej oraz imiennego upoważnienia wskazującego marszałka województwa, którego czynności te dotyczą. Art. 39c. 1. Dysponent Funduszu w wyniku przeprowadzonych przez kontrolera czynności, o których mowa w art. 39a, może przekazać marszałkowi województwa zalecenia. 2. Marszałek województwa, u którego przeprowadzono czynności kontrolne, może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń, zgłosić do nich zastrzeżenia. 3. Dysponent Funduszu ustosunkowuje się do zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia ich doręczenia. 4. W przypadku nieuwzględnienia przez dysponenta Funduszu zastrzeżeń marszałek województwa, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji o nieuwzględnieniu zastrzeżeń, jest obowiązany do powiadomienia dysponenta Funduszu o realizacji zaleceń. 5. W przypadku uwzględnienia przez dysponenta Funduszu zastrzeżeń marszałek województwa, w terminie 30 dni, jest obowiązany do powiadomienia dysponenta Funduszu o realizacji zaleceń, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zmian wynikających z zastrzeżeń. Art. 39d. 1. Dysponent Funduszu może nałożyć na marszałka województwa odpowiedzialnego za nierealizowanie zaleceń, o których mowa w art. 39c, lub nieudzielanie wyjaśnień i informacji, o których mowa w art. 39a ust. 2, karę pieniężną w wysokości do trzykrotnego miesięcznego jego wynagrodzenia, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające miesiąc, w którym nałożono karę, niezależnie od innych środków przewidzianych przepisami prawa. 2. Karę pieniężną wymierza dysponent Funduszu w drodze decyzji administracyjnej, biorąc pod uwagę rozmiar, stopień i społeczną szkodliwość stwierdzonych uchybień. 3. Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie pobiera się odsetki ustawowe. 4. Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

12) użyte w art. 15 ust. 3 i 4, art. 16 ust. 2 i 3, art. 17 ust. 2, ust. 3 pkt 1 i ust. 4, art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 w różnym przypadku wyrazy „kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „marszałek województwa”.

Art. 71.

W ustawie z dnia 22 września 2006 r. o uruchamianiu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 10 otrzymuje brzmienie:

Art. 10. 1. Środki na finansowanie płatności w ramach wspólnej polityki rolnej w części podlegającej refundacji ze środków EFRG oraz EFRROW są przekazywane agencji płatniczej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych . 2. Środki, o których mowa w ust. 1, w części dotyczącej EFRG są przekazywane agencji płatniczej na podstawie zapotrzebowania składanego przez agencję płatniczą. 3. Środki, o których mowa w ust. 1, w części dotyczącej EFRROW są przekazywane agencji płatniczej na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, sporządzony na podstawie zapotrzebowania składanego przez agencję płatniczą. 4. Środki na finansowanie płatności w ramach wspólnej polityki rolnej w części współfinansowania krajowego są przekazywane agencji płatniczej w formie dotacji celowej przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi lub ministra właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie zapotrzebowania składanego przez agencję płatniczą. 5. Minister Finansów w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi i ministrem właściwym do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przekazywania na rachunek bankowy agencji płatniczej środków, o których mowa w ust. 2, oraz sposób postępowania ze środkami odzyskanymi od beneficjentów pomocy w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, mając na względzie dochowanie terminów dokonywania płatności oraz prawidłowe gospodarowanie środkami publicznymi.

2) w art. 10a w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

Środki z budżetu państwa na wyprzedzające finansowanie kosztów kwalifikowalnych ponoszonych na realizację zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przekazywane przez właściwego dysponenta w formie dotacji celowej, o której mowa w art. 127 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , do wysokości:

Art. 72.

W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) jednostką sektora finansów publicznych jest jednostka wymieniona w art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;

Art. 73.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art. 32 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy określone w przepisach o finansach publicznych dotyczących umowy o dofinansowanie projektu oraz określają w szczególności: 1) zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego; 2) kwotę dofinansowania; 3) warunki przekazania środków; 4) sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków.

