Oświadczenie rządowe z dnia 25 września 2012 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r

The United Kingdom reserves the right for disabled children to be educated outside their local community where more appropriate education provision is available elsewhere. Nevertheless, parents of disabled children have the same opportunity as other parents to state a preference for the school at which they wish their child to be educated.

Liberty of Movement

The United Kingdom reserves the right to apply such legislation, insofar as it relates to the entry into, stay in and departure from the United Kingdom of those who do not have the right under the law of the United Kingdom to enter and remain in the United Kingdom, as it may deem necessary from time to time.”

Declaration:

“Education - Convention Article 24 Clause 2 (a) and (b)

The United Kingdom Government is committed to continuing to develop an inclusive system where parents of disabled children have increasing access to mainstream schools and staff, which have the capacity to meet the needs of disabled children.

The General Education System in the United Kingdom includes mainstream, and special schools, which the UK Government understands is allowed under the Convention.”

3) do oświadczeń i zastrzeżeń zostały złożone następujące sprzeciwy:

Sprzeciw do oświadczenia złożonego przez Republikę Azerbejdżanu w chwili ratyfikacji:

„Biorąc pod uwagę, że Republika Azerbejdżanu złożyła w chwili ratyfikacji oświadczenie dotyczące Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, Republika Armenii oświadcza, co następuje:

Republika Azerbejdżanu celowo przedstawia wypaczony obraz kwestii Górskiego Karabachu w zakresie przyczyn i skutków konfliktu. Konflikt ten jest efektem polityki czystek etnicznych prowadzonej przez Republikę Azerbejdżanu, po których nastąpił zmasowany atak wojskowy na powstałą w wyniku samostanowienia Republikę Górskiego Karabachu, w celu zdławienia wolnej woli ludności zamieszkującej Górski Karabach. W efekcie Republika Azerbejdżanu zajęła kilka obszarów Republiki Górskiego Karabachu.”

Objection to the declaration made by Azerbaijan upon ratification:

“Given that the Republic of Azerbaijan made a declaration to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities at the time of ratification the Republic of Armenia declares:

The Republic of Azerbaijan deliberately misrepresents the essence of the Nagorno-Karabakh issue, with respect to cause and effect of the conflict. The conflict arose due to the policy of ethnic cleansing by the Republic of Azerbaijan followed by the massive military aggression against the self-determined Nagorno-Karabakh Republic - with the aim to repress the free will of the Nagorno-Karabakh population. As a result, the Republic of Azerbaijan has occupied several territories of the Nagorno-Karabakh Republic.”

26 września 2008 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru w chwili podpisania i potwierdzonego w chwili ratyfikacji:

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował zastrzeżenie do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz protokołu fakultatywnego do niej złożone przez rząd Republiki Salwadoru.

Zgodnie z zastrzeżeniem, Republika Salwadoru wyraża zamiar bycia stroną konwencji tylko w takim zakresie, w jakim jej zapisy nie naruszają lub nie pozostają w sprzeczności z wszelkimi regułami, zasadami i normami ujętymi w Konstytucji Republiki Salwadoru, w szczególności w wyliczeniu jej zasad. W braku dalszych wyjaśnień, zastrzeżenie to nie wskazuje jasno, w jakim zakresie Republika Salwadoru uchyla postanowienia konwencji. To ogólne i niejasne sformułowanie zastrzeżenia rodzi wątpliwości co do zakresu, w jakim Republika Salwadoru zobowiązuje się wykonywać konwencję jako jej strona, a zatem jest niezgodne z prawem międzynarodowym.

Rząd Republiki Austrii wyraża sprzeciw wobec zastrzeżenia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz protokołu fakultatywnego do niej, złożonego przez rząd Republiki Salwadoru.

Sprzeciw ten nie wyklucza jednak wejścia w życie wszystkich postanowień konwencji w stosunkach między Republiką Austrii a Republiką Salwadoru.”

1 listopada 2010 r.

W związku z oświadczeniem złożonym przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował oświadczenie rządu Islamskiej Republiki Iranu złożone w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Austrii uznaje, że mając na celu wyłączenie tych postanowień konwencji, które są uważane za sprzeczne z odpowiednimi przepisami krajowymi, Islamska Republika Iranu uczyniła zastrzeżenie o ogólnym i nieokreślonym zakresie. Zastrzeżenie to nie definiuje w sposób jasny dla innych państw-stron zakresu, w jakim Państwo dokonujące zastrzeżenia przyjmuje zobowiązania wynikające z konwencji.

Rząd Republiki Austrii uznaje zatem zastrzeżenie złożone przez Islamską Republikę Iranu za niezgodne z celem i przedmiotem konwencji i wyraża wobec niego sprzeciw.

Niniejszy sprzeciw nie wyklucza jednak wejścia w życie konwencji w stosunkach między Republiką Austrii a Islamską Republiką Iranu.”

24 czerwca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję podczas ratyfikacji:

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Malezję podczas ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Republiki Austrii uważa że art. 15 oraz art. 18 dotyczą zasadniczych postanowień konwencji i że wyłączenie stosowania tych artykułów jest sprzeczne z przedmiotem i celem konwencji. Rząd Republiki Austrii tym samym sprzeciwia się temu zastrzeżeniu.

Przedmiotowe stanowisko nie wyklucza jednak wejścia w życie konwencji w stosunkach między Republiką Austrii a Malezją.”

26 September 2008

With regard to the reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon ratification:

“The Government of Austria has examined the reservation to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities and Optional Protocol thereto made by the Government of El Salvador.

According to its reservation, El Salvador envisages becoming Party to the Convention only to the extent that its provisions do not prejudice or violate the provisions of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador, particularly in its enumeration of principles. In the absence of further clarification, this reservation does not clearly specify the extent of El Salvador’s derogation from the provisions of the Convention. This general and vague wording of the reservation raises doubts as to the degree of commitment assumed by El Salvador in becoming a party to the Convention and is therefore incompatible with international law.

The Government of Austria objects to the reservation made by the Government of the Republic of El Salvador to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities and Optional Protocol thereto.

