Ustawa z dnia 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty
Art. 19f. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone w ust. 2 i uzyskały akredytację do szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie. 2. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, ubiegająca się o akredytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, jest obowiązana spełniać następujące warunki: 1) prowadzić działalność odpowiadającą profilowi prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego albo posiadać w swojej strukturze organizacyjnej oddziały szpitalne lub inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadającym temu szkoleniu; 2) zapewnić warunki merytoryczne i organizacyjne umożliwiające realizację programu specjalizacji określonej liczbie lekarzy; 3) zapewnić pełnienie nadzoru w ramach istniejącej struktury organizacyjnej: a) w przypadku szpitali - nad jakością działalności dydaktycznej oraz leczniczej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów, b) w przypadku innych jednostek organizacyjnych - nad jakością działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów; 4) zapewnić monitorowanie dokumentacji szkolenia specjalizacyjnego danego lekarza; 5) zatrudnić na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej albo posiadać zatrudnionych na stanowisku służbowym w oddziałach szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1: a) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z II stopniem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie medycyny, b) co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub II stopniem specjalizacji w dziedzinie pokrewnej, w przypadku specjalności, dla których przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy nie przewidywały uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty, c) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub II stopniem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, w przypadku jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujących szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach stomatologii; 6) posiadać kadrę oraz sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do realizacji zadań określonych programem specjalizacji zgodnie ze standardami akredytacyjnymi, o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 7; 7) udzielać świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim zakresie i liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu specjalizacji określonej liczbie lekarzy; 8) udzielać całodobowych świadczeń zdrowotnych osobom hospitalizowanym lub niewymagającym hospitalizacji, w stanach zagrożenia zdrowia i życia oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli wynika to z programu specjalizacji; 9) zapewnić lekarzom odbywającym szkolenie specjalizacyjne pełnienie dyżurów medycznych w liczbie określonej programem specjalizacji lub pracę w systemie zmianowym lub równoważnym czasie pracy w maksymalnym czasie pracy dopuszczonym w przepisach o działalności leczniczej; 10) zawierać porozumienie z podmiotami, w celu umożliwienia zrealizowania przez lekarzy programu specjalizacji, w tym staży kierunkowych, o których mowa w ust. 3, których realizacji nie może zapewnić w ramach swojej struktury organizacyjnej; 11) uzyskać opinię właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny o spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1-10, a w przypadku jego braku - konsultanta krajowego właściwego dla danej dziedziny medycyny lub właściwego konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie pokrewnej lub konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju lub jego przedstawiciela. 3. Staże kierunkowe mogą być prowadzone przez: 1) jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, lub 2) inne jednostki organizacyjne spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, po uzyskaniu przez nie akredytacji do prowadzenia staży kierunkowych. 4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia CMKP, w celu uzyskania opinii powołanego przez dyrektora CMKP zespołu ekspertów o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2, informację zawierającą dane i opinię określone w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których mowa w ust. 3. 5. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, dyrektor CMKP powołuje pięciu lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej: 1) przewodniczącego zespołu - lekarza zaproponowanego przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny; 2) czterech członków zespołu: a) jednego - spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, b) jednego - spośród osób zaproponowanych przez towarzystwo naukowe dla dziedziny medycyny, c) jednego - spośród osób zaproponowanych przez Naczelną Radę Lekarską, d) przedstawiciela konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta lub konsultantów krajowych w dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju. 6. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał, celem wydania opinii o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2. 7. Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów dokonuje wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, na prowadzoną przez siebie listę jednostek akredytowanych i określa maksymalną liczbę miejsc szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy w komórce organizacyjnej wchodzącej w jej skład. 8. Aktualne listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, CMKP publikuje na swojej stronie internetowej. 9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której mowa w ust. 1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody oświadczenie o spełnianiu wymagań określonych w ust. 2. 10. Jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie po zmianie formy prawnej występuje do CMKP o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4. 11. W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce, o której mowa w ust. 1 i 3, dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla jednostkę organizacyjną z listy jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3. 12. W przypadku gdy jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, przestała spełniać warunki niezbędne do uzyskania akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego albo prowadzenia stażu kierunkowego, powiadamia o tym niezwłocznie wojewodę i dyrektora CMKP. 13. Maksymalna liczba miejsc szkoleniowych, o której mowa w ust. 7, ulega zmniejszeniu w zakresie danej specjalizacji w przypadku nieprzyjęcia lekarza skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez jednostkę posiadającą wolne miejsca szkoleniowe w danej specjalizacji, odpowiednio do liczby nieprzyjętych osób. Art. 19g. 1. Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, a w przypadku jego braku - właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny oraz po wpisaniu na listę prowadzoną przez CMKP, o której mowa w ust. 5. 