Art. 74.

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów art. 46 otrzymuje brzmienie:

Art. 46. Wysokość rocznych dotacji celowych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, przekazywanych z budżetu państwa na realizację zadań, o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 7, jest ustalana w ustawie budżetowej w części budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes Urzędu.

Art. 75.

W ustawie z dnia 15 czerwca 2007 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Wydatkowanie środków publicznych przez Centrum jest dokonywane w szczególności zgodnie z przepisami o finansach publicznych oraz z przepisami niniejszej ustawy.

Art. 76.

W ustawie z dnia 6 lipca 2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) dotacja - dotację w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

Art. 77.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Opłaty, o których mowa w ust. 2, pobierane przez organ administracji: 1) rządowej - stanowią dochód budżetu państwa; 2) samorządowej - stanowią dochód własny jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 78.

W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

3) urzędach gmin, jednostkach pomocniczych gmin, gminnych jednostkach budżetowych i samorządowych zakładach budżetowych; 4) biurach (ich odpowiednikach) związków jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządowych zakładów budżetowych utworzonych przez te związki;

2) w art. 39 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek określi, w drodze zarządzenia, maksymalne miesięczne wynagrodzenie kierowników i zastępców kierowników jednostek budżetowych oraz samorządowych zakładów budżetowych.

Art. 79.

W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów w art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) inwestor - właściciela lub zarządcę budynku, lokalnej sieci ciepłowniczej lub lokalnego źródła ciepła, z wyłączeniem jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych;

Art. 80.

W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

7) jednostkach budżetowych obsługujących państwowe fundusze celowe, których dysponentami są organy administracji rządowej.

2) w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

W ramach realizacji strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej oraz w celu wdrożenia standardów, wytycznych i zasad, o których mowa w art. 15 ust. 9 i 10, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, na wniosek Szefa Służby Cywilnej, dysponuje, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , środkami z rezerwy budżetowej na modernizację służby cywilnej, utworzonej w ustawie budżetowej.

3) w art. 25 w ust. 4 w pkt 1 uchyla się lit. i;

4) w art. 160 uchyla się pkt 4.

Art. 81.

W ustawie z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi w art. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) państwowe jednostki budżetowe;

Art. 82.

W ustawie z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym w art. 14:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Do emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje się przepisów art. 95-97 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Wartość nominalną zobowiązań z tytułu wyemitowanych skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w niniejszej ustawie, zalicza się do długu Skarbu Państwa, zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 83.

W ustawie z dnia 20 marca 2009 r. o funduszu sołeckim w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

Fundusz nie jest funduszem celowym w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .

Art. 84.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Do pomocy pobranej nienależnie lub wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych dotyczące zwrotu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, które nie podlegają zwrotowi.

Rozdział 3. Przepisy uchylające, przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 85.

Traci moc ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych , z wyjątkiem:

1) art. 23, który traci moc z dniem 30 czerwca 2010 r.;

2) art. 22, art. 24 ust. 1-10, art. 26 ust. 1-9 i art. 29 ust. 1-7, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2010 r.;

3) art. 169-171, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2013 r.

Art. 86.

Z dniem 30 czerwca 2010 r. ulegają likwidacji fundusze motywacyjne gromadzące dochody uzyskiwane z tytułu przepadku rzeczy lub korzyści majątkowych pochodzących z ujawnienia przestępstw i wykroczeń przeciwko mieniu oraz przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1:

1) nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania przejmuje jednostka budżetowa, która gromadziła środki na rachunku funduszu motywacyjnego;

2) środki pieniężne zlikwidowanego funduszu motywacyjnego podlegają odprowadzeniu na rachunek pomocniczy jednostki budżetowej, która gromadziła środki na rachunku funduszu motywacyjnego.

Środki pieniężne, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są przeznaczane na regulowanie zobowiązań przejętych, na podstawie ust. 2 pkt 1, przez jednostkę budżetową.

