Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o oznaczeniach geograficznych win oraz aromatyzowanych produktów sektora wina

Typ Ustawa
Ogłoszono 2011-05-12
Status Expired
Wydawca SEJM
Źródło Dziennik Ustaw
artykuły 102
Historia nowelizacji JSON API
1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną.

2.

Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną zawiera:

1) datę i godzinę wpływu wniosku do ministra właściwego do spraw rynków rolnych;

2) zgłoszoną nazwę wyrobu winiarskiego;

3) nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

4) informacje, czy wnioskodawca ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia albo oznaczenia geograficznego wyrobu winiarskiego.

3.

Rejestr wewnętrzny wniosków o objęcie ochroną jest jawny.

Art. 60.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 14 dni od dnia wpisania danych i informacji, o których mowa w art. 59 ust. 2, do rejestru wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną:

1) powiadamia o tym wnioskodawcę;

2) ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych dane i informacje, o których mowa w art. 59 ust. 2;

3) zamieszcza treść wniosku o objęcie ochroną oraz dane i informacje, o których mowa w art. 59 ust. 2, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra;

4) zwraca się do organizacji reprezentujących przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich oraz do Głównego Inspektora o wyrażenie opinii o spełnianiu wymagań określonych w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007.

2.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 4, organizacje reprezentujące producentów lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich przekazują w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 61.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, danych i informacji zawartych we wniosku o objęcie ochroną.

Art. 62.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca uzasadniony interes, może złożyć do ministra właściwego do spraw rynków rolnych zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną, w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych danych i informacji, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 3.

2.

Zastrzeżenie zawiera:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres wnoszącego zastrzeżenie;

2) wskazanie uzasadnionego interesu wnoszącego zastrzeżenie.

3.

Datę złożenia zastrzeżenia spełniającego wymagania formalne wpisuje się do rejestru wewnętrznego wniosków o objęcie ochroną.

4.

Zastrzeżenie składa się tylko do jednego wniosku o objęcie ochroną.

5.

Do zastrzeżenia stosuje się przepisy art. 57 i 59 ust. 2 pkt 1-3.

Art. 63.

1.

W przypadku złożenia zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną, minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o tym wnioskodawcę oraz zwraca się z wnioskiem do organizacji reprezentujących producentów lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich oraz do Głównego Inspektora o wyrażenie opinii co do zasadności złożonego zastrzeżenia.

2.

Opinie, o których mowa w ust. 1, organizacje reprezentujące producentów lub przedsiębiorców niebędących producentami wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich przekazują w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wyrażenie.

Art. 64.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy nie zostało złożone zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną albo zastrzeżenie złożone do wniosku o objęcie ochroną jest nieuzasadnione, biorąc pod uwagę wymagania określone w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4 i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:

1) stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007, albo stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007, i oddaleniu zastrzeżenia, po czym przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 118f ust. 5 lit. b rozporządzenia nr 1234/2007, albo

2) odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną - w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego .

Art. 65.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku gdy zostało złożone uzasadnione zastrzeżenie do wniosku o objęcie ochroną, biorąc pod uwagę wymagania określone w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4 i art. 63 ust. 1, wzywa wnioskodawcę do złożenia wniosku o objęcie ochroną uzgodnionego z wnoszącym zastrzeżenie, w wyznaczonym terminie.

Art. 66.

W przypadku:

1) złożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister właściwy do spraw rynków rolnych, biorąc pod uwagę wymagania określone w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007 lub opinie, o których mowa w art. 60 ust. 1 pkt 4 i art. 63 ust. 1, wydaje decyzję o:

a)

stwierdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007, po czym niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej dokumenty i informacje, o których mowa w art. 118f ust. 5 lit. b rozporządzenia nr 1234/2007, albo

b)

odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną - w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań, o których mowa w art. 118b i 118c rozporządzenia nr 1234/2007;

2) niezłożenia wniosku o objęcie ochroną, o którym mowa w art. 65, minister właściwy do spraw rynków rolnych, w wyznaczonym terminie, wydaje decyzję o odmowie przekazania Komisji Europejskiej wniosku o objęcie ochroną.

Art. 67.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o otrzymaniu sprzeciwu do wniosku o objęcie ochroną złożonego przez inne państwo.

2.