This objection, however, does not preclude the entry into force, in its entirety, of the Convention between Austria and El Salvador.”

1 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Government of Austria has examined the declaration made by the Government of the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Government of Austria considers that in aiming to exclude the application of those provisions of the Convention which are deemed incompatible with applicable national rules, the Islamic Republic of Iran has made a reservation of general and indeterminate scope. This reservation does not clearly define for the other States Parties to the Convention the extent to which the reserving State has accepted the obligations of the Convention.

The Government of Austria therefore considers the reservation of the Islamic Republic of Iran incompatible with the object and purpose of the Convention and objects to it.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between Austria and the Islamic Republic of Iran.”

24 June 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification:

“The Government of Austria has examined the reservation made by Malaysia upon ratification to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

The Government of Austria finds that articles 15 and 18 relate to fundamental principles of the Convention and that the exclusion of the application of these articles is contrary to the object and purpose of the Convention. The Government of Austria therefore objects to this reservation.

This position, however, does not preclude the entry into force in its entirety of the Convention between Austria and Malaysia.”

28 czerwca 2010 r.

Sprzeciw wobec oświadczenia złożonego przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Królestwo Belgii przeanalizowało oświadczenie rządu Islamskiej Republiki Iranu złożone w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Niejasność i ogólny charakter zastrzeżenia złożonego przez Islamską Republikę Iranu, która nie czuje się związana jakimkolwiek z postanowień konwencji, które byłoby potencjalnie sprzeczne z prawem irańskim, pozostawia otwartą kwestię zakresu związania Islamskiej Republiki Iranu postanowieniami konwencji, a zatem rodzi poważne wątpliwości dotyczące wykonywania wynikających z niej zobowiązań. Zastrzeżenia o tak ogólnym charakterze mogą przyczynić się do podważenia podstawy międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka. Zastrzeżenie to powinno zatem zostać uznane za sprzeczne z przedmiotem i celem konwencji. Królestwo Belgii przypomina, że zgodnie z art. 19 (c) Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów zastrzeżenie sprzeczne z przedmiotem i celem traktatu jest niedozwolone. Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji w stosunkach między Królestwem Belgii a Islamską Republiką Iranu.”

28 czerwca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji:

„Królestwo Belgii szczegółowo przeanalizowało zastrzeżenie złożone przez Malezję w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w dniu 19 lipca 2010 r.

Niejasność i ogólny charakter zastrzeżenia złożonego przez Malezję, która nie uważa się za związaną artykułami 15 i 18 konwencji, może przyczynić się do podważenia podstawy międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka.

Królestwo Belgii ponadto zauważa, że zastrzeżenie w odniesieniu do art. 15, dotyczące zakazu tortur mającego charakter absolutny, i do art. 18 dotyczy zasadniczych postanowień konwencji i jest sprzeczne z przedmiotem i celem konwencji.

Królestwo Belgii zauważa, że w myśl art. 46 ust. 1 konwencji zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji są niedozwolone. Ponadto, zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu jest niedozwolone (art. 19 (c)).

W konsekwencji, Królestwo Belgii sprzeciwia się zastrzeżeniu złożonemu przez Malezję w odniesieniu do artykułów 15 i 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji w stosunkach między Królestwem Belgii a Malezją.”

28 June 2010

Objection to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“Belgium has examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran when it acceded to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities. The vagueness and general nature of the reservation made by the Islamic Republic of Iran, which does not feel itself bound by any of the provisions of the Convention that are deemed potentially incompatible with Iranian laws, leaves open the extent of the commitment of the Islamic Republic of Iran to the Convention and therefore raises serious doubts about its commitment to fulfil its obligations under the Convention. Reservations of such unspecified nature may contribute to undermining the bases of international human rights treaties. This reservation should therefore be considered as being incompatible with the object and purpose of the Convention. Belgium recalls that under article 19 (c) of the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation incompatible with the object and purpose of a treaty is not permitted. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Islamic Republic of Iran and Belgium.”

28 June 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification:

“Belgium has carefully examined the reservation made by Malaysia upon accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities on 19 July 2010.

The vagueness and general nature of the reservation made by Malaysia - which does not consider itself bound by Articles 15 and 18 of the Convention - may contribute to undermining the bases of international human rights treaties.

Belgium further notes that the reservation made in respect of Article 15 - concerning the prohibition against torture, which is an absolute protection - and Article 18 concerns fundamental provisions of the Convention and is incompatible with the object and purpose of that instrument.

Belgium notes that under Article 46 (1) of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the Convention are not permitted. Furthermore, under customary international law, as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation incompatible with the object and purpose of a treaty is not permitted (article 19 (c)).

Consequently, Belgium objects to the reservation formulated by Malaysia with respect to Articles 15 and 18 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Kingdom of Belgium and Malaysia.”

30 listopada 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru w chwili ratyfikacji konwencji:

„Republika Czeska przeanalizowała zastrzeżenie Republiki Salwadoru złożone w chwili podpisania i potwierdzone w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Republika Czeska odnotowuje, że zastrzeżenie czyni niejasnym, w jakim zakresie Republika Salwadoru uważa się za związaną konwencją, ponieważ Republika Salwadoru w tym zastrzeżeniu podporządkowuje postanowienia konwencji „wszelkim regułom, zasadom i normom gwarantowanym w Konstytucji Republiki Salwadoru”. Republika Czeska uważa, że zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji oraz że, zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji i zgodnie z zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego, skodyfikowanymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, takie zastrzeżenie nie powinno zostać dopuszczone.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Republikę Salwadoru do konwencji. Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Czeską a Republiką Salwadoru, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

30 listopada 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji konwencji:

„Republika Czeska przeanalizowała deklarację interpretacyjną złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w dniu 29 lipca 2008 r.

Według Republiki Czeskiej deklaracja interpretacyjna złożona przez Królestwo Tajlandii w rzeczywistości stanowi zastrzeżenie do art. 18 konwencji.