Art. 87.

Z dniem 31 grudnia 2010 r. zakończeniu ulega likwidacja:

1) państwowych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych;

2) gminnych, powiatowych i wojewódzkich zakładów budżetowych prowadzących działalność w zakresie innym niż określony w art. 14 ustawy, o której mowa w art. 1;

3) gospodarstw pomocniczych gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

W przypadku zakończenia likwidacji państwowych jednostek organizacyjnych wymienionych w ust. 1 pkt 1 przed dniem 31 grudnia 2010 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych dokona zmian w wydatkach budżetu państwa na wniosek dysponenta części, w szczególności mając na względzie zapewnienie odpowiednich środków na wynagrodzenia.

Art. 88.

Zakłady budżetowe likwidują:

1) ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów - państwowe zakłady budżetowe;

2) organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie zakłady budżetowe.

Likwidując zakład budżetowy, organ, o którym mowa w ust. 1, określa przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu zakładu; w przypadku państwowego zakładu budżetowego decyzja o przeznaczeniu tego mienia jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa.

Pozostałe po likwidacji środki pieniężne, należności i zobowiązania zlikwidowanego zakładu budżetowego przejmuje organ, który przeprowadza likwidację, albo nowo utworzona jednostka organizacyjna. Przejęcie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Art. 89.

Gospodarstwo pomocnicze państwowej jednostki budżetowej likwiduje kierownik jednostki budżetowej, przy którym funkcjonowało gospodarstwo.

Gospodarstwo pomocnicze gminnej, powiatowej i wojewódzkiej jednostki budżetowej likwiduje kierownik jednostki budżetowej, po uzyskaniu opinii dotyczącej terminu rozpoczęcia i zakończenia likwidacji:

1) wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - w przypadku gospodarstw pomocniczych gminnych jednostek budżetowych albo

2) zarządu powiatu lub województwa - w przypadku odpowiednio gospodarstw pomocniczych powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

Wymóg uzyskania opinii, o której mowa w ust. 2, nie dotyczy likwidacji gospodarstwa pomocniczego działającego przy jednostce budżetowej, której kierownikiem jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

Pozostałe po likwidacji składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmuje jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało gospodarstwo. Przejęcie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Pozostałe po likwidacji składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich przejmują warsztaty szkolne prowadzone przez szkołę lub zespół szkół, działających przy zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich.

Art. 90.

Z dniem 31 grudnia 2010 r. likwiduje się fundusze celowe:

1) wojewódzkie i powiatowe fundusze gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym, o których mowa w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ;

2) Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych: centralny i terenowe, o których mowa w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych .

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania zlikwidowanych funduszy celowych, o których mowa w ust. 1, przejmują jednostki samorządu terytorialnego, które realizowały wyodrębnione zadania poprzez fundusze celowe.

Środki pieniężne zlikwidowanych funduszy celowych, o których mowa w ust. 1, stają się dochodami budżetów odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 91.

Państwowe fundusze celowe posiadające osobowość prawną:

1) Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ,

2) Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

stają się z dniem 1 stycznia 2012 r. państwowymi funduszami celowymi w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1.

Art. 92.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. agencjami wykonawczymi w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1, stają się:

1) państwowe agencje:

Agencja Nieruchomości Rolnych, o której mowa w ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa ,

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, o której mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ,

Agencja Mienia Wojskowego, o której mowa w ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego ,

Agencja Rezerw Materiałowych, o której mowa w ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych ,

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, o której mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości ,

Agencja Rynku Rolnego, o której mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych ,

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, o której mowa w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ;

2) Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, o którym mowa w ustawie z dnia 15 czerwca 2007 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju .

Do państwowych agencji, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 274 ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 93.

Utworzone przez jednostki budżetowe wydzielone rachunki dochodów własnych mogą funkcjonować zgodnie z dotychczasowymi przepisami, z jednoczesnym regulowaniem zobowiązań i ściąganiem należności, do dnia 31 grudnia 2010 r.