Wnioskodawca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, może przedstawić na piśmie stanowisko do złożonego sprzeciwu.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej uzgodnione z wnioskodawcą uwagi do sprzeciwu.

Art. 68.

Przepisy art. 52-67 stosuje się do wniosku o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 118q rozporządzenia nr 1234/2007.

Art. 69.

1.

Od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i art. 66 pkt 1 lit. a, nazwy wyrobów winiarskich podlegają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej ochronie, zwanej dalej „tymczasową ochroną krajową”.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi listę wyrobów winiarskich podlegających tymczasowej ochronie krajowej. Lista jest jawna i umieszczana na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Art. 70.

1.

Tymczasowa ochrona krajowa wygasa z dniem:

1) dokonania wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych;

2) odmowy dokonania wpisu do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych.

2.

Po dokonaniu wpisu nazwy wyrobu winiarskiego do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych oraz w przypadku odmowy dokonania tego wpisu, nazwę wyrobu winiarskiego skreśla się z listy, o której mowa w art. 69 ust. 2.

Art. 71.

Producent albo przedsiębiorca niebędący producentem wyrabiający zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji wyrób winiarski, którego nazwa pochodzenia albo oznaczenie geograficzne zostały wpisane na listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, ma prawo używania w obrocie nazwy wpisanej na tę listę.

Art. 72.

Nazw wpisanych na listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, nie używa się w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wyroby winiarskie, których one dotyczą, nie spełniają wymagań będących podstawą wpisu nazwy na tę listę:

1) nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia geograficznego wyrobów winiarskich, oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce wyrobu wyrobów winiarskich jest wskazane;

2) nawet przy użyciu wyrażeń „w stylu”, „rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak jak produkowane w”, „imitacja” lub „podobne”;

3) w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;

4) z innym mylącym lub mogącym wprowadzać w błąd odniesieniem do miejsca pochodzenia, właściwości lub podstawowych cech wyrobu winiarskiego na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub dokumentach odnoszących się do danego wyrobu winiarskiego;

5) w zakresie innych praktyk mogących wprowadzić w błąd co do prawdziwego pochodzenia wyrobu winiarskiego.

Art. 73.

1.

Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i certyfikacji wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne są:

1) minister właściwy do spraw rynków rolnych - upoważniający jednostki certyfikujące, akredytowane zgodnie z Polską Normą PN-EN 45011 „Wymagania ogólne dotyczące działania jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów”, do przeprowadzania kontroli, wydawania i cofania certyfikatów potwierdzających zgodność procesu wyrabiania wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją, zwanych dalej „certyfikatami zgodności”;

2) Główny Inspektor przeprowadzający kontrolę upoważnionych przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych jednostek certyfikujących, zwanych dalej „upoważnionymi jednostkami certyfikującymi”;

3) upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wydające i cofające certyfikaty zgodności;

4) wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przeprowadzana zgodnie z zasadami oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych określonymi w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 74.

1.

Główny Inspektor przeprowadza kontrolę upoważnionych jednostek certyfikujących, obejmującą:

1) sprawdzenie:

a)

stosowanych procedur kontrolnych,

b)

posiadanych środków technicznych,

c)

kwalifikacji posiadanych przez pracowników tych jednostek,

d)

dokumentów dotyczących kontroli przedsiębiorców wyrabiających wyroby winiarskie posiadające chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne,

e)

usunięcia uchybień wskazanych we wnioskach pokontrolnych;

2) analizę danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące, dotyczących kontroli zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją;

3) przekazanie upoważnionym jednostkom certyfikującym wniosków pokontrolnych zawierających termin, przed upływem którego powinny być usunięte uchybienia wskazane w tych wnioskach.

2.

Organy Inspekcji mogą:

1) żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących dodatkowych informacji związanych z przeprowadzaną kontrolą;

2) sprawdzać prawidłowość kontroli przeprowadzonych przez upoważnione jednostki certyfikujące u przedsiębiorców.

3.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 75.

1.

Jednostka certyfikująca ubiegająca się o uzyskanie upoważnienia do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności składa w tym zakresie wniosek do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

2.