2. Podmiot zamierzający prowadzić kurs szkoleniowy objęty programem danej specjalizacji przedstawia CMKP, w terminie do dnia 15 listopada każdego roku, informacje zawierające dane obejmujące: 1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby fizycznej zamierzającej prowadzić kurs szkoleniowy; 2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem kursu szkoleniowego; 3) zakres i sposób organizacji kursu szkoleniowego; 4) tryb kursu szkoleniowego; 5) program kursu szkoleniowego określający: a) cel kursu szkoleniowego, b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu szkoleniowego, c) okres i sposób realizacji programu kursu szkoleniowego, d) zakres tematyczny oraz treść zajęć teoretycznych i zajęć praktycznych; 6) regulamin kursu szkoleniowego określający: a) sposób organizacji kursu szkoleniowego, b) zasady i sposób naboru uczestników kursu szkoleniowego, c) wzór karty przebiegu kursu szkoleniowego, d) prawa i obowiązki uczestników kursu szkoleniowego, e) zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących zajęcia teoretyczne i zajęcia praktyczne, f) sposób sprawdzania nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych, g) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu szkoleniowego przez uczestników; 7) charakterystykę bazy dydaktycznej i zajęć praktycznych; 8) kwalifikacje kadry dydaktycznej; 9) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie szkoleniowym. 3. W przypadku kursów szkoleniowych, o których mowa w ust. 2, trwających nie dłużej niż 5 dni, podmiot zamierzający prowadzić ten kurs zgłasza corocznie CMKP, w terminie do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rozpoczęcie kursu, następujące informacje: 1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby fizycznej zamierzającej prowadzić kurs szkoleniowy; 2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem kursu szkoleniowego; 3) program kursu szkoleniowego określający: a) cel kursu szkoleniowego, b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu szkoleniowego, c) zakres tematyczny i treść zajęć teoretycznych i zajęć praktycznych; 4) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych; 5) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu szkoleniowego przez jego uczestników; 6) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w tym kursie. 4. CMKP koordynuje organizację kursów szkoleniowych objętych programem danej specjalizacji zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji oraz liczbą i rozmieszczeniem regionalnym lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w poszczególnych dziedzinach medycyny. 5. CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie internetowej CMKP, listę kursów szkoleniowych objętych programami specjalizacji. 6. Podmiot, który zrealizował kurs szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1, przekazuje do CMKP listę lekarzy, którzy ukończyli kurs szkoleniowy, zawierającą imię i nazwisko oraz numer PESEL lekarza, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania. Art. 19h. 1. Nadzór nad realizacją szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia. 2. Nadzorowi podlega w szczególności: 1) zgodność realizacji zajęć z programem specjalizacji; 2) prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego; 3) zapewnienie odpowiedniej jakości szkolenia specjalizacyjnego. 3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się kontrolę i monitoruje realizację szkolenia specjalizacyjnego. 4. Czynności, o których mowa w ust. 3, wykonuje dyrektor CMKP. 5. Dyrektor CMKP na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych oraz dostępnych form monitoringu systemu specjalizacji opracowuje raport o stanie realizacji kształcenia specjalizacyjnego w danym roku i przedstawia go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia. 6. CMKP prowadzi cykliczne szkolenia w zakresie wiedzy na temat systemu specjalizacji, przeznaczone dla kierowników specjalizacji, kadry kierowniczej jednostek prowadzących szkolenia specjalizacyjne oraz przedstawicieli wojewody finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. Art. 19i. 1. Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona przez zespół kontrolny powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu mogą wchodzić, poza pracownikami CMKP: 1) krajowy albo wojewódzki konsultant w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub jego przedstawiciel lub 2) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta lub konsultantów krajowych w dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju; 3) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny medycyny oraz 4) przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody. 2. Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3-osobowym, wykonując czynności kontrolne, za okazaniem upoważnienia, ma prawo: 1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych; 2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora; 3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia prowadzonej przez jednostkę prowadzącą szkolenie specjalizacyjne; 4) żądania od kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne ustnych i pisemnych wyjaśnień; 5) badania opinii uczestników szkolenia specjalizacyjnego i kadry dydaktycznej. 3. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera: 1) nazwę i adres jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne; 2) miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego; 3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych; 4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne; 5) opis stanu faktycznego; 6) stwierdzone nieprawidłowości; 7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne; 8) datę i miejsce sporządzenia protokołu; 9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne. 4. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne. 5. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić protokół. 6. Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne. 7. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się kierownikowi jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne. 8. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia podyplomowego oraz wyników prowadzonego postępowania. 9. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzania czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole. 10. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia pokontrolne dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli i zobowiązuje go do usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie; kopie pisma z zaleceniami pokontrolnymi przekazuje do wiadomości konsultantowi krajowemu właściwemu dla danej dziedziny medycyny i właściwemu konsultantowi wojewódzkiemu w danej dziedzinie medycyny. 11. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym terminie dyrektor CMKP podejmuje decyzję o skreśleniu jednostki z listy zawierającej wykaz jednostek uprawnionych do kształcenia specjalizacyjnego. 12. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje: 1) wynagrodzenie w wysokości 300 zł za wykonanie czynności kontrolnych; 2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77^5^ § 2 Kodeksu pracy; 3) zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez zachowania prawa do wynagrodzenia. 13. Kwota, o której mowa w ust. 12 pkt 1, podlega waloryzacji z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej przyjętego w ustawie budżetowej. Art. 19j. Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega w szczególności na rejestrowaniu danych określonych w art. 16p ust. 2 oraz informacji o liczbie jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego i liczby miejsc szkoleniowych, a także badaniu poprawności funkcjonowania poszczególnych procedur specjalizacyjnych na podstawie zgromadzonych tą drogą informacji.