Po upływie terminu określonego w ust. 1:

1) nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania przejmuje jednostka budżetowa, przy której funkcjonowały rachunki dochodów własnych;

2) środki pieniężne podlegają odprowadzeniu na rachunek pomocniczy odpowiednio państwowej jednostki budżetowej albo samorządowej jednostki budżetowej.

Środki pieniężne jednostek budżetowych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przekazane na rachunek pomocniczy, mogą być wykorzystane na dotychczasowe cele do dnia 30 czerwca 2011 r.

Środki pieniężne niewykorzystane w terminie, o którym mowa w ust. 3, państwowe jednostki budżetowe przekazują na dochody budżetu państwa, a samorządowe jednostki budżetowe przekazują na dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Art. 94.

W przypadku państwowych jednostek budżetowych wykonujących zadania realizowane dotychczas przez gospodarstwo pomocnicze państwowej jednostki budżetowej lub finansowane ze środków gromadzonych na rachunku dochodów własnych, mogą zostać zwiększone wydatki budżetowe proporcjonalnie do przyrostu uzyskiwanych dochodów.

W latach 2011 i 2012 tworzy się w budżecie państwa rezerwę celową przeznaczoną na wydatki, o których mowa w ust. 1, w wysokości odpowiadającej planowanemu przyrostowi dochodów.

Art. 95.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. organem administracji rządowej właściwym w sprawach wdrażania planowania w układzie zadaniowym w jednostkach sektora finansów publicznych określonych w art. 32 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz opracowywania planu finansowego w układzie zadaniowym jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonuje Koordynator Krajowy Budżetu Zadaniowego powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw budżetu, zatrudniony w urzędzie obsługującym Ministra Finansów.

Do zadań Koordynatora Krajowego Budżetu Zadaniowego należy w szczególności:

1) koordynowanie opracowywania wzorów formularzy do przygotowania przez jednostki sektora finansów publicznych planów finansowych w układzie zadaniowym do uzasadnienia projektu ustawy budżetowej i sprawozdania z wykonania ustawy budżetowej;

2) koordynowanie prac nad wykazem zadań budżetowych, ich celów oraz mierników wykonania;

3) zapewnienie zgodności zadań budżetowych ze strategiami, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju .

Art. 96.

Z dniem 1 stycznia 2011 r.:

1) środki pieniężne zlikwidowanego Centralnego Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych stają się dochodami budżetu samorządu województwa;

2) należności i zobowiązania zlikwidowanego Centralnego Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych stają się należnościami i zobowiązaniami budżetu samorządu województwa.

Art. 97.

Gmina lub powiat, które uzyskały status zakładu aktywności zawodowej dla wyodrębnionej jednostki organizacyjnej będącej gospodarstwem pomocniczym, przekazują prowadzenie zakładu aktywności zawodowej fundacji, stowarzyszeniu lub innej organizacji społecznej, której statutowym zadaniem jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych, w terminie do dnia 30 czerwca 2011 r.

Podmiot, któremu gmina lub powiat przekazały prowadzenie zakładu aktywności zawodowej, występuje do wojewody o wydanie decyzji o przyznaniu statusu zakładu aktywności zawodowej z dniem przejęcia zakładu aktywności zawodowej.

W przypadku nieprzekazania prowadzenia zakładu aktywności zawodowej lub nieuzyskania statusu zakładu aktywności zawodowej przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r., kwota stanowiąca wartość mienia zakładu aktywności zawodowej sfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi, oraz niewykorzystane środki Funduszu oraz zakładowego funduszu aktywności podlegają przekazaniu na rachunek tego Funduszu w terminie do dnia 31 marca 2012 r.

Art. 98.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. Biuro i oddziały Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stają się Biurem Obsługi Funduszu.