Do wniosku dołącza się:

1) certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1;

2) dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia, że jednostka certyfikująca spełnia wymagania określone w art. 118p rozporządzenia nr 1234/2007.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, upoważnia jednostkę certyfikującą do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, jeżeli jednostka ta spełnia wymagania określone w art. 118p rozporządzenia nr 1234/2007.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego Inspektora, wydaje decyzję o cofnięciu upoważnienia do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, w przypadku stwierdzenia, że upoważniona jednostka certyfikująca nie spełnia wymagań określonych w art. 118p rozporządzenia nr 1234/2007.

6.

Upoważniona jednostka certyfikująca może wystąpić do ministra właściwego do spraw rynków rolnych z wnioskiem o cofnięcie upoważnienia do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności.

Art. 76.

1.

Roczna kontrola zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich posiadających chronioną nazwę pochodzenia albo chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją jest przeprowadzana na wniosek przedsiębiorcy przez wojewódzkiego inspektora lub upoważnioną jednostkę certyfikującą.

2.

Wyboru podmiotu kontrolującego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wnioskodawca.

3.

Wniosek o przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, przez wojewódzkiego inspektora składa się na formularzu opracowanym przez Inspekcję i udostępnionym na stronie internetowej wojewódzkiego inspektoratu artykułów rolno-spożywczych.

4.

Koszty kontroli, o której mowa w ust. 1, ponosi przedsiębiorca.

5.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości potwierdzające zgodność procesu wyrabiania wyrobu winiarskiego ze specyfikacją. W świadectwie jakości określa się termin ważności tego świadectwa.

6.

Główny Inspektor prowadzi listę przedsiębiorców, którzy otrzymali świadectwa jakości wydane przez wojewódzkiego inspektora lub certyfikaty zgodności wydane przez upoważnione jednostki certyfikujące. Lista jest jawna i umieszczana na stronie internetowej Inspekcji.

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa jakości potwierdzającego zgodność procesu wyrabiania wyrobu winiarskiego ze specyfikacją, mając na względzie prawidłowe oznaczanie wyrobów winiarskich.

Art. 77.

1.

Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu Inspektorowi, do dnia 1 września każdego roku:

1) sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w ubiegłym roku gospodarczym;

2) wykaz kontrolowanych przedsiębiorców zawierający:

a)

firmę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy,

b)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy,

c)

nazwę wyrabianego wyrobu winiarskiego,

d)

ilość wyrobów winiarskich wyrobionych w ubiegłym roku gospodarczym;

3) informacje o zastosowanych procedurach kontrolnych.

2.

Sprawozdanie, wykaz oraz informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się w formie papierowej i na informatycznym nośniku danych, zgodnie z formularzem opracowanym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na stronie internetowej Inspekcji.

3.

Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, do dnia 31 października każdego roku, zestawienie zbiorcze sporządzone na podstawie sprawozdań, wykazów oraz informacji, o których mowa w ust. 1.

4.

Upoważniona jednostka certyfikująca informuje ministra właściwego do spraw rynków rolnych oraz Głównego Inspektora o zmianie danych i informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 75 ust. 1, oraz w dołączonych do niego dokumentach.

Art. 78.

1.

W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, że wyrób winiarski nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji, przeprowadzający kontrolę wzywa przedsiębiorcę do usunięcia uchybień w wyznaczonym terminie.

2.

W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1, w wyznaczonym terminie:

1) upoważniona jednostka certyfikująca cofa przedsiębiorcy certyfikat zgodności i niezwłocznie informuje o tym Głównego Inspektora oraz ministra właściwego do spraw rynków rolnych;

2) wojewódzki inspektor wydaje decyzję:

a)

zakazującą używania chronionej nazwy pochodzenia albo chronionego oznaczenia geograficznego, używania zwrotów: „chroniona nazwa pochodzenia” albo „chronione oznaczenie geograficzne”,

b)

zakazującą wprowadzania wyrobu winiarskiego do obrotu lub

c)

nakazującą wycofanie wyrobu winiarskiego z obrotu.

Art. 79.

1.

Za dokonanie oceny:

1) wniosku o objęcie ochroną, z wyłączeniem wniosków, o których mowa w art. 65,

2) zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną,

3) wniosku o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 118q rozporządzenia nr 1234/2007

  • pobiera się opłatę.
2.

Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

3.

Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wniosku o objęcie ochroną, zastrzeżenia do wniosku o objęcie ochroną lub wniosku o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 118q rozporządzenia nr 1234/2007.