16) w art. 57 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
- Od uchwał okręgowych rad lekarskich lub Wojskowej Rady Lekarskiej w sprawach, o których mowa w art. 5, 6, 7 ust. 1 -5, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 11 ust. 1, 2 i 4, art. 12 ust. 1 i 3-5 i art. 14, lekarzowi przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Lekarskiej. Uchwały te podpisują prezes lub wiceprezes i sekretarz okręgowej rady lekarskiej. 1a. Uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej, o których mowa w ust. 1, podpisują prezes lub wiceprezes i sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej.
Art. 2.
Lekarze zakwalifikowani do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przed dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy odbywają szkolenie specjalizacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów.
Przepisy dotyczące Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do lekarzy, którzy zostali zakwalifikowani do odbywania szkolenia specjalizacyjnego po dniu 28 kwietnia 1999 r.
Do dnia wejścia w życie programów specjalizacji określonych na podstawie art. 16f ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, szkolenia specjalizacyjne odbywają się na podstawie programów dotychczasowych.
Wnioski o przystąpienie do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego złożone przed dniem wejścia w życie ustawy uznaje się za złożone zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
Osoby powołane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do zespołu ekspertów do wydania opinii w sprawie spełniania wymogów akredytacyjnych przez jednostki prowadzące szkolenie specjalizacyjne albo ubiegające się o jego prowadzenie, zespołu ekspertów do opracowania i aktualizacji programów specjalizacji, komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej Lekarski Egzamin Państwowy albo Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Państwowy oraz Państwowej Komisji Egzaminacyjnej przeprowadzającej Państwowy Egzamin Specjalizacyjny, stają się odpowiednio, z zachowaniem pełnionych funkcji, członkami:
1) zespołu ekspertów, o którym mowa w art. 19f ust. 4,
2) zespołu ekspertów, o którym mowa w 16f ust. 4,
3) Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 14b,
4) Państwowej Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 16u ust. 1
- ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 4.
Marszałek województwa po raz ostatni organizuje, finansuje oraz zapewnia warunki odbywania stażu podyplomowego, o którym mowa w art. 15 ustawy, o której mowa w art. 1, rozpoczynającego się:
1) dla lekarza z dniem 1 października 2017 r.;
2) dla lekarza dentysty z dniem 1 października 2016 r.
Osoby zobowiązane do odbycia stażu podyplomowego, o którym mowa w art. 15 ustawy, o której mowa w art. 1, które nie rozpoczęły stażu podyplomowego najpóźniej:
1) z dniem 1 października 2017 r. w przypadku lekarza albo
2) z dniem 1 października 2016 r. w przypadku lekarza dentysty
- są zwolnione z obowiązku odbycia tego stażu. Do osób tych nie stosuje się art. 5 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 5.
Pierwszy Lekarski Egzamin Końcowy oraz Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy przeprowadza się w 2013 r.
Lekarski Egzamin Państwowy oraz Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Państwowy przeprowadza się na dotychczasowych zasadach w latach 2011 i 2012.
Art. 6.
Kierownicy specjalizacji oraz lekarze specjaliści kierujący stażem kierunkowym wyznaczeni na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują swoje funkcje.
Art. 7.
Jednostki uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego na podstawie dotychczasowych przepisów stają się jednostkami uprawnionymi do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego na podstawie art. 19f ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 8.
W 2011 r. środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego, o którym mowa w art. 15 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.
W 2011 r. środki przeznaczone na:
1) sfinansowanie rezydentur, o których mowa w art. 16j ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
2) dofinansowanie szkoleń specjalizacyjnych, o którym mowa w art. 16k ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje ze środków Funduszu Pracy.
Art. 9.
Rejestr lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizację prowadzony przed dniem wejścia w życie ustawy przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego staje się rejestrem prowadzonym na podstawie niniejszej ustawy przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.
Art. 10.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ust. 6, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1hb, art. 16 ust. 2a, art. 16 ust. 3 i art. 16 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia wżycie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ust. 6, art. 15 ust. 5, art. 16g ust. 3 i 4, art. 16j ust. 5 i art. 16x ust. 2 i 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, utrzymane w mocy na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 marca 2008 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16x ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zachowane w mocy przepisy wykonawcze, o których mowa w ust. 2, mogą być zmienione przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, w granicach określonych w art. 16x ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.
Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej.
Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)