Sprawy wszczęte, a niezakończone przed dniem 1 stycznia 2012 r. dotyczące dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych lub umarzania, rozkładania na raty bądź odraczania terminów płatności należności pieniężnych przypadających Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych podlegają rozpoznaniu według przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Umowy zawarte przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia, z tym że wynikające z tych umów prawa i obowiązki Funduszu stają się, z dniem 1 stycznia 2012 r., prawami i obowiązkami Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, z wyłączeniem praw i obowiązków wynikających z umów zawartych w zakresie zadań realizowanych przez oddziały Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, które stają się prawami i obowiązkami marszałków województw.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. zadania realizowane przez oddziały Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stają się zadaniami marszałków województw finansowanymi ze środków przekazywanych samorządom wojewódzkim na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 33.

Z dniem 1 stycznia 2012 r.:

1) wygasają akty powołania Prezesa i zastępców Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz dyrektorów oddziałów tego Funduszu;

2) ulega rozwiązaniu Rada Nadzorcza i Zarząd Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;

3) mienie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych staje się mieniem Skarbu Państwa, w imieniu którego działa minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego;

4) należności i zobowiązania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stają się należnościami i zobowiązaniami Skarbu Państwa, w imieniu którego działa minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

Przekazanie mienia Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz Skarbu Państwa następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego sporządzonego do dnia 31 grudnia 2011 r. przez Zarząd Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. pracownicy Biura Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stają się pracownikami Biura Obsługi Funduszu.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. pracownicy oddziałów Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stają się pracownikami urzędów marszałkowskich.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 7 i 8, wygasają z dniem 30 czerwca 2012 r., jeżeli przed dniem 31 maja 2012 r. nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia 15 czerwca 2012 r.

10.

Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.

11.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem.

12.

W przypadku wygaśnięcia stosunków pracy, o których mowa w ust. 9, lub wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 11, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi stosunki pracy rozwiązuje pracodawca z przyczyn niedotyczących pracowników.

13.

Do pracowników, o których mowa w ust. 7 i 8, stosuje się odpowiednio przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .

Art. 99.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. aktywa trwałe i inne składniki majątkowe Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przejmuje dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub marszałek województwa działający w imieniu dysponenta Funduszu.

Dyrektor Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przekazuje dysponentowi Funduszu, a kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych marszałkowi województwa dokumentację związaną ze sprawami prowadzonymi odpowiednio przez Krajowe Biuro albo Biuro Terenowe.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy harmonogram oraz sposób i tryb przekazania mienia, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze zabezpieczenie prawidłowego wykonywania zadań przez dysponenta Funduszu i marszałków województw.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. stronami umów zawartych przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych reprezentowany przez Dyrektora Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych albo przez kierowników Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stają się odpowiednio minister właściwy do spraw pracy albo marszałek województwa.

W postępowaniach administracyjnych i sądowych, w których stroną jest Dyrektor Krajowego Biura albo kierownik Biura, o których mowa w art. 31 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 70, stronami stają się z dniem wejścia w życie ustawy dysponent Funduszu albo marszałek województwa.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 70, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Z dniem 31 grudnia 2011 r. wygasają akty powołania Dyrektora Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz kierowników Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. pracownicy zatrudnieni dotychczas w Krajowym Biurze Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz w Biurach Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stają się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy albo właściwych wojewódzkich urzędów pracy.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 8, wygasają z dniem 30 czerwca 2012 r., jeżeli przed dniem 31 maja 2012 r. nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia 15 czerwca 2012 r.

10.

Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.

11.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem.

12.

13.

Do pracowników, o których mowa w ust. 8, stosuje się odpowiednio przepisy art. 23^1^ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

14.

Koszty związane z przejściem pracowników Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy i ich zatrudnieniem są ponoszone ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Art. 100.