Art. 80.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat za dokonanie ocen, o których mowa w art. 79 ust. 1, mając na względzie zakres czynności niezbędnych do oceny wniosków o objęcie ochroną, zastrzeżeń do wniosków o objęcie ochroną i wniosków o zatwierdzenie zmiany specyfikacji, o której mowa w art. 118q rozporządzenia nr 1234/2007.

Rozdział 7. Przepisy karne i kary pieniężne

Art. 81.

1.

Kto bez wymaganego wpisu do rejestru wyrabia lub rozlewa wyroby winiarskie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2.

Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy wyrobów winiarskich znacznej wartości,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 82.

W przypadkach określonych w art. 81 sąd orzeka przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa albo które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, choćby nie były własnością sprawcy.

Art. 83.

1.

Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną na listę, o której mowa w art. 69 ust. 2, z naruszeniem przepisów art. 72, lub umieszcza tę nazwę na wyrobie winiarskim lub jego opakowaniu, lub używa jej w inny sposób,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto czyni przygotowania do popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1.

3.

Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo dopuszcza się przestępstwa określonego w ust. 1 w stosunku do wyrobów winiarskich znacznej wartości,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Art. 84.

1.

Kto, będąc wpisanym do rejestru i będąc do tego obowiązanym na podstawie art. 18 ust. 1, nie wdrożył systemu kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, nie dysponuje planem obiektów budowlanych przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich lub nie wyznaczył osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości wyrobów winiarskich, podlega karze grzywny.

2.

Kto, będąc wpisanym do rejestru, nie zawiadomił ministra właściwego do spraw rynków rolnych o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej określonej we wpisie w terminie określonym w art. 23 ust. 1, podlega karze grzywny.

Art. 85.

Kto:

1) wyrabia fermentowany napój winiarski niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 6-14,

2) wprowadza do obrotu wyrób winiarski niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 15

  • podlega karze grzywny.

Art. 86.

Kto:

1) wyrabiając i rozlewając wino uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie spełnia warunków określonych w art. 24 ust. 2,

2) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu z odmian winorośli innych niż określone w art. 25 albo w przepisach wydanych na podstawie art. 26 lub wprowadza do obrotu takie wino,

3) uprawiając winorośl, z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 27 ust. 1,

4) podaje we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4, niezgodne ze stanem faktycznym informacje o lokalizacji uprawy winorośli, z której winogron wyrabia się wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, lub nazwy uprawianych odmian winorośli,

5) będąc do tego obowiązanym, nie informuje o terminie przeprowadzenia zbioru winogron, o którym mowa w art. 34, lub informuje niezgodnie ze stanem faktycznym,

6) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, w miejscu innym niż miejsce wyrobu wskazane we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2,

7) wyrabia wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, w miejscu innym niż miejsce wskazane we wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 3,

8) wyrabia wino z winogron pozyskiwanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, bez uzyskania wpisu do ewidencji,

9) będąc do tego obowiązanym, nie składa w terminie deklaracji, o których mowa w art. 35 ust. 1-4, lub składa te deklaracje niezgodnie ze stanem faktycznym,

10) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie prowadzi rejestru przychodu i rozchodu wyrobów winiarskich, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia nr 436/2009, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 36-43 rozporządzenia nr 436/2009, lub dokonuje w tym rejestrze wpisów niezgodnych ze stanem faktycznym,

11) będąc do tego obowiązanym, nie wypełnia obowiązków dotyczących wypełnienia i posiadania dokumentów towarzyszących przewozowi wyrobów winiarskich określonych w art. 33 rozporządzenia nr 436/2009 lub dokonuje w tych dokumentach wpisów niezgodnych ze stanem faktycznym,

12) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia wzbogacania w terminie, o którym mowa w art. 37 ust. 2,

13) wyrabiając wino przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, nie dokonuje zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia słodzenia w terminie, o którym mowa w rozporządzeniu nr 606/2009 w załączniku ID w ust. 5 w lit. b, lub odkwaszania w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 606/2009,

14) będąc do tego obowiązanym, nie usuwa produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina lub usuwa je bez dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 1,

15) przeprowadza wzbogacanie niezgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu nr 1234/2007 w załączniku XVa w pkt A w ust. 2 oraz w pkt B,

16) nie posiadając nadanego numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 46 ust. 1, podaje na etykiecie rocznik wina lub nazwę odmiany winorośli,

17) posiadając nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 46 ust. 1, nie podaje tego numeru na etykiecie w sposób określony w art. 46 ust. 3

  • podlega karze grzywny.