W opinii Republiki Czeskiej zastrzeżenie to pozostawia otwartą kwestię zakresu związania Królestwa Tajlandii art. 18 konwencji, co budzi wątpliwości dotyczące zobowiązania Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji w odniesieniu do praw związanych ze swobodą przemieszczania się i wyboru obywatelstwa. We wspólnym interesie państw leży, by traktaty, których stroną zdecydowały się stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego, tak jak zostały one skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu nie powinno być dopuszczone.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu przez Królestwo Tajlandii do konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Czeską a Królestwem Tajlandii, przy czym Królestwo Tajlandii nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

28 lipca 2010 r.

Sprzeciw wobec deklaracji złożonej przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Republika Czeska przeanalizowała deklarację złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (zwanej dalej „konwencją”) w dniu 23 października 2009 r.

Republika Czeska stwierdza, że tytuł oświadczenia mającego na celu zmianę lub wykluczenie skutków prawnych niektórych postanowień traktatu sam w sobie nie decyduje o statusie takiego oświadczenia jako zastrzeżenia lub deklaracji. Według Republiki Czeskiej deklaracja złożona przez Islamską Republikę Iranu stanowi, w rzeczywistości, zastrzeżenie.

Według Republiki Czeskiej zastrzeżenie to czyni niejasnym, w jakim zakresie Islamska Republika Iranu zamierza wywiązywać się z zobowiązań wynikających z konwencji, ponieważ „nie uznaje się [ona] za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać w sprzeczności z odpowiednimi przepisami krajowymi”.

W opinii Republiki Czeskiej zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji. Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego, tak jak zostały one skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, takie zastrzeżenia nie powinny zostać dopuszczone. We wspólnym interesie państw leży, by traktaty, których stroną zdecydowały się stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu przez Islamską Republikę Iranu i uznaje je za nieważne. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Czeską a Islamską Republiką Iranu, przy czym Islamska Republika Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

30 November 2009

With regard to the reservation made by El Salvador upon ratification to the Convention:

“The Czech Republic has examined the reservation made by the Republic of El Salvador upon its signature and confirmed upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

The Czech Republic notes that the reservation makes unclear to what extent the Republic of El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention, as the Republic of El Salvador subjects the Convention by this reservation to “the provisions of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador”. The Czech Republic considers that this reservation is incompatible with the object and purpose of the Convention and, according to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, such reservation shall not be permitted.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Republic of El Salvador to the Convention. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Czech Republic and the Republic of El Salvador, without the Republic of El Salvador benefiting from its reservation.”

30 November 2009

With regard to the interpretative declaration made by Thailand upon ratification to the Convention:

“The Czech Republic has examined the interpretative declaration made by the Kingdom of Thailand upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities on 29 July 2008.

The Czech Republic believes that the interpretative declaration made by the Kingdom of Thailand constitutes in fact a reservation to the Article 18 of the Convention.

The Czech Republic notes that the reservation left open to what extent the Kingdom of Thailand commits itself to the Article 18 of the Convention and this calls into question the Kingdom of Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention as regards the rights associated with liberty of movement and nationality. It is in the common interest of States that treaties, to which they have chosen to become a party, are respected, as to their object and purpose, by all parties and that States are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations under these treaties.

According to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation that is incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Kingdom of Thailand to the Convention. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Czech Republic and the Kingdom of Thailand, without the Kingdom of Thailand benefiting from its reservation.”

28 July 2010

Objection to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Czech Republic has examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities (hereinafter the ‘Convention’) on October 23, 2009.

The Czech Republic points out that the title of a statement intended to modify or exclude the legal effects of certain provisions of a treaty does not alone determine the status of such statement as a reservation or declaration. The Czech Republic is of the opinion that the declaration made by the Islamic Republic of Iran constitutes, in fact, a reservation.

The Czech Republic finds that the reservation does not make it clear to what extent the Islamic Republic of Iran is willing to honor its obligations under the Convention, since ‘it does not consider itself bound by any provisions of the Convention which may be incompatible with its applicable rules’.

The Czech Republic believes that this reservation is incompatible with the object and purpose of the Convention. According to Article 46, paragraph 1 of the Convention and customary international law codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, such reservations should not be permitted. It is in the common interest of States that treaties to which they have chosen to become parties are respected as to their object and purpose, by all parties, and that States are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Islamic Republic of Iran and considers the reservation null and void. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Czech Republic and the Islamic Republic of Iran, without the Islamic Republic of Iran benefiting from its reservation.”

30 marca 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Rząd Republiki Francuskiej przeanalizował deklarację złożoną przez Rząd Islamskiej Republiki Iranu w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 r. Rząd Republiki Francuskiej uważa, że mając na celu wyłączenie stosowania postanowień konwencji uważanych za niezgodne z prawem irańskim, Islamska Republika Iranu poczyniła zastrzeżenie o ogólnym i nieokreślonym zakresie. Zastrzeżenie to jest niejasne, nie są w nim wymienione odpowiednie postanowienia konwencji lub prawa krajowego, którym Rząd Islamskiej Republiki Iranu pragnie przyznać pierwszeństwo. W konsekwencji uniemożliwia to innym państwom-stronom poznanie zakresu zobowiązania Islamskiej Republiki Iranu, co może uczynić konwencję nieskuteczną. Rząd Republiki Francuskiej uważa, że zastrzeżenie narusza przedmiot i cel konwencji i składa sprzeciw wobec niemu. Sprzeciw ten nie stoi na przeszkodzie wejściu w życie konwencji między Islamską Republiką Iranu a Republiką Francuską.”

30 March 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Government of the French Republic has examined the declaration made by the Government of the Islamic Republic of Iran upon its adherence to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006. The Government of the French Republic considers that, in aiming to exclude the application of those provisions of the Convention that are deemed incompatible with Iranian laws, the Islamic Republic of Iran has in effect made a reservation of general and indeterminate scope. This reservation is vague, failing to specify the relevant provisions of the Convention or the domestic laws to which the Islamic Republic of Iran wishes to give preference. Consequently, it does not allow other States parties to know the extent of the commitment of the Islamic Republic of Iran and could render the Convention ineffective. The Government of the French Republic considers that this reservation runs counter to the purpose and goals of the Convention and raises an objection to it. This objection does not prevent the entry into force of the Convention between the Islamic Republic of Iran and France.”