Stosunki pracy z pracownikami likwidowanych podmiotów określonych w art. 87 wygasają z dniem zakończenia likwidacji, najpóźniej z dniem 31 grudnia 2010 r., jeżeli na 30 dni przed terminem zakończenia likwidacji albo nie później niż z dniem 30 listopada 2010 r. nie zostaną im zaproponowane przez organ, o którym mowa w art. 88 albo kierownika jednostki budżetowej, o której mowa w art. 89 ust. 1 i 2, nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia w terminie 15 dni od dnia złożenia propozycji.

Propozycja nowych warunków pracy lub płacy, o której mowa w ust. 1, może obejmować nawiązanie stosunku pracy na stanowisku urzędniczym, w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej , w urzędzie obsługującym organ, o którym mowa w art. 88, w innej jednostce budżetowej podległej temu organowi lub w jednostce budżetowej, o której mowa w art. 89 ust. 1 i 2, jeżeli charakter pracy wykonywanej w likwidowanej jednostce jest podobny do charakteru pracy wykonywanej na stanowisku urzędniczym.

Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy, w tym o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. Przepisy art. 23^1^ § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę z pracownikami likwidowanych podmiotów, o których mowa w art. 87, może nastąpić za wypowiedzeniem.

Z dniem następującym po dniu zakończenia likwidacji, najpóźniej z dniem 1 stycznia 2011 r., pracownicy likwidowanych podmiotów, o których mowa w art. 87, stają się pracownikami właściwych jednostek budżetowych, o których mowa w ust. 2, o ile ich stosunki pracy nie ulegną wygaśnięciu, o którym mowa w ust. 1, albo rozwiązaniu, o którym mowa w ust. 4.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, lub wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 4, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi stosunki pracy rozwiązuje pracodawca z przyczyn niedotyczących pracowników.

Art. 101.

Z dniem 1 stycznia 2010 r. Bank Gospodarstwa Krajowego przejmuje dokonywanie płatności wynikających z umów o dofinansowanie oraz decyzji o dofinansowanie, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo w art. 9 pkt 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego , odpowiednio zawartych lub wydanych przed dniem 1 stycznia 2010 r. Umowy te oraz decyzje nie wymagają zmian w tym zakresie.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów tworzących systemy realizacji w części niepodlegającej zatwierdzeniu przez właściwe organy Komisji Europejskiej.

Instytucja, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie, informuje beneficjenta o zmianie instytucji dokonującej płatności, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu.

Art. 102.

Inwestycje wieloletnie ujęte w wykazie stanowiącym załącznik do ustawy budżetowej na rok 2010, których termin zakończenia ustalono po dniu 31 grudnia 2010 r., z dniem 1 stycznia 2011 r. stają się programami wieloletnimi.

Art. 103.

Do zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych, o których mowa w art. 87, do dnia ich likwidacji ma zastosowanie przepis art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 41, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 104.

Jednostki sektora finansów publicznych, z wyłączeniem jednostek określonych w art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, posiadające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy udziały w spółkach, akcje spółek i obligacje wyemitowane przez podmioty inne niż Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, przekazują je na rzecz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w ciągu 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w zakresie określonym w art. 84 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej.

Art. 105.

Statuty nadane jednostkom budżetowym na podstawie dotychczasowych przepisów pozostają w mocy.

Organy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, dostosują statuty jednostek budżetowych do przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jednostkom budżetowym nieposiadającym statutów organy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, nadają statuty w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jednostkom budżetowym stanowiącym aparat pomocniczy kierowników wojewódzkich zespolonych służb, inspekcji i straży statuty w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nadają:

1) Komendant Główny Policji - w odniesieniu do komendy wojewódzkiej Policji;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w odniesieniu do komendy wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej;

3) wojewoda w porozumieniu z właściwym ministrem lub kierownikiem urzędu centralnego nadzorującym zespoloną służbę, inspekcję lub straż - w odniesieniu do pozostałych jednostek budżetowych.

Art. 106.

Do czasu zakończenia:

1) programów finansowanych z udziałem środków przejściowych, o których mowa w art. 34 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33),

2) programów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

z budżetu państwa mogą być udzielane nieoprocentowane pożyczki na zapewnienie płynności finansowej przy realizacji tych programów.