Art. 87.

Postępowania w sprawach, o których mowa w art. 84-86, prowadzi się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 88.

1.

Kto, nie spełniając warunków określonych we wniosku o objęcie ochroną, wprowadza do obrotu wyroby winiarskie oznaczone nazwą wpisaną do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych, z naruszeniem przepisów art. 118m ust. 2 rozporządzenia nr 1234/2007, lub umieszcza te nazwy na wyrobach winiarskich lub ich opakowaniach, lub używa ich w inny sposób, podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu wyroby winiarskie, nie niższej jednak niż 500 zł.

2.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wymierzana, w drodze decyzji, przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce prowadzenia czynności kontrolnych, przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, stopnia zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów.

3.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 2.

4.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu artykułów rolno-spożywczych.

Art. 89.

1.

Kary pieniężnej, o której mowa w art. 88 ust. 1, nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.

2.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4.

Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

6.

Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 8. Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe

Art. 90.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9^6^ dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

  1. Producenci określeni w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina mogą prowadzić sprzedaż detaliczną win gronowych pochodzących z upraw własnych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży w punkcie sprzedaży, którym jest lokalizacja w miejscu wytworzenia wina uzyskanego z winogron pochodzących z upraw własnych.

2) po art. 18^5^ dodaje się art. 18^6^ w brzmieniu:

Art. 18^6^. Do działalności podmiotu, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, w zakresie sprzedaży wyprodukowanego przez siebie wina przeznaczonego do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału o działalności przedsiębiorcy.

Art. 91.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 20 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina . U podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Art. 92.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) sprzedaży artykułów rolno-spożywczych dokonywanej przez ich producentów w gospodarstwie bezpośrednio konsumentom, z wyłączeniem wyrobów winiarskich objętych wspólną organizacją rynku wina oraz fermentowanych napojów winiarskich;

2) w art. 3 w pkt 9 lit. b otrzymuje brzmienie:

b) wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

3) w art. 12 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej działalności rolniczej oraz przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) w art. 17 w ust. 1 w pkt 1 w lit. e średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. f w brzmieniu:

f) kontrola wyrobów winiarskich posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina chronione nazwy pochodzenia albo chronione oznaczenia geograficzne oraz współpraca z jednostkami sprawującymi kontrolę w innych państwach;

5) w art. 29 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, e i f, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:

Art. 93.

W ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych w art. 3 uchyla się ust. 3 i 4.

Art. 94.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 1 w pkt 3 uchyla się lit. b;

2) uchyla się rozdział 5.

Art. 95.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej art. 3 otrzymuje brzmienie:

Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów oraz wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina .

Art. 96.

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym w art. 47 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, win uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina ;

Art. 97.

Obrót fermentowanymi napojami winiarskimi wyrabianymi lub wprowadzonymi do obrotu na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 101, dopuszcza się nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 98.

Wpisy do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich dokonane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 101, zachowują ważność.

Art. 99.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:

1) napojach winopodobnych lub winopochodnych - należy przez to rozumieć napoje winne owocowe,

2) winie owocowym - należy przez to rozumieć wino owocowe lub wino owocowe markowe,

3) „Polskim Winie/Polish Wine” - należy przez to rozumieć wino z soku winogronowego,

4) cidrze - należy przez to rozumieć cydr

  • w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 100.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4, art. 15, art. 27a ust. 2, art. 28e ust. 1 pkt 1, art. 28e ust. 1 pkt 2 i art. 28e ust. 3 ustawy wymienionej w art. 101 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4, art. 16, art. 35 ust. 7, art. 41 pkt 1, art. 41 pkt 2 i art. 41 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 101.

Traci moc ustawa z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina .

Art. 102.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Niniejszy dokument nie zastępuje oficjalnej publikacji w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości wynikające z transkrypcji oryginału do tego formatu.

Ten tekst jest publikowany na własnych warunkach ponownego wykorzystania określonych przez Dziennik Ustaw, a nie na licencji Legalize ani na licencji domeny publicznej. Dziennik Ustaw
domena publiczna (urzędowe publikacje rządowe)