27 lipca 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji:

„Rząd Królestwa Hiszpanii przeanalizował deklarację interpretacyjną Królestwa Tajlandii złożoną w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych dotyczącą art. 18 tego międzynarodowego instrumentu.

Rząd Królestwa Hiszpanii uważa, że deklaracja interpretacyjna stanowi zastrzeżenie, zgodnie z którym stosowanie art. 18 konwencji jest uzależnione od jego zgodności z krajowymi ustawami, przepisami wykonawczymi i praktyką. Królestwo Tajlandii sformułowało zastrzeżenie, które powoduje, że nie jest jasne, w jakim zakresie państwo to uznaje się za związane zobowiązaniami wynikającymi z art. 18 konwencji, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o prawa związane ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Rząd Królestwa Hiszpanii przypomina, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji. Zatem Rząd Królestwa Hiszpanii wyraża sprzeciw wobec deklaracji interpretacyjnej Królestwa Tajlandii dotyczącej art. 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Hiszpanii a Królestwem Tajlandii.”

3 grudnia 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Korei w chwili ratyfikacji konwencji:

„Rząd Królestwa Hiszpanii przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Republikę Korei w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w odniesieniu do art. 25 lit. (e) tej umowy międzynarodowej.

Rząd Królestwa Hiszpanii uważa, że Republika Korei sformułowała zastrzeżenie, które nie pozwala w jasny sposób ustalić, w jakim zakresie Republika Korei akceptuje zobowiązania wynikające z art. 25 lit. (e) konwencji, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie Republiki Korei do realizacji przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o zakaz dyskryminacji przy obejmowaniu ubezpieczeniem na życie oraz obejmowanie nim w sposób sprawiedliwy i racjonalny.

Rząd Królestwa Hiszpanii pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Z uwagi na powyższe, Królestwo Hiszpanii wyraża sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego przez Republikę Korei w odniesieniu do art. 25 lit. (e) Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Hiszpanii a Republiką Korei.”

27 July 2009

With regard to the interpretative declaration made by Thailand upon ratification:

“The Government of the Kingdom of Spain has examined the interpretative declaration made by Thailand upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, relating to article 18 of that international instrument.

The Government of the Kingdom of Spain believes that this interpretative declaration constitutes a reservation that makes the application of article 18 of the Convention subject to conformity with the national laws, regulations and practices. Thailand has formulated a reservation that makes it unclear to what extent it considers itself bound by the obligations of article 18 of the Convention, and this calls into question Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention as regards the rights associated with liberty of movement and nationality.

The Government of the Kingdom of Spain recalls that, by virtue of article 46, paragraph 1, of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted. Consequently, the Government of the Kingdom of Spain objects to the interpretative declaration by Thailand relating to article 18 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention between Spain and Thailand.”

3 December 2009

With regard to the reservation made by the Republic of Korea upon ratification:

“The Government of the Kingdom of Spain has examined the reservation formulated by the Republic of Korea when it ratified the Convention on the Rights of Persons with Disabilities with regard to article 25 (e) of this international treaty.

The Government of the Kingdom of Spain considers that the Republic of Korea has formulated a reservation which does not permit clear determination as to the extent to which the Republic of Korea has accepted the obligations under article 25(e) of the Convention, which raises doubts as to the commitment of the Republic of Korea to the object and purpose of the Convention in relation to the non-discriminatory, fair and reasonable provision of life insurance.

The Government of the Kingdom of Spain recalls that, under article 46.1 of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the Convention are not acceptable.

Consequently, Spain objects to the reservation formulated by the Republic of Korea in relation to article 25(e) of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Kingdom of Spain and the Republic of Korea.”

22 października 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Rząd Republiki Łotewskiej poddał dokładnej analizie deklarację do konwencji złożoną przez Islamską Republikę Iranu.

Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że deklaracja zawiera ogólne odwołanie do ustawodawstwa krajowego, przez co stosowanie każdego zapisu konwencji uzależnia od ustawodawstwa krajowego Islamskiej Republiki Iranu.

Dlatego Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że deklaracja jest w istocie jednostronnym aktem zmierzającym do ograniczenia zakresu stosowania konwencji i, wobec tego, powinna być uważana za zastrzeżenie.

Ponadto, Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że zastrzeżenie, nazwane deklaracją, czyni niejasnym zakres, w jakim Islamska Republika Iranu uważa się za związaną postanowieniami konwencji i czy sposób wykonywania praw ustanowionych w konwencji jest zgodny z przedmiotem i celem konwencji.

Dlatego Rząd Republiki Łotewskiej odwołuje się do art. 46 konwencji, zgodnie z którym nie dopuszcza się zastrzeżeń niezgodnych z przedmiotem i celem konwencji.

Rząd Republiki Łotewskiej sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu przez Islamską Republikę Iranu do konwencji.

Nie wyklucza to jednak wejścia w życie konwencji między Republiką Łotewską a Islamską Republiką Iranu. W rezultacie umowa międzynarodowa będzie stosowana, przy czym Islamska Republika Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

22 October 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Government of the Republic of Latvia has carefully examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran to the Convention.

The Government of the Republic of Latvia considers that the declaration contains general reference to national law, making any provision of the Convention subject to the national law of the Islamic Republic of Iran.

Therefore, the Government of the Republic of Latvia is of the opinion that the declaration is in fact a unilateral act deemed to limit the scope of application of the Convention and therefore, it shall be regarded as a reservation.

Moreover, the Government of the Republic of Latvia considers that the reservation named as a declaration does not make it clear to what extent the Islamic Republic of Iran considers itself bound by the provisions of the Convention and whether the manner of application of the rights prescribed by the Convention are in line with the object and purpose of the Convention.

Therefore, the Government of the Republic of Latvia recalls that the provisions of Article 46 of the Convention set out that the reservations that are incompatible with object and purpose of the Convention are not permitted.