Art. 107.

Do czasu likwidacji państwowych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych, o których mowa w art. 87, środki na wynagrodzenia dla pracowników tych jednostek kształtowane są na podstawie ustawy, o której mowa w art. 45, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 108.

Do podatników wymienionych w art. 87 przepisy art. 6 ust. 2, art. 12 ust. 1 pkt 2, art. 17 ust. 1c pkt 3 oraz art. 25 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 17 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Do podatników wymienionych w art. 90 i art. 91 przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 17 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 109.

Ograniczenia, o którym mowa w art. 133 ustawy wymienionej w art. 1, nie stosuje się do inwestycji rozpoczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy.

Art. 110.

Programy wieloletnie w rozumieniu art. 80 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych ustanowione przed dniem wejścia w życie ustawy wymienionej w art. 85 są realizowane zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Programy wieloletnie w rozumieniu art. 117 ustawy, o której mowa w art. 85, ustanowione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są realizowane zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Przepis art. 136 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

Art. 111.

Do rozliczenia środków przekazanych do dnia 31 grudnia 2009 r. na realizację programów, projektów i zadań finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe. Rozliczenie tych środków powinno nastąpić nie później niż do dnia 30 czerwca 2010 r.

Art. 112.

Do programów i projektów realizowanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków przedakcesyjnych oraz środków Programu Środki Przejściowe w zakresie dokumentów tworzących system realizacji tych programów stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do programów i projektów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 85, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw , a w zakresie prefinansowania programów i projektów współfinansowanych środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej - także akty wykonawcze wydane na ich podstawie, z zastrzeżeniem art. 120 niniejszej ustawy, do czasu zakończenia realizacji tych programów i projektów.

Art. 113.

Dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów.

W przypadku wykorzystania dotacji udzielonej przed dniem wejścia w życie ustawy wymienionej w art. 85 niezgodnie z przeznaczeniem stosuje się art. 145 ust. 6 tej ustawy.

Wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, sprawy dotyczące zwrotu dotacji, rozpatrywane przez naczelnika urzędu skarbowego, organy kontroli skarbowej oraz organy odwoławcze, prowadzą w dalszym ciągu te organy aż do zakończenia postępowania. Właściwość organu odwoławczego określają odrębne przepisy.

W sprawach wznowienia postępowania o zwrot dotacji zakończonego decyzją ostateczną, stwierdzenia nieważności oraz uchylenia lub zmiany takiej decyzji właściwe są organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przy czym wszystkie już podjęte w postępowaniu czynności pozostają w mocy.

Art. 114.

Do obsługi bankowej budżetu państwa w zakresie rachunków bankowych wymienionych w art. 196 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się przepisy dotychczasowe, nie później niż do dnia 30 czerwca 2010 r.

Art. 115.

Do spraw dotyczących niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 60 ustawy wymienionej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do egzekucji należności z tytułu przychodów z prywatyzacji wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 116.

W przypadku wyrażenia zgody na utworzenie instytucji gospodarki budżetowej, o której mowa w art. 23 ustawy wymienionej w art. 1, instytucja ta może być utworzona poprzez przekształcenie istniejącego gospodarstwa pomocniczego państwowej jednostki budżetowej na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb przekształcenia gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych, o których mowa w ust. 1, w instytucje gospodarki budżetowej, z uwzględnieniem rozliczeń związanych z zakończeniem działalności gospodarstw pomocniczych oraz zapewnieniem ciągłości realizacji zadań i ich specyfiki.

Art. 117.

Osoby, o których mowa w art. 58 pkt 5 lit. b i c ustawy, o której mowa w art. 85, do dnia 31 grudnia 2011 r. mogą być audytorami wewnętrznymi, jeżeli spełniają warunki określone w art. 286 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, o której mowa w art. 1.

Art. 118.