Consequently, the Government of the Republic of Latvia therefore objects to the aforesaid reservations made by the Islamic Republic of Iran to the Convention.

However, this objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Republic of Latvia and the Islamic Republic of Iran. Thus, the International Covenant will become operative without the Islamic Republic of Iran benefiting from its reservation.”

22 października 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Po przeanalizowaniu deklaracji Islamskiej Republiki Iranu dotyczącej konwencji, Meksykańskie Stany Zjednoczone stwierdziły, że deklaracja w rzeczywistości stanowi zastrzeżenie. Zastrzeżenie to, mające na celu wyłączenie skutków prawnych niektórych postanowień konwencji, jest niezgodne z przedmiotem i celem tego instrumentu. Ponadto deklaracja sformułowana jest w taki sposób, że mogłaby stać na przeszkodzie realizacji postanowień normatywnych konwencji, w tym zawartych w artykułach 4 i 1; tym samym narusza postanowienia art. 46 konwencji i art. 19 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Należy zwrócić uwagę, że art. 27 Konwencji wiedeńskiej kodyfikuje zasadę prawa międzynarodowego, zgodnie z którą strona nie może powoływać się na prawo krajowe celem uzasadnienia niewypełniania zobowiązań wynikających z traktatu. Zatem nie jest do przyjęcia stwierdzenie, że prawo krajowe jest nadrzędne wobec postanowień traktatów obowiązujących strony.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Islamską Republiką Iranu a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi.”

22 October 2010

With regard to the reservation made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“Having examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran with respect to the Convention, the United Mexican States has concluded that the declaration is, in fact, a reservation. This reservation, which aims to exclude the legal effects of certain provisions of the Convention, is incompatible with the object and purpose of that instrument. Indeed, the declaration is worded in such a way that it could hinder the realization of normative provisions of the Convention, including those of articles 4 and 1, and thus is in breach of article 46 of the Convention and article 19 of the Vienna Convention on the Law of Treaties. It should be noted that article 27 of the Vienna Convention codified the principle of international law whereby a party may not invoke the provisions of its domestic law as justification for its failure to comply with a treaty. The claim that domestic laws take precedence over the provisions of treaties that are in force for the Parties is therefore inadmissible.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Islamic Republic of Iran and the United Mexican States.”

28 stycznia 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem Republiki Salwadoru złożonym w chwili podpisania i potwierdzonym w chwili ratyfikacji:

„Republika Federalna Niemiec starannie przeanalizowała wymienione zastrzeżenie. Republika Federalna Niemiec jest zdania, że zastrzeżenia polegające na ogólnym odwoływaniu się do systemu norm (takiego jak konstytucja lub porządek prawny obowiązujący w państwie zgłaszającym zastrzeżenie), bez powoływania się na konkretne zapisy, powoduje, że nie ma pewności co do tego, w jakim zakresie państwo to podejmuje zobowiązania wynikające z traktatu. Ponadto normy te mogą ulegać zmianie.

Zastrzeżenie Republiki Salwadoru nie jest zatem wystarczająco precyzyjne, by można było określić, jakie ograniczenia zostają wprowadzone do umowy.

Republika Federalna Niemiec jest zatem zdania, że zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji oraz z protokołem do niej, i pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz art. 14 ust. 1 protokołu do niej nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Republika Federalna Niemiec wyraża zatem sprzeciw wobec tego zastrzeżenia. Sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji i protokołu do niej między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Salwadoru.”

1 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Republika Federalna Niemiec poddała dokładnej analizie deklarację złożoną przez Rząd Islamskiej Republiki Iranu w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, z dnia 13 grudnia 2006 r.

Republika Federalna Niemiec uważa, że poprzez wykluczenie stosowania tych postanowień konwencji, które mogą być niezgodne z prawem krajowym, Islamska Republika Iranu złożyła w rzeczywistości zastrzeżenie, które czyni niejasnym, w jakim zakresie Islamska Republika Iranu przyjmuje zobowiązania wynikające z konwencji.

Republika Federalna Niemiec wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia ze względu na jego niezgodność z przedmiotem i celem konwencji, co czyni go niedopuszczalnym w rozumieniu art. 46 ust. 1 konwencji.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Federalną Niemiec a Islamską Republiką Iranu.”

3 sierpnia 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji:

„Rząd Republiki Federalnej Niemiec poddał dokładnej analizie zastrzeżenie złożone przez Rząd Malezji w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, z dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Federalnej Niemiec uważa, że postanowienia artykułów 15 i 18 są zasadniczymi postanowieniami konwencji i że wykluczenie ich stosowania jest niezgodne z celem i przedmiotem konwencji.

Rząd Republiki Federalnej Niemiec wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia jako niedopuszczalnego w rozumieniu art. 46 ust. 1 konwencji.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Federalną Niemiec a Malezją.”

28 January 2010

With regard to reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon ratification:

“The Federal Republic of Germany has carefully examined the aforementioned reservation. The Federal Republic of Germany is of the opinion that reservations which consist in a general reference to a system of norms (like the constitution or the legal order of the reserving State) without specifying the contents thereof leave it uncertain to which extent that State accepts to be bound by the obligations under the treaty. Moreover, those norms may be subject to changes.

The reservation made by the Republic of El Salvador is therefore not sufficiently precise to make it possible to determine the restrictions that are introduced into the agreement.

The Federal Republic of Germany is therefore of the opinion that the reservation is incompatible with object and purpose of the Convention and the Protocol and would like to recall that, according to Article 46, paragraph 1 of the Convention, and Article 14, paragraph 1 of the Protocol, a reservation incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

The Federal Republic of Germany therefore objects to the above-mentioned reservation. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention and the Protocol between the Federal Republic of Germany and the Republic of El Salvador.”

1 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Federal Republic of Germany has carefully examined the declaration made by the Government of the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Federal Republic of Germany is of the opinion that by excluding the application of those provisions of the Convention which may be incompatible with applicable national rules the Islamic Republic of Iran in fact has made a reservation which leaves it unclear to what extent the Islamic Republic of Iran accepts being bound by the obligations under the Convention.