Ilekroć w przepisach ustaw odrębnych jest mowa o formach gospodarki pozabudżetowej, należy przez to rozumieć samorządowy zakład budżetowy.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o formach organizacyjno-prawnych jednostek sektora finansów publicznych określonych w art. 19 i art. 22 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych lub w art. 24, art. 25 oraz w art. 29 ustawy wymienionej w art. 85, należy przez to rozumieć formy organizacyjno-prawne jednostek sektora finansów publicznych określone odpowiednio w art. 14, art. 15, art. 16 oraz w art. 29 ustawy, o której mowa w art. 1.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o przepisach lub ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe , ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych lub ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, należy przez to rozumieć odpowiednio przepisy ustawy, o której mowa w art. 1.

Art. 119.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 85, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2010 r., z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 112.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 85, zachowują moc do dnia 31 grudnia 2012 r.

Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zarządzenia i rozporządzenia w sprawie emisji skarbowych papierów wartościowych zachowują moc, a wyemitowane na ich podstawie obligacje są oferowane i wykupywane na zasadach w nich zawartych.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 33, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 33, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2011 r.

Art. 120.

Przepisy niniejszej ustawy oraz ustawy, o której mowa w art. 1, mają zastosowanie po raz pierwszy do opracowywania i uchwalania projektu ustawy budżetowej na rok 2010.

Art. 121.

Art. 242 ustawy, o której mowa w art. 1, ma zastosowanie po raz pierwszy do uchwał budżetowych jednostek samorządu terytorialnego na rok 2011.

Art. 243 i art. 244 ustawy, o której mowa w art. 1, mają zastosowanie po raz pierwszy do uchwał budżetowych jednostek samorządu terytorialnego na rok 2014.

Art. 267-271 ustawy, o której mowa w art. 1, mają zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań z wykonania budżetów jednostek samorządu terytorialnego za rok 2010.

Art. 166, art. 166a i art. 184 ust. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w art. 85, mają zastosowanie do uchwał budżetowych jednostek samorządu terytorialnego na rok 2010.

Uchwały budżetowe jednostek samorządu terytorialnego na rok 2010 w zakresie dotyczącym samorządowych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych samorządowych jednostek budżetowych, samorządowych funduszy celowych oraz rachunków dochodów własnych są opracowywane, uchwalane i wykonywane na podstawie przepisów dotychczasowych.

Art. 199 ustawy, o której mowa w art. 85, ma zastosowanie do sprawozdań z wykonania budżetów jednostek samorządu terytorialnego za rok 2009.

W latach 2010-2013 zamiast zasad, o których mowa w art. 224 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się zasady określone w art. 169 i art. 170 ustawy, o której mowa w art. 85.

Na lata 2011-2013 objęte wieloletnią prognozą finansową zamiast zasad, o których mowa w przepisach art. 226 ust. 1 pkt 6 i art. 230 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, mają zastosowanie zasady określone w art. 169-171 ustawy, o której mowa w art. 85.

Na rok 2010 do:

1) prognozy kwoty długu,

2) informacji o stanie mienia,

3) opinii regionalnej izby obrachunkowej

stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 85.

10.

Dochody na rachunkach, o których mowa w art. 223 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, mogą być gromadzone od dnia 1 stycznia 2011 r.

Art. 122.

Wieloletni Plan Finansowy Państwa uchwala się po raz pierwszy do dnia 31 lipca 2010 r.

Uchwałę w sprawie wieloletniej prognozy finansowej jednostki samorządu terytorialnego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uchwala po raz pierwszy nie później niż uchwałę budżetową na rok 2011.

W latach 2011-2013 do wieloletniej prognozy finansowej jednostki samorządu terytorialnego zarząd tej jednostki załącza informację o relacji, o której mowa w art. 243 ustawy, o której mowa w art. 1.

Art. 123.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem:

1) art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2) art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3) art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art. 18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art. 36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit. c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art. 65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80 pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4) art. 17 pkt 6, art. 33, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

5) art. 16, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)