The Federal Republic of Germany objects to this reservation as being incompatible with the object and purpose of the Convention and thus impermissible according to Article 46, paragraph 1 of the Convention.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Federal Republic of Germany and the Islamic Republic of Iran.”

3 August 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification:

“The Government of the Federal Republic of Germany has carefully examined the reservation made by the Government of Malaysia upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Government of the Federal Republic of Germany considers that the provisions of Articles 15 and 18 are core provisions of the Convention and that the exclusion of their application is incompatible with the object and purpose of the Convention.

The Government of the Federal Republic of Germany therefore objects to this reservation as being inadmissible according to Article 46, paragraph 1 of the Convention.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Federal Republic of Germany and Malaysia.”

23 września 2009 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji konwencji:

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował deklarację interpretacyjną dotyczącą art. 18 złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że deklaracja interpretacyjna stanowi zastrzeżenie, zgodnie z którym stosowanie art. 18 Konwencji uzależnione jest od jego zgodności z krajowymi ustawami, rozporządzeniami i praktyką. Królestwo Tajlandii sformułowało zastrzeżenie, które powoduje, że nie jest jasne, w jakim zakresie państwo to uznaje zobowiązania wynikające z art. 18 konwencji za wiążące je, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o prawa związane ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Rząd Republiki Portugalskiej przypomina, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji niedopuszczalne są zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Z uwagi na powyższe, Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się deklaracji interpretacyjnej Królestwa Tajlandii dotyczącej art. 18 konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Portugalską a Królestwem Tajlandii.”

W związku z deklaracją złożoną przez Republikę Salwadoru w chwili ratyfikacji konwencji:

„Rząd Republiki Portugalskiej starannie przeanalizował zastrzeżenie złożone przez rząd Republiki Salwadoru w chwili podpisania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. i potwierdzone w chwili jej ratyfikacji.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że z powodu złożenia zastrzeżenia stosowanie konwencji będzie uzależnione od przepisów konstytucyjnych obowiązujących w Republice Salwadoru. W rezultacie nie jest wiadome, w jakim zakresie Republika Salwadoru uznaje się za związaną zobowiązaniami wynikającymi z konwencji.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że takie zastrzeżenie należy uznać za niezgodne z przedmiotem i celem tej umowy i pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji niedopuszczalne są zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Rząd Republiki Portugalskiej wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia dotyczącego Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych złożonego przez Republikę Salwadoru.

Sprzeciw ten nie stoi na przeszkodzie wejściu w życie konwencji między Republiką Portugalską a Republiką Salwadoru.”

2 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją przedstawioną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Islamską Republikę Iranu dnia 23 października 2009 r., to jest w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że zastrzeżenie uzależnia stosowanie postanowień konwencji od prawa krajowego, co jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji, gdyż oznacza pomijanie podstawowych zasad prawa międzynarodowego i zasad, które leżą u podstaw konwencji.

Zgodnie z prawem międzynarodowym nie dopuszcza się zastrzeżeń niezgodnych z przedmiotem i celem umowy.

Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Islamską Republikę Iranu dnia 23 października 2009 r. w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych między Republiką Portugalską a Islamską Republiką Iranu.”

26 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji:

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Malezję w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że zastrzeżenie złożone przez Malezję do artykułów 15 i 18 zmierza do wyłączenia stosowania tych dwóch przepisów, które dotyczą podstawowych zasad konwencji i, w konsekwencji, do ograniczenia zakresu stosowania konwencji na jednostronnej podstawie oraz do podważenia zasad prawa międzynarodowego.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że niniejsze zastrzeżenie jest sprzeczne z przedmiotem i celem konwencji, która zmierza do promowania, ochrony i zagwarantowania pełnego i równego korzystania ze wszystkich praw człowieka i wolności podstawowych przez wszystkie osoby niepełnosprawne oraz do promowania przestrzegania ich wrodzonej godności.

Rząd Republiki Portugalskiej przypomina, że zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym skodyfikowanym w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów oraz zgodnie z art. 46 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem konwencji jest niedozwolone.

Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Rząd Malezji do artykułów 15 i 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Portugalską a Malezją.”

23 September 2009

With regard to the declaration made by Thailand upon ratification:

“The Government of the Portuguese Republic has examined the interpretative declaration relating to Article 18 made by the Kingdom of Thailand upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, done at New york, on the 13th December 2006.

The Government of the Portuguese Republic believes that this interpretative declaration constitutes a reservation that makes the application of Article 18 of the Convention subject to conformity with the national laws, regulations and practices. The Kingdom of Thailand has formulated a reservation that makes it unclear to what extent it considers itself bound by the obligations of Article 18 of the Convention, and this calls into question the Kingdom of Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention as regards the rights associated with liberty of movement and nationality.

The Government of the Portuguese Republic recalls that, by virtue of article 46, paragraph 1, of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

Consequently, the Government of the Portuguese Republic objects to the interpretative declaration by the Kingdom of Thailand relating to Article 18 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention between the Portuguese Republic and the Kingdom of Thailand.”

With regard to the declaration made by El Salvador upon ratification:

“The Government of the Portuguese Republic has carefully examined the reservation made by the Government of the Republic of El Salvador upon signature and confirmed upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, done at New york, on the 13th December 2006.

The Government of the Portuguese Republic considers that with this reservation the application of the Convention is made subject to the constitutional law in force in the Republic of El Salvador. This makes it unclear to what extent the Republic of El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention.

The Government of the Portuguese Republic considers that such a reservation must be regarded as incompatible with the object and purpose of the said instrument and would recall that, according to Article 46, paragraph 1 of the Convention, a reservation incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the reservation made by the Government of the Republic of El Salvador to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not constitute an obstacle to the entry into force of the Convention between the Portuguese Republic and the Republic of El Salvador.”

2 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Government of the Portuguese Republic has examined the reservation made by the Islamic Republic of Iran on 23 October 2009 upon accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

The Government of the Portuguese Republic considers that the reservation subjects the Convention’s application to domestic law, which is incompatible with the object and purpose of the Convention, insofar as it disregards the fundamental principles of International Law and the principles that shape the core of the Convention.

According to International Law, a reservation which is incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the reservation made by the Islamic Republic of Iran on 23 October 2009 upon accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities between the Portuguese Republic and the Islamic Republic of Iran.”

26 July 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification:

“The Government of the Portuguese Republic has examined the reservations made by Malaysia upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, New york, 13 December 2006.

The Government of the Portuguese Republic considers that the reservation made by Malaysia to Articles 15 and 18 is a reservation that seeks to exclude the application of these two provisions that are related to fundamental principles of the Convention thus limiting the scope of the Convention on an unilateral basis and contributing to undermining the basis of International Law.

The Government of the Portuguese Republic considers that the present reservation is contrary to the object and purpose of the Convention that seeks to promote, protect and ensure the full and equal enjoyment of all human rights and fundamental freedoms by all persons with disabilities, and to promote respect for their inherent dignity.

The Government of the Portuguese Republic recalls that, according to customary international law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, and in accordance with Article 46 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, a reservation incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the aforesaid reservation made by the Government of Malaysia to Articles 15 and 18 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, New york, 13 December [2006].

However, this objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Portuguese Republic and Malaysia.”

28 września 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru przy podpisywaniu konwencji i potwierdzonego przy jej ratyfikacji:

„Rząd Republiki Słowackiej przeanalizował zastrzeżenie przedstawione przez Republikę Salwadoru w chwili podpisania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i potwierdzone przy jej ratyfikacji, zgodnie z którym:

„Rząd Republiki Salwadoru podpisuje niniejszą Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych i Protokół fakultatywny do niej, przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 13 grudnia 2006 r., w zakresie, w jakim ich postanowienia nie są sprzeczne lub nie naruszają reguł, zasad i norm ujętych w Konstytucji Republiki Salwadoru, w szczególności w wyliczeniu jej zasad.”.

Republika Słowacka zauważa, że zastrzeżenia to powoduje, iż nie jest wiadome, w jakim zakresie Republika Salwadoru uznaje się za związaną zobowiązaniami wynikającymi z konwencji, gdyż z przedmiotowego zastrzeżenia wynika, że Republika Salwadoru uznaje nadrzędność „reguł, zasad i norm ujętych w Konstytucji Republiki Salwadoru”.

Republika Słowacka uważa, że zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji i, zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, takie zastrzeżenie nie jest dopuszczalne.

Republika Słowacka wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia Republiki Salwadoru do konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Słowacką a Republiką Salwadoru, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

4 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia:

„Republika Słowacka przeanalizowała deklarację interpretacyjną Islamskiej Republiki Iranu złożoną w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w dniu 23 października 2009 r., zgodnie z którą:

„W odniesieniu do artykułu 46, Islamska Republika Iranu oświadcza, że nie uznaje się za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać w sprzeczności z odpowiednimi przepisami krajowymi.”.

Republika Słowacka uważa, że deklaracja złożona przez Islamską Republikę Iranu faktycznie stanowi zastrzeżenie do konwencji.

Republika Słowacka pragnie zauważyć, że zastrzeżenie to czyni niejasnym, w jakim zakresie Islamska Republika Iranu zamierza wykonywać zobowiązania wynikające z konwencji, gdyż „nie uznaje się za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać w sprzeczności z odpowiednimi przepisami krajowymi”.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji i zwyczajowym prawem międzynarodowym, skodyfikowanym w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem traktatu.

Republika Słowacka wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego przez Islamską Republikę Iranu do konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Słowacką a Islamską Republiką Iranu, przy czym Islamska Republika Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

18 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji:

„Republika Słowacka przeanalizowała zastrzeżenie złożone przez Malezję w związku z ratyfikacją przez nią Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 r., zgodnie z którą:

„Rząd Malezji ratyfikuje niniejszą konwencję z zastrzeżeniem, że nie uznaje się za związany artykułami 15 i 18 niniejszej konwencji.”.

Republika Słowacka uważa zastrzeżenie do artykułów 15 i 18 konwencji za niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

We wspólnym interesie państw leży, by wszystkie strony przestrzegały traktatów, których stronami zdecydowały się zostać, w odniesieniu do ich przedmiotu i celu, oraz by państwa były gotowe przeprowadzić wszelkie zmiany prawa niezbędne, by zapewnić wykonywanie zobowiązań wynikających dla nich z traktatów.

Republika Słowacka zauważa, że złożenie zastrzeżenia podważa zobowiązanie Malezji co do przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o zakaz tortur oraz prawa związane ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, w szczególności w jej artykule 19 (c), zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu jest niedopuszczalne.

Republika Słowacka wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego przez Malezję do artykułów 15 i 18 konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Słowacką a Malezją, przy czym Malezja nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

28 September 2010

With regard to the reservation made by El Salvador upon its signature and confirmed upon its ratification:

“The Slovak Republic has examined the reservation made by the Republic of El Salvador upon its signature and confirmed upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, according to which:

‘The Government of the Republic of El Salvador signs the present Convention on the Rights of Persons with Disabilities and the Optional Protocol thereto, adopted by the United Nations General Assembly on 13 December 2006, to the extent that its provisions do not prejudice or violate the provisions of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador, particularly in its enumeration of principles.’

The Slovak Republic notes that the reservation makes unclear to what extent the Republic of El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention, as the Republic of El Salvador subjects the Convention by this reservation to ‘the provisions of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador’.

The Slovak Republic considers that this reservation is incompatible with the object and purpose of the Convention and, according to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties; such reservation shall not be permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Republic of El Salvador to the Convention. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Slovak Republic and the Republic of El Salvador, without the Republic of El Salvador benefiting from its reservation.”

4 November 2010

With regard to the interpretative declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession:

“The Slovak Republic has examined the interpretative declaration made by the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities on 23 October 2009 according to which:

‘… with regard to Article 46, the Islamic Republic of Iran declares that it does not consider itself bound by any provisions of the Convention which may be incompatible with its applicable rules.’

The Slovak Republic believes that the declaration made by the Islamic Republic of Iran constitutes in fact a reservation to the Convention.

The Slovak Republic notes that this reservation makes it unclear to what extent the Islamic Republic of Iran is willing to fulfill its obligations under the Convention, since ‘it does not consider itself bound by any provisions of the Constitution which may be incompatible with its applicable rules.’

According to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation that is incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Islamic Republic of Iran to the Convention. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Slovak Republic and the Islamic Republic of Iran, without the Islamic Republic of Iran benefiting from its reservation.”

18 July 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification:

“The Slovak Republic has examined the reservation made by Malaysia as to its ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006, according to which:

‘The Government of Malaysia ratifies the said Convention subject to the reservation that it does not consider itself bound by articles 15 and 18 of the said Convention.’

The Slovak Republic considers the reservation to Articles 15 and 18 of the Convention as incompatible with the object and purpose of the Convention.

It is in the common interest of States that all parties respect treaties to which they have chosen to become party, as to their object and purpose, and that States are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Slovak Republic notes that this calls into question the Malaysia’s commitment to the object and purpose of the Convention regarded to the prohibition of torture and to the rights associated with liberty of movement and nationality.

According to Article 46, paragraph 1 of the Convention and according to the customary international law as codified by the Vienna Convention on the Law of Treaties, and in particular Article 19 (c), the reservation that is incompatible with the object and purpose of a treaty is not permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the reservation made by Malaysia to Articles 15 and 18 of the Convention. This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the Slovak Republic and Malaysia, without Malaysia benefiting from its reservation.”

23 stycznia 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru przy podpisywaniu i potwierdzonym przy ratyfikacji:

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Rząd Republiki Salwadoru w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane przez Konwencję wiedeńską o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem traktatu. We wspólnym interesie Państw leży, by traktaty, których stroną zdecydowały się one stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by Państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji zauważa, że Republika Salwadoru w zastrzeżeniu nadaje swojej Konstytucji nadrzędność nad konwencją. Rząd Królestwa Szwecji jest zdania, że zastrzeżenie nie określa w wystarczający sposób zakresu derogacji, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie Republiki Salwadoru do realizacji przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji wyraża zatem sprzeciw do tego zastrzeżenia Rządu Republiki Salwadoru dotyczącego Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uznaje je za nieważne. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Salwadoru a Królestwem Szwecji. Konwencja wchodzi w życie między Republiką Salwadoru a Królestwem Szwecji w całości, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

28 lipca 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną Królestwa Tajlandii złożoną w chwili ratyfikacji konwencji:

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował deklarację interpretacyjną do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych złożoną przez Rząd Królestwa Tajlandii z dnia 29 lipca 2008 r.

Rząd Królestwa Szwecji przypomina, że określenie nadane oświadczeniu, w sytuacji gdy skutek prawny niektórych postanowień traktatu jest wyłączony lub zmieniony, nie wpływa na jego status jako zastrzeżenia do traktatu. Rząd Królestwa Szwecji uważa, że deklaracja interpretacyjna złożona przez Rząd Królestwa Tajlandii z merytorycznego punktu widzenia stanowi zastrzeżenie.

Zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane przez Konwencję wiedeńską o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem traktatu. We wspólnym interesie Państw leży, by traktaty, których stroną zdecydowały się one stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by Państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji zauważa, że Królestwo Tajlandii daje pierwszeństwo stosowaniu krajowych ustaw, rozporządzeń i praktyki w stosunku do art. 18 konwencji. Rząd Królestwa Szwecji jest zdania, że zastrzeżenie nie określa w sposób jasny zakresu derogacji, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie do realizacji przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia Rządu Królestwa Tajlandii do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uznaje je za nieważne. Sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Tajlandii a Królestwem Szwecji. Konwencja wchodzi w życie między Królestwem Tajlandii a Królestwem Szwecji w całości, przy czym Tajlandia nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

6 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniami złożonymi przez Malezję w chwili ratyfikacji:

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował oświadczenie interpretacyjne i zastrzeżenia złożone przez Malezję w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Królestwa Szwecji przypomina, że nazwa przypisana oświadczeniu, w którym prawne skutki pewnych postanowień traktatu są wyłączane lub zmieniane, nie przesądza o jego statusie jako zastrzeżenia do traktatu. Rząd Królestwa Szwecji uważa, że oświadczenie interpretacyjne złożone przez Rząd Malezji w istocie stanowi zastrzeżenie, które budzi poważne wątpliwości co do zobowiązania odnośnie do przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji uważa ponadto, że zastrzeżenia złożone do artykułów 15 i 18 budzi poważne wątpliwości co do zobowiązania odnośnie do przedmiotu i celu konwencji.

Zgodnie z międzynarodowym prawem zwyczajowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem traktatu są niedozwolone. We wspólnym interesie wszystkich państw leży, by traktaty, których stronami zdecydowały się zostać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu i celu oraz by państwa były gotowe przeprowadzić wszelkie zmiany prawa niezbędne, by zapewnić wykonywanie zobowiązań wynikających dla nich z traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji sprzeciwia się zatem niniejszym zastrzeżeniom złożonym przez Malezję do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uważa zastrzeżenia za nieważne. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Malezją a Królestwem Szwecji. Konwencja wchodzi w życie między Malezją a Królestwem Szwecji w całości, przy czym Malezja nie może powoływać się na swoje zastrzeżenia.”

23 January 2009

With regard to the reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon ratification:

“The Government of Sweden has examined the reservation made by the Government of the Republic of El Salvador upon ratifying the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

According to international customary law, as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, reservations incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted. It is in the common interest of all States that treaties to which they have chosen to become parties, are respected as to their object and purpose by all parties, and that States are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Government of Sweden notes that El Salvador in its reservation gives precedence to its Constitution over the Convention. The Government of Sweden is of the view that such a reservation, which does not clearly specify the extent of the derogation, raises serious doubt as to the commitment of El Salvador to the object and purpose of the